Tiago 1
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA
1 Yùhù nduí Santiago, iin ana xinúcuáchí nùù Yua‑nda Dios xì nùù Stoho‑ndà Jesucristu, (te tiaí tutu yohó) nùù nsidaa mii‑nsiá nècuàchì nduú descendencia xi nsì‑úxìn ùì dèhe yohòtéhè‑ndà Israel, doco vichi inicutu ñuhìví sànì xìtià‑nsià. Yùhù cásàhúì xì nsidaa‑nsiá.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que se encontram na Dispersão, saudações.
2 Ñánì, xiñuhu cudiì ini‑ndà na yáha‑nda nsidanuu clase tnùndoho.
2 Meus irmãos, tende por motivo de toda alegria o passardes por várias provações,
3 Vàchi iin tnùndoho, prueba nduá a ndisa xiníndísâ víi‑ndayá, á coó. Te cunaha‑nsiá, divi sàhà tnùndoho ma vàtùni cutùha stná‑ndà quidandee ini‑ndà.
3 sabendo que a provação da vossa fé, uma vez confirmada, produz perseverança.
4 Ñàyùcàndùá, iin‑ni ni quidándéé ini‑ndà ducán dècuèndè nìhì‑ndà vàtùni cundee ini‑ndà sàhà ndéni iñàha nì cui, dandu cunduu ndisa‑nda nèhivì ìì inì‑xi nacua cuní‑yà cunduu‑nda, te mà quídámánì gá ni‑iin ñà‑vàha nùù anima‑ndà.
4 Ora, a perseverança deve ter ação completa, para que sejais perfeitos e íntegros, em nada deficientes.
5 Cunaha‑nsiá, nú có‑cùndáà ini‑ndà nansa quida‑nda, dandu ni cácàn tàhvì‑ndà nùù Dios, te ducán cundaà vàha ini‑ndà sàhámà, vàchi mii‑yá, sáhatahvì‑yándô ñà‑ndùá xiñuhu, mà dìhndiá‑yà, te mà cánàhá‑yà xì‑ndà.
5 Se, porém, algum de vós necessita de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente e nada lhes impropera; e ser-lhe-á concedida.
6 Doco ni cúníndísâ vàha‑nda, te màsà nácání ini‑ndà a jáán, ò á coó, vàchi nú ducán, dandu cunduamà na ian quidá tècuìí mar, yohó te yucán ndiachi‑té quidá tàchì.
6 Peça-a, porém, com fé, em nada duvidando; pois o que duvida é semelhante à onda do mar, impelida e agitada pelo vento.
7 Te nú divi ducán quidá stná ndohó, dandu màsà cúníhnú ini‑ndà nìhìtáhvì‑ndà ni‑iñàha nùù Stoho‑ndà Señor.
7 Não suponha esse homem que alcançará do Senhor alguma coisa;
8 Vàchi nèhivì mà‑íín‑ní nihnú inì‑xi, mà nunca sàà‑nè cutùha‑ne quida viì‑né nacua ndiá ìcà‑né.
8 homem de ânimo dobre, inconstante em todos os seus caminhos.
9 Ñánì, nú nècuàchì ndahví nduu‑nda, dandu xiñuhu cudiì ini‑ndà, vàchi cunaha‑nsiá, nùù mii‑yá sànì nana ducún‑ndà.
9 O irmão, porém, de condição humilde glorie-se na sua dignidade,
10 Doco nú nèhivì cuìcà nduu‑nda, te sàà‑ndà yàha ndahví‑ndà, dandu vàtùni cudiì stná ini‑ndà sàhájàn, vàchi nècuàchì cuìcà, mà úhì ndañuhu yàchì‑nè na ian cuú xi ita caná yùcù iá campu.
10 e o rico, na sua insignificância, porque ele passará como a flor da erva.
11 Vàchi nú sànì xìnu fuerte orá, te nì cuhihni, dandu íchì yùcù mà, te ndáhvà ita‑ñà, mà vícó gâ iá‑yà. Pues ducán iá stná xì iin nècuàchì cuìcà, icúmí‑nê ndañuhu yáchì stná‑nè mahì chuun xi‑ne.
11 Porque o sol se levanta com seu ardente calor, e a erva seca, e a sua flor cai, e desaparece a formosura do seu aspecto; assim também se murchará o rico em seus caminhos.
12 Nansicáhán‑ndá nú ni quidándéé ini‑ndà na yáha‑nda tnùndoho, vàchi nú ducán, dandu icúmí‑ndá ndee vàha‑nda nùù Dios, te nìhì stná‑ndà iin ñà‑vàha ndiaha xi‑nda nùù‑yá, divi ñà‑cutiacu‑ndà nicanicuahàn, vàchi ñà‑jaàn nduá sànì quida‑ya comprometer xì nsidaa nèhivì cuú inì‑xi sàhà‑yá.
12 Bem-aventurado o homem que suporta, com perseverança, a provação; porque, depois de ter sido aprovado, receberá a coroa da vida, a qual o Senhor prometeu aos que o amam.
13 Doco nú xího iin nèhivì quida‑ne iin ñà‑có‑ndiàá, dandu màsà cáchí‑nè Dios daxího xi‑né. Còó, vàchi Dios, mà cúí xihò‑yá quida‑ya ñà‑có‑ndiàá, ni có‑dàxího stná‑yà ni‑iin nèhivì quida‑ne ducán.
13 Ninguém, ao ser tentado, diga: Sou tentado por Deus; porque Deus não pode ser tentado pelo mal e ele mesmo a ninguém tenta.
14 Cunaha‑nsiá, cuisì‑ní ini anima mii‑nda xího quini‑nda ducán, te ñà‑jaàn nduá dítâ xì‑ndà ñà‑cùní‑ndà quida quini‑nda.
14 Ao contrário, cada um é tentado pela sua própria cobiça, quando esta o atrai e seduz.
15 Daaní, nú ducán xího‑nda quida‑nda, dandu después sàà stná‑ndà quida ndisa‑nda iin cuàchi ma. Doco ¿índù fin cucumi cuàchi ma? Cuisì ñà‑cahnì dahuàn‑ndó.
15 Então, a cobiça, depois de haver concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, uma vez consumado, gera a morte.
16 Ñàyùcàndùá, (cachíˋ xì‑nsiá), ñani màní, màsà nunca cuàha‑nda datúcù ni‑iin nèhivì‑ndó.
16 Não vos enganeis, meus amados irmãos.
17 (Cunaha‑nsiá), nùù Yua‑nda Dios iá ansivi quixí nsidaa ñà‑vàha nùù‑ndà, vàchi nsidaa ñà‑ndiaha níhìtáhvì‑ndà, divi nùù mii‑yá quixá. Te chicá datnúù‑yà (sàxìnítnùní‑ndà) nùù nsidaa ñà‑tnúù iá ansivi. Doco mii‑yá ni‑iyuhu có‑dâma‑ya (nahi orá), vàchi orá, xicá‑yá, te iá còndàhvì‑yá, doco Dios, còó, mà dáma‑ya.
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito são lá do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não pode existir variação ou sombra de mudança.
18 Te nì chitnùní stná ini‑yà ñà‑cunini‑nda palabra ndàcuisì xí‑yá sàhà‑ñá ducán sàà‑ndà cunduu‑nda dèhe ndisa‑ya; dandu nùù nsidanicuú ñà‑ndùá nì quidavàha‑ya, ndohó cunduu‑nda ana chicá cudíì ini‑yà sàhà‑xí na iin primicia ndiaha.
18 Pois, segundo o seu querer, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que primícias das suas criaturas.
19 Ñàyùcàndùá, siempre xiñuhu cundoo tùha‑nda cunini vàha‑nda sàhà iñàha, te màdìá càhàn yàchì‑ndà, te menos màsà cuídà yàchì ini‑ndà, ñani màní.
19 Sabeis estas coisas, meus amados irmãos. Todo homem, pois, seja pronto para ouvir, tardio para falar, tardio para se irar.
20 Vàchi nú ni cuídà ini‑ndà sàhà iñàha, mà chíndéâmàndó quida viì‑ndà nacua cuní Yua‑nda Dios.
20 Porque a ira do homem não produz a justiça de Deus.
21 Ñàyùcàndùá, ni nácóó dahuun‑nda nsidaa ñà‑ìá quini, xì nsidaa stná ñà‑có‑ndiàá iá guâ ñuhìví yohó, te ni màsà ndúcuéhê stnâ‑ndà; còó. Iin‑ni ni cúníní‑ndá palabra ndiaha xí‑yá nì chiñuhu‑ya ini anima‑ndà, vàchi sàhà palabra ìì mà vàtùni càcu‑nda.
21 Portanto, despojando-vos de toda impureza e acúmulo de maldade, acolhei, com mansidão, a palavra em vós implantada, a qual é poderosa para salvar a vossa alma.
22 Doco màdí cunini uun‑nda palabra mà. Xiñuhu ñà‑quida ndisa stná‑ndàñá cumplir, vàchi nú coó, dandu cuisì‑ní ñà‑dàndàhví‑ndà mii‑nda nduá.
22 Tornai-vos, pois, praticantes da palavra e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 (Uun‑ni queá) nú iníní‑ndá palabra ìì mà, te có‑quìdà‑ndà ñà‑ndùá cacháˋ, vàchi ducán queámà na ian indéhe‑nda nùù‑ndà nùù iin yùtàtá,
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra e não praticante, assemelha-se ao homem que contempla, num espelho, o seu rosto natural;
24 te xiní‑ndà nansa iá‑ndà, doco nú sànì quee‑nda cuàhàn‑ndà, dandu nándòdó‑nda nansa iá nùù‑ndà.
24 pois a si mesmo se contempla, e se retira, e para logo se esquece de como era a sua aparência.
25 Doco nú iníní víi‑nda ñà‑ndùá cachí ley ndiaha xí‑yá, te có‑nândodó‑ndañá, iin‑ni nchícùn‑ndàñá, dandísá, icúmí‑ndá nìhìtáhvì‑ndà gracia ñà‑chindee xi‑nda. Te divi ley mà nduá tavá xi‑nda libre (nùù cuàchi‑nda).
25 Mas aquele que considera, atentamente, na lei perfeita, lei da liberdade, e nela persevera, não sendo ouvinte negligente, mas operoso praticante, esse será bem-aventurado no que realizar.
26 Dava nèhivì, tuxí íní‑nè nchícùn viì‑né religión xi‑ne, doco tùha stná‑nè canàhá ndevàha‑ne. Cunaha‑nsiá, uun‑ni queámà sàhà religión xi‑ne, cuisì dandahví uun‑ne mii‑né.
26 Se alguém supõe ser religioso, deixando de refrear a língua, antes, enganando o próprio coração, a sua religião é vã.
27 Vàchi nú cuní‑ndà cunucuachi ndisa‑nda nùù Dios, dandu xiñuhu chindee‑nda penchì ndahví, xì nècuàchì cuaán ndahví, te cundiaa‑ndà mii‑nda sàhà‑ñá màsà dásîvì‑ndà mii‑nda xi chuun sìquini iá ñuhìví yohó, dandu ñà‑jaàn ndisa cunduu iin religión vàha nùù Yua‑nda Dios.
27 A religião pura e sem mácula, para com o nosso Deus e Pai, é esta: visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações e a si mesmo guardar-se incontaminado do mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.