Romanos 8

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Vichi sàhà nsidaa ñà‑jaàn, mà cóó gá ni‑iin castigu xi‑nda nú nduú ndisa‑nda nèhivì xí Jesucristu. Te có‑ndùlócô gà‑ndà sàhà ñà‑ndùá xího‑nda, cuisì‑nì nìhnú ini‑ndà sàhà ñà‑ndùá cachí Espíritu Ìì xí Dios.
1 De agora em diante, pois, já não há nenhuma condenação para aqueles que estão em Jesus Cristo.
2 Vàchi ñà‑ìá‑ndà ndahà Yà‑ìì mà, ñàyùcàndùá sàhà Jesucristu níhìtáhvì‑ndà vida ndiaha. Te ducán sànì quee dahuun stná‑ndà libre nùù ndahà cuàchi‑nda; mà cúí gá cahnìándô.
2 A lei do Espírito de Vida me libertou, em Jesus Cristo, da lei do pecado e da morte.
3 Doco ley sànaha ma, mànìcùí (chindeándô), vàchi mà sáà nèhivì chivàha viì‑néà, ñàyùcàndùá, mii Dios (nì chindee‑yándô), nì dàquìxí‑yá Dèhemanì‑yá, nì nanduu‑ya iin tiàa nahi nsidaa ndohó nèhivì cuáchi, (dandu nì dànáà‑yá) sàhà cuàchi‑nda sàhà‑ñá màsà dándácû gáˋ mà nùù‑ndà ñuhìví yohó.
3 O que era impossível à lei, visto que a carne a tornava impotente, Deus o fez. Enviando, por causa do pecado, o seu próprio Filho numa carne semelhante à do pecado, condenou o pecado na carne,
4 Ducán, dandu vàtùni quida ndisa‑nda nsidaa ñà‑vàha cachí ley xi‑ya, vàchi có‑ndùlócô gà‑ndà sàhà ñà‑sìquini xího nèhivì ñuhìví, cuisì‑ní ñà‑ndùá cachí Espíritu Ìì xí Dios nduá nihnú ini‑ndà.
4 a fim de que a justiça, prescrita pela lei, fosse realizada em nós, que vivemos não segundo a carne, mas segundo o espírito.
5 Vàchi nèhivì tùha cunchicùn ñà‑ndùá cudíì ini mii‑né, cuisì‑ní ñà‑jaàn nduá nihnú ini sàxìnítnùní‑nè. Doco nèhivì nchícùn xì ñà‑cùdíì ini Espíritu Ìì xí Dios, cuisì‑ní chuun xi Yà‑ìì mà nduá nihnú ini‑nè.
5 Os que vivem segundo a carne gostam do que é carnal; os que vivem segundo o espírito apreciam as coisas que são do espírito.
6 Vàchi nú cuisì‑ní ñà‑xího‑nda nduá nihnú ini‑ndà, dandu icúmí‑ndá sàà‑ndà cui dahuun‑nda. Doco nú ndudu ìì xí Espíritu xi Dios nduá nihnú ini‑ndà, dandu cutiacu ndiaha ndisa‑nda, te contentu cundoo‑nda quida‑ya.
6 Ora, a aspiração da carne é a morte, enquanto a aspiração do espírito é a vida e a paz.
7 Cunaha‑nsiá, nú cuisì ñá‑cùdíì ini mii‑ni‑nda nduá nihnú ini‑ndà, dandu na ian xiní ùhì‑ndà Dios nduá, vàchi nú ducán, dandu có‑ìá gà‑ndà sujetu nùù ley xi‑ya, te ni mà cúí cunchicùn viì‑ndà ley mà.
7 Porque o desejo da carne é hostil a Deus, pois a carne não se submete à lei de Deus, e nem o pode.
8 Ñàyùcàndùá, nèhivì nihnú inì‑xi cuisì ñà‑ndùú gustu xi mii‑né, mà cúí natùi‑ne nùù Dios.
8 Os que vivem segundo a carne não podem agradar a Deus.
9 Doco mii‑nsiá, có‑nìhnú gà inì‑nsia ñà‑ndùú gustu xi mii‑nsiá, nú ndisa inácáá Espíritu Ìì xí Dios anima‑nsià; còó. Ñà‑ndùá cachí Espíritu Ìì nduá nihnú ini‑nsià. Doco cunaha‑nsiá, nú iá iin nèhivì còò Espíritu Ìì xí Cristu anima‑xi, có‑ndùú ndisa‑ne iin nèhivì xí mii‑yá.
9 Vós, porém, não viveis segundo a carne, mas segundo o Espírito, se realmente o espírito de Deus habita em vós. Se alguém não possui o Espírito de Cristo, este não é dele.
10 Doco nú iá Cristu ini anima‑ndà, dandu ñà‑sànì ndee vàha‑nda nùù‑yá nduá, te ducán itiácú ndisa anima‑ndà nùù‑yá, mate quida‑nda cuenta na ian sànì xìhì iquìcúñú‑ndà sàhà cuàchi nì quida‑nda.
10 Ora, se Cristo está em vós, o corpo, em verdade, está morto pelo pecado, mas o Espírito vive pela justificação.
11 Cunaha‑nsiá, Yua‑nda Dios nduú ana nì dànátiácú xì Jesucristu, te ñà‑ìá Espíritu Ìì xí‑yá ini‑ndà, ñàyùcàndùá mate ni cuí‑ndà, doco icúmí stná‑ndà natiacu‑ndà quida‑ya, vàchi inácáá Yà‑ìì mà ini‑ndà.
11 Se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vós, ele, que ressuscitou Jesus Cristo dos mortos, também dará a vida aos vossos corpos mortais, pelo seu Espírito que habita em vós.
12 Ñà‑jaàn nduá dìsáhà‑xí có‑xìñùhù quida ga‑ndà nansa ni nì cui nacua cudíì ini mii‑nda quida‑nda. Còó, ñánì. Màsà cúndóó‑ndá quida‑nda ducán.
12 Portanto, irmãos, não somos devedores da carne, para que vivamos segundo a carne.
13 Vàchi nú ni quida‑nda cuisì ñà‑ndùá cudíì ini mii‑nda, dandu icúmí‑ndá ndañuhu‑nda. Ñàyùcàndùá, ni cuáha‑nda chindee Espíritu Ìì ndohó, dandu nìhì‑ndà dandáñúhú dahuun‑nda chuun (sìquini) cuní‑ndà quida‑nda, te nú ni níhì‑ndà ducán, dandu vida ndiaha nìhìtáhvì‑ndà.
13 De fato, se viverdes segundo a carne, haveis de morrer; mas, se pelo Espírito mortificardes as obras da carne, vivereis,
14 Vàchi nsidaa ana nihnú ini xì Espíritu Ìì xí Dios ñà‑dacúndéhe‑yánè ichì cunchicùn‑nè, divi xínduu dèhe ndisa‑ya.
14 pois todos os que são conduzidos pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Nùù mii‑yá sànì nìhì‑ndà Espíritu Ìì xí‑yá, doco Yà‑ìì mà, có‑ndùú‑yá iin ana dandacú ndéé nùù‑ndà, te ò dayúhî xì‑ndà. Còó, siempre chindéé‑yândô ñà‑cunihnu ini‑ndà nduú ndisa‑nda dèhe Dios, te ducán cui cachi‑ndà xì‑yá: “¡Yuamánìˊ!” vàchi yua‑nda nduú‑yá.
15 Porquanto não recebestes um espírito de escravidão para viverdes ainda no temor, mas recebestes o espírito de adoção pelo qual clamamos: Aba! Pai!
16 Te divi ducán cachí stná Yà‑ìì mà xì‑ndà ini anima‑ndà, ñà‑ndùú ndisa‑nda dèhe‑ya; te stná anima‑ndà, ducán cachí stná xì‑ndà.
16 O Espírito mesmo dá testemunho ao nosso espírito de que somos filhos de Deus.
17 Te nú dèhe‑ya xínduu‑nda, dandu icúmí stná‑ndà ndutahvì‑ndà ñà‑cuìcà‑yá nùù‑yá, vàchi icúmí‑ndá cutnaha‑nda xi Cristu nìhìtáhvì stná‑ndà nahi mii‑yá, nú ni ndohó stná‑ndà sàhà‑yá. Vàchi nú ni ndoho‑nda sàhà‑yá, dandu icúmí stná‑ndà sàà‑ndà cundoo ndiaha‑nda nùù‑yá.
17 E, se filhos, também herdeiros, herdeiros de Deus e co-herdeiros de Cristo, contanto que soframos com ele, para que também com ele sejamos glorificados.
18 Vàchi iyuhu nduá icúmí‑ndá ndoho‑nda tiempu vichi, cachí yùhù, daaní, después, yáha ga chicá ndiaha cunduu ñà‑ndùá nìhìtáhvì‑ndà.
18 Tenho para mim que os sofrimentos da presente vida não têm proporção alguma com a glória futura que nos deve ser manifestada.
19 Te nsidanicuú ñà‑ndùá nì quidavàha Dios, ducán iá na ian ndiatú stná, vàchi cuàhà gá cuníà sàà tiempu cunahà claru ana xínduu ndisa dèhe‑ya.
19 Por isso, a criação aguarda ansiosamente a manifestação dos filhos de Deus.
20 Vàchi nsidaa ñà‑ndùá nì quidavàha‑ya ñuhìví yohó, nì sàà nì cuchicueha. Doco màdì sáhà ñà‑cùní miá nì cùú ducán, còó; sàhà‑ñá ducán nì chitnùní ini mii‑yá. Te vichi (sànì sàha‑yàndó iin) tnùndé ini,
20 Pois a criação foi sujeita à vaidade {não voluntariamente, mas por vontade daquele que a sujeitou},
21 divi ñà‑quee libre stná ñuhìví yohó, mà cúndúú gáˋ iin lugar nì cuchicuehe; vàchi icúmí cununa ndisa ñuhìví, dandu cundoo ndiaha nsidaa ana nduú dèhe‑ya.
21 todavia com a esperança de ser também ela libertada do cativeiro da corrupção, para participar da gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Te ináhá‑ndá, ndè vichi ndohó ñuhìví yohó na ian ndohá sàhà ñà‑vàxi inga ñuhìví saa.
22 Pois sabemos que toda a criação geme e sofre como que dores de parto até o presente dia.
23 Te màdì cuísi ñuhìví nduá quidá ducán; còó, ndè mii stná‑ndà, na ian nsíhi ini‑ndà ndiatu‑nda cuu ducán. Doco vichi iá iin ñà‑ndiaha sànì nìhìtáhvì‑ndà, divi ñà‑cucumi‑nda Espíritu Ìì xí‑yá, vàchi divi‑ya nduú tnùmanì primeru xi‑nda nùù‑yá. Ñàyùcàndùá ndiatú cuísi‑nda ndè cachi sàà tiempu cachi vate‑yá xì nsidaa nèhivì ñà‑divi dèhe‑ya xínduu‑nda, dandu quee ndisa‑nda libre, (mà quídá gá‑ndà cuàchi).
23 Não só ela, mas também nós, que temos as primícias do Espírito, gememos em nós mesmos, aguardando a adoção, a redenção do nosso corpo.
24 — ausente —
24 Porque pela esperança é que fomos salvos. Ora, ver o objeto da esperança já não é esperança; porque o que alguém vê, como é que ainda o espera?
25 — ausente —
25 Nós que esperamos o que não vemos, é em paciência que o aguardamos.
26 (Ináhá‑ndá), mà fuerte anima‑ndà, doco Espíritu Ìì xí Dios, chindéé‑yâ ndohó, vàchi có‑cùndáà ini‑ndà nansa càcàn tàhvì‑ndà nùù Yuandiaha‑nda modo ndiá ìcà‑ndà, doco Yà‑ìì mà, cáhàn nihni‑ya sàhà‑ndà nùù Yua‑nda Dios, mate ndohó, cuisì‑nì sácàn ini‑ndà quidá‑yá, te ni có‑sâà‑ndà cachi claru‑ndà ni‑iin palabra.
26 Outrossim, o Espírito vem em auxílio à nossa fraqueza; porque não sabemos o que devemos pedir, nem orar como convém, mas o Espírito mesmo intercede por nós com gemidos inefáveis.
27 Doco mii‑yá, indéhe váha‑ya nansa iá anima iin iin nèhivì, te ináhá stná‑yà nansa nihnú ini Espíritu Ìì xí‑yá, vàchi Yà‑ìì mà, cuisì ñà‑ndùá cuní Yuandiaha‑nda nduá xícàn tàhvì‑yá sàhà‑ndà.
27 E aquele que perscruta os corações sabe o que deseja o Espírito, o qual intercede pelos santos, segundo Deus.
28 Ináhá stná‑ndà ñà‑yòhó: nsidanicuú iñàha cuú xi‑nda, ñà‑chindee xi‑nda sàhà ñà‑vàha xi‑nda nduá, nú cuú ini‑ndà sàhà Dios, te nduu‑nda ana nì chitnùní ini‑yà cana‑ya ladu xi‑ya.
28 Aliás, sabemos que todas as coisas concorrem para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são os eleitos, segundo os seus desígnios.
29 Vàchi nsidaa nèhivì sà‑ìnáhá‑yâ dècuèndè antes, divi nì chitnùní ini‑yà sàà‑nè cunduu‑ne nahi Dèhemanì‑yá (Jesús), te ducán cundoo cuàhà gá dèhe‑ya, te Jesús cunduu dèhe‑ya primeru.
29 Os que ele distinguiu de antemão, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que este seja o primogênito entre uma multidão de irmãos.
30 Daaní, nsidaa ana nì chitnùní ini‑yà cunduu nèhivì xí‑yá ducán, divi nduú ana nì cana‑ya. Te nèhivì nì cana‑ya, divi nì nìhì stná nì ndee vàha nùù‑yá. Te nsidaa ana nì ndee vàha nùù‑yá ducán, divi nì nìhìtáhvì stná tnùñuhu ndiaha xí‑yá.
30 E aos que predestinou, também os chamou; e aos que chamou, também os justificou; e aos que justificou, também os glorificou.
31 Pues nú ducán nduá, dandu ¿nansa cachi‑ndà vichi? (Dohó cachi‑ndà): nú Dios iá sàhà‑nda, dandu còò ni‑iñàha cundee nùù‑ndà.
31 Que diremos depois disso? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Vàchi cunaha‑nsiá, ni Dèhemanì‑yá cónì cùhí ini‑yà; nì sàhatahvì‑yándô nì xìhì‑yàmà sàhà nsidaa‑nda. Ñàyùcàndùá seguru icúmí‑yâ cuàha stná‑yàndó nsidaa ñà‑ndùá xiñuhu gá‑ndà.
32 Aquele que não poupou seu próprio Filho, mas que por todos nós o entregou, como não nos dará também com ele todas as coisas?
33 Te vichi, ¿a iá ana cui dacuidá cuàchi dìquì‑ndà nú sànì nacàxin‑yàndó? (Còó, mà cúí), vàchi sàndèníhí vàha‑yandó.
33 Quem poderia acusar os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Te ¿a iá stná ana cui dacúnsídá cuàchi xi‑nda? Còó, vàchi divi Cristu nì xìhì cuenta xi‑nda, te nì natiacu‑yà, dandu nì sàcòo‑ya ladu cuàhá Yuamánì‑yá Dios, te ndè cáhàn nihni stná‑yà sàhà‑ndà.
34 Quem os condenará? Cristo Jesus, que morreu, ou melhor, que ressuscitou, que está à mão direita de Deus, é quem intercede por nós!
35 Daaní, ¿a iá stná ana cui dacúxíó xí‑ndá nùù Cristu ñà‑màsà cúú gá ini‑yà sàhà‑ndà? Còó, mà níhìndèè‑né ducán, mate cuáhà tnùndoho ni coó, te ò cuáhà vida ni yáha‑nda, te ò ni quidá quíní nèhivì xì‑ndà. Doco còó, mà níhì‑né ducán, mate ni coó tnama, ò nì yáha ndahví‑ndà, ò núù cuàhà peligru iá‑ndà, te cuní nèhivì cahnì‑néndô, doco iin‑ni cuú ini Dios sàhà‑ndà.
35 Quem nos separará do amor de Cristo? A tribulação? A angústia? A perseguição? A fome? A nudez? O perigo? A espada?
36 Vàchi, ducán cachí stná tutu ìì (ndé cáhàn nèhivì xì‑yá, cachí‑nè):
36 Realmente, está escrito: Por amor de ti somos entregues à morte o dia inteiro; somos tratados como gado destinado ao matadouro {Sl 43,23}.
37 Doco cunaha‑nsiá, nsidaa tnùndoho ma, sànì cundee dahuun‑nda nùá, vàchi cuú ini‑yà sàhà‑ndà, te chindéé‑yândô.
37 Mas, em todas essas coisas, somos mais que vencedores pela virtude daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 Pois estou persuadido de que nem a morte, nem a vida, nem os anjos, nem os principados, nem o presente, nem o futuro, nem as potestades,
39 — ausente —
39 nem as alturas, nem os abismos, nem outra qualquer criatura nos poderá apartar do amor que Deus nos testemunha em Cristo Jesus, nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.