Romanos 8
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ
1 Vichi sàhà nsidaa ñà‑jaàn, mà cóó gá ni‑iin castigu xi‑nda nú nduú ndisa‑nda nèhivì xí Jesucristu. Te có‑ndùlócô gà‑ndà sàhà ñà‑ndùá xího‑nda, cuisì‑nì nìhnú ini‑ndà sàhà ñà‑ndùá cachí Espíritu Ìì xí Dios.
1 Portanto, agora nenhuma condenação há para os que estão em Cristo Jesus, que não andam segundo a carne, mas segundo o Espírito.
2 Vàchi ñà‑ìá‑ndà ndahà Yà‑ìì mà, ñàyùcàndùá sàhà Jesucristu níhìtáhvì‑ndà vida ndiaha. Te ducán sànì quee dahuun stná‑ndà libre nùù ndahà cuàchi‑nda; mà cúí gá cahnìándô.
2 Porque a lei do Espírito de vida, em Cristo Jesus, me livrou da lei do pecado e da morte.
3 Doco ley sànaha ma, mànìcùí (chindeándô), vàchi mà sáà nèhivì chivàha viì‑néà, ñàyùcàndùá, mii Dios (nì chindee‑yándô), nì dàquìxí‑yá Dèhemanì‑yá, nì nanduu‑ya iin tiàa nahi nsidaa ndohó nèhivì cuáchi, (dandu nì dànáà‑yá) sàhà cuàchi‑nda sàhà‑ñá màsà dándácû gáˋ mà nùù‑ndà ñuhìví yohó.
3 Porquanto, o que a lei não podia fazer, visto como estava fraca pela carne, Deus, enviando seu próprio Filho em semelhança da carne pecaminosa, e pelo pecado, condenou o pecado na carne;
4 Ducán, dandu vàtùni quida ndisa‑nda nsidaa ñà‑vàha cachí ley xi‑ya, vàchi có‑ndùlócô gà‑ndà sàhà ñà‑sìquini xího nèhivì ñuhìví, cuisì‑ní ñà‑ndùá cachí Espíritu Ìì xí Dios nduá nihnú ini‑ndà.
4 para que a justiça da lei fosse cumprida em nós, que não andamos segundo a carne, mas segundo o Espírito.
5 Vàchi nèhivì tùha cunchicùn ñà‑ndùá cudíì ini mii‑né, cuisì‑ní ñà‑jaàn nduá nihnú ini sàxìnítnùní‑nè. Doco nèhivì nchícùn xì ñà‑cùdíì ini Espíritu Ìì xí Dios, cuisì‑ní chuun xi Yà‑ìì mà nduá nihnú ini‑nè.
5 Porque os que são segundo a carne, têm a mente nas coisas da carne; mas os que são segundo o Espírito para as coisas do Espírito.
6 Vàchi nú cuisì‑ní ñà‑xího‑nda nduá nihnú ini‑ndà, dandu icúmí‑ndá sàà‑ndà cui dahuun‑nda. Doco nú ndudu ìì xí Espíritu xi Dios nduá nihnú ini‑ndà, dandu cutiacu ndiaha ndisa‑nda, te contentu cundoo‑nda quida‑ya.
6 Porque a mentalidade carnal é morte; mas a mentalidade espiritual é vida e paz.
7 Cunaha‑nsiá, nú cuisì ñá‑cùdíì ini mii‑ni‑nda nduá nihnú ini‑ndà, dandu na ian xiní ùhì‑ndà Dios nduá, vàchi nú ducán, dandu có‑ìá gà‑ndà sujetu nùù ley xi‑ya, te ni mà cúí cunchicùn viì‑ndà ley mà.
7 Porquanto, a mentalidade carnal é inimizade contra Deus, pois não é sujeita à lei de Deus, nem de fato, pode ser.
8 Ñàyùcàndùá, nèhivì nihnú inì‑xi cuisì ñà‑ndùú gustu xi mii‑né, mà cúí natùi‑ne nùù Dios.
8 Então, os que estão na carne não podem agradar a Deus.
9 Doco mii‑nsiá, có‑nìhnú gà inì‑nsia ñà‑ndùú gustu xi mii‑nsiá, nú ndisa inácáá Espíritu Ìì xí Dios anima‑nsià; còó. Ñà‑ndùá cachí Espíritu Ìì nduá nihnú ini‑nsià. Doco cunaha‑nsiá, nú iá iin nèhivì còò Espíritu Ìì xí Cristu anima‑xi, có‑ndùú ndisa‑ne iin nèhivì xí mii‑yá.
9 Mas, vós não estais na carne, mas no Espírito, se é que o Espírito de Deus habita em vós. Ora, se algum homem não tem o Espírito de Cristo, esse não é dele.
10 Doco nú iá Cristu ini anima‑ndà, dandu ñà‑sànì ndee vàha‑nda nùù‑yá nduá, te ducán itiácú ndisa anima‑ndà nùù‑yá, mate quida‑nda cuenta na ian sànì xìhì iquìcúñú‑ndà sàhà cuàchi nì quida‑nda.
10 E, se Cristo está em vós, o corpo está morto por causa do pecado, mas o Espírito é vida por causa da justiça.
11 Cunaha‑nsiá, Yua‑nda Dios nduú ana nì dànátiácú xì Jesucristu, te ñà‑ìá Espíritu Ìì xí‑yá ini‑ndà, ñàyùcàndùá mate ni cuí‑ndà, doco icúmí stná‑ndà natiacu‑ndà quida‑ya, vàchi inácáá Yà‑ìì mà ini‑ndà.
11 Mas se o Espírito daquele que ressuscitou a Jesus dentre os mortos habita em vós, aquele que ressuscitou a Cristo dentre os mortos também vivificará os vossos corpos mortais, pelo seu Espírito que habita em vós.
12 Ñà‑jaàn nduá dìsáhà‑xí có‑xìñùhù quida ga‑ndà nansa ni nì cui nacua cudíì ini mii‑nda quida‑nda. Còó, ñánì. Màsà cúndóó‑ndá quida‑nda ducán.
12 Portanto, irmãos, nós somos devedores, não à carne para vivermos segundo a carne.
13 Vàchi nú ni quida‑nda cuisì ñà‑ndùá cudíì ini mii‑nda, dandu icúmí‑ndá ndañuhu‑nda. Ñàyùcàndùá, ni cuáha‑nda chindee Espíritu Ìì ndohó, dandu nìhì‑ndà dandáñúhú dahuun‑nda chuun (sìquini) cuní‑ndà quida‑nda, te nú ni níhì‑ndà ducán, dandu vida ndiaha nìhìtáhvì‑ndà.
13 Porque, se viverdes segundo a carne, morrereis; mas se através do Espírito mortificardes as obras do corpo, vivereis.
14 Vàchi nsidaa ana nihnú ini xì Espíritu Ìì xí Dios ñà‑dacúndéhe‑yánè ichì cunchicùn‑nè, divi xínduu dèhe ndisa‑ya.
14 Porque todos os que são guiados pelo Espírito de Deus, esses são filhos de Deus.
15 Nùù mii‑yá sànì nìhì‑ndà Espíritu Ìì xí‑yá, doco Yà‑ìì mà, có‑ndùú‑yá iin ana dandacú ndéé nùù‑ndà, te ò dayúhî xì‑ndà. Còó, siempre chindéé‑yândô ñà‑cunihnu ini‑ndà nduú ndisa‑nda dèhe Dios, te ducán cui cachi‑ndà xì‑yá: “¡Yuamánìˊ!” vàchi yua‑nda nduú‑yá.
15 Porque não recebestes um espírito de servidão, para novamente temerdes, mas recebestes o Espírito de adoção, pelo qual clamamos: Aba, Pai.
16 Te divi ducán cachí stná Yà‑ìì mà xì‑ndà ini anima‑ndà, ñà‑ndùú ndisa‑nda dèhe‑ya; te stná anima‑ndà, ducán cachí stná xì‑ndà.
16 O mesmo Espírito dá testemunho com o nosso espírito, de que somos filhos de Deus.
17 Te nú dèhe‑ya xínduu‑nda, dandu icúmí stná‑ndà ndutahvì‑ndà ñà‑cuìcà‑yá nùù‑yá, vàchi icúmí‑ndá cutnaha‑nda xi Cristu nìhìtáhvì stná‑ndà nahi mii‑yá, nú ni ndohó stná‑ndà sàhà‑yá. Vàchi nú ni ndoho‑nda sàhà‑yá, dandu icúmí stná‑ndà sàà‑ndà cundoo ndiaha‑nda nùù‑yá.
17 E se filhos, então herdeiros, herdeiros de Deus e herdeiros com Cristo; se então nós sofremos com ele, que também nós sejamos glorificados juntos.
18 Vàchi iyuhu nduá icúmí‑ndá ndoho‑nda tiempu vichi, cachí yùhù, daaní, después, yáha ga chicá ndiaha cunduu ñà‑ndùá nìhìtáhvì‑ndà.
18 Porque eu considero que os sofrimentos deste tempo presente não são dignos de serem comparados com a glória que há de ser revelada em nós.
19 Te nsidanicuú ñà‑ndùá nì quidavàha Dios, ducán iá na ian ndiatú stná, vàchi cuàhà gá cuníà sàà tiempu cunahà claru ana xínduu ndisa dèhe‑ya.
19 Porque a ardente expectativa da criatura espera pela manifestação dos filhos de Deus.
20 Vàchi nsidaa ñà‑ndùá nì quidavàha‑ya ñuhìví yohó, nì sàà nì cuchicueha. Doco màdì sáhà ñà‑cùní miá nì cùú ducán, còó; sàhà‑ñá ducán nì chitnùní ini mii‑yá. Te vichi (sànì sàha‑yàndó iin) tnùndé ini,
20 Porque a criatura ficou sujeita à vaidade, não voluntariamente, mas por causa do que a sujeitou em esperança,
21 divi ñà‑quee libre stná ñuhìví yohó, mà cúndúú gáˋ iin lugar nì cuchicuehe; vàchi icúmí cununa ndisa ñuhìví, dandu cundoo ndiaha nsidaa ana nduú dèhe‑ya.
21 porque a própria criatura também será libertada da servidão da corrupção, para a gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Te ináhá‑ndá, ndè vichi ndohó ñuhìví yohó na ian ndohá sàhà ñà‑vàxi inga ñuhìví saa.
22 Porque nós sabemos que toda a criação geme, e uníssono sofre dores de parto até agora.
23 Te màdì cuísi ñuhìví nduá quidá ducán; còó, ndè mii stná‑ndà, na ian nsíhi ini‑ndà ndiatu‑nda cuu ducán. Doco vichi iá iin ñà‑ndiaha sànì nìhìtáhvì‑ndà, divi ñà‑cucumi‑nda Espíritu Ìì xí‑yá, vàchi divi‑ya nduú tnùmanì primeru xi‑nda nùù‑yá. Ñàyùcàndùá ndiatú cuísi‑nda ndè cachi sàà tiempu cachi vate‑yá xì nsidaa nèhivì ñà‑divi dèhe‑ya xínduu‑nda, dandu quee ndisa‑nda libre, (mà quídá gá‑ndà cuàchi).
23 E não só ela, mas nós mesmos também, que temos as primícias do Espírito, também gememos em nós mesmos, esperando a adoção, a saber, a redenção do nosso corpo.
24 — ausente —
24 Porque somos salvos pela esperança. Mas a esperança que se vê não é esperança; como pois esperançar o que um homem vê?
25 — ausente —
25 Mas, se esperarmos o que não vemos, então com paciência o aguardamos.
26 (Ináhá‑ndá), mà fuerte anima‑ndà, doco Espíritu Ìì xí Dios, chindéé‑yâ ndohó, vàchi có‑cùndáà ini‑ndà nansa càcàn tàhvì‑ndà nùù Yuandiaha‑nda modo ndiá ìcà‑ndà, doco Yà‑ìì mà, cáhàn nihni‑ya sàhà‑ndà nùù Yua‑nda Dios, mate ndohó, cuisì‑nì sácàn ini‑ndà quidá‑yá, te ni có‑sâà‑ndà cachi claru‑ndà ni‑iin palabra.
26 Semelhantemente o Espírito também nos ajuda em nossas fraquezas; porque não sabemos o que devemos orar como convém, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser proferidos.
27 Doco mii‑yá, indéhe váha‑ya nansa iá anima iin iin nèhivì, te ináhá stná‑yà nansa nihnú ini Espíritu Ìì xí‑yá, vàchi Yà‑ìì mà, cuisì ñà‑ndùá cuní Yuandiaha‑nda nduá xícàn tàhvì‑yá sàhà‑ndà.
27 E aquele que examina os corações sabe qual é a intenção do Espírito; porque ele faz intercessão pelos santos segundo a vontade de Deus.
28 Ináhá stná‑ndà ñà‑yòhó: nsidanicuú iñàha cuú xi‑nda, ñà‑chindee xi‑nda sàhà ñà‑vàha xi‑nda nduá, nú cuú ini‑ndà sàhà Dios, te nduu‑nda ana nì chitnùní ini‑yà cana‑ya ladu xi‑ya.
28 E sabemos que todas as coisas trabalham juntamente para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são chamados de acordo com o seu propósito.
29 Vàchi nsidaa nèhivì sà‑ìnáhá‑yâ dècuèndè antes, divi nì chitnùní ini‑yà sàà‑nè cunduu‑ne nahi Dèhemanì‑yá (Jesús), te ducán cundoo cuàhà gá dèhe‑ya, te Jesús cunduu dèhe‑ya primeru.
29 Para quem ele conheceu antes, ele também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, para que ele pudesse ser o primogênito dentre muitos irmãos.
30 Daaní, nsidaa ana nì chitnùní ini‑yà cunduu nèhivì xí‑yá ducán, divi nduú ana nì cana‑ya. Te nèhivì nì cana‑ya, divi nì nìhì stná nì ndee vàha nùù‑yá. Te nsidaa ana nì ndee vàha nùù‑yá ducán, divi nì nìhìtáhvì stná tnùñuhu ndiaha xí‑yá.
30 Além disso, aos que ele predestinou, a estes também os chamou; e aos que ele chamou, a estes também justificou; e aos que justificou, a estes também glorificou.
31 Pues nú ducán nduá, dandu ¿nansa cachi‑ndà vichi? (Dohó cachi‑ndà): nú Dios iá sàhà‑nda, dandu còò ni‑iñàha cundee nùù‑ndà.
31 O que diremos, então, a estas coisas? Se Deus é por nós, quem pode ser contra nós?
32 Vàchi cunaha‑nsiá, ni Dèhemanì‑yá cónì cùhí ini‑yà; nì sàhatahvì‑yándô nì xìhì‑yàmà sàhà nsidaa‑nda. Ñàyùcàndùá seguru icúmí‑yâ cuàha stná‑yàndó nsidaa ñà‑ndùá xiñuhu gá‑ndà.
32 Aquele que não poupou a seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, como não nos dará gratuitamente também com ele todas as coisas?
33 Te vichi, ¿a iá ana cui dacuidá cuàchi dìquì‑ndà nú sànì nacàxin‑yàndó? (Còó, mà cúí), vàchi sàndèníhí vàha‑yandó.
33 Quem acusará alguma coisa aos escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Te ¿a iá stná ana cui dacúnsídá cuàchi xi‑nda? Còó, vàchi divi Cristu nì xìhì cuenta xi‑nda, te nì natiacu‑yà, dandu nì sàcòo‑ya ladu cuàhá Yuamánì‑yá Dios, te ndè cáhàn nihni stná‑yà sàhà‑ndà.
34 Quem é o que condenará? É Cristo que morreu, sim, que foi ressuscitado, o qual está à direita de Deus, e também intercede por nós.
35 Daaní, ¿a iá stná ana cui dacúxíó xí‑ndá nùù Cristu ñà‑màsà cúú gá ini‑yà sàhà‑ndà? Còó, mà níhìndèè‑né ducán, mate cuáhà tnùndoho ni coó, te ò cuáhà vida ni yáha‑nda, te ò ni quidá quíní nèhivì xì‑ndà. Doco còó, mà níhì‑né ducán, mate ni coó tnama, ò nì yáha ndahví‑ndà, ò núù cuàhà peligru iá‑ndà, te cuní nèhivì cahnì‑néndô, doco iin‑ni cuú ini Dios sàhà‑ndà.
35 Quem nos separará do amor de Cristo? Será a tribulação, ou a angústia, ou a perseguição, ou a fome, ou a nudez, ou o perigo, ou a espada?
36 Vàchi, ducán cachí stná tutu ìì (ndé cáhàn nèhivì xì‑yá, cachí‑nè):
36 Como está escrito: Por causa de ti somos mortos todo o dia; somos considerados como ovelhas para o matadouro.
37 Doco cunaha‑nsiá, nsidaa tnùndoho ma, sànì cundee dahuun‑nda nùá, vàchi cuú ini‑yà sàhà‑ndà, te chindéé‑yândô.
37 Mas em todas estas coisas somos mais do que vitoriosos, através daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 Pois eu sou persuadido, de que nem a morte, nem a vida, nem os anjos, nem os principados, nem as potestades, nem as coisas do presente, nem as coisas porvir,
39 — ausente —
39 nem a altura, nem a profundidade, nem alguma outra criatura será capaz de nos separar do amor de Deus, que está em Jesus Cristo nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.