Romanos 8
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Vichi sàhà nsidaa ñà‑jaàn, mà cóó gá ni‑iin castigu xi‑nda nú nduú ndisa‑nda nèhivì xí Jesucristu. Te có‑ndùlócô gà‑ndà sàhà ñà‑ndùá xího‑nda, cuisì‑nì nìhnú ini‑ndà sàhà ñà‑ndùá cachí Espíritu Ìì xí Dios.
1 Agora já não existe nenhuma condenação para as pessoas que estão unidas com Cristo Jesus.
2 Vàchi ñà‑ìá‑ndà ndahà Yà‑ìì mà, ñàyùcàndùá sàhà Jesucristu níhìtáhvì‑ndà vida ndiaha. Te ducán sànì quee dahuun stná‑ndà libre nùù ndahà cuàchi‑nda; mà cúí gá cahnìándô.
2 Pois a lei do Espírito de Deus, que nos trouxe vida por estarmos unidos com Cristo Jesus, livrou você da lei do pecado e da morte.
3 Doco ley sànaha ma, mànìcùí (chindeándô), vàchi mà sáà nèhivì chivàha viì‑néà, ñàyùcàndùá, mii Dios (nì chindee‑yándô), nì dàquìxí‑yá Dèhemanì‑yá, nì nanduu‑ya iin tiàa nahi nsidaa ndohó nèhivì cuáchi, (dandu nì dànáà‑yá) sàhà cuàchi‑nda sàhà‑ñá màsà dándácû gáˋ mà nùù‑ndà ñuhìví yohó.
3 Deus fez o que a lei não pôde fazer porque a natureza humana era fraca. Deus condenou o pecado na natureza humana , enviando o seu próprio Filho, que veio na forma da nossa natureza pecaminosa a fim de acabar com o pecado.
4 Ducán, dandu vàtùni quida ndisa‑nda nsidaa ñà‑vàha cachí ley xi‑ya, vàchi có‑ndùlócô gà‑ndà sàhà ñà‑sìquini xího nèhivì ñuhìví, cuisì‑ní ñà‑ndùá cachí Espíritu Ìì xí Dios nduá nihnú ini‑ndà.
4 Deus fez isso para que as ordens justas da lei pudessem ser completamente cumpridas por nós, que vivemos de acordo com o Espírito de Deus e não de acordo com a natureza humana.
5 Vàchi nèhivì tùha cunchicùn ñà‑ndùá cudíì ini mii‑né, cuisì‑ní ñà‑jaàn nduá nihnú ini sàxìnítnùní‑nè. Doco nèhivì nchícùn xì ñà‑cùdíì ini Espíritu Ìì xí Dios, cuisì‑ní chuun xi Yà‑ìì mà nduá nihnú ini‑nè.
5 Porque as pessoas que vivem de acordo com a natureza humana têm a sua mente controlada por essa mesma natureza. Mas as que vivem de acordo com o Espírito de Deus têm a sua mente controlada pelo Espírito.
6 Vàchi nú cuisì‑ní ñà‑xího‑nda nduá nihnú ini‑ndà, dandu icúmí‑ndá sàà‑ndà cui dahuun‑nda. Doco nú ndudu ìì xí Espíritu xi Dios nduá nihnú ini‑ndà, dandu cutiacu ndiaha ndisa‑nda, te contentu cundoo‑nda quida‑ya.
6 As pessoas que têm a mente controlada pela natureza humana acabarão morrendo espiritualmente; mas as que têm a mente controlada pelo Espírito de Deus terão a vida eterna e a paz.
7 Cunaha‑nsiá, nú cuisì ñá‑cùdíì ini mii‑ni‑nda nduá nihnú ini‑ndà, dandu na ian xiní ùhì‑ndà Dios nduá, vàchi nú ducán, dandu có‑ìá gà‑ndà sujetu nùù ley xi‑ya, te ni mà cúí cunchicùn viì‑ndà ley mà.
7 Por isso as pessoas que têm a mente controlada pela natureza humana se tornam inimigas de Deus, pois não obedecem à lei de Deus e, de fato, não podem obedecer a ela.
8 Ñàyùcàndùá, nèhivì nihnú inì‑xi cuisì ñà‑ndùú gustu xi mii‑né, mà cúí natùi‑ne nùù Dios.
8 As pessoas que vivem de acordo com a sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Doco mii‑nsiá, có‑nìhnú gà inì‑nsia ñà‑ndùú gustu xi mii‑nsiá, nú ndisa inácáá Espíritu Ìì xí Dios anima‑nsià; còó. Ñà‑ndùá cachí Espíritu Ìì nduá nihnú ini‑nsià. Doco cunaha‑nsiá, nú iá iin nèhivì còò Espíritu Ìì xí Cristu anima‑xi, có‑ndùú ndisa‑ne iin nèhivì xí mii‑yá.
9 Vocês, porém, não vivem como manda a natureza humana, mas como o Espírito de Deus quer, se é que o Espírito de Deus vive realmente em vocês. Quem não tem o Espírito de Cristo não pertence a ele.
10 Doco nú iá Cristu ini anima‑ndà, dandu ñà‑sànì ndee vàha‑nda nùù‑yá nduá, te ducán itiácú ndisa anima‑ndà nùù‑yá, mate quida‑nda cuenta na ian sànì xìhì iquìcúñú‑ndà sàhà cuàchi nì quida‑nda.
10 Mas, se Cristo vive em vocês, então, embora o corpo de vocês vá morrer por causa do pecado, o Espírito de Deus é vida para vocês porque vocês foram aceitos por Deus.
11 Cunaha‑nsiá, Yua‑nda Dios nduú ana nì dànátiácú xì Jesucristu, te ñà‑ìá Espíritu Ìì xí‑yá ini‑ndà, ñàyùcàndùá mate ni cuí‑ndà, doco icúmí stná‑ndà natiacu‑ndà quida‑ya, vàchi inácáá Yà‑ìì mà ini‑ndà.
11 Se em vocês vive o Espírito daquele que ressuscitou Jesus, então aquele que ressuscitou Jesus Cristo dará também vida ao corpo mortal de vocês, por meio do seu Espírito, que vive em vocês.
12 Ñà‑jaàn nduá dìsáhà‑xí có‑xìñùhù quida ga‑ndà nansa ni nì cui nacua cudíì ini mii‑nda quida‑nda. Còó, ñánì. Màsà cúndóó‑ndá quida‑nda ducán.
12 Portanto, meus irmãos, nós temos uma obrigação, que é a de não vivermos de acordo com a nossa natureza humana.
13 Vàchi nú ni quida‑nda cuisì ñà‑ndùá cudíì ini mii‑nda, dandu icúmí‑ndá ndañuhu‑nda. Ñàyùcàndùá, ni cuáha‑nda chindee Espíritu Ìì ndohó, dandu nìhì‑ndà dandáñúhú dahuun‑nda chuun (sìquini) cuní‑ndà quida‑nda, te nú ni níhì‑ndà ducán, dandu vida ndiaha nìhìtáhvì‑ndà.
13 Porque, se vocês viverem de acordo com a natureza humana, vocês morrerão espiritualmente; mas, se pelo Espírito de Deus vocês matarem as suas ações pecaminosas, vocês viverão espiritualmente.
14 Vàchi nsidaa ana nihnú ini xì Espíritu Ìì xí Dios ñà‑dacúndéhe‑yánè ichì cunchicùn‑nè, divi xínduu dèhe ndisa‑ya.
14 Pois aqueles que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Nùù mii‑yá sànì nìhì‑ndà Espíritu Ìì xí‑yá, doco Yà‑ìì mà, có‑ndùú‑yá iin ana dandacú ndéé nùù‑ndà, te ò dayúhî xì‑ndà. Còó, siempre chindéé‑yândô ñà‑cunihnu ini‑ndà nduú ndisa‑nda dèhe Dios, te ducán cui cachi‑ndà xì‑yá: “¡Yuamánìˊ!” vàchi yua‑nda nduú‑yá.
15 Porque o Espírito que vocês receberam de Deus não torna vocês escravos e não faz com que tenham medo. Pelo contrário, o Espírito torna vocês filhos de Deus; e pelo poder do Espírito dizemos com fervor a Deus: “Pai, meu Pai!”
16 Te divi ducán cachí stná Yà‑ìì mà xì‑ndà ini anima‑ndà, ñà‑ndùú ndisa‑nda dèhe‑ya; te stná anima‑ndà, ducán cachí stná xì‑ndà.
16 O Espírito de Deus se une com o nosso espírito para afirmar que somos filhos de Deus.
17 Te nú dèhe‑ya xínduu‑nda, dandu icúmí stná‑ndà ndutahvì‑ndà ñà‑cuìcà‑yá nùù‑yá, vàchi icúmí‑ndá cutnaha‑nda xi Cristu nìhìtáhvì stná‑ndà nahi mii‑yá, nú ni ndohó stná‑ndà sàhà‑yá. Vàchi nú ni ndoho‑nda sàhà‑yá, dandu icúmí stná‑ndà sàà‑ndà cundoo ndiaha‑nda nùù‑yá.
17 Nós somos seus filhos, e por isso receberemos as bênçãos que ele guarda para o seu povo, e também receberemos com Cristo aquilo que Deus tem guardado para ele. Porque, se tomamos parte nos sofrimentos de Cristo, também tomaremos parte na sua glória .
18 Vàchi iyuhu nduá icúmí‑ndá ndoho‑nda tiempu vichi, cachí yùhù, daaní, después, yáha ga chicá ndiaha cunduu ñà‑ndùá nìhìtáhvì‑ndà.
18 Eu penso que o que sofremos durante a nossa vida não pode ser comparado, de modo nenhum, com a glória que nos será revelada no futuro.
19 Te nsidanicuú ñà‑ndùá nì quidavàha Dios, ducán iá na ian ndiatú stná, vàchi cuàhà gá cuníà sàà tiempu cunahà claru ana xínduu ndisa dèhe‑ya.
19 O Universo todo espera com muita impaciência o momento em que Deus vai revelar o que os seus filhos realmente são.
20 Vàchi nsidaa ñà‑ndùá nì quidavàha‑ya ñuhìví yohó, nì sàà nì cuchicueha. Doco màdì sáhà ñà‑cùní miá nì cùú ducán, còó; sàhà‑ñá ducán nì chitnùní ini mii‑yá. Te vichi (sànì sàha‑yàndó iin) tnùndé ini,
20 Pois o Universo se tornou inútil, não pela sua própria vontade, mas porque Deus quis que fosse assim. Porém existe esta esperança:
21 divi ñà‑quee libre stná ñuhìví yohó, mà cúndúú gáˋ iin lugar nì cuchicuehe; vàchi icúmí cununa ndisa ñuhìví, dandu cundoo ndiaha nsidaa ana nduú dèhe‑ya.
21 Um dia o próprio Universo ficará livre do poder destruidor que o mantém escravo e tomará parte na gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Te ináhá‑ndá, ndè vichi ndohó ñuhìví yohó na ian ndohá sàhà ñà‑vàxi inga ñuhìví saa.
22 Pois sabemos que até agora o Universo todo geme e sofre como uma mulher que está em trabalho de parto.
23 Te màdì cuísi ñuhìví nduá quidá ducán; còó, ndè mii stná‑ndà, na ian nsíhi ini‑ndà ndiatu‑nda cuu ducán. Doco vichi iá iin ñà‑ndiaha sànì nìhìtáhvì‑ndà, divi ñà‑cucumi‑nda Espíritu Ìì xí‑yá, vàchi divi‑ya nduú tnùmanì primeru xi‑nda nùù‑yá. Ñàyùcàndùá ndiatú cuísi‑nda ndè cachi sàà tiempu cachi vate‑yá xì nsidaa nèhivì ñà‑divi dèhe‑ya xínduu‑nda, dandu quee ndisa‑nda libre, (mà quídá gá‑ndà cuàchi).
23 E não somente o Universo, mas nós, que temos o Espírito Santo como o primeiro presente que recebemos de Deus, nós também gememos dentro de nós mesmos enquanto esperamos que Deus faça com que sejamos seus filhos e nos liberte completamente.
24 — ausente —
24 Pois foi por meio da esperança que fomos salvos. Mas, se já estamos vendo aquilo que esperamos, então isso não é mais uma esperança. Pois quem é que fica esperando por alguma coisa que está vendo?
25 — ausente —
25 Porém, se estamos esperando alguma coisa que ainda não podemos ver, então esperamos com paciência.
26 (Ináhá‑ndá), mà fuerte anima‑ndà, doco Espíritu Ìì xí Dios, chindéé‑yâ ndohó, vàchi có‑cùndáà ini‑ndà nansa càcàn tàhvì‑ndà nùù Yuandiaha‑nda modo ndiá ìcà‑ndà, doco Yà‑ìì mà, cáhàn nihni‑ya sàhà‑ndà nùù Yua‑nda Dios, mate ndohó, cuisì‑nì sácàn ini‑ndà quidá‑yá, te ni có‑sâà‑ndà cachi claru‑ndà ni‑iin palabra.
26 Assim também o Espírito de Deus vem nos ajudar na nossa fraqueza. Pois não sabemos como devemos orar, mas o Espírito de Deus, com gemidos que não podem ser explicados por palavras, pede a Deus em nosso favor.
27 Doco mii‑yá, indéhe váha‑ya nansa iá anima iin iin nèhivì, te ináhá stná‑yà nansa nihnú ini Espíritu Ìì xí‑yá, vàchi Yà‑ìì mà, cuisì ñà‑ndùá cuní Yuandiaha‑nda nduá xícàn tàhvì‑yá sàhà‑ndà.
27 E Deus, que vê o que está dentro do coração, sabe qual é o pensamento do Espírito. Porque o Espírito pede em favor do povo de Deus e pede de acordo com a vontade de Deus.
28 Ináhá stná‑ndà ñà‑yòhó: nsidanicuú iñàha cuú xi‑nda, ñà‑chindee xi‑nda sàhà ñà‑vàha xi‑nda nduá, nú cuú ini‑ndà sàhà Dios, te nduu‑nda ana nì chitnùní ini‑yà cana‑ya ladu xi‑ya.
28 Pois sabemos que todas as coisas trabalham juntas para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles a quem ele chamou de acordo com o seu plano.
29 Vàchi nsidaa nèhivì sà‑ìnáhá‑yâ dècuèndè antes, divi nì chitnùní ini‑yà sàà‑nè cunduu‑ne nahi Dèhemanì‑yá (Jesús), te ducán cundoo cuàhà gá dèhe‑ya, te Jesús cunduu dèhe‑ya primeru.
29 Porque aqueles que já tinham sido escolhidos por Deus ele também separou a fim de se tornarem parecidos com o seu Filho. Ele fez isso para que o Filho fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Daaní, nsidaa ana nì chitnùní ini‑yà cunduu nèhivì xí‑yá ducán, divi nduú ana nì cana‑ya. Te nèhivì nì cana‑ya, divi nì nìhì stná nì ndee vàha nùù‑yá. Te nsidaa ana nì ndee vàha nùù‑yá ducán, divi nì nìhìtáhvì stná tnùñuhu ndiaha xí‑yá.
30 Assim Deus chamou os que havia separado. Não somente os chamou, mas também os aceitou; e não somente os aceitou, mas também repartiu a sua glória com eles.
31 Pues nú ducán nduá, dandu ¿nansa cachi‑ndà vichi? (Dohó cachi‑ndà): nú Dios iá sàhà‑nda, dandu còò ni‑iñàha cundee nùù‑ndà.
31 Diante de tudo isso, o que mais podemos dizer? Se Deus está do nosso lado, quem poderá nos vencer? Ninguém!
32 Vàchi cunaha‑nsiá, ni Dèhemanì‑yá cónì cùhí ini‑yà; nì sàhatahvì‑yándô nì xìhì‑yàmà sàhà nsidaa‑nda. Ñàyùcàndùá seguru icúmí‑yâ cuàha stná‑yàndó nsidaa ñà‑ndùá xiñuhu gá‑ndà.
32 Porque ele nem mesmo deixou de entregar o próprio Filho, mas o ofereceu por todos nós! Se ele nos deu o seu Filho, será que não nos dará também todas as coisas?
33 Te vichi, ¿a iá ana cui dacuidá cuàchi dìquì‑ndà nú sànì nacàxin‑yàndó? (Còó, mà cúí), vàchi sàndèníhí vàha‑yandó.
33 Quem acusará aqueles que Deus escolheu? Ninguém! Porque o próprio Deus declara que eles não são culpados.
34 Te ¿a iá stná ana cui dacúnsídá cuàchi xi‑nda? Còó, vàchi divi Cristu nì xìhì cuenta xi‑nda, te nì natiacu‑yà, dandu nì sàcòo‑ya ladu cuàhá Yuamánì‑yá Dios, te ndè cáhàn nihni stná‑yà sàhà‑ndà.
34 Será que alguém poderá condená-los? Ninguém! Pois foi Cristo Jesus quem morreu, ou melhor, quem foi ressuscitado e está à direita de Deus. E ele pede a Deus em favor de nós.
35 Daaní, ¿a iá stná ana cui dacúxíó xí‑ndá nùù Cristu ñà‑màsà cúú gá ini‑yà sàhà‑ndà? Còó, mà níhìndèè‑né ducán, mate cuáhà tnùndoho ni coó, te ò cuáhà vida ni yáha‑nda, te ò ni quidá quíní nèhivì xì‑ndà. Doco còó, mà níhì‑né ducán, mate ni coó tnama, ò nì yáha ndahví‑ndà, ò núù cuàhà peligru iá‑ndà, te cuní nèhivì cahnì‑néndô, doco iin‑ni cuú ini Dios sàhà‑ndà.
35 Então quem pode nos separar do amor de Cristo? Serão os sofrimentos, as dificuldades, a perseguição, a fome, a pobreza, o perigo ou a morte?
36 Vàchi, ducán cachí stná tutu ìì (ndé cáhàn nèhivì xì‑yá, cachí‑nè):
36 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Por causa de ti estamos em perigo de morte o dia inteiro; somos tratados como ovelhas que vão para o matadouro.”
37 Doco cunaha‑nsiá, nsidaa tnùndoho ma, sànì cundee dahuun‑nda nùá, vàchi cuú ini‑yà sàhà‑ndà, te chindéé‑yândô.
37 Em todas essas situações temos a vitória completa por meio daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 Pois eu tenho a certeza de que nada pode nos separar do amor de Deus: nem a morte, nem a vida; nem os anjos, nem outras autoridades ou poderes celestiais ; nem o presente, nem o futuro;
39 — ausente —
39 nem o mundo lá de cima, nem o mundo lá de baixo. Em todo o Universo não há nada que possa nos separar do amor de Deus, que é nosso por meio de Cristo Jesus, o nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.