Romanos 5

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Vichi ndisa sànì ndee vàha‑nda nùù‑yá ñà‑sànì xinindisa‑ndayá. Ñàyùcàndùá, ndiaha gá sàndòò‑ndà nùù‑yá nì quida Stoho‑ndà Jesucristu.
1 Portanto, uma vez que pela fé fomos declarados justos, temos paz com Deus por causa daquilo que Jesus Cristo, nosso Senhor, fez por nós.
2 Te sàhà ñà‑nìhnú ini‑ndà mii‑yá ducán, ñà‑jaàn nì cundiatú cuàhà anima‑ndà, vàchi (nsìquívì) níhì‑ndà gracia xi‑ya, te cudíì gá stná ini‑ndà ndiatu‑nda sàà quìvì cundoo‑nda xi‑yá gloria xi‑ya.
2 Foi por meio da fé que Cristo nos concedeu esta graça que agora desfrutamos com segurança e alegria, pois temos a esperança de participar da glória de Deus.
3 Doco màdì sáhà cuisì ñà‑jaàn cudíì ini‑ndà. Còó, vàchi cudíì stná ini‑ndà nú icúmí‑ndá yàha‑nda tnùndoho, vàchi sàhájàn cutùha‑nda quidandee ini‑ndà.
3 Também nos alegramos ao enfrentar dificuldades e provações, pois sabemos que contribuem para desenvolvermos perseverança,
4 Daaní, nú sàvàtùni quidandee ini‑ndà, dandu ñà‑cudiì ini Dios sàhà‑ndà queamà; daaní, nú ducán, dandu chicá sàà‑ndà cunaha‑nda iá ndisa consuelu xi‑nda nùù‑yá.
4 e a perseverança produz caráter aprovado, e o caráter aprovado fortalece nossa esperança,
5 Te nú ducán nihnú ndisa ini‑ndà, dandu seguru nìhì‑ndà consuelu mà, mà dándáhvî‑yàndó. Vàchi sànì sàhatahvì‑yándô Espíritu Ìì xí‑yá, te divi Espíritu Ìì nduú ana chináhá xì‑ndà ñà‑cuàhà guá cuú ini Dios sàhà‑ndà.
5 e essa esperança não nos decepcionará, pois sabemos quanto Deus nos ama, uma vez que ele nos deu o Espírito Santo para nos encher o coração com seu amor.
6 Vachi ndohó, na táñâha ga cucumi‑nda ni‑iñàha chindee xi‑nda, dandu meru hora vàha ma nì xìhì Cristu sàhà‑ndà, mate nècuàchì có‑quìdá víi nduu‑nda.
6 Quando estávamos completamente desamparados, Cristo veio na hora certa e morreu por nós, pecadores.
7 Vàchi iin nèhivì ñuhìví, ùhì candisá‑né cui‑nè sàhà iin ñanìtnaha‑ne, mate néhivì vàha ni cúndúú nècuàchìmà. Doco vihini coo iin tiàa cuàhandee inì‑xi cui sàhà inga nèhivì nú vàha ndisa ini nècuàchìmà.
7 É pouco provável que alguém morresse por um justo, embora talvez alguém se dispusesse a morrer por uma pessoa boa.
8 Doco Cristu, mate iá va cuàhà cuàchi‑nda, nì sàha‑ya nì xìhì‑yà cuenta xi‑nda. Sàhà ñà‑jaàn vàtùni cundaà ini‑ndà cuú ndisa ini Dios sàhà‑ndà.
8 Mas Deus nos prova seu grande amor ao enviar Cristo para morrer por nós quando ainda éramos pecadores.
9 Te vichi sànì ndee vàha‑nda nùù‑yá ñà‑nì xìhì‑yà ducán, te nì xìtià nìì‑yá. Ñàyùcàndùá, vichi, chicá más icúmí‑yâ dacácu‑ya anima‑ndà nùù castigu xi‑nda, vàchi ñà‑sànì ndòo vàha‑nda nùù‑yá nduá.
9 E, uma vez que fomos declarados justos por seu sangue, certamente seremos salvos da ira de Deus por meio dele.
10 Vàchi antes, na ian xiní ùhì‑ndàyá nì sandua, doco sàhà ñà‑nì xìhì Dèhemanì‑yá sàhà‑ndà, ñàyùcàndùá nì nàcùndoo vàha‑nda nùù‑yá. Te nú ducán nduá vichi, dandu chicá mà úhì càcu dahuun‑nda nùù‑yá, vàchi sànì natiacu Dèhemanì‑yá, te itiácú‑yà.
10 Pois, se quando ainda éramos inimigos de Deus nosso relacionamento com ele foi restaurado pela morte de seu Filho, agora que já estamos reconciliados certamente seremos salvos por sua vida.
11 Te yáha ga cudíì stná ini‑ndà sàhà‑yá vichi, vàchi sacahvi‑ndayá ñà‑nì chindee Stoho‑ndà Jesucristu ndohó, te nì nìhì anima‑ndà nì nàcùndoo vàha xi‑yá.
11 Agora, portanto, podemos nos alegrar em Deus, com quem fomos reconciliados por meio de nosso Senhor Jesus Cristo.
12 Cunaha‑nsiá, sàhà ñà‑nì quida imindaa tiàa Adán, ñà‑jaàn nduá nì sàcòo cuàchi ñuhìví. Daaní, sàhà stná cuàchi nì quida‑ne mà, ñàyùcàndùá nì xìhì‑nè, te nì quesaha xíhì stná nsidaa gá nèhivì nchícùn gà, vàchi nì quida stná‑nè falta.
12 Quando Adão pecou, o pecado entrou no mundo, e com ele a morte, que se estendeu a todos, porque todos pecaram.
13 Vàchi (tiempu yucán), mate táyôo ley xi Dios nùù nèhivì ñuhìví, doco divi cuàchi nduá nìsa quida‑ne. Ñà‑ndáà nduá, có‑ìtníí Dios cuenta sàhà cuàchi‑nda nú còò ni‑iin ley.
13 É fato que as pessoas pecaram antes que a lei fosse concedida, mas, porque ela não existia, seus pecados não foram levados em conta.
14 Doco dècuèndè tiempu xi Adán xì dècuèndè tiempu xi Moisés, iin‑ni nì xìhì stná nsidaa nèhivì, mate có‑ndùdává cuàchi nì quìdá‑né xì cuàchi nì quida Adán mà.
14 Mesmo assim, do tempo de Adão até o de Moisés, todos morreram, incluindo os que não desobedeceram a uma ordem explícita de Deus, como Adão desobedeceu. Na verdade, Adão é um símbolo, uma representação daquele que ainda haveria de vir.
15 doco có‑ndùdává cuáhà‑ñá. Vàchi tnùmanì níhì‑ndà nùù mii‑yá, tucu iá nùù ñá‑ndùá nì quida Adán, vàchi sàhà cuàchi nì quida imindaa nècuàchìmà, cuàhà sàstnùhù nèhivì nì quesaha xíhì. Doco iá stná imindaa ana nì nanduu tiàa nì quida chicá ndiaha, divi nduú Jesucristu, vàchi sàhà gracia xi‑ya nì sàhatahvì‑yá cuàhà nèhivì tnùmanì ndiaha xí‑yá, te cáyà cáyà gracia mà nùù‑ndà.
15 Mas há uma grande diferença entre o pecado de Adão e a dádiva de Deus. Pois o pecado de um único homem trouxe morte para muitos. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva que veio sobre muitos por meio de um único homem, Jesus Cristo.
16 Te ñà‑ndùá nì cuu na ní quida mindaa tiàa ma cuàchi, có‑ndùdává stná xì ñà‑ndùá nì cuu na ní sàhatahvì Dios ndohó, vàchi cuisì imindaa cuàchi nì sandua, doco icúmí nèhivì ndoho‑ne. Te vichi, mate cuáhà cuàchi‑nda iá, doco ndiaha gá sànì nìhìtáhvì‑ndà nùù‑yá, te ndeé vàha‑nda nùù‑yá.
16 E o resultado da dádiva de Deus é bem diferente do resultado do pecado de um único homem, pois enquanto o pecado de Adão levou à condenação, a dádiva de Deus nos possibilita ser declarados justos diante dele, apesar de nossos muitos pecados.
17 Doco (tiempu xi Adán mà) nì quesaha xíhì nèhivì; fuerza nìsa xihì‑nè sàhà ñà‑ndùá nì quida mindaa nècuàchìmà. Doco nú sàhà imindaa‑né nì cuu xi nèhivì ducán, dandu náhà xìcà chicá ndiaá ñà‑ndùá nì quida imindaa Jesucristu, vàchi sàhà mii‑yá vàtùni nìhì‑ndà vihi gracia; nìhì‑ndà tnùmanì xì‑ndà ñà‑ndee vàha‑nda nùù‑yá, te ducán seguru cundee‑nda (nùù ñà‑có‑ndiàá), te cutiacu ndiaha‑nda quida‑ya.
17 A morte reinou sobre muitos por meio do pecado de um único homem. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva de justiça, e todos que a recebem reinarão em vida por meio de um único homem, Jesus Cristo.
18 Ñàyùcàndùá, nacua nì ìa imindaa ana nì quida xi iin falta sànaha, te ducán nì quixi tnùndoho nùù nsidaa nèhivì, pues ducán iá stná xì obra vàha nì quida imindaa mii‑yá; sàhà obra mà vàtùni nìhì nsidaa nèhivì ndee vàha‑ne nùù‑yá, dandu cutiacu ndiaha‑né.
18 É verdade que um só pecado de Adão trouxe condenação a todos, mas um só ato de justiça de Cristo removeu a culpa e trouxe vida a todos.
19 Imindaa nèhivì sànaha cónì íníní xí‑yâ, ñàyùcàndùá, nì nanduu nsidaa descendencia xi‑ne nèhivì cuáchi. Te ducání stná (Jesús), imindaa mii‑yá nì sanini viì xì (ñà‑ndùá cachí Dios), te ducán nì nìhì cuàhà stná‑ndà nanduu‑nda nèhivì nihnú ndàcuisì inì‑xi.
19 Por causa da desobediência a Deus de uma só pessoa, muitos se tornaram pecadores. Mas, por causa da obediência de uma só pessoa a Deus, muitos serão declarados justos.
20 Nì sàha Dios ley xi‑ya sàhà (ñà‑cunahà claru) cuàhà cuàchi quidá nèhivì. Te ndisa, cuàhà gá nì cucuahà cuàchi‑ne, doco cunaha‑nsiá, divi sàhámà chicá más sànì sàhatahvì Dios vihi gá gracia xi‑ya.
20 A lei foi concedida para que todos percebessem a gravidade do pecado. Mas, à medida que o pecado aumentou, a graça se tornou ainda maior.
21 Ducán quidá‑yá sàhà‑ñá cui cundee gracia mà, vàchi antes na ian nì cundee cuàchi nùù nèhivì, te nì xìhì‑nè. Doco vichi icúmí cundee stná gracia xi‑ya, dandu nanduu‑nda nèhivì nihnú ndàcuisì inì‑xi, te cutiacu‑ndà nicanicuahàn. Te Stoho‑ndà Jesucristu nduú ana quìdà‑xì nsidaájàn.
21 Portanto, assim como o pecado reinou sobre todos e os levou à morte, agora reina a graça, que nos declara justos diante de Deus e resulta na vida eterna por meio de Jesus Cristo, nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.