Romanos 3
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Nú ducán nduá, dandu ¿índù chuun cachí‑ndà ndiaha gá iá ñà‑ndùù‑ndà nèhivì raza Judea, te itúú seña xi Dios ìcà‑ndà?
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? A circuncisão tem algum valor?
2 Pues cuàhà gá ventaja nduá, te cuàhà modo chindéâ. Primeru, cuàhà gá nduá ñà‑nì nìhìtáhvì nèhivì raza mà cucumi‑né tutu ìì cachítnùhu palabra xi‑ya.
2 Sim, há muitos benefícios. Em primeiro lugar, aos judeus foi confiada toda a revelação de Deus.
3 Vàchi mate có‑xìníndísâ dava‑ne, doco có‑cùní cachàmà ñà‑nacuaà Dios ñà‑ndùá nì cachi‑yà.
3 É verdade que alguns deles foram infiéis, mas isso significa que Deus será infiel?
4 Còó, vàchi mate nsidaa nèhivì, tnuhu‑né, doco mii‑yá, icúmí‑yâ quida ndisa‑ya cumplir ñà‑ndùá nì cachi‑yà. Te ducán cachí stná nùù tutu ìì (ndé cáhàn nèhivì xì‑yá, cachí‑nè): “Claru icúmí tùi ñà‑cuisì mii‑ní cachí xì ñà‑ndùú ñà‑ndáà, te nú daquée cuàchi nèhivì dìquì‑ní, dandu divi mii‑ní icúmí‑nî cundee‑ní nùù‑né”.
4 De maneira nenhuma! Ainda que todos sejam mentirosos, Deus é verdadeiro. E as Escrituras dizem a seu respeito: “Será provado que tens razão no que dizes, e ganharás tua causa no juízo”.
5 — ausente —
5 Alguém poderia dizer: “Mas nosso pecado não cumpre um bom propósito, ajudando os outros a verem como Deus é justo? Não é uma injustiça, portanto, Deus nos castigar?”. (Estou seguindo o ponto de vista humano.)
6 — ausente —
6 Claro que não! Se fosse assim, como Deus poderia julgar o mundo?
7 Doco cachí dava nèhivì ñà‑chicá quee tnùñuhu xí Dios nú ni cachí‑nè iin tnùhu, vàchi tuxí ini‑nè ñà‑sàhájàn chicá nsinuu ini‑ndà ndàà cuisì ini Dios. Doco nú ducan ni cúndúá ñà‑quee tnùñuhu xí‑yá sàhà cuàchi‑nda, dandu có‑ndìá ìcà‑yá nsidandaà‑yà sàhà cuàchi‑nda ni cuí.
7 Alguém poderia argumentar, ainda: “Mas por que Deus me condena como pecador se minha mentira ressalta sua verdade e lhe traz mais glória?”.
8 Te nú ducán nduú stná, ¿amádi chicá ndiaha ñà‑quida cuahà‑ndà ñà‑có‑ndiàá, dandu chicá quee viá ni cuí? (Doco còó, màsà cáchí‑ndà ducán, mate) cachí dava nèhivì ñà‑divi ducán chináhá nsiùhù, daquée cuàchi‑ne dìquì‑nsí. Doco nècuàchìmà, icúmí‑nê ndoho‑ne sàhà (ñà‑dàquée cuàchi‑ne ducán), vàchi divi nduá xiñuhu coo xi‑né.
8 E alguns até nos difamam, afirmando que dizemos: “Quanto mais pecarmos, melhor!”. Quem diz essas coisas merece condenação.
9 Pues, ¿índù ñà‑cachi‑ndà vichi? ¿A ndísá chicá ndiaha nècuàchì (raza Judea)? Còó, vàchi sànì cundaà vàha ini‑ndà, nèhivì cuáchi nduú nsidanicuu‑nda, nahi nèhivì inga raza, te ducán stná nècuàchì raza‑nsì Judea.
9 Pois bem, devemos concluir que nós, judeus, somos melhores que os outros? Não, de maneira nenhuma, pois já mostramos que todos, judeus ou gentios, estão sob o poder do pecado.
10 Vàchi ducán cachí stná nùù tutu ìì:
10 Como afirmam as Escrituras: “Ninguém é justo, nem um sequer.
11 còò ni‑iin ana sáà cundaà inì‑xi, còò ni‑iin nandúcú ndisa nansa iá ichì Dios.
11 Ninguém é sábio, ninguém busca a Deus.
12 Nsidaa nèhivì, sànì tùcù‑nè ichì malu; nsidaa‑né sànì cuchicuehe anima‑nè. Ni‑iin‑ne có‑quìdá víi‑né.
12 Todos se desviaram, todos se tornaram inúteis. Ninguém faz o bem, nem um sequer.”
13 Te (ñà‑quini guá) cáhàn‑nè, ducán nduá nahi dico ndé nì nuna yavi xi nsìi. Te tùha ga stná‑nè dandahví stnahá‑né. Ducán iá palabra xi‑ne nahi venenu xi iin còò dàná.
13 “Sua conversa é repulsiva, como o odor de um túmulo aberto; sua língua é cheia de mentiras.” “Veneno de serpentes goteja de seus lábios.”
14 Cuàhà gá xícàn tàhvì chìhán‑nè dìquì ñanìtnaha‑ne, te cáhàn ndiaa stná‑nè dìquì nècuàchìmà.
14 “Sua boca é cheia de maldição e amargura.”
15 Yàchì gà nacání ini‑nè cahnì stnahá‑né.
15 “Apressam-se em cometer homicídio;
16 Te ndéni nì cui ni yáha‑ne, yucán xiní nèhivì tnùndoho.
16 por onde passam, deixam destruição e sofrimento.
17 Vàchi mà túha‑ne cunchicùn‑nè ichì ndé cundoo manì‑ndà.
17 Não sabem onde encontrar paz.”
18 Te có‑yûhî stnâ‑nè Dios, vàchi có‑nìhnú ini‑nèyà.
18 “Não têm o menor temor de Deus.”
19 Pues ináhá‑ndá, nsidaa ñà‑ndùá cachí ley sànaha ma, sàhà‑ñá cunini nèhivì ndoó tìxi ley mà nduá, te ducán (nducahan‑ne), te cadi‑nè yuhù‑né, vàchi iá stná cuàchi‑ne, nacua iá cuàchi nsidanicuú nèhivì ñuhìví.
19 É evidente que a lei se aplica àqueles a quem ela foi entregue, pois seu propósito é evitar desculpas e mostrar que todo o mundo é culpado diante de Deus.
20 Ñàyùcàndùá, ni‑iin‑nda mà sáà‑ndà ndee vàha‑nda nùù Dios sàhà cuisì ñà‑chivàha‑nda ley sànaha ma, vàchi chuun quidá ley mà, cuisì nduá ñà‑cundaà ini‑ndà iá ndisa cuàchi‑nda.
20 Pois ninguém será declarado justo diante de Deus por fazer o que a lei ordena. A lei simplesmente mostra quanto somos pecadores.
21 Doco vichi cunaha‑nsiá, iá ndisa nansa ndee vàha‑nda nùù‑yá, te còò ni‑iin ley chivàha‑nda sàhámà. Mà úhì cundaà stnà ini‑ndà ñà‑jaàn nú ni cahvi‑nda tutu nduú ley xi‑ya, xì stná tutu nì tiaa nècuàchì profeta.
21 Agora, porém, conforme prometido na lei de Moisés e nos profetas, Deus nos mostrou como somos declarados justos diante dele sem as exigências da lei:
22 — ausente —
22 somos declarados justos diante de Deus por meio da fé em Jesus Cristo, e isso se aplica a todos que creem, sem nenhuma distinção.
23 — ausente —
23 Pois todos pecaram e não alcançam o padrão da glória de Deus,
24 Doco sàhà‑ñá nì dànáà Jesucristu sàhà‑ndà, ñàyùcàndùá uun‑ni sáhatahvì‑yándô gracia xi‑ya, te sàhájàn vàtùni ndee vàha‑nda nùù‑yá, te càcu dahuun anima‑ndà.
24 mas ele, em sua graça, nos declara justos por meio de Cristo Jesus, que nos resgatou do castigo por nossos pecados.
25 Vàchi nì chitnùní ini Yua‑nda Dios ñà‑cunduu Jesucristu ana icúmí cui, te cuìtià nìì‑yá, dandu nsidaa ana cahvi xi ñà‑ndùá nì quida‑ya, mà nsínúú gá ini (Yua‑nda) Dios sàhà cuàchi‑ne. Te sàhájàn cundaà stná ini nèhivì ñà‑vàtùni nì quida‑ya xì nèhivì sànaha na ní dàyáha uun‑ya cuàchi‑ne, te nì quidandee gá ini‑yà sàhà‑né.
25 Deus apresentou Jesus como sacrifício pelo pecado, com o sangue que ele derramou, mostrando assim sua justiça em favor dos que creem. No passado ele se conteve e não castigou os pecados antes cometidos,
26 Daaní, inga ñà‑dìsáhà‑xí nì xìhì‑yà nduú stná ñà‑cundaà ini nèhivì ñà‑ndiaha gá quidá stná‑yà tiempu vichi. Te mate ñá‑ndáà cuisì cundua na nsidandaà‑yà sàhà‑ndà, doco nú cahvi‑nda xi Jesús, dandu vàtùni ndenihi‑yàndó na ian nduu‑nda nèhivì còò falta xi.
26 pois planejava revelar sua justiça no tempo presente. Com isso, Deus se mostrou justo, condenando o pecado, e justificador, declarando justo o pecador que crê em Jesus.
27 Daaní, nú ducán nduá, dandu ¿nansa cachi‑ndà sàhà nèhivì ndeníhí vàha guá xì mii‑xí? Pues, có‑ndùá ñà‑cachi gà‑nè ducán. ¿Índù chuun? ¿A sáhà‑ñá cónì chívàha viì‑né ley ìì? Còó, divi sàhà‑ñá mà cúndiáá gà ni‑iñàha nùù‑yá, cuisì ñà‑cunihnu vàha ini‑ndàyá.
27 Podemos então nos vangloriar de ter feito algo para sermos aceitos por Deus? Não, pois nossa absolvição não vem pela obediência à lei, mas pela fé.
28 Ñàyùcàndùá, vichi sànì cundaà ini‑ndà nansa quida‑nda, te ndee vàha‑nda nùù‑yá. Divi ñà‑cunihnu vàha ini‑ndà mii‑yá nduá xiñuhu, màdì ñá‑chivàha‑nda ley (sànaha ma).
28 Portanto, somos declarados justos por meio da fé, e não pela obediência à lei.
29 ¿A cuísi Dios xi nèhivì raza Judea nduú‑yá? (Còó.) ¿A có‑ndùú stná‑yà Dios xi nsidaa gá nèhivì ñuhìví? Jaan, vàchi Dios xi stná mii‑né nduú‑yá.
29 Afinal, Deus é Deus apenas dos judeus? Não é também Deus dos gentios? Claro que sim!
30 Vàchi imindaa Dios iá, te vàtùni ndee vàha nsidaa nèhivì nùù‑yá nú ni cúníndísâ‑néyà, có‑quìdá a nduú‑né nècuàchì raza Judea, te ò nèhivì inga raza.
30 Existe um só Deus, e ele declara justos tanto judeus como gentios somente pela fé.
31 Doco nú cachí‑ndà cuisì cundiaa ñà‑cunihnu vàha ini‑ndàyá, dandu ¿a ducán queá na ian có‑ndiàá gà ley nì sàha‑ya? Còó, màdì ducán nduá. Dècuèndè chicá más icúmí cundiaa ley mà, nú ducán.
31 Então, se enfatizamos a fé, quer dizer que podemos abolir a lei? Claro que não! Na realidade, é só quando temos fé que cumprimos verdadeiramente a lei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.