Romanos 3
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA
1 Nú ducán nduá, dandu ¿índù chuun cachí‑ndà ndiaha gá iá ñà‑ndùù‑ndà nèhivì raza Judea, te itúú seña xi Dios ìcà‑ndà?
1 Qual é, pois, a vantagem do judeu? Ou qual a utilidade da circuncisão?
2 Pues cuàhà gá ventaja nduá, te cuàhà modo chindéâ. Primeru, cuàhà gá nduá ñà‑nì nìhìtáhvì nèhivì raza mà cucumi‑né tutu ìì cachítnùhu palabra xi‑ya.
2 Muita, sob todos os aspectos. Principalmente porque aos judeus foram confiados os oráculos de Deus.
3 Vàchi mate có‑xìníndísâ dava‑ne, doco có‑cùní cachàmà ñà‑nacuaà Dios ñà‑ndùá nì cachi‑yà.
3 E daí? Se alguns não creram, a incredulidade deles virá desfazer a fidelidade de Deus?
4 Còó, vàchi mate nsidaa nèhivì, tnuhu‑né, doco mii‑yá, icúmí‑yâ quida ndisa‑ya cumplir ñà‑ndùá nì cachi‑yà. Te ducán cachí stná nùù tutu ìì (ndé cáhàn nèhivì xì‑yá, cachí‑nè): “Claru icúmí tùi ñà‑cuisì mii‑ní cachí xì ñà‑ndùú ñà‑ndáà, te nú daquée cuàchi nèhivì dìquì‑ní, dandu divi mii‑ní icúmí‑nî cundee‑ní nùù‑né”.
4 De maneira nenhuma! Seja Deus verdadeiro, e mentiroso, todo homem, segundo está escrito: Para seres justificado nas tuas palavras e venhas a vencer quando fores julgado.
5 — ausente —
5 Mas, se a nossa injustiça traz a lume a justiça de Deus, que diremos? Porventura, será Deus injusto por aplicar a sua ira? (Falo como homem.)
6 — ausente —
6 Certo que não. Do contrário, como julgará Deus o mundo?
7 Doco cachí dava nèhivì ñà‑chicá quee tnùñuhu xí Dios nú ni cachí‑nè iin tnùhu, vàchi tuxí ini‑nè ñà‑sàhájàn chicá nsinuu ini‑ndà ndàà cuisì ini Dios. Doco nú ducan ni cúndúá ñà‑quee tnùñuhu xí‑yá sàhà cuàchi‑nda, dandu có‑ndìá ìcà‑yá nsidandaà‑yà sàhà cuàchi‑nda ni cuí.
7 E, se por causa da minha mentira, fica em relevo a verdade de Deus para a sua glória, por que sou eu ainda condenado como pecador?
8 Te nú ducán nduú stná, ¿amádi chicá ndiaha ñà‑quida cuahà‑ndà ñà‑có‑ndiàá, dandu chicá quee viá ni cuí? (Doco còó, màsà cáchí‑ndà ducán, mate) cachí dava nèhivì ñà‑divi ducán chináhá nsiùhù, daquée cuàchi‑ne dìquì‑nsí. Doco nècuàchìmà, icúmí‑nê ndoho‑ne sàhà (ñà‑dàquée cuàchi‑ne ducán), vàchi divi nduá xiñuhu coo xi‑né.
8 E por que não dizemos, como alguns, caluniosamente, afirmam que o fazemos: Pratiquemos males para que venham bens? A condenação destes é justa.
9 Pues, ¿índù ñà‑cachi‑ndà vichi? ¿A ndísá chicá ndiaha nècuàchì (raza Judea)? Còó, vàchi sànì cundaà vàha ini‑ndà, nèhivì cuáchi nduú nsidanicuu‑nda, nahi nèhivì inga raza, te ducán stná nècuàchì raza‑nsì Judea.
9 Que se conclui? Temos nós qualquer vantagem? Não, de forma nenhuma; pois já temos demonstrado que todos, tanto judeus como gregos, estão debaixo do pecado;
10 Vàchi ducán cachí stná nùù tutu ìì:
10 como está escrito: Não há justo, nem um sequer,
11 còò ni‑iin ana sáà cundaà inì‑xi, còò ni‑iin nandúcú ndisa nansa iá ichì Dios.
11 não há quem entenda, não há quem busque a Deus;
12 Nsidaa nèhivì, sànì tùcù‑nè ichì malu; nsidaa‑né sànì cuchicuehe anima‑nè. Ni‑iin‑ne có‑quìdá víi‑né.
12 todos se extraviaram, à uma se fizeram inúteis; não há quem faça o bem, não há nem um sequer.
13 Te (ñà‑quini guá) cáhàn‑nè, ducán nduá nahi dico ndé nì nuna yavi xi nsìi. Te tùha ga stná‑nè dandahví stnahá‑né. Ducán iá palabra xi‑ne nahi venenu xi iin còò dàná.
13 A garganta deles é sepulcro aberto; com a língua, urdem engano, veneno de víbora está nos seus lábios,
14 Cuàhà gá xícàn tàhvì chìhán‑nè dìquì ñanìtnaha‑ne, te cáhàn ndiaa stná‑nè dìquì nècuàchìmà.
14 a boca, eles a têm cheia de maldição e de amargura;
15 Yàchì gà nacání ini‑nè cahnì stnahá‑né.
15 são os seus pés velozes para derramar sangue,
16 Te ndéni nì cui ni yáha‑ne, yucán xiní nèhivì tnùndoho.
16 nos seus caminhos, há destruição e miséria;
17 Vàchi mà túha‑ne cunchicùn‑nè ichì ndé cundoo manì‑ndà.
17 desconheceram o caminho da paz.
18 Te có‑yûhî stnâ‑nè Dios, vàchi có‑nìhnú ini‑nèyà.
18 Não há temor de Deus diante de seus olhos.
19 Pues ináhá‑ndá, nsidaa ñà‑ndùá cachí ley sànaha ma, sàhà‑ñá cunini nèhivì ndoó tìxi ley mà nduá, te ducán (nducahan‑ne), te cadi‑nè yuhù‑né, vàchi iá stná cuàchi‑ne, nacua iá cuàchi nsidanicuú nèhivì ñuhìví.
19 Ora, sabemos que tudo o que a lei diz, aos que vivem na lei o diz para que se cale toda boca, e todo o mundo seja culpável perante Deus,
20 Ñàyùcàndùá, ni‑iin‑nda mà sáà‑ndà ndee vàha‑nda nùù Dios sàhà cuisì ñà‑chivàha‑nda ley sànaha ma, vàchi chuun quidá ley mà, cuisì nduá ñà‑cundaà ini‑ndà iá ndisa cuàchi‑nda.
20 visto que ninguém será justificado diante dele por obras da lei, em razão de que pela lei vem o pleno conhecimento do pecado.
21 Doco vichi cunaha‑nsiá, iá ndisa nansa ndee vàha‑nda nùù‑yá, te còò ni‑iin ley chivàha‑nda sàhámà. Mà úhì cundaà stnà ini‑ndà ñà‑jaàn nú ni cahvi‑nda tutu nduú ley xi‑ya, xì stná tutu nì tiaa nècuàchì profeta.
21 Mas agora, sem lei, se manifestou a justiça de Deus testemunhada pela lei e pelos profetas;
22 — ausente —
22 justiça de Deus mediante a fé em Jesus Cristo, para todos [e sobre todos] os que creem; porque não há distinção,
23 — ausente —
23 pois todos pecaram e carecem da glória de Deus,
24 Doco sàhà‑ñá nì dànáà Jesucristu sàhà‑ndà, ñàyùcàndùá uun‑ni sáhatahvì‑yándô gracia xi‑ya, te sàhájàn vàtùni ndee vàha‑nda nùù‑yá, te càcu dahuun anima‑ndà.
24 sendo justificados gratuitamente, por sua graça, mediante a redenção que há em Cristo Jesus,
25 Vàchi nì chitnùní ini Yua‑nda Dios ñà‑cunduu Jesucristu ana icúmí cui, te cuìtià nìì‑yá, dandu nsidaa ana cahvi xi ñà‑ndùá nì quida‑ya, mà nsínúú gá ini (Yua‑nda) Dios sàhà cuàchi‑ne. Te sàhájàn cundaà stná ini nèhivì ñà‑vàtùni nì quida‑ya xì nèhivì sànaha na ní dàyáha uun‑ya cuàchi‑ne, te nì quidandee gá ini‑yà sàhà‑né.
25 a quem Deus propôs, no seu sangue, como propiciação, mediante a fé, para manifestar a sua justiça, por ter Deus, na sua tolerância, deixado impunes os pecados anteriormente cometidos;
26 Daaní, inga ñà‑dìsáhà‑xí nì xìhì‑yà nduú stná ñà‑cundaà ini nèhivì ñà‑ndiaha gá quidá stná‑yà tiempu vichi. Te mate ñá‑ndáà cuisì cundua na nsidandaà‑yà sàhà‑ndà, doco nú cahvi‑nda xi Jesús, dandu vàtùni ndenihi‑yàndó na ian nduu‑nda nèhivì còò falta xi.
26 tendo em vista a manifestação da sua justiça no tempo presente, para ele mesmo ser justo e o justificador daquele que tem fé em Jesus.
27 Daaní, nú ducán nduá, dandu ¿nansa cachi‑ndà sàhà nèhivì ndeníhí vàha guá xì mii‑xí? Pues, có‑ndùá ñà‑cachi gà‑nè ducán. ¿Índù chuun? ¿A sáhà‑ñá cónì chívàha viì‑né ley ìì? Còó, divi sàhà‑ñá mà cúndiáá gà ni‑iñàha nùù‑yá, cuisì ñà‑cunihnu vàha ini‑ndàyá.
27 Onde, pois, a jactância? Foi de todo excluída. Por que lei? Das obras? Não; pelo contrário, pela lei da fé.
28 Ñàyùcàndùá, vichi sànì cundaà ini‑ndà nansa quida‑nda, te ndee vàha‑nda nùù‑yá. Divi ñà‑cunihnu vàha ini‑ndà mii‑yá nduá xiñuhu, màdì ñá‑chivàha‑nda ley (sànaha ma).
28 Concluímos, pois, que o homem é justificado pela fé, independentemente das obras da lei.
29 ¿A cuísi Dios xi nèhivì raza Judea nduú‑yá? (Còó.) ¿A có‑ndùú stná‑yà Dios xi nsidaa gá nèhivì ñuhìví? Jaan, vàchi Dios xi stná mii‑né nduú‑yá.
29 É, porventura, Deus somente dos judeus? Não o é também dos gentios? Sim, também dos gentios,
30 Vàchi imindaa Dios iá, te vàtùni ndee vàha nsidaa nèhivì nùù‑yá nú ni cúníndísâ‑néyà, có‑quìdá a nduú‑né nècuàchì raza Judea, te ò nèhivì inga raza.
30 visto que Deus é um só, o qual justificará, por fé, o circunciso e, mediante a fé, o incircunciso.
31 Doco nú cachí‑ndà cuisì cundiaa ñà‑cunihnu vàha ini‑ndàyá, dandu ¿a ducán queá na ian có‑ndiàá gà ley nì sàha‑ya? Còó, màdì ducán nduá. Dècuèndè chicá más icúmí cundiaa ley mà, nú ducán.
31 Anulamos, pois, a lei pela fé? Não, de maneira nenhuma! Antes, confirmamos a lei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.