Romanos 3

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nú ducán nduá, dandu ¿índù chuun cachí‑ndà ndiaha gá iá ñà‑ndùù‑ndà nèhivì raza Judea, te itúú seña xi Dios ìcà‑ndà?
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? Será que ser circuncidado tem algum valor?
2 Pues cuàhà gá ventaja nduá, te cuàhà modo chindéâ. Primeru, cuàhà gá nduá ñà‑nì nìhìtáhvì nèhivì raza mà cucumi‑né tutu ìì cachítnùhu palabra xi‑ya.
2 Tem, sim, e de muitas maneiras! E a primeira vantagem é que Deus entregou a sua mensagem aos cuidados dos judeus.
3 Vàchi mate có‑xìníndísâ dava‑ne, doco có‑cùní cachàmà ñà‑nacuaà Dios ñà‑ndùá nì cachi‑yà.
3 Mas, se alguns não foram fiéis, será que por isso Deus vai ser infiel?
4 Còó, vàchi mate nsidaa nèhivì, tnuhu‑né, doco mii‑yá, icúmí‑yâ quida ndisa‑ya cumplir ñà‑ndùá nì cachi‑yà. Te ducán cachí stná nùù tutu ìì (ndé cáhàn nèhivì xì‑yá, cachí‑nè): “Claru icúmí tùi ñà‑cuisì mii‑ní cachí xì ñà‑ndùú ñà‑ndáà, te nú daquée cuàchi nèhivì dìquì‑ní, dandu divi mii‑ní icúmí‑nî cundee‑ní nùù‑né”.
4 De modo nenhum! Que Deus continue a ser verdadeiro, mesmo que todas as pessoas sejam mentirosas. Como dizem as Escrituras Sagradas a respeito dele: “Que fique provado que tu tens razão quando falas e que sejas vencedor quando fores julgado.”
5 — ausente —
5 Mas, se as injustiças que cometemos servem para mostrar que Deus age com justiça, o que é que podemos dizer? Que Deus é injusto quando nos castiga? (Eu falo aqui como as pessoas costumam falar.)
6 — ausente —
6 É claro que não! Se Deus não fosse justo, como poderia julgar o mundo?
7 Doco cachí dava nèhivì ñà‑chicá quee tnùñuhu xí Dios nú ni cachí‑nè iin tnùhu, vàchi tuxí ini‑nè ñà‑sàhájàn chicá nsinuu ini‑ndà ndàà cuisì ini Dios. Doco nú ducan ni cúndúá ñà‑quee tnùñuhu xí‑yá sàhà cuàchi‑nda, dandu có‑ndìá ìcà‑yá nsidandaà‑yà sàhà cuàchi‑nda ni cuí.
7 Mas digamos que a minha mentira faz com que a verdade de Deus fique mais clara, aumentando assim a glória dele. Nesse caso, por que é que devo ainda ser condenado como pecador?
8 Te nú ducán nduú stná, ¿amádi chicá ndiaha ñà‑quida cuahà‑ndà ñà‑có‑ndiàá, dandu chicá quee viá ni cuí? (Doco còó, màsà cáchí‑ndà ducán, mate) cachí dava nèhivì ñà‑divi ducán chináhá nsiùhù, daquée cuàchi‑ne dìquì‑nsí. Doco nècuàchìmà, icúmí‑nê ndoho‑ne sàhà (ñà‑dàquée cuàchi‑ne ducán), vàchi divi nduá xiñuhu coo xi‑né.
8 Então por que não dizer: “Façamos o mal para que desse mal venha o bem”? Na verdade alguns têm me caluniado, dizendo que eu afirmo isso. Porém eles serão condenados como merecem.
9 Pues, ¿índù ñà‑cachi‑ndà vichi? ¿A ndísá chicá ndiaha nècuàchì (raza Judea)? Còó, vàchi sànì cundaà vàha ini‑ndà, nèhivì cuáchi nduú nsidanicuu‑nda, nahi nèhivì inga raza, te ducán stná nècuàchì raza‑nsì Judea.
9 Então será que nós, os judeus, estamos em melhor situação do que os não judeus? De modo nenhum! Já mostrei que todos, judeus e não judeus, estão debaixo do poder do pecado.
10 Vàchi ducán cachí stná nùù tutu ìì:
10 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Não há uma só pessoa que faça o que é certo;
11 còò ni‑iin ana sáà cundaà inì‑xi, còò ni‑iin nandúcú ndisa nansa iá ichì Dios.
11 não há ninguém que tenha juízo; não há ninguém que adore a Deus.
12 Nsidaa nèhivì, sànì tùcù‑nè ichì malu; nsidaa‑né sànì cuchicuehe anima‑nè. Ni‑iin‑ne có‑quìdá víi‑né.
12 Todos se desviaram do caminho certo, todos se perderam. Não há mais ninguém que faça o bem, não há ninguém mesmo.
13 Te (ñà‑quini guá) cáhàn‑nè, ducán nduá nahi dico ndé nì nuna yavi xi nsìi. Te tùha ga stná‑nè dandahví stnahá‑né. Ducán iá palabra xi‑ne nahi venenu xi iin còò dàná.
13 Todos mentem e enganam sem parar. Da língua deles saem mentiras perversas, e dos seus lábios saem palavras de morte, como se fossem veneno de cobra.
14 Cuàhà gá xícàn tàhvì chìhán‑nè dìquì ñanìtnaha‑ne, te cáhàn ndiaa stná‑nè dìquì nècuàchìmà.
14 A boca deles está cheia de terríveis maldições.
15 Yàchì gà nacání ini‑nè cahnì stnahá‑né.
15 Eles se apressam para matar.
16 Te ndéni nì cui ni yáha‑ne, yucán xiní nèhivì tnùndoho.
16 Por onde passam, deixam a destruição e a desgraça.
17 Vàchi mà túha‑ne cunchicùn‑nè ichì ndé cundoo manì‑ndà.
17 Não conhecem o caminho da paz
18 Te có‑yûhî stnâ‑nè Dios, vàchi có‑nìhnú ini‑nèyà.
18 e não aprenderam a temer a Deus .”
19 Pues ináhá‑ndá, nsidaa ñà‑ndùá cachí ley sànaha ma, sàhà‑ñá cunini nèhivì ndoó tìxi ley mà nduá, te ducán (nducahan‑ne), te cadi‑nè yuhù‑né, vàchi iá stná cuàchi‑ne, nacua iá cuàchi nsidanicuú nèhivì ñuhìví.
19 Nós sabemos que tudo o que a lei diz é dito para os que vivem debaixo da lei. Isso a fim de que todos parem de se justificar e a fim de que todas as pessoas do mundo fiquem debaixo do julgamento de Deus.
20 Ñàyùcàndùá, ni‑iin‑nda mà sáà‑ndà ndee vàha‑nda nùù Dios sàhà cuisì ñà‑chivàha‑nda ley sànaha ma, vàchi chuun quidá ley mà, cuisì nduá ñà‑cundaà ini‑ndà iá ndisa cuàchi‑nda.
20 Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda, porque a lei faz com que as pessoas saibam que são pecadoras.
21 Doco vichi cunaha‑nsiá, iá ndisa nansa ndee vàha‑nda nùù‑yá, te còò ni‑iin ley chivàha‑nda sàhámà. Mà úhì cundaà stnà ini‑ndà ñà‑jaàn nú ni cahvi‑nda tutu nduú ley xi‑ya, xì stná tutu nì tiaa nècuàchì profeta.
21 Mas agora Deus já mostrou que o meio pelo qual ele aceita as pessoas não tem nada a ver com lei . A Lei de Moisés e os Profetas dão testemunho do seguinte:
22 — ausente —
22 Deus aceita as pessoas por meio da fé que elas têm em Jesus Cristo. É assim que ele trata todos os que creem, pois não existe nenhuma diferença entre as pessoas.
23 — ausente —
23 Todos pecaram e estão afastados da presença gloriosa de Deus.
24 Doco sàhà‑ñá nì dànáà Jesucristu sàhà‑ndà, ñàyùcàndùá uun‑ni sáhatahvì‑yándô gracia xi‑ya, te sàhájàn vàtùni ndee vàha‑nda nùù‑yá, te càcu dahuun anima‑ndà.
24 Mas, pela sua graça e sem exigir nada, Deus aceita todos por meio de Cristo Jesus, que os salva. Deus ofereceu Cristo como sacrifício para que, pela sua morte na cruz, Cristo se tornasse o meio de as pessoas receberem o perdão dos seus pecados, pela fé nele. Deus quis mostrar com isso que ele é justo. No passado ele foi paciente e não castigou as pessoas por causa dos seus pecados; mas agora, pelo sacrifício de Cristo, Deus mostra que é justo. Assim ele é justo e aceita os que creem em Jesus.
25 Vàchi nì chitnùní ini Yua‑nda Dios ñà‑cunduu Jesucristu ana icúmí cui, te cuìtià nìì‑yá, dandu nsidaa ana cahvi xi ñà‑ndùá nì quida‑ya, mà nsínúú gá ini (Yua‑nda) Dios sàhà cuàchi‑ne. Te sàhájàn cundaà stná ini nèhivì ñà‑vàtùni nì quida‑ya xì nèhivì sànaha na ní dàyáha uun‑ya cuàchi‑ne, te nì quidandee gá ini‑yà sàhà‑né.
25 — ausente —
26 Daaní, inga ñà‑dìsáhà‑xí nì xìhì‑yà nduú stná ñà‑cundaà ini nèhivì ñà‑ndiaha gá quidá stná‑yà tiempu vichi. Te mate ñá‑ndáà cuisì cundua na nsidandaà‑yà sàhà‑ndà, doco nú cahvi‑nda xi Jesús, dandu vàtùni ndenihi‑yàndó na ian nduu‑nda nèhivì còò falta xi.
26 — ausente —
27 Daaní, nú ducán nduá, dandu ¿nansa cachi‑ndà sàhà nèhivì ndeníhí vàha guá xì mii‑xí? Pues, có‑ndùá ñà‑cachi gà‑nè ducán. ¿Índù chuun? ¿A sáhà‑ñá cónì chívàha viì‑né ley ìì? Còó, divi sàhà‑ñá mà cúndiáá gà ni‑iñàha nùù‑yá, cuisì ñà‑cunihnu vàha ini‑ndàyá.
27 Será que temos motivo para ficarmos orgulhosos? De modo nenhum! E por que não? Será que é porque obedecemos à lei? Não; não é. É porque cremos em Cristo.
28 Ñàyùcàndùá, vichi sànì cundaà ini‑ndà nansa quida‑nda, te ndee vàha‑nda nùù‑yá. Divi ñà‑cunihnu vàha ini‑ndà mii‑yá nduá xiñuhu, màdì ñá‑chivàha‑nda ley (sànaha ma).
28 Assim percebemos que a pessoa é aceita por Deus pela fé e não por fazer o que a lei manda.
29 ¿A cuísi Dios xi nèhivì raza Judea nduú‑yá? (Còó.) ¿A có‑ndùú stná‑yà Dios xi nsidaa gá nèhivì ñuhìví? Jaan, vàchi Dios xi stná mii‑né nduú‑yá.
29 Ou será que Deus é somente Deus dos judeus? Será que não é também Deus dos não judeus? Claro que é!
30 Vàchi imindaa Dios iá, te vàtùni ndee vàha nsidaa nèhivì nùù‑yá nú ni cúníndísâ‑néyà, có‑quìdá a nduú‑né nècuàchì raza Judea, te ò nèhivì inga raza.
30 Deus é um só e aceitará os judeus na base da sua fé e também aceitará os não judeus por meio da fé que eles têm.
31 Doco nú cachí‑ndà cuisì cundiaa ñà‑cunihnu vàha ini‑ndàyá, dandu ¿a ducán queá na ian có‑ndiàá gà ley nì sàha‑ya? Còó, màdì ducán nduá. Dècuèndè chicá más icúmí cundiaa ley mà, nú ducán.
31 Será que isso quer dizer que, por causa da fé, nós tratamos a lei como se ela não valesse nada? Não; de modo nenhum! Pelo contrário, afirmamos que a lei tem valor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.