Romanos 15
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Ñàyùcàndùá, ndohó tè‑sà‑xìníndísâ fuerte, ndiá ìcà‑ndà quidandee ini‑ndà sàhà ñanìtnaha‑nda nú tàñáha ga cunindisá vàha‑ne. Te xiñuhu ñà‑chindee stná‑ndàné, màdì‑ñá quida‑nda cuisì ñà‑cùdíì inì‑ni mii‑nda.
1 Nós, que somos os fortes, devemos suportar as fraquezas dos que são fracos, e não agir a nosso modo.
2 Vivìí‑ni ni quida‑nda xi ñanìtnaha‑nda sàhà‑ñá cundua ñà‑vàha xi‑ne, te cundoo‑ne contentu, vàchi nú ducán, dandu chicá icúmí‑nê nacuàhandee ini‑nè.
2 Cada um de vós procure contentar o próximo, para seu bem e sua edificação.
3 Vàchi ni stná Cristu, cónì quìdá‑yá cuisì ñà‑ndùá nì cúdíì inì‑ni mii‑yá. Vàchi dohó cachí stná nùù tutu ìì, (ndé cáhàn Cristu xì Yuamánì‑yá), cachí‑yà: “Ñà‑ndùá nì canàhá nèhivì dìquì mii‑ní, yùhù nì nacuida xi nsidaájàn”.
3 Cristo não se agradou a si mesmo; pelo contrário, como está escrito: Os insultos dos que vos ultrajam caíram sobre mim {Sl 68,10}.
4 Cunaha‑nsiá, nsidaa palabra nì tiaa nècuàchì sànaha nùù tutu ìì, sàhà‑ñá dacuahá stná ndohó nduá, te ducán dandu chicá cutùha‑nda cucumi‑nda paciencia, te nacuàhandee stná ini‑ndà, vàchi nú ducán, dandu chicá nsinuu ini‑ndà ñà‑ìá ndisa tnùndé ini ndiaha xi‑nda.
4 Ora, tudo quanto outrora foi escrito, foi escrito para a nossa instrução, a fim de que, pela perseverança e pela consolação que dão as Escrituras, tenhamos esperança.
5 Pues divi Dios nduú ana chindéé xí‑ndá quidandee ini‑ndà ducán, te nácuàhandee stná ini‑yàndó. Ñàyùcàndùá, nùù mii‑yá xícàn tàhví ñà‑nì cúndóó mánì nsidaa‑nsiá nacua cuní Jesucristu quida‑nda.
5 O Deus da perseverança e da consolação vos conceda o mesmo sentimento uns para com os outros, segundo Jesus Cristo,
6 Te xícàn tàhvì stnáì ñà‑iin‑ni ni cúníhnú vàha ini nsidaa‑nsiá, te iin‑ni ni náquímánì stná‑nsià mii‑yá ana càhvì Stoho‑ndà Jesucristu, divi Yuamánì‑yá.
6 para que, com um só coração e uma só voz, glorifiqueis a Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Te (ináhá stná‑ndà) cónì cáhîchì ini‑yà ni‑iin‑nda. Ñàyùcàndùá, xiñuhu‑ñá cahvi stnaha‑nda iin‑nda xi inga‑ndà, dandu chicá quee tnùñuhu xí‑yá.
7 Por isso, acolhei-vos uns aos outros, como Cristo nos acolheu para a glória de Deus.
8 Nsidaa palabra jaàn, ñà‑yòhó nduá cuní cachà: nì quixi Cristu (ñuhìví yohó) ñà‑quida‑ya chuun ndiaha xí‑yá sàhà raza‑nsì Israel sàhà‑ñá cuu ndisa ñà‑ndùá nì cachi Dios xì xìì‑nsí sànaha, te sàhà ñà‑cundaà stná ini nèhivì ñà‑mà túha‑ya dandahví‑yàndó.
8 Pois asseguro que Cristo exerceu seu ministério entre os incircuncisos para manifestar a veracidade de Deus pela realização das promessas feitas aos patriarcas.
9 Daaní, nsidaa stná nèhivì inga raza, nì indehè ndàhví stná‑yà mii‑né, te vichi vàtùni naquimanì stná‑nèyá sàhámà. Vàchi dohó cachí tutu ìì:
9 Quanto aos pagãos, eles só glorificam a Deus em razão de sua misericórdia, como está escrito: Por isso, eu vos louvarei entre as nações e cantarei louvores ao vosso nome {II Sm 22,50; Sl 17,50}.
10 Daaní, nùù inga xaan xí tutu ìì mà dohó cachí stná:
10 Noutro lugar diz: Alegrai-vos, nações, com o seu povo {Dt 32,43}.
11 Daaní, inga xaan dohó cachí stná:
11 E ainda diz: Louvai ao Senhor, nações todas, e glorificai-o, todos os povos {Sl 116,1}!
12 Daaní, stná Isaías, nì tiaa stná‑nè iin palabra, te dohó cacháˋ:
12 Isaías também diz: Da raiz de Jessé surgirá um rebento que governará as nações; nele esperarão as nações {Is 11,10}.
13 Pues Dios nduú ana sáha xi‑nda tnùndé ini ndiaha xi‑nda; ñàyùcàndùá xícàn tàhví sàhà nsidaa mii‑nsiá nècuàchì xiníndísá‑xí‑yâ ñà‑nì cúndóó‑nsiá contentu, te ni yáha vàha stná‑nsià quida‑ya, dandu chicá más icúmí coo tnùndé ini xi‑nsia quida ndudu ìì xí Espíritu Ìì xí‑yá.
13 O Deus da esperança vos encha de toda a alegria e de toda a paz na vossa fé, para que pela virtude do Espírito Santo transbordeis de esperança!
14 Ñánì, có‑ìéˋ xì duda sàhà‑nsiá; ináhî, vàha ndisa ini‑nsià, te cundáà vàha stná inì‑nsia (sàhà ichì‑yá), vàtùni dacuahá tnahá stná‑nsià ichì váha.
14 Estou pessoalmente convencido, meus irmãos, de que estais cheios de bondade, cheios de um perfeito conhecimento, capazes de vos admoestar uns aos outros.
15 Doco nùù tutu yohó tiaí iin palabra nùù‑nsiá, te mate ní càhàn ndeí xì‑nsiá iyuhu, doco cuisì ñá‑nì dànsínúú inì mii‑nsiá (sàhà ichì‑yá) nduájàn. Vàchi (chuun quide ducán) nduá nì nìhìtáhvìˊ nùù‑yá na ní quida‑ya gracia sàhí
15 Se, em parte, vos escrevi com particular liberdade, foi para relembrar-vos. E o fiz em virtude da graça que me foi dada por Deus,
16 ñà‑cundui iin ana cunucuachi nùù‑yá, te cacanui mahì nèhivì nsidaa ñuu cachítnùhi xì‑né ñà‑ndùú razón ndiaha xí Jesucristu. Vàchi cuníˋ sàà cuàhà‑né nùù‑yá na ian ni cúndúú‑né promesa dóquìˊ nùù‑yá, dandu cudiì stná ini‑yà sàhà‑né ñà‑sànì nduhiì stná anima‑nè nì quida Espíritu Ìì.
16 de ser o ministro de Jesus Cristo entre os pagãos, exercendo a função sagrada do Evangelho de Deus. E isso para que os pagãos, santificados pelo Espírito Santo, lhe sejam uma oferta agradável.
17 Vichi sàhà‑ñá nì chindee Jesucristu yùhù, ñàyùcàndùá vàtùni cudiì inì sàhà chuun xi‑ya sànì quide.
17 Tenho motivo de gloriar-me em Jesus Cristo, no que diz respeito ao serviço de Deus.
18 Doco iin chuun nì quida inga nèhivì, còó, mà cáhìn sàhámà, cuisì sàhà chuun nì chindee‑yá yùhù, te nì cachitnùhi xì nèhivì sàhà‑yá. Te cuàhà stná ñà‑ndùá nì quide, te ducán nì xinindisá cuàhà nèhivì inga ñuu.
18 Porque não ousaria mencionar ação alguma que Cristo não houvesse realizado por meu ministério, para levar os pagãos a aceitar o Evangelho, pela palavra e pela ação,
19 Cuàhà milagru ndiaha nì quide, xì cuàhà seña fuerte, te cuàhà gá nì chindee stná ndudu ìì xí Espíritu xi‑ya. Ñàyùcàndùá, inicutu sànì cachitnùhi razón ndiaha xí Cristu ndè ñuu Jerusalén xì dècuèndè ladu Ilírico.
19 pelo poder dos milagres e prodígios, pela virtude do Espírito. De maneira que tenho divulgado o Evangelho de Cristo desde Jerusalém e suas terras vizinhas até a Ilíria.
20 Vàchi ñà‑ndùá siempre cuníˋ nduá cùhìn ñuu ndé tàcùní nèhivì palabra xi Cristu, te cachitnùhi xì‑né ñà‑ndùú razón ndiaha. Có‑cùníˋ cùhìn ndé sà‑ìá ana quìdà xì chuun ìì mà.
20 E me empenhei por anunciar o Evangelho onde ainda não havia sido anunciado o nome de Cristo, pois não queria edificar sobre fundamento lançado por outro.
21 Còó, vàchi cuníˋ coo nacua cachí tutu ìì:
21 Fiz bem assim como está escrito: Vê-lo-ão aqueles aos quais ainda não tinha sido anunciado; conhecê-lo-ão aqueles que dele ainda não tinham ouvido falar {Is 52,15}.
22 Cunaha‑nsiá, divi sàhà chuun jaàn tàñáha ga sàì ndé ndoó‑nsiá, mate ní cunì sàì cuàhà xichi ni cuí.
22 Foi isso o que muitas vezes me impediu de ir ter convosco.
23 Doco vichi, còò cá chuun icúmî ladu yohó, te sàcàní cuìà cuàhà gá cuníˋ sàì nàcòtì mii‑nsiá.
23 Mas, agora, já não tenho com que me ocupar nestas terras; e como há muitos anos tenho saudades de vós,
24 Ñàyùcàndùá, quìvì quide disponer cùhìn ladu España, dandu yàhi. Daaní, nú sànì sandoo chii‑nda contentu, dandu iin ñà‑vàha cundua nú ni chíndéé‑nsiâ yùhù ñà‑naquihin tui ichì cùhìn ladu España.
24 espero ver-vos de passagem, quando eu for à Espanha. Espero também ser por vós conduzido até lá, depois que tiver satisfeito, ao menos em parte, o meu desejo de estar convosco.
25 Doco vichi cùhìn ñuu Jerusalén cunihi iyuhu ñà‑chindee xi nèhivì xí Dios ndoó yucán.
25 Mas no momento vou a Jerusalém para ajuda dos irmãos.
26 Vàchi nèhivì ladu Macedonia xì ladu Acaya, nì nacani ini‑nè nì dàcuátnáhâ‑né iin ñà‑chindee xi nècuàchìmà, vàchi dava nècuàchìmà, ndahví yáha‑ne.
26 A Macedônia e a Acaia houveram por bem fazer uma coleta para os irmãos de Jerusalém que se acham em pobreza.
27 Ñàyùcàndùá, nì cudiì ini nècuàchì xìcà mà nì dàcútâhvì tnàhá‑né, vàchi ducán ndiá ìcà‑né quida‑ne, vàchi divi nùù nèhivì ñuu Jerusalén mà nì quixi palabra vàha xiníndísâ‑né, nacua mii‑né, (te ducán stná nsiùhù xì nsidaa stná mii‑nsiá hermanu) ndoó inga ñuu. Ñàyùcàndùá, ndiá ìcà‑ndà chindee‑nda sàhà necesidad icúmí nècuàchì ñuu Jerusalén mà.
27 Houveram-no por bem; aliás, o devem a eles, pois se os pagãos têm parte nos bens espirituais dos judeus, devem por sua vez assisti-los com os bens materiais.
28 Daaní, nú sànì dàxínui chuun nacoi ñà‑ndùá nì cutahvì nécuàchìmà, dandu quihin tui ichì cùhìn ladu España, te ichì mà icúmî yàha stnáì ndé ndoó‑nsiá.
28 Logo que eu tiver desempenhado essa incumbência, e lhes tiver feito entrega fiel dessa coleta, irei à Espanha, passando por vós.
29 Te nú sànì sàì, ináhî ñà‑ìcúmí Cristu dachitu‑yá anima nsidaa‑nda ñà‑ndiaha íì icúmí palabra xi‑ya.
29 E sei que, quando for ter convosco, irei com todas as riquezas das bênçãos de Cristo.
30 Ñánì, yùhù ináhî, iin‑ni nchícùn nsidaa‑nda Stoho‑ndà Jesucristu, te cuú stnahá stná ini‑ndà sàhà‑ndà quidá Espíritu Ìì. Ñàyùcàndùá, sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑iin‑ni ni cácàn tàhvì‑nsiá sàhí nùù Dios, nacua quidá yùhù, xícàn tàhvì stnáì nùù‑yá.
30 Rogo-vos, irmãos, em nome de nosso Senhor Jesus Cristo e em nome da caridade que é dada pelo Espírito, combatei comigo, dirigindo vossas orações a Deus por mim
31 Càcàn tàhvì‑nsiá sàhí ñà‑nì cácui nùù ndahà nèhivì có‑xìníndísâ ndoó ñuu Judea. Daaní, sàhà chuun cùhìn ñuu Jerusalén ñà‑nacoi ñà‑chindee xi nèhivì xí Dios yucán, càcàn tàhvì stná‑nsià nùù‑yá sàhà ñà‑nì cúdíì ini nècuàchìmà sàhà ñà‑ndùá cunihi cùhùn.
31 para que eu escape dos infiéis que estão na Judéia, e para que o auxílio que levo a Jerusalém seja bem acolhido pelos irmãos.
32 Dandísá vàtùni cudiì stná inì na sàì ndé ndoó‑nsiá, nú cuní‑yà sàì, te después coo chií xì‑nsiá quetatuì.
32 Então poderei ir ver-vos com alegria e, se for a vontade de Deus, encontrar no vosso meio algum repouso.
33 Pues vichi ni cúndóó‑nsiá xì Dios, te ni yáha vàha‑nsia quida‑ya. Amén.
33 E o Deus da paz esteja com todos vós. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.