Romanos 15
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVI
1 Ñàyùcàndùá, ndohó tè‑sà‑xìníndísâ fuerte, ndiá ìcà‑ndà quidandee ini‑ndà sàhà ñanìtnaha‑nda nú tàñáha ga cunindisá vàha‑ne. Te xiñuhu ñà‑chindee stná‑ndàné, màdì‑ñá quida‑nda cuisì ñà‑cùdíì inì‑ni mii‑nda.
1 Nós, que somos fortes, devemos suportar as fraquezas dos fracos, e não agradar a nós mesmos.
2 Vivìí‑ni ni quida‑nda xi ñanìtnaha‑nda sàhà‑ñá cundua ñà‑vàha xi‑ne, te cundoo‑ne contentu, vàchi nú ducán, dandu chicá icúmí‑nê nacuàhandee ini‑nè.
2 Cada um de nós deve agradar ao seu próximo para o bem dele, a fim de edificá-lo.
3 Vàchi ni stná Cristu, cónì quìdá‑yá cuisì ñà‑ndùá nì cúdíì inì‑ni mii‑yá. Vàchi dohó cachí stná nùù tutu ìì, (ndé cáhàn Cristu xì Yuamánì‑yá), cachí‑yà: “Ñà‑ndùá nì canàhá nèhivì dìquì mii‑ní, yùhù nì nacuida xi nsidaájàn”.
3 Pois também Cristo não agradou a si próprio, mas, como está escrito: "Os insultos daqueles que te insultam caíram sobre mim".
4 Cunaha‑nsiá, nsidaa palabra nì tiaa nècuàchì sànaha nùù tutu ìì, sàhà‑ñá dacuahá stná ndohó nduá, te ducán dandu chicá cutùha‑nda cucumi‑nda paciencia, te nacuàhandee stná ini‑ndà, vàchi nú ducán, dandu chicá nsinuu ini‑ndà ñà‑ìá ndisa tnùndé ini ndiaha xi‑nda.
4 Pois tudo o que foi escrito no passado, foi escrito para nos ensinar, de forma que, por meio da perseverança e do bom ânimo procedentes das Escrituras, mantenhamos a nossa esperança.
5 Pues divi Dios nduú ana chindéé xí‑ndá quidandee ini‑ndà ducán, te nácuàhandee stná ini‑yàndó. Ñàyùcàndùá, nùù mii‑yá xícàn tàhví ñà‑nì cúndóó mánì nsidaa‑nsiá nacua cuní Jesucristu quida‑nda.
5 O Deus que concede perseverança e ânimo dê-lhes um espírito de unidade, segundo Cristo Jesus,
6 Te xícàn tàhvì stnáì ñà‑iin‑ni ni cúníhnú vàha ini nsidaa‑nsiá, te iin‑ni ni náquímánì stná‑nsià mii‑yá ana càhvì Stoho‑ndà Jesucristu, divi Yuamánì‑yá.
6 para que com um só coração e uma só boca vocês glorifiquem ao Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Te (ináhá stná‑ndà) cónì cáhîchì ini‑yà ni‑iin‑nda. Ñàyùcàndùá, xiñuhu‑ñá cahvi stnaha‑nda iin‑nda xi inga‑ndà, dandu chicá quee tnùñuhu xí‑yá.
7 Portanto, aceitem-se uns aos outros, da mesma forma como Cristo os aceitou, a fim de que vocês glorifiquem a Deus.
8 Nsidaa palabra jaàn, ñà‑yòhó nduá cuní cachà: nì quixi Cristu (ñuhìví yohó) ñà‑quida‑ya chuun ndiaha xí‑yá sàhà raza‑nsì Israel sàhà‑ñá cuu ndisa ñà‑ndùá nì cachi Dios xì xìì‑nsí sànaha, te sàhà ñà‑cundaà stná ini nèhivì ñà‑mà túha‑ya dandahví‑yàndó.
8 Pois eu lhes digo que Cristo se tornou servo dos que são da circuncisão, por amor à verdade de Deus, para confirmar as promessas feitas aos patriarcas,
9 Daaní, nsidaa stná nèhivì inga raza, nì indehè ndàhví stná‑yà mii‑né, te vichi vàtùni naquimanì stná‑nèyá sàhámà. Vàchi dohó cachí tutu ìì:
9 a fim de que os gentios glorifiquem a Deus por sua misericórdia, como está escrito: "Por isso, eu te louvarei entre os gentios; Cantarei louvores ao teu nome".
10 Daaní, nùù inga xaan xí tutu ìì mà dohó cachí stná:
10 E também diz: "Cantem de alegria, ó gentios, com o povo dele".
11 Daaní, inga xaan dohó cachí stná:
11 E mais: "Louvem o Senhor, todos vocês, gentios; cantem louvores a ele todos os povos".
12 Daaní, stná Isaías, nì tiaa stná‑nè iin palabra, te dohó cacháˋ:
12 E Isaías também diz: "Brotará a raiz de Jessé, aquele que se levantará para reinar sobre os gentios; estes colocarão nele a sua esperança".
13 Pues Dios nduú ana sáha xi‑nda tnùndé ini ndiaha xi‑nda; ñàyùcàndùá xícàn tàhví sàhà nsidaa mii‑nsiá nècuàchì xiníndísá‑xí‑yâ ñà‑nì cúndóó‑nsiá contentu, te ni yáha vàha stná‑nsià quida‑ya, dandu chicá más icúmí coo tnùndé ini xi‑nsia quida ndudu ìì xí Espíritu Ìì xí‑yá.
13 Que o Deus da esperança os encha de toda alegria e paz, por sua confiança nele, para que vocês transbordem de esperança, pelo poder do Espírito Santo.
14 Ñánì, có‑ìéˋ xì duda sàhà‑nsiá; ináhî, vàha ndisa ini‑nsià, te cundáà vàha stná inì‑nsia (sàhà ichì‑yá), vàtùni dacuahá tnahá stná‑nsià ichì váha.
14 Meus irmãos, eu mesmo estou convencido de que vocês estão cheios de bondade e plenamente instruídos, sendo capazes de aconselhar-se uns aos outros.
15 Doco nùù tutu yohó tiaí iin palabra nùù‑nsiá, te mate ní càhàn ndeí xì‑nsiá iyuhu, doco cuisì ñá‑nì dànsínúú inì mii‑nsiá (sàhà ichì‑yá) nduájàn. Vàchi (chuun quide ducán) nduá nì nìhìtáhvìˊ nùù‑yá na ní quida‑ya gracia sàhí
15 A respeito de alguns assuntos, eu lhes escrevi com toda a franqueza, como para fazê-los lembrar-se novamente deles, por causa da graça que Deus me deu,
16 ñà‑cundui iin ana cunucuachi nùù‑yá, te cacanui mahì nèhivì nsidaa ñuu cachítnùhi xì‑né ñà‑ndùú razón ndiaha xí Jesucristu. Vàchi cuníˋ sàà cuàhà‑né nùù‑yá na ian ni cúndúú‑né promesa dóquìˊ nùù‑yá, dandu cudiì stná ini‑yà sàhà‑né ñà‑sànì nduhiì stná anima‑nè nì quida Espíritu Ìì.
16 de ser um ministro de Cristo Jesus para os gentios, com o dever sacerdotal de proclamar o evangelho de Deus, para que os gentios se tornem uma oferta aceitável a Deus, santificados pelo Espírito Santo.
17 Vichi sàhà‑ñá nì chindee Jesucristu yùhù, ñàyùcàndùá vàtùni cudiì inì sàhà chuun xi‑ya sànì quide.
17 Portanto, eu me glorio em Cristo Jesus, em meu serviço a Deus.
18 Doco iin chuun nì quida inga nèhivì, còó, mà cáhìn sàhámà, cuisì sàhà chuun nì chindee‑yá yùhù, te nì cachitnùhi xì nèhivì sàhà‑yá. Te cuàhà stná ñà‑ndùá nì quide, te ducán nì xinindisá cuàhà nèhivì inga ñuu.
18 Não me atrevo a falar de nada, exceto daquilo que Cristo realizou por meu intermédio em palavra e em ação, a fim de levar os gentios a obedecerem a Deus:
19 Cuàhà milagru ndiaha nì quide, xì cuàhà seña fuerte, te cuàhà gá nì chindee stná ndudu ìì xí Espíritu xi‑ya. Ñàyùcàndùá, inicutu sànì cachitnùhi razón ndiaha xí Cristu ndè ñuu Jerusalén xì dècuèndè ladu Ilírico.
19 pelo poder de sinais e maravilhas e por meio do poder do Espírito de Deus. Assim, desde Jerusalém e arredores, até o Ilírico, proclamei plenamente o evangelho de Cristo.
20 Vàchi ñà‑ndùá siempre cuníˋ nduá cùhìn ñuu ndé tàcùní nèhivì palabra xi Cristu, te cachitnùhi xì‑né ñà‑ndùú razón ndiaha. Có‑cùníˋ cùhìn ndé sà‑ìá ana quìdà xì chuun ìì mà.
20 Sempre fiz questão de pregar o evangelho onde Cristo ainda não era conhecido, de forma que não estivesse edificando sobre alicerce de outro.
21 Còó, vàchi cuníˋ coo nacua cachí tutu ìì:
21 Mas antes, como está escrito: "Hão de vê-lo aqueles que não tinham ouvido falar dele, e o entenderão aqueles que não o haviam escutado".
22 Cunaha‑nsiá, divi sàhà chuun jaàn tàñáha ga sàì ndé ndoó‑nsiá, mate ní cunì sàì cuàhà xichi ni cuí.
22 É por isso que muitas vezes fui impedido de chegar até vocês.
23 Doco vichi, còò cá chuun icúmî ladu yohó, te sàcàní cuìà cuàhà gá cuníˋ sàì nàcòtì mii‑nsiá.
23 Mas agora, não havendo nestas regiões nenhum lugar em que precise trabalhar, e visto que há muitos anos anseio vê-los,
24 Ñàyùcàndùá, quìvì quide disponer cùhìn ladu España, dandu yàhi. Daaní, nú sànì sandoo chii‑nda contentu, dandu iin ñà‑vàha cundua nú ni chíndéé‑nsiâ yùhù ñà‑naquihin tui ichì cùhìn ladu España.
24 planejo fazê-lo quando for à Espanha. Espero visitá-los de passagem e dar-lhes a oportunidade de me ajudar em minha viagem para lá, depois de ter desfrutado um pouco da companhia de vocês.
25 Doco vichi cùhìn ñuu Jerusalén cunihi iyuhu ñà‑chindee xi nèhivì xí Dios ndoó yucán.
25 Agora, porém, estou de partida para Jerusalém, a serviço dos santos.
26 Vàchi nèhivì ladu Macedonia xì ladu Acaya, nì nacani ini‑nè nì dàcuátnáhâ‑né iin ñà‑chindee xi nècuàchìmà, vàchi dava nècuàchìmà, ndahví yáha‑ne.
26 Pois a Macedônia e a Acaia tiveram a alegria de contribuir para os pobres dentre os santos de Jerusalém.
27 Ñàyùcàndùá, nì cudiì ini nècuàchì xìcà mà nì dàcútâhvì tnàhá‑né, vàchi ducán ndiá ìcà‑né quida‑ne, vàchi divi nùù nèhivì ñuu Jerusalén mà nì quixi palabra vàha xiníndísâ‑né, nacua mii‑né, (te ducán stná nsiùhù xì nsidaa stná mii‑nsiá hermanu) ndoó inga ñuu. Ñàyùcàndùá, ndiá ìcà‑ndà chindee‑nda sàhà necesidad icúmí nècuàchì ñuu Jerusalén mà.
27 Eles tiveram prazer nisso, e de fato são devedores a eles. Pois se os gentios participaram das bênçãos espirituais dos judeus, devem também servir aos judeus com seus bens materiais.
28 Daaní, nú sànì dàxínui chuun nacoi ñà‑ndùá nì cutahvì nécuàchìmà, dandu quihin tui ichì cùhìn ladu España, te ichì mà icúmî yàha stnáì ndé ndoó‑nsiá.
28 Assim, depois de completar essa tarefa e de ter a certeza de que eles receberam esse fruto, irei à Espanha e visitarei vocês de passagem.
29 Te nú sànì sàì, ináhî ñà‑ìcúmí Cristu dachitu‑yá anima nsidaa‑nda ñà‑ndiaha íì icúmí palabra xi‑ya.
29 Sei que, quando for visitá-los, irei na plenitude da bênção de Cristo.
30 Ñánì, yùhù ináhî, iin‑ni nchícùn nsidaa‑nda Stoho‑ndà Jesucristu, te cuú stnahá stná ini‑ndà sàhà‑ndà quidá Espíritu Ìì. Ñàyùcàndùá, sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑iin‑ni ni cácàn tàhvì‑nsiá sàhí nùù Dios, nacua quidá yùhù, xícàn tàhvì stnáì nùù‑yá.
30 Recomendo-lhes, irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e pelo amor do Espírito, que se unam a mim em minha luta, orando a Deus em meu favor.
31 Càcàn tàhvì‑nsiá sàhí ñà‑nì cácui nùù ndahà nèhivì có‑xìníndísâ ndoó ñuu Judea. Daaní, sàhà chuun cùhìn ñuu Jerusalén ñà‑nacoi ñà‑chindee xi nèhivì xí Dios yucán, càcàn tàhvì stná‑nsià nùù‑yá sàhà ñà‑nì cúdíì ini nècuàchìmà sàhà ñà‑ndùá cunihi cùhùn.
31 Orem para que eu esteja livre dos descrentes da Judéia e que o meu serviço em Jerusalém seja aceitável aos santos,
32 Dandísá vàtùni cudiì stná inì na sàì ndé ndoó‑nsiá, nú cuní‑yà sàì, te después coo chií xì‑nsiá quetatuì.
32 de forma que, pela vontade de Deus, eu os visite com alegria e juntamente com vocês desfrute de um período de refrigério.
33 Pues vichi ni cúndóó‑nsiá xì Dios, te ni yáha vàha‑nsia quida‑ya. Amén.
33 O Deus da paz seja com todos vocês. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.