Romanos 15

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ñàyùcàndùá, ndohó tè‑sà‑xìníndísâ fuerte, ndiá ìcà‑ndà quidandee ini‑ndà sàhà ñanìtnaha‑nda nú tàñáha ga cunindisá vàha‑ne. Te xiñuhu ñà‑chindee stná‑ndàné, màdì‑ñá quida‑nda cuisì ñà‑cùdíì inì‑ni mii‑nda.
1 Assim que nós, os fortes, devemos suportar as fraquezas dos fracos e não agradar a nós mesmos.
2 Vivìí‑ni ni quida‑nda xi ñanìtnaha‑nda sàhà‑ñá cundua ñà‑vàha xi‑ne, te cundoo‑ne contentu, vàchi nú ducán, dandu chicá icúmí‑nê nacuàhandee ini‑nè.
2 Cada um de nós agrade ao seu próximo para o seu bem e edificação.
3 Vàchi ni stná Cristu, cónì quìdá‑yá cuisì ñà‑ndùá nì cúdíì inì‑ni mii‑yá. Vàchi dohó cachí stná nùù tutu ìì, (ndé cáhàn Cristu xì Yuamánì‑yá), cachí‑yà: “Ñà‑ndùá nì canàhá nèhivì dìquì mii‑ní, yùhù nì nacuida xi nsidaájàn”.
3 Porque também Cristo não agradou a si mesmo, mas, como está escrito: Os insultos dos que te insultavam caíram sobre mim.
4 Cunaha‑nsiá, nsidaa palabra nì tiaa nècuàchì sànaha nùù tutu ìì, sàhà‑ñá dacuahá stná ndohó nduá, te ducán dandu chicá cutùha‑nda cucumi‑nda paciencia, te nacuàhandee stná ini‑ndà, vàchi nú ducán, dandu chicá nsinuu ini‑ndà ñà‑ìá ndisa tnùndé ini ndiaha xi‑nda.
4 Porque todas as coisas que foram escritas anteriormente, para nosso ensino foram escritas, para que, pela paciência e consolação das escrituras, tenhamos esperança.
5 Pues divi Dios nduú ana chindéé xí‑ndá quidandee ini‑ndà ducán, te nácuàhandee stná ini‑yàndó. Ñàyùcàndùá, nùù mii‑yá xícàn tàhví ñà‑nì cúndóó mánì nsidaa‑nsiá nacua cuní Jesucristu quida‑nda.
5 Ora, o Deus da paciência e da consolação vos conceda o mesmo sentimento uns para com os outros, segundo Jesus Cristo.
6 Te xícàn tàhvì stnáì ñà‑iin‑ni ni cúníhnú vàha ini nsidaa‑nsiá, te iin‑ni ni náquímánì stná‑nsià mii‑yá ana càhvì Stoho‑ndà Jesucristu, divi Yuamánì‑yá.
6 Para que, com uma só mente e uma só boca, glorifiqueis ao Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Te (ináhá stná‑ndà) cónì cáhîchì ini‑yà ni‑iin‑nda. Ñàyùcàndùá, xiñuhu‑ñá cahvi stnaha‑nda iin‑nda xi inga‑ndà, dandu chicá quee tnùñuhu xí‑yá.
7 Portanto, recebei-vos uns aos outros, como também Cristo nos recebeu para glória de Deus.
8 Nsidaa palabra jaàn, ñà‑yòhó nduá cuní cachà: nì quixi Cristu (ñuhìví yohó) ñà‑quida‑ya chuun ndiaha xí‑yá sàhà raza‑nsì Israel sàhà‑ñá cuu ndisa ñà‑ndùá nì cachi Dios xì xìì‑nsí sànaha, te sàhà ñà‑cundaà stná ini nèhivì ñà‑mà túha‑ya dandahví‑yàndó.
8 Porque eu vos digo que Jesus Cristo foi ministro da circuncisão, por causa da verdade de Deus, para que confirmasse as promessas feitas aos pais.
9 Daaní, nsidaa stná nèhivì inga raza, nì indehè ndàhví stná‑yà mii‑né, te vichi vàtùni naquimanì stná‑nèyá sàhámà. Vàchi dohó cachí tutu ìì:
9 E para que os gentios glorifiquem a Deus por sua misericórdia, como está escrito: Por isto, eu te confessarei entre os gentios e cantarei ao teu nome.
10 Daaní, nùù inga xaan xí tutu ìì mà dohó cachí stná:
10 E outra vez ele diz: Alegrai-vos, gentios, com seu povo.
11 Daaní, inga xaan dohó cachí stná:
11 E outra vez: Louvai ao Senhor, todos os gentios, e exaltai-o todos os povos.
12 Daaní, stná Isaías, nì tiaa stná‑nè iin palabra, te dohó cacháˋ:
12 E outra vez diz Isaías: Haverá uma raiz em Jessé, e aquele que se levantar para reger os gentios; nele os gentios confiarão.
13 Pues Dios nduú ana sáha xi‑nda tnùndé ini ndiaha xi‑nda; ñàyùcàndùá xícàn tàhví sàhà nsidaa mii‑nsiá nècuàchì xiníndísá‑xí‑yâ ñà‑nì cúndóó‑nsiá contentu, te ni yáha vàha stná‑nsià quida‑ya, dandu chicá más icúmí coo tnùndé ini xi‑nsia quida ndudu ìì xí Espíritu Ìì xí‑yá.
13 Ora, o Deus de esperança vos encha de toda a alegria e paz em crer, para que abundeis em esperança por meio do poder do Espírito Santo.
14 Ñánì, có‑ìéˋ xì duda sàhà‑nsiá; ináhî, vàha ndisa ini‑nsià, te cundáà vàha stná inì‑nsia (sàhà ichì‑yá), vàtùni dacuahá tnahá stná‑nsià ichì váha.
14 E eu mesmo, meus irmãos, tenho sido convencido a respeito de vós, de que também vós estais cheios de bondade, cheios de todo o conhecimento, capazes também para admoestar-vos uns aos outros.
15 Doco nùù tutu yohó tiaí iin palabra nùù‑nsiá, te mate ní càhàn ndeí xì‑nsiá iyuhu, doco cuisì ñá‑nì dànsínúú inì mii‑nsiá (sàhà ichì‑yá) nduájàn. Vàchi (chuun quide ducán) nduá nì nìhìtáhvìˊ nùù‑yá na ní quida‑ya gracia sàhí
15 Porém, irmãos, eu vos escrevi em alguns pontos ousadamente, para lembrá-los, por meio da graça que me foi dada por Deus,
16 ñà‑cundui iin ana cunucuachi nùù‑yá, te cacanui mahì nèhivì nsidaa ñuu cachítnùhi xì‑né ñà‑ndùú razón ndiaha xí Jesucristu. Vàchi cuníˋ sàà cuàhà‑né nùù‑yá na ian ni cúndúú‑né promesa dóquìˊ nùù‑yá, dandu cudiì stná ini‑yà sàhà‑né ñà‑sànì nduhiì stná anima‑nè nì quida Espíritu Ìì.
16 que eu seja ministro de Jesus Cristo aos gentios, ministrando o evangelho de Deus, para que a oferta dos gentios seja aceitável, santificada pelo Espírito Santo.
17 Vichi sàhà‑ñá nì chindee Jesucristu yùhù, ñàyùcàndùá vàtùni cudiì inì sàhà chuun xi‑ya sànì quide.
17 Por isso, eu tenho que me gloriar em Jesus Cristo, nas coisas pertencentes a Deus.
18 Doco iin chuun nì quida inga nèhivì, còó, mà cáhìn sàhámà, cuisì sàhà chuun nì chindee‑yá yùhù, te nì cachitnùhi xì nèhivì sàhà‑yá. Te cuàhà stná ñà‑ndùá nì quide, te ducán nì xinindisá cuàhà nèhivì inga ñuu.
18 Porque eu não ousaria falar alguma coisa que Cristo não tenha feito por mim, para fazer dos gentios obedientes, por palavras e por obras,
19 Cuàhà milagru ndiaha nì quide, xì cuàhà seña fuerte, te cuàhà gá nì chindee stná ndudu ìì xí Espíritu xi‑ya. Ñàyùcàndùá, inicutu sànì cachitnùhi razón ndiaha xí Cristu ndè ñuu Jerusalén xì dècuèndè ladu Ilírico.
19 pelo poder dos sinais e maravilhas, através do poder do Espírito de Deus; de maneira que, desde Jerusalém e arredores até o Ilírico, eu tenho pregado plenamente o evangelho de Cristo.
20 Vàchi ñà‑ndùá siempre cuníˋ nduá cùhìn ñuu ndé tàcùní nèhivì palabra xi Cristu, te cachitnùhi xì‑né ñà‑ndùú razón ndiaha. Có‑cùníˋ cùhìn ndé sà‑ìá ana quìdà xì chuun ìì mà.
20 E desta maneira me esforcei para pregar o evangelho, não onde Cristo houvera sido nomeado, para não edificar sobre fundamento de outro homem,
21 Còó, vàchi cuníˋ coo nacua cachí tutu ìì:
21 antes, como está escrito: Aqueles a quem ele não foi anunciado o verão, e os que não ouviram o entenderão.
22 Cunaha‑nsiá, divi sàhà chuun jaàn tàñáha ga sàì ndé ndoó‑nsiá, mate ní cunì sàì cuàhà xichi ni cuí.
22 Razão pela qual também muitas vezes tenho sido impedido de ir até vós.
23 Doco vichi, còò cá chuun icúmî ladu yohó, te sàcàní cuìà cuàhà gá cuníˋ sàì nàcòtì mii‑nsiá.
23 Mas agora, não tendo mais lugar nestas regiões, e tendo um grande desejo, há muitos anos, de chegar até vós,
24 Ñàyùcàndùá, quìvì quide disponer cùhìn ladu España, dandu yàhi. Daaní, nú sànì sandoo chii‑nda contentu, dandu iin ñà‑vàha cundua nú ni chíndéé‑nsiâ yùhù ñà‑naquihin tui ichì cùhìn ladu España.
24 quando eu viajar para a Espanha, irei até vós. Porque eu espero ver-vos na minha viagem, e para lá ser conduzido por vós pelo caminho, após ter primeiro desfrutado um pouco da vossa companhia.
25 Doco vichi cùhìn ñuu Jerusalén cunihi iyuhu ñà‑chindee xi nèhivì xí Dios ndoó yucán.
25 Mas agora eu vou para Jerusalém para ministrar aos santos.
26 Vàchi nèhivì ladu Macedonia xì ladu Acaya, nì nacani ini‑nè nì dàcuátnáhâ‑né iin ñà‑chindee xi nècuàchìmà, vàchi dava nècuàchìmà, ndahví yáha‑ne.
26 Porque agradou aos da Macedônia e Acaia fazerem uma certa contribuição para os pobres dentre os santos que estão em Jerusalém.
27 Ñàyùcàndùá, nì cudiì ini nècuàchì xìcà mà nì dàcútâhvì tnàhá‑né, vàchi ducán ndiá ìcà‑né quida‑ne, vàchi divi nùù nèhivì ñuu Jerusalén mà nì quixi palabra vàha xiníndísâ‑né, nacua mii‑né, (te ducán stná nsiùhù xì nsidaa stná mii‑nsiá hermanu) ndoó inga ñuu. Ñàyùcàndùá, ndiá ìcà‑ndà chindee‑nda sàhà necesidad icúmí nècuàchì ñuu Jerusalén mà.
27 Isto lhes agradou de fato, e eles são seus devedores. Porque, se os gentios foram feitos participantes das suas coisas espirituais, também é seu dever ministrar-lhes as coisas carnais.
28 Daaní, nú sànì dàxínui chuun nacoi ñà‑ndùá nì cutahvì nécuàchìmà, dandu quihin tui ichì cùhìn ladu España, te ichì mà icúmî yàha stnáì ndé ndoó‑nsiá.
28 Portanto, quando eu tiver completado isto, e lhes tiver selado este fruto, passando por vós, irei para a Espanha.
29 Te nú sànì sàì, ináhî ñà‑ìcúmí Cristu dachitu‑yá anima nsidaa‑nda ñà‑ndiaha íì icúmí palabra xi‑ya.
29 E sei que quando eu for até vós, chegarei com a plenitude da bênção do evangelho de Cristo.
30 Ñánì, yùhù ináhî, iin‑ni nchícùn nsidaa‑nda Stoho‑ndà Jesucristu, te cuú stnahá stná ini‑ndà sàhà‑ndà quidá Espíritu Ìì. Ñàyùcàndùá, sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑iin‑ni ni cácàn tàhvì‑nsiá sàhí nùù Dios, nacua quidá yùhù, xícàn tàhvì stnáì nùù‑yá.
30 E agora eu suplico-vos, irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e pelo amor do Espírito, que luteis juntos comigo nas vossas orações a Deus por mim,
31 Càcàn tàhvì‑nsiá sàhí ñà‑nì cácui nùù ndahà nèhivì có‑xìníndísâ ndoó ñuu Judea. Daaní, sàhà chuun cùhìn ñuu Jerusalén ñà‑nacoi ñà‑chindee xi nèhivì xí Dios yucán, càcàn tàhvì stná‑nsià nùù‑yá sàhà ñà‑nì cúdíì ini nècuàchìmà sàhà ñà‑ndùá cunihi cùhùn.
31 para que eu seja livrado dos incrédulos que estão na Judeia, e que meu serviço em Jerusalém seja aceito pelos santos,
32 Dandísá vàtùni cudiì stná inì na sàì ndé ndoó‑nsiá, nú cuní‑yà sàì, te después coo chií xì‑nsiá quetatuì.
32 para que eu chegue até vós com alegria pela vontade de Deus, e possa revigorar-me convosco.
33 Pues vichi ni cúndóó‑nsiá xì Dios, te ni yáha vàha‑nsia quida‑ya. Amén.
33 E o Deus da paz seja com todos vós. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.