Romanos 14
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Dava nèhivì, mate xiníndísâ stná‑nè mii‑yá, doco có‑sâà‑nè cundaà ini‑ne (nansa iá nsidaa ley xi‑ya). Doco ndohó, xiñuhu quidañuhu‑ndané, te càhàn‑ndà xì‑né, doco màsà náâ‑ndà xì‑né sàhà ñà‑có‑quìdá‑né nacua quidá ndohó.
1 Acolhei aquele que é fraco na fé, com bondade, sem discutir as suas opiniões.
2 Vàchi dava‑nda, nsidanicuú comida xixi‑nda; iá viá, cachí‑ndà. Doco dava nèhivì, có‑sâà‑nè cundaà ini‑nè, ñàyùcàndùá có‑sàxí‑né ni‑iin cuñu, cuisì inga iñàha.
2 Um crê poder comer de tudo; outro, que é fraco, só come legumes.
3 Pues nècuàchì xixí nsidanicuú iñàha, mà váha cahíchì ini‑nè iin ñanìtnaha‑ne có‑sàxí cuñu. Te nècuàchì có‑sàxí cuñu mà, màsà cuítnùhu‑ne ñanìtnaha‑ne saxí xi cuñu, vàchi iin‑ni sànì ndee vàha stná nècuàchìmà nùù Dios.
3 Quem come de tudo não despreze aquele que não come. Quem não come não julgue aquele que come, porque Deus o acolhe do mesmo modo.
4 Vàchi nú xítnùhu tnaha‑nda ducán, dandu queámà na ian quida‑nda na xítnùhu‑nda ana quidáchúûn nùù inga nèhivì, te (ináhá‑ndá) có‑quèé víámà. Cuisì lamú xi nècuàchìmà icúmí cachi a quidá víi peón xi‑ne, á coó. (Ñàyùcàndùá, màsà cuítnùhu‑nda inga ana xinúcuáchí nùù Dios), vàchi ádi vátùni sàà‑nè quida viì‑né, vàchi icúmí‑yâ chindee‑yánè.
4 Quem és tu, para julgares o servo de outros? Que esteja firme, ou caia, isto é lá com o seu senhor. Mas ele estará firme, porque poderoso é Deus para o sustentar.
5 Dava nèhivì, quìvì señaladu nduá nsidácáhnû‑né, doco dava ga‑nè, iin‑ni nihnú ini‑nè nsidaa quìvì ndiaá. Pues cada iin iin‑nda ni cúnáhá‑ndá nansa cuní‑ndà quida‑nda.
5 Um faz distinção entre dia e dia; outro, porém, considera iguais todos os dias. Cada um proceda segundo sua convicção.
6 Nècuàchì chívàha xi iin quìvì señaladu, sàhà‑ñá nihnú vàha ini‑nè Stoho‑ndà Señor nduá. Te ducání stná nècuàchì có‑chîvàha iin quìvì señaladu, nicanicuahàn nihnú vàha stná ini‑nè mii‑yá. Te nècuàchì xixí nsidanicuú stná comida, nùù Stoho‑ndà Señor xixí‑néà, te naquímánì stná‑nèyà sàhà‑ñá. Daaní, nèhivì có‑xìxí ndéni comida nì cui, divi nùù stná mii‑yá có‑xìxí‑néà, doco naquímánì stná‑nèyà (sàhà ñà‑ndùá xixí‑né).
6 Quem distingue o dia, age assim pelo Senhor. Quem come de tudo, o faz pelo Senhor, porque dá graças a Deus. E quem não come, abstém-se pelo Senhor, e igualmente dá graças a Deus.
7 Vàchi màdì micuísi‑nda ndoo‑nda ñuhìví yohó, te màdì inì‑ni mii‑nda cachí‑ndà cui‑ndà.
7 Nenhum de nós vive para si, e ninguém morre para si.
8 Vàchi nú itiácú‑ndà ñuhìví yohó, divi nùù Stoho‑ndà Señor ndoo‑nda; te na sáà quìvì cui‑ndà, mii‑yá dandacú‑yá sàhà stná mà. Ñàyùcàndùá, a ducán itiácú‑ndà te ò ní xìhì‑ndà, iin‑ni nduu‑nda nèhivì xí Stoho‑ndà Señor.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; se morremos, morremos para o Senhor. Quer vivamos quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Vàchi Cristu, divi sàhà ñà‑nì sáà‑yà cusahnú‑yá nùù nsidaa nsìi, xì stná nècuàchì itiácú, sàhà ñà‑jaàn nduá nì xìhì‑yà, te nì natiacu‑yà nì ndanchito‑ya.
9 Para isso é que morreu Cristo e retomou a vida, para ser o Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 Ñàyùcàndùá, mà váha cuitnùhu‑nda ñanìtnaha‑nda; mà váha cahíchì stnahá stná ini‑ndà. Vàchi nsidanicuu‑nda, icúmí‑ndá màcuìta stná‑ndà nùù‑yá, dandu cachi‑yà xì‑ndà a ní quida viì‑ndà, á coó.
10 Por que julgas, então, o teu irmão? Ou por que desprezas o teu irmão? Todos temos que comparecer perante o tribunal de Deus.
11 Vàchi ducán cachí stná tutu ìì ndé cáhàn Stoho‑ndà Señor, cachí‑yà:
11 Porque está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará glória a Deus {Is 45,23}.
12 Ñàyùcàndùá, vàtùni cundaà ini‑ndà, iin iin‑nda icúmí‑ndá nacuàha‑nda cuenta nùù‑yá.
12 Assim, pois, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Ñàyùcàndùá, màsà cuítnùhu ga‑ndà ñanìtnaha‑nda. Doco iá ndisa ñà‑ndùá xiñuhu quida‑nda: xiñuhu cundoo‑nda cuidadu ñà‑màdí sàhà ndohó cuida cuàchi iin ñanìtnaha‑nda.
13 Deixemos, pois, de nos julgar uns aos outros; antes, cuidai em não pôr um tropeço diante do vosso irmão ou dar-lhe ocasião de queda.
14 Vàchi yùhù ináhî, còò ni‑iñàha iá ñuhìví yohó nsidá cuàchi‑xi inì‑ni miá. Te ducán cachí stná palabra nì cachi Stoho‑ndà Jesús xì‑ndà. Doco nú mii‑nda dacuidá cuàchi‑nda iñàha, dandu na ian iá ndisa cuàcha nùù‑ndà.
14 Sei, estou convencido no Senhor Jesus de que nenhuma coisa é impura em si mesma; somente o é para quem a considera impura.
15 Ñàyùcàndùá, nú cudúchí ini iin ñanìtnaha‑nda sàhà iin ñà‑ndùá xixi‑nda (ñà‑tùxí ini‑nè cuàchi nduá), dandu màsà cúxí gá‑ndà ñà‑jaàn, vàchi nú ducán, dandu có‑quìdá víi‑nda, na ian có‑cùú gà ini‑ndà sàhà nècuàchìmà nduá. Ñàyùcàndùá, cuidadu ni cúndóó‑ndá ñà‑màsà sáà ndañuhu anima iin ñanìtnaha‑nda sàhà ñà‑cùdíì guá ini‑ndà cuxi‑nda, vàchi sàhà stná nècuàchìmà nì xìhì Cristu.
15 Ora, se por uma questão de comida entristeces o teu irmão, já não vives segundo a caridade. Pela comida não causes a perdição daquele por quem Cristo morreu!
16 Vàtùni iá nsidaa ñà‑ndùá quida‑nda cahan‑nda, doco cuidadu ni cúndóó‑ndá còtó cachi iin ñanìtnaha‑nda quini iá ñà‑ndùá quida‑nda.
16 Não venha a tornar-se objeto de calúnia a tua vantagem.
17 Vàchi ley xi rey xi‑nda Dios, có‑ndùá iin ley sàhà ñà‑xìxì‑ndà ò ñà‑xìhì‑ndà. Còó, vàchi nùù mii‑yá ñà‑ndiàá ndisa nduú ñà‑quida viì‑ndà, xì ñà‑cundoo manì‑ndà, xì ñà‑cudiì stná ini‑ndà quida Espíritu Ìì xí‑yá.
17 O Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e gozo no Espírito Santo.
18 Vàchi nú ñà‑jaàn quida‑nda, dandu divi ñà‑xìnúcuáchí‑ndá nùù Cristu nduá, te cudíì stná ini Yua‑nda Dios sàhà‑ndà, dècuèndè nùù stná nèhivì icúmí‑ndá ndee vàha stná‑ndà.
18 Quem deste modo serve a Cristo, agrada a Deus e goza de estima dos homens.
19 Ñàyùcàndùá, xiñuhu nacani cuàhà ini‑ndà nansa cundoo manì‑ndà xì ñanìtnaha‑nda, te nanducu stná‑ndà nansa nacuàhandee ini‑ndàné.
19 Portanto, apliquemo-nos ao que contribui para a paz e para a mútua edificação.
20 Te (cuidadu ni cúndóó stná‑ndà) sàhà ñà‑ndùá xixi‑nda, còtó sàhájàn dandáñúhú‑ndá obra xi Dios (ini anima inga nèhivì). Ináhî, iá permisu caxì‑ndà, ò cuxi‑nda ndéni iñàha nì cui. Doco mà váha caxì‑ndàñá nú tuxí ini inga‑nè nduá cuàchi, màdí sàhà ndohó cuàhandee ini‑nè caxì stná‑nèà.
20 Não destruas a obra de Deus por questão de comida. Todas as coisas, em verdade, são puras, mas o que é mau para um homem é o fato de comer provocando um escândalo.
21 Chicá vàha màsà cáxi‑nda iin cuñu, ò coho‑nda iin vinu, ò ndéni iñàha nì cui nú tuxí ini iin ñanìtnaha‑nda cuàchi nduá, te vihini quida stná‑nè ducán ñà‑mà fuerte anima‑nè.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem outra coisa que para teu irmão possa ser uma ocasião de queda.
22 Mate ináhá‑ndá iá vàha caxì‑ndà ndéni iñàha nì cui, doco inì‑ni mii‑ní‑ndá ni chívàha‑nda ñà‑jaàn, chicá vàha, dandu cuisì mii‑nda xi Dios cunaha‑nda sàhà‑ñá.
22 Tens uma convicção; guarda-a para ti mesmo, diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo no ato a que se decide.
23 Doco nú iá‑ndà xì duda, te có‑ìnáhá ndisa‑nda a cuáchi nduá ñà‑caxì‑ndà iñàha, ò á coó, dandu iin falta cundua nú ni caxí‑ndañá, vàchi có‑xìníndísâ ndisa‑nda iin ñà‑vàha nduá. Vàchi cunaha‑nsiá, nsidaa ñà‑ndùá quida‑nda, te có‑xìníndísá‑ndá nduá iin chuun viì, dandu cuàchi cundua.
23 Mas, aquele que come apesar de suas dúvidas, condena-se, por não se guiar pela convicção. Tudo o que não procede da convicção é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.