Romanos 14
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVI
1 Dava nèhivì, mate xiníndísâ stná‑nè mii‑yá, doco có‑sâà‑nè cundaà ini‑ne (nansa iá nsidaa ley xi‑ya). Doco ndohó, xiñuhu quidañuhu‑ndané, te càhàn‑ndà xì‑né, doco màsà náâ‑ndà xì‑né sàhà ñà‑có‑quìdá‑né nacua quidá ndohó.
1 Aceitem o que é fraco na fé, sem discutir assuntos controvertidos.
2 Vàchi dava‑nda, nsidanicuú comida xixi‑nda; iá viá, cachí‑ndà. Doco dava nèhivì, có‑sâà‑nè cundaà ini‑nè, ñàyùcàndùá có‑sàxí‑né ni‑iin cuñu, cuisì inga iñàha.
2 Um crê que pode comer de tudo; já outro, cuja fé é fraca, come apenas alimentos vegetais.
3 Pues nècuàchì xixí nsidanicuú iñàha, mà váha cahíchì ini‑nè iin ñanìtnaha‑ne có‑sàxí cuñu. Te nècuàchì có‑sàxí cuñu mà, màsà cuítnùhu‑ne ñanìtnaha‑ne saxí xi cuñu, vàchi iin‑ni sànì ndee vàha stná nècuàchìmà nùù Dios.
3 Aquele que come de tudo não deve desprezar o que não come, e aquele que não come de tudo não deve condenar aquele que come, pois Deus o aceitou.
4 Vàchi nú xítnùhu tnaha‑nda ducán, dandu queámà na ian quida‑nda na xítnùhu‑nda ana quidáchúûn nùù inga nèhivì, te (ináhá‑ndá) có‑quèé víámà. Cuisì lamú xi nècuàchìmà icúmí cachi a quidá víi peón xi‑ne, á coó. (Ñàyùcàndùá, màsà cuítnùhu‑nda inga ana xinúcuáchí nùù Dios), vàchi ádi vátùni sàà‑nè quida viì‑né, vàchi icúmí‑yâ chindee‑yánè.
4 Quem é você para julgar o servo alheio? É para o seu senhor que ele está de pé ou cai. E ficará de pé, pois o Senhor é capaz de o sustentar.
5 Dava nèhivì, quìvì señaladu nduá nsidácáhnû‑né, doco dava ga‑nè, iin‑ni nihnú ini‑nè nsidaa quìvì ndiaá. Pues cada iin iin‑nda ni cúnáhá‑ndá nansa cuní‑ndà quida‑nda.
5 Há quem considere um dia mais sagrado que outro; há quem considere iguais todos os dias. Cada um deve estar plenamente convicto em sua própria mente.
6 Nècuàchì chívàha xi iin quìvì señaladu, sàhà‑ñá nihnú vàha ini‑nè Stoho‑ndà Señor nduá. Te ducání stná nècuàchì có‑chîvàha iin quìvì señaladu, nicanicuahàn nihnú vàha stná ini‑nè mii‑yá. Te nècuàchì xixí nsidanicuú stná comida, nùù Stoho‑ndà Señor xixí‑néà, te naquímánì stná‑nèyà sàhà‑ñá. Daaní, nèhivì có‑xìxí ndéni comida nì cui, divi nùù stná mii‑yá có‑xìxí‑néà, doco naquímánì stná‑nèyà (sàhà ñà‑ndùá xixí‑né).
6 Aquele que considera um dia como especial, para o Senhor assim o faz. Aquele que come carne, come para o Senhor, pois dá graças a Deus; e aquele que se abstém, para o Senhor se abstém, e dá graças a Deus.
7 Vàchi màdì micuísi‑nda ndoo‑nda ñuhìví yohó, te màdì inì‑ni mii‑nda cachí‑ndà cui‑ndà.
7 Pois nenhum de nós vive apenas para si, e nenhum de nós morre apenas para si.
8 Vàchi nú itiácú‑ndà ñuhìví yohó, divi nùù Stoho‑ndà Señor ndoo‑nda; te na sáà quìvì cui‑ndà, mii‑yá dandacú‑yá sàhà stná mà. Ñàyùcàndùá, a ducán itiácú‑ndà te ò ní xìhì‑ndà, iin‑ni nduu‑nda nèhivì xí Stoho‑ndà Señor.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; e, se morremos, morremos para o Senhor. Assim, quer vivamos, quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Vàchi Cristu, divi sàhà ñà‑nì sáà‑yà cusahnú‑yá nùù nsidaa nsìi, xì stná nècuàchì itiácú, sàhà ñà‑jaàn nduá nì xìhì‑yà, te nì natiacu‑yà nì ndanchito‑ya.
9 Por esta razão Cristo morreu e voltou a viver, para ser Senhor de vivos e de mortos.
10 Ñàyùcàndùá, mà váha cuitnùhu‑nda ñanìtnaha‑nda; mà váha cahíchì stnahá stná ini‑ndà. Vàchi nsidanicuu‑nda, icúmí‑ndá màcuìta stná‑ndà nùù‑yá, dandu cachi‑yà xì‑ndà a ní quida viì‑ndà, á coó.
10 Portanto, você, por que julga seu irmão? E por que despreza seu irmão? Pois todos compareceremos diante do tribunal de Deus.
11 Vàchi ducán cachí stná tutu ìì ndé cáhàn Stoho‑ndà Señor, cachí‑yà:
11 Porque está escrito: " ‘Por mim mesmo jurei’, diz o Senhor, ‘diante de mim todo joelho se dobrará e toda língua confessará que sou Deus’ ".
12 Ñàyùcàndùá, vàtùni cundaà ini‑ndà, iin iin‑nda icúmí‑ndá nacuàha‑nda cuenta nùù‑yá.
12 Assim, cada um de nós prestará contas de si mesmo a Deus.
13 Ñàyùcàndùá, màsà cuítnùhu ga‑ndà ñanìtnaha‑nda. Doco iá ndisa ñà‑ndùá xiñuhu quida‑nda: xiñuhu cundoo‑nda cuidadu ñà‑màdí sàhà ndohó cuida cuàchi iin ñanìtnaha‑nda.
13 Portanto, deixemos de julgar uns aos outros. Em vez disso, façamos o propósito de não colocar pedra de tropeço ou obstáculo no caminho do irmão.
14 Vàchi yùhù ináhî, còò ni‑iñàha iá ñuhìví yohó nsidá cuàchi‑xi inì‑ni miá. Te ducán cachí stná palabra nì cachi Stoho‑ndà Jesús xì‑ndà. Doco nú mii‑nda dacuidá cuàchi‑nda iñàha, dandu na ian iá ndisa cuàcha nùù‑ndà.
14 Como alguém que está no Senhor Jesus, tenho plena convicção de que nenhum alimento é por si mesmo impuro, a não ser para quem assim o considere; para ele é impuro.
15 Ñàyùcàndùá, nú cudúchí ini iin ñanìtnaha‑nda sàhà iin ñà‑ndùá xixi‑nda (ñà‑tùxí ini‑nè cuàchi nduá), dandu màsà cúxí gá‑ndà ñà‑jaàn, vàchi nú ducán, dandu có‑quìdá víi‑nda, na ian có‑cùú gà ini‑ndà sàhà nècuàchìmà nduá. Ñàyùcàndùá, cuidadu ni cúndóó‑ndá ñà‑màsà sáà ndañuhu anima iin ñanìtnaha‑nda sàhà ñà‑cùdíì guá ini‑ndà cuxi‑nda, vàchi sàhà stná nècuàchìmà nì xìhì Cristu.
15 Se o seu irmão se entristece devido ao que você come, você já não está agindo por amor. Por causa da sua comida, não destrua seu irmão, por quem Cristo morreu.
16 Vàtùni iá nsidaa ñà‑ndùá quida‑nda cahan‑nda, doco cuidadu ni cúndóó‑ndá còtó cachi iin ñanìtnaha‑nda quini iá ñà‑ndùá quida‑nda.
16 Aquilo que é bom para vocês não se torne objeto de maledicência.
17 Vàchi ley xi rey xi‑nda Dios, có‑ndùá iin ley sàhà ñà‑xìxì‑ndà ò ñà‑xìhì‑ndà. Còó, vàchi nùù mii‑yá ñà‑ndiàá ndisa nduú ñà‑quida viì‑ndà, xì ñà‑cundoo manì‑ndà, xì ñà‑cudiì stná ini‑ndà quida Espíritu Ìì xí‑yá.
17 Pois o Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e alegria no Espírito Santo;
18 Vàchi nú ñà‑jaàn quida‑nda, dandu divi ñà‑xìnúcuáchí‑ndá nùù Cristu nduá, te cudíì stná ini Yua‑nda Dios sàhà‑ndà, dècuèndè nùù stná nèhivì icúmí‑ndá ndee vàha stná‑ndà.
18 aquele que assim serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Ñàyùcàndùá, xiñuhu nacani cuàhà ini‑ndà nansa cundoo manì‑ndà xì ñanìtnaha‑nda, te nanducu stná‑ndà nansa nacuàhandee ini‑ndàné.
19 Por isso, esforcemo-nos em promover tudo quanto conduz à paz e à edificação mútua.
20 Te (cuidadu ni cúndóó stná‑ndà) sàhà ñà‑ndùá xixi‑nda, còtó sàhájàn dandáñúhú‑ndá obra xi Dios (ini anima inga nèhivì). Ináhî, iá permisu caxì‑ndà, ò cuxi‑nda ndéni iñàha nì cui. Doco mà váha caxì‑ndàñá nú tuxí ini inga‑nè nduá cuàchi, màdí sàhà ndohó cuàhandee ini‑nè caxì stná‑nèà.
20 Não destrua a obra de Deus por causa da comida. Todo alimento é puro, mas é errado comer qualquer coisa que faça os outros tropeçarem.
21 Chicá vàha màsà cáxi‑nda iin cuñu, ò coho‑nda iin vinu, ò ndéni iñàha nì cui nú tuxí ini iin ñanìtnaha‑nda cuàchi nduá, te vihini quida stná‑nè ducán ñà‑mà fuerte anima‑nè.
21 É melhor não comer carne nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa que leve seu irmão a cair.
22 Mate ináhá‑ndá iá vàha caxì‑ndà ndéni iñàha nì cui, doco inì‑ni mii‑ní‑ndá ni chívàha‑nda ñà‑jaàn, chicá vàha, dandu cuisì mii‑nda xi Dios cunaha‑nda sàhà‑ñá.
22 Assim, seja qual for o seu modo de crer a respeito destas coisas, que isso permaneça entre você e Deus. Feliz é o homem que não se condena naquilo que aprova.
23 Doco nú iá‑ndà xì duda, te có‑ìnáhá ndisa‑nda a cuáchi nduá ñà‑caxì‑ndà iñàha, ò á coó, dandu iin falta cundua nú ni caxí‑ndañá, vàchi có‑xìníndísâ ndisa‑nda iin ñà‑vàha nduá. Vàchi cunaha‑nsiá, nsidaa ñà‑ndùá quida‑nda, te có‑xìníndísá‑ndá nduá iin chuun viì, dandu cuàchi cundua.
23 Mas aquele que tem dúvida é condenado se comer, porque não come com fé; e tudo o que não provém da fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.