Romanos 14
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ
1 Dava nèhivì, mate xiníndísâ stná‑nè mii‑yá, doco có‑sâà‑nè cundaà ini‑ne (nansa iá nsidaa ley xi‑ya). Doco ndohó, xiñuhu quidañuhu‑ndané, te càhàn‑ndà xì‑né, doco màsà náâ‑ndà xì‑né sàhà ñà‑có‑quìdá‑né nacua quidá ndohó.
1 Recebei ao fraco na fé, mas não para discutir assuntos duvidosos.
2 Vàchi dava‑nda, nsidanicuú comida xixi‑nda; iá viá, cachí‑ndà. Doco dava nèhivì, có‑sâà‑nè cundaà ini‑nè, ñàyùcàndùá có‑sàxí‑né ni‑iin cuñu, cuisì inga iñàha.
2 Porque um crê que ele pode comer todas as coisas, e outro, que é fraco, come ervas.
3 Pues nècuàchì xixí nsidanicuú iñàha, mà váha cahíchì ini‑nè iin ñanìtnaha‑ne có‑sàxí cuñu. Te nècuàchì có‑sàxí cuñu mà, màsà cuítnùhu‑ne ñanìtnaha‑ne saxí xi cuñu, vàchi iin‑ni sànì ndee vàha stná nècuàchìmà nùù Dios.
3 Quem come não despreze o que não come; e o que não come, não julgue o que come; porque Deus o recebeu.
4 Vàchi nú xítnùhu tnaha‑nda ducán, dandu queámà na ian quida‑nda na xítnùhu‑nda ana quidáchúûn nùù inga nèhivì, te (ináhá‑ndá) có‑quèé víámà. Cuisì lamú xi nècuàchìmà icúmí cachi a quidá víi peón xi‑ne, á coó. (Ñàyùcàndùá, màsà cuítnùhu‑nda inga ana xinúcuáchí nùù Dios), vàchi ádi vátùni sàà‑nè quida viì‑né, vàchi icúmí‑yâ chindee‑yánè.
4 Quem és tu que julgas o servo de outro homem? Para seu próprio senhor ele está em pé ou cai; mas ele estará firme, porque Deus é capaz de o fazer ficar em pé.
5 Dava nèhivì, quìvì señaladu nduá nsidácáhnû‑né, doco dava ga‑nè, iin‑ni nihnú ini‑nè nsidaa quìvì ndiaá. Pues cada iin iin‑nda ni cúnáhá‑ndá nansa cuní‑ndà quida‑nda.
5 Um homem considera um dia superior ao outro; e outro, considera todos os dias iguais. Seja cada homem completamente convicto em sua própria mente.
6 Nècuàchì chívàha xi iin quìvì señaladu, sàhà‑ñá nihnú vàha ini‑nè Stoho‑ndà Señor nduá. Te ducání stná nècuàchì có‑chîvàha iin quìvì señaladu, nicanicuahàn nihnú vàha stná ini‑nè mii‑yá. Te nècuàchì xixí nsidanicuú stná comida, nùù Stoho‑ndà Señor xixí‑néà, te naquímánì stná‑nèyà sàhà‑ñá. Daaní, nèhivì có‑xìxí ndéni comida nì cui, divi nùù stná mii‑yá có‑xìxí‑néà, doco naquímánì stná‑nèyà (sàhà ñà‑ndùá xixí‑né).
6 Aquele que considera o dia, considere para o Senhor; e aquele que não considera o dia, para o Senhor não considera; e quem come, para o Senhor come porque dá graças a Deus; e o que não come, para o Senhor não come, e dá graças a Deus.
7 Vàchi màdì micuísi‑nda ndoo‑nda ñuhìví yohó, te màdì inì‑ni mii‑nda cachí‑ndà cui‑ndà.
7 Porque nenhum de nós vive para si, e nenhum homem morre para si.
8 Vàchi nú itiácú‑ndà ñuhìví yohó, divi nùù Stoho‑ndà Señor ndoo‑nda; te na sáà quìvì cui‑ndà, mii‑yá dandacú‑yá sàhà stná mà. Ñàyùcàndùá, a ducán itiácú‑ndà te ò ní xìhì‑ndà, iin‑ni nduu‑nda nèhivì xí Stoho‑ndà Señor.
8 Porque se vivemos, para o Senhor vivemos; e se morremos, para o Senhor morremos. Portanto, vivendo ou morrendo, somos do Senhor.
9 Vàchi Cristu, divi sàhà ñà‑nì sáà‑yà cusahnú‑yá nùù nsidaa nsìi, xì stná nècuàchì itiácú, sàhà ñà‑jaàn nduá nì xìhì‑yà, te nì natiacu‑yà nì ndanchito‑ya.
9 Porque para isto Cristo morreu, e ressuscitou, e tornou a viver, para que ele pudesse ser Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 Ñàyùcàndùá, mà váha cuitnùhu‑nda ñanìtnaha‑nda; mà váha cahíchì stnahá stná ini‑ndà. Vàchi nsidanicuu‑nda, icúmí‑ndá màcuìta stná‑ndà nùù‑yá, dandu cachi‑yà xì‑ndà a ní quida viì‑ndà, á coó.
10 Mas por que tu julgas o teu irmão? Ou por que tu desprezas teu irmão? Porquanto, todos nós compareceremos diante do tribunal de Cristo.
11 Vàchi ducán cachí stná tutu ìì ndé cáhàn Stoho‑ndà Señor, cachí‑yà:
11 Porque está escrito: Como eu vivo, diz o Senhor, todo joelho se dobrará diante de mim, e toda língua confessará a Deus.
12 Ñàyùcàndùá, vàtùni cundaà ini‑ndà, iin iin‑nda icúmí‑ndá nacuàha‑nda cuenta nùù‑yá.
12 Assim, então, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Ñàyùcàndùá, màsà cuítnùhu ga‑ndà ñanìtnaha‑nda. Doco iá ndisa ñà‑ndùá xiñuhu quida‑nda: xiñuhu cundoo‑nda cuidadu ñà‑màdí sàhà ndohó cuida cuàchi iin ñanìtnaha‑nda.
13 Portanto não nos julguemos mais uns aos outros; mas antes decidi isto, em não pordes tropeço ou escândalo no caminho do seu irmão.
14 Vàchi yùhù ináhî, còò ni‑iñàha iá ñuhìví yohó nsidá cuàchi‑xi inì‑ni miá. Te ducán cachí stná palabra nì cachi Stoho‑ndà Jesús xì‑ndà. Doco nú mii‑nda dacuidá cuàchi‑nda iñàha, dandu na ian iá ndisa cuàcha nùù‑ndà.
14 Eu sei, e estou convencido no Senhor Jesus, que não há coisa alguma imunda em si mesma, mas para aquele que pensa que alguma coisa é imunda, para esse é imunda.
15 Ñàyùcàndùá, nú cudúchí ini iin ñanìtnaha‑nda sàhà iin ñà‑ndùá xixi‑nda (ñà‑tùxí ini‑nè cuàchi nduá), dandu màsà cúxí gá‑ndà ñà‑jaàn, vàchi nú ducán, dandu có‑quìdá víi‑nda, na ian có‑cùú gà ini‑ndà sàhà nècuàchìmà nduá. Ñàyùcàndùá, cuidadu ni cúndóó‑ndá ñà‑màsà sáà ndañuhu anima iin ñanìtnaha‑nda sàhà ñà‑cùdíì guá ini‑ndà cuxi‑nda, vàchi sàhà stná nècuàchìmà nì xìhì Cristu.
15 Mas, se teu irmão se entristecer com o teu alimento, tu já não andas em amor. Não destruas com o teu alimento aquele por quem Cristo morreu.
16 Vàtùni iá nsidaa ñà‑ndùá quida‑nda cahan‑nda, doco cuidadu ni cúndóó‑ndá còtó cachi iin ñanìtnaha‑nda quini iá ñà‑ndùá quida‑nda.
16 Não seja, pois, blasfemado o vosso bem.
17 Vàchi ley xi rey xi‑nda Dios, có‑ndùá iin ley sàhà ñà‑xìxì‑ndà ò ñà‑xìhì‑ndà. Còó, vàchi nùù mii‑yá ñà‑ndiàá ndisa nduú ñà‑quida viì‑ndà, xì ñà‑cundoo manì‑ndà, xì ñà‑cudiì stná ini‑ndà quida Espíritu Ìì xí‑yá.
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 Vàchi nú ñà‑jaàn quida‑nda, dandu divi ñà‑xìnúcuáchí‑ndá nùù Cristu nduá, te cudíì stná ini Yua‑nda Dios sàhà‑ndà, dècuèndè nùù stná nèhivì icúmí‑ndá ndee vàha stná‑ndà.
18 Porque quem nestas coisas serve a Cristo, é aceitável a Deus, e aprovado pelos homens.
19 Ñàyùcàndùá, xiñuhu nacani cuàhà ini‑ndà nansa cundoo manì‑ndà xì ñanìtnaha‑nda, te nanducu stná‑ndà nansa nacuàhandee ini‑ndàné.
19 Sigamos, pois, as coisas que contribuem para a paz e as coisas que são para a edificação de uns para com os outros.
20 Te (cuidadu ni cúndóó stná‑ndà) sàhà ñà‑ndùá xixi‑nda, còtó sàhájàn dandáñúhú‑ndá obra xi Dios (ini anima inga nèhivì). Ináhî, iá permisu caxì‑ndà, ò cuxi‑nda ndéni iñàha nì cui. Doco mà váha caxì‑ndàñá nú tuxí ini inga‑nè nduá cuàchi, màdí sàhà ndohó cuàhandee ini‑nè caxì stná‑nèà.
20 Não destruas por causa do alimento a obra de Deus. Todas as coisas são de fato puras, mas são más para o homem que come com escândalo.
21 Chicá vàha màsà cáxi‑nda iin cuñu, ò coho‑nda iin vinu, ò ndéni iñàha nì cui nú tuxí ini iin ñanìtnaha‑nda cuàchi nduá, te vihini quida stná‑nè ducán ñà‑mà fuerte anima‑nè.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem alguma coisa que teu irmão tropece, ou se ofenda, ou se enfraqueça.
22 Mate ináhá‑ndá iá vàha caxì‑ndà ndéni iñàha nì cui, doco inì‑ni mii‑ní‑ndá ni chívàha‑nda ñà‑jaàn, chicá vàha, dandu cuisì mii‑nda xi Dios cunaha‑nda sàhà‑ñá.
22 Tens tu fé? Tem-na em ti mesmo diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo nas coisas que aprova.
23 Doco nú iá‑ndà xì duda, te có‑ìnáhá ndisa‑nda a cuáchi nduá ñà‑caxì‑ndà iñàha, ò á coó, dandu iin falta cundua nú ni caxí‑ndañá, vàchi có‑xìníndísâ ndisa‑nda iin ñà‑vàha nduá. Vàchi cunaha‑nsiá, nsidaa ñà‑ndùá quida‑nda, te có‑xìníndísá‑ndá nduá iin chuun viì, dandu cuàchi cundua.
23 Mas aquele que tem dúvidas, é condenado se comer, porque ele não come por fé; pois tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.