Mateus 23
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB
1 Dandu nì càhàn tu‑ya xì nèhivì cuáhà yucán, xínduu‑ne nècuàchì dacuahá‑yá, xì stná nècuàchì iníní úún.
1 Então falou Jesus às multidões e aos seus discípulos, dizendo:
2 Te dohó nì cachi‑yà xì‑né:
2 Na cadeira de Moisés se assentam os escribas e fariseus.
3 Ñàyùcàndùá, nsidaa ñà‑ndùá cachí‑nè, chivàha‑nsiañà. Doco màsà quídá‑nsiá nacua quidá mii‑né, còó, vàchi diín iñàha chináhá‑nè, te diín iñàha quidá‑né. Nùù mii‑né, mà úhì cachi‑nè xì nèhivì ñà‑chivàha‑ne cuàhà iñàha, doco mii‑né, có‑chîvàha‑neà.
3 Portanto, tudo o que vos disserem, isso fazei e observai; mas não façais conforme as suas obras; porque dizem e não praticam.
4 Doco nèhivì, mà cúndéé ini‑nè chivàha nsihi‑ne ñà‑ndùá cachí nècuàchìmà, vàchi na iin carga vèe nduá nùù‑né, te mate úhì cunsida‑neà, doco ndacú núù‑né. Doco nècuàchì ley mà, còó; ni‑iyuhu mà ndáníhí‑néà, ni có‑dûcùn ni‑iin dìnìndàhá‑nèà.
4 Pois atam fardos pesados e difíceis de suportar, e os põem aos ombros dos homens; mas eles mesmos nem com o dedo querem movê-los.
5 ’Cunaha‑nsiá, nsidaa ñà‑ndùá quidá nècuàchìmà, cuisì sàhà‑ñá cundehè nèhivì‑né nduá. Ndahà‑né te tnaa‑nè nuhní itni ndé ñuhú tutu ìì, doco puru itni nahnú cuní‑nè cundua (na ian vàha guá‑nè). Te divi sàhà ñà‑yùcán nduá nsidá naní stná‑nè ñà‑vico iá nùù sáhà sìcoto xi‑ne.
5 Todas as suas obras eles fazem a fim de serem vistos pelos homens; pois alargam os seus filactérios, e aumentam as franjas dos seus mantos;
6 Te na sáhàn‑nè vicò, ò veheñùhu, dandu nandúcú‑nê lugar ndé chicá ndiaha cundoo‑ne.
6 gostam do primeiro lugar nos banquetes, das primeiras cadeiras nas sinagogas,
7 Te cudíì stná ini‑nè ñà‑cásàhú tnùñuhu nèhivì xì‑né yàhvi, te cachí nèhivì xì‑né maestro.
7 das saudações nas praças, e de serem chamados pelos homens: Rabi.
8 ’Doco mii‑nsiá, màsà nándúcú‑nsiâ ñà‑cachi nèhivì xì‑nsiá maestro, vàchi imindaa maestru icúmí‑nsiâ, divi nduú yùhù Cristu, te iin‑ni ñaní nduú nsidaa‑nsiá.
8 Vós, porém, não queirais ser chamados Rabi; porque um só é o vosso Mestre, e todos vós sois irmãos.
9 Ni màsà cáchí‑nsià “padre” xì ni‑iin nèhivì ñuhìví yohó, vàchi imindaa ana nduú yua ndisa‑nsia, divi nduú mii‑yá iá ansivi.
9 E a ninguém sobre a terra chameis vosso pai; porque um só é o vosso Pai, aquele que está nos céus.
10 Ni màsà cáchí stnàhá stná‑nsià “jefe”, vàchi imindaa jefe icúmí‑nsiâ, divi nduú yùhù Cristu.
10 Nem queirais ser chamados guias; porque um só é o vosso Guia, que é o Cristo.
11 Te nècuàchì cuní cunduu ana chicá idónuu, divi icúmí cunduu ana xinúcuáchí.
11 Mas o maior dentre vós há de ser vosso servo.
12 Vàchi nsidaa ana datiaá chicá ndiaá, icúmí‑nê sàà‑nè nducahan‑ne. Doco nsidaa ana ndaníhí ndáhvî xì mii‑xí, divi nduú ana chicá icúmí nìhì xì tnùñuhu.
12 Qualquer, pois, que a si mesmo se exaltar, será humilhado; e qualquer que a si mesmo se humilhar, será exaltado.
13 ’¡Ndahví mii‑nsiá nècuàchì ley xi veheñùhu! Te ¡ndahví stná mii‑nsiá nècuàchì fariseu! Vàchi datiaá uun‑nsia vàha‑nsia. Cutu estorbu quidá‑nsiá nùù nèhivì cuní quìhvi ñuhìví ìì xí Dios: ni có‑quîhvi mii‑nsiá, te nèhivì cuní quìhvi, sadí‑nsià nùù‑né.
13 Mas ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! porque fechais aos homens o reino dos céus; pois nem vós entrais, nem aos que entrariam permitis entrar.
14 ’¡Ndahví mii‑nsiá nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná mii‑nsiá nècuàchì fariseu! Datiaá uun‑nsia vàha‑nsia. Vàchi tùha‑nsia (tnii diqui uun‑nsia ley, te) xidándiáá‑nsià vehe nècuàchì nì xìhì iì‑xí, te después sácuìta‑nsia nacuátú cuáhà‑nsiá na ian vàha guá‑nsià. Sàháyùcàndùá, iin castigu chicá fuerte icúmí‑nsiâ nìhì‑nsiá.
14 {Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! porque devorais as casas das viúvas e sob pretexto fazeis longas orações; por isso recebereis maior condenação.}
15 ’¡Ndahví mii‑nsiá nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná mii‑nsiá nècuàchì fariseu! Vàchi datiaá uun‑nsia vàha‑nsia. Ndè inicutu ñuhìví nácàhin‑nsia, te yáha stná‑nsià mar nducu‑nsiá ana dayáha‑nsia nùù religión xi‑nsia. Te nú sànì yàha‑ne, dandu sàhà (ley) xi‑nsia sáà stná‑nè nanduu‑ne ana malu, ndè ùì tantu gà más malu nanduu‑ne nùù mii‑nsiá, te sàhájàn chicá yàchì sàà‑nè andea.
15 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! porque percorreis o mar e a terra para fazer um prosélito; e, depois de o terdes feito, o tornais duas vezes mais filho do inferno do que vós.
16 ’¡Ndahví‑nsià! vàchi mate nahi nècuàchì cuaá nduú‑nsiá, doco cuní‑nsià dacúndéhe‑nsiá nèhivì índù iá ichì. Vàchi cachí‑nsià xì‑né ñà‑màdì obligación nduá nú ni caquín‑ndà compromisu, te chináhá‑ndá veheñùhu. Doco ñà‑ndùú compromisu ndisa nduú ñà‑chinaha‑nda oro iá veheñùhu, cachí‑nsià.
16 Ai de vós, guias cegos! que dizeis: Quem jurar pelo ouro do santuário, esse fica obrigado ao que jurou.
17 (¡Ndahví‑nsià!) ¿Índù chuun có‑sâà‑nsià cundaà ini‑nsià, te quidámáxìní‑nsià? ¿A có‑ìnáhá‑nsiâ ñà‑chicá ndiaá veheñùhu nùù oro mà? vàchi cuisì sàhà‑ñá iáˋ ini veheñùhu, ñàyùcàndùá nduá oro ìì.
17 Insensatos e cegos! Pois qual é o maior; o ouro, ou o santuário que santifica o ouro?
18 Daaní, cachí stná‑nsià ñà‑màdì obligación ndisa nduá nú ni caquín‑ndà iin compromisu, te chináhá‑ndá mesa ìì xí Dios. Doco ñà‑ndùú compromisu ndisa nduú ñà‑chinaha‑nda promesa iá nùù mesa mà, cachí‑nsià.
18 E: Quem jurar pelo altar, isso nada é; mas quem jurar pela oferta que está sobre o altar, esse fica obrigado ao que jurou.
19 Pues ¿índù chuun có‑sâà‑nsià cundaà inì‑nsia, te quidámáxìní guâ‑nsia? ¿A có‑ìnáhá‑nsiâ chicá ndiaá mesa ìì mà nùù nsidaa promesa? Vàchi divi sàhà mesa‑mà níhì stná promesa mà ndu‑iìá.
19 Cegos! Pois qual é maior: a oferta, ou o altar que santifica a oferta?
20 Ñàyùcàndùá, nsidaa nècuàchì saquín compromisu, te chináhá‑nê mesa ìì, pues davani queámà na ian chináhá stnâ‑nè promesa iá nùù mesa mà.
20 Portanto, quem jurar pelo altar jura por ele e por tudo quanto sobre ele está;
21 Daaní, stná iin nècuàchì saquín compromisu, te chináhá‑nê veheñùhu, pues iin‑ni nduú stná na ian chináhá stná‑nè mii‑yá iá ini veheñùhu ma.
21 e quem jurar pelo santuário jura por ele e por aquele que nele habita;
22 Te nècuàchì saquín compromisu, te chináhá‑nê ansivi, davani queé stná mà na ian chináhá stnâ‑nè silla ìì xí Dios, xì stná mii‑yá iá nùù silla mà.
22 e quem jurar pelo céu jura pelo trono de Deus e por aquele que nele está assentado.
23 ’¡Ndahví mii‑nsiá nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná mii‑nsiá nècuàchì fariseu! Vàchi datiaá uun‑nsia vàha‑nsia, mate túha‑nsia cuàha‑nsia diezmu xi (yùcù cuatilúhá nahi) ndua ndòò, xì anís, xì cominu. Doco ñà‑ndùú ley ìì chicá ndiaá, ni có‑quìhín casu‑nsiàñà, mate nacáníámà sàhà nansa cunihnu ndàcuisì ini‑ndà, te cundehè ndàhví stnahá stná‑ndà, xì stná ñà‑cunihnu vàha ini‑ndà mii‑yá. Pues ñà‑jaàn ndisa ndiá ìcà‑nsiá quida‑nsia cumplir, te ni có‑xìñùhù nacoo stná‑nsià diezmu mà.
23 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! porque dais o dízimo da hortelã, do endro e do cominho, e tendes omitido o que há de mais importante na lei, a saber, a justiça, a misericórdia e a fé; estas coisas, porém, devíeis fazer, sem omitir aquelas.
24 Doco nahi nècuàchì cuaá cuní dacúndéhe xi inga nèhivì índù iá ichì, ducán nduú‑nsiá. Mate daxíxin‑nsia nsidaa ndutè xihí‑nsiá sàhà‑ñá màsà cócó‑nsiâ ni‑iin quisì tìì, doco iin chuun ndiaá ndisa, ni có‑ndùlócô‑nsià sàhámà. Ñàyùcàndùá, ducán queámà na ian sànì coco‑nsiá (iin quisì cahnú) na iin camellu.
24 Guias cegos! que coais um mosquito, e engolis um camelo.
25 ’¡Ndahví mii‑nsiá nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná mii‑nsiá nècuàchì fariseu! Pues náhà xìcà datiaá uun‑nsia vàha‑nsia, vàchi dohó iá estilu xi‑nsia na ian nacáté‑ndá iin pocillu, ò iin còhò, te cuisì yàtà‑ñá nacáté‑ndá, doco (inià, quini iáˋ. Te divi ducán iá stná) anima‑nsià, chitu stná cuàchi ñà‑xího‑nsiá cuàhà iñàha, te quidá ndévàha‑nsia.
25 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! porque limpais o exterior do copo e do prato, mas por dentro estão cheios de rapina e de intemperança.
26 ¡Ndahví mii‑nsiá nècuàchì fariseu! Cutu quidámáxìní‑nsià. Vàchi (nú icúmí‑ndá) iin pocillu ò iin cóhò, amádi primeru inià ndundoo, dandu vàtùni coo ndoo (inià xì) stná yàtà‑ñá. (Pues ducání xiñuhu ndoo stná anima‑nsià.)
26 Fariseu cego! limpa primeiro o interior do copo, para que também o exterior se torne limpo.
27 ’¡Ndahví mii‑nsiá nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná mii‑nsiá nècuàchì fariseu! Vàchi datiaá uun‑nsia vàha‑nsia, doco còó. Nahi monumentu (ndé índùxin nsìi), ducán nduú‑nsiá; vàchi cuaha‑ni iámà nú sànì ndanuu cuxán, doco inì‑xi ñuhú chitu iquì nsíi xi cuàhà ñà‑sìquini.
27 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! porque sois semelhantes aos sepulcros caiados, que por fora realmente parecem formosos, mas por dentro estão cheios de ossos e de toda imundícia.
28 Ducán iá stná mii‑nsiá, indéhe nèhivì mii‑nsiá na ian nèhivì vàha nduú‑nsiá, doco danani uun‑nsia, vàchi anima‑nsià, chituá ñà‑có‑ndiàá.
28 Assim também vós exteriormente pareceis justos aos homens, mas por dentro estais cheios de hipocrisia e de iniqüidade.
29 ’¡Ndahví mii‑nsiá nècuàchì ley xi veheñùhu, xi stná mii‑nsiá nècuàchì fariseu! vàchi datiaá uun‑nsia vàha‑nsia. Pues mii‑nsiá nduú ana quidávàha monumentu nùù ñaña xí nècuàchì profeta nìsa cahàn cuenta xi Dios sànaha, te nsidácútú stná‑nsià lugar ndé xí‑indùxin nsìi nì sanduu nèhivì vàha.
29 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! porque edificais os sepulcros dos profetas e adornais os monumentos dos justos,
30 Dandu cachí‑nsià: “Nú ni cúndóó nsiùhù tiempu sànaha ni cuí, dandu mà cáhni‑nsí nèhivì cáhàn cuenta xi Dios nacua nì quida xìì‑ndà”.
30 e dizeis: Se tivéssemos vivido nos dias de nossos pais, não teríamos sido cúmplices no derramar o sangue dos profetas.
31 Pues cunaha‑nsiá, sàhà palabra jaàn claru cachí‑nsià ñà‑mii‑nsiá nduú‑nsiá meru descendencia xi nècuàchì nì casahnì xì nèhivì xí‑yá sànaha.
31 Assim, vós testemunhais contra vós mesmos que sois filhos daqueles que mataram os profetas.
32 Ñàyùcàndùá, nú yohòtéhè‑nsiá nduú nècuàchìmà, dandu mà úhì quida stná‑nsià divi nacua nì quida mii‑né.
32 Enchei vós, pois, a medida de vossos pais.
33 ’¡Mii‑nsiá, nahi anima còò nduú anima‑nsià, nacua xìì‑nsiá sànaha ma, te ducán stná mii‑nsiá vichi! Còò ni‑iyuhu modo nansa càcu‑nsia nùù andea, vàchi icúmí‑nsiâ ndoho‑nsia.
33 Serpentes, raça de víboras! como escapareis da condenação do inferno?
34 Sàháyùcàndùá, icúmî techuín nèhivì càhàn xì‑nsiá, divi nècuàchì profeta, xì stná nècuàchì nchichí, xì cuàhà stná maestru. Doco ináhî mii‑nsiá, ñà‑ìcúmí‑nsiâ quida quini‑nsia xì‑né. Dava‑ne cahnì‑nsiá; te dava‑ne chituu‑nsia nchìca cruz, te dava ga‑nè cahnì cuìí‑nsià ini veheñùhu xi‑nsia, te dava ga‑nè taxi‑nsiá ñuu te ñuu.
34 Portanto, eis que eu vos envio profetas, sábios e escribas: e a uns deles matareis e crucificareis; e a outros os perseguireis de cidade em cidade;
35 Ñàyùcàndùá, fuerza icúmí mii‑nsiá nacuida‑nsia cuàchi sàhà nsidanicuú nècuàchì vàha sànì sahnì nèhivì ñuhìví yohó. Dihna Abel nì xìhì nùù nsidaa gá nècuàchì vàha, dandu iin‑ni vàxi‑nda duha dècuèndè nì xìhì stná dèhe Berequías nani Zacarías, vàchi divi (nèhivì nihnú inì‑xi nahi) mii‑nsiá nì sahnì xì nècuàchìmà na iín‑né mahì veheñùhu cahnú xì mesa ìì ndé sahmí‑né ñà‑càmánì‑ndà Dios.
35 para que sobre vós caia todo o sangue justo, que foi derramado sobre a terra, desde o sangue de Abel, o justo, até o sangue de Zacarias, filho de Baraquias, que mataste entre o santuário e o altar.
36 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ xì nsidaa mii‑nsiá nèhivì tiempu vichi, fuerza icúmí‑nsiâ cunsida‑nsia cuàchi sàhà nsidanicuú nsìi ma.
36 Em verdade vos digo que todas essas coisas hão de vir sobre esta geração.
37 ’¡Ndahví mii‑nsiá nècuàchì ñuu Jerusalén! vàchi tùha‑nsia cahnì‑nsiá nècuàchì cáhàn cuenta xi Dios, vàchi na techúûn‑yánè sàà‑nè nùù‑nsiá, dandu caníyúú‑nsiânè ñà‑cui‑nè. Na cuahà guá xichi nì cunì danátáquì mii‑nsiá nùí, na ian danátácá sìùn pílù xi‑sì ñà‑nàcùñuhu quisì mà tìxi ndìxìn‑sí; doco còó, cónì cùní‑nsià.
37 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, apedrejas os que a ti são enviados! quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta os seus pintos debaixo das asas, e não o quiseste!
38 Ñàyùcàndùá, icúmí lugar xi‑nsia yohó ndòo nihnia.
38 Eis aí abandonada vos é a vossa casa.
39 Te cachí stnáì xì‑nsiá, mà cúní gà‑nsià yùhù ndè cachi sàà quìvì cachi‑nsià xìˊ: “Ndiaha gá mii‑ní, vàchi divi ana vàxi cuenta xi Stoho‑ndà Señor nduu‑ní”.
39 Pois eu vos declaro que desde agora de modo nenhum me vereis, até que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.