Mateus 22

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Daaní, nì quesaha Jesús nì nacani tu‑ya xì‑né inga ejemplu, te dohó nì cachi‑yà:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 ―Dohó iá ñuhìví ìì xí Dios nacua nì quida iin rey na ní nandàhà dèhe ii‑né; nì quida‑ne iin vicò cahnú.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Te nì techuún‑né peón xi‑ne ñà‑cacanuu‑tè cachitnùhu‑tè xì nsidaa nèhivì sànì cànà. Doco cónì cùní nècuàchìmà quixi‑ne.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Ñàyùcàndùá, nì techuún rey mà más gà peón xi‑ne cacanuu‑tè cachitnùhu‑tè. Te dohó nì cachi‑nè xì‑té: “Cachì‑ndá xì nèhivì cánà mà ñà‑sà‑ìá quixi‑ne vicò, vàchi sànì cuyucun comida; sànì xìhì buey xì nsidaa gá quisì ndatnù. Sà‑ìá nsidaá ndiatúá‑nè”, nì cachi rey mà.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Doco nèhivì cánà mà, cónì quìhín casu‑nè, nì caquee nsidaa‑né cuàhàn‑nè nùù chuun xi‑ne. Iin‑ne cuàhàn‑nè nùù ìtú, inga‑nè cuàhàn‑nè ndé iá venta xi‑ne.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Te dava ga‑nè nì tnii xi peón xi rey mà nì quida quini‑ne xì‑té, nì sahnì‑néte.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Ñàyùcàndùá na ní inini rey mà, cuàhà gá nì xìdà ini‑nè, te nì techuún‑né soldadu xi‑ne nì dàndáñúhú‑tê nèhivì mà, te nì sahmi‑tè ñuu‑nè.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Dandu nì cachi rey mà xì peón xi‑ne: “Sà‑ìá listu vicò‑xí, doco nèhivì nì cachì quixi primeru, cónì nátùi‑ne nìhìtáhvì‑né.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Ñàyùcàndùá, vichi cuahán‑ndâ ndè ichì nahnú, te quida‑ndá invitar nsidanicuú nèhivì ndácùhun stnaha‑xi‑ndá, te cachì‑ndá xì‑né ñà‑nì quìxí‑né vicò xí”.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Ñàyùcàndùá, nì caquee peón mà inga xichi nì nacàhin‑tè calle ñuu mà nì dànátácà‑te nsidanicuú ana nì ndacùhun stnaha‑xi‑té, vàha‑ne ò malu‑nè, te ducán nì chitu vehe rey mà nèhivì.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 ’Daaní, nì quìhvi rey mà ndé iá vicò, te nì xini‑nè jaàn iá iin tiàa có‑ndìxí vícó nacua ndiá ìcà‑ndà na ndoo‑nda vicò nándàhà.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì nècuàchìmà: “Amigo, ¿índù chuun nì yàha‑ní vicò yohó, te có‑ndìxì‑ní sìcoto nacua ndiá ìcà‑ní?” Doco nècuàchìmà, mànìcùí naxiconihí‑né nùù rey mà.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Dandu nì cachi rey mà xì peón xi‑ne: “Chicuhnì‑ndá ndahàsáhà nècuàchì jaàn, te dacana‑ndánè fuera ndé iín tnúú; (ndahví‑nè), vàchi yucán nduú lugar ndé yáha ga cuacu nèhivì, te càna stná nùhu‑ne”, nì cachi rey mà.
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Pues sàhà (ejemplu yohó vàtùni cundaà ini‑nsià) ñà‑cuàhà nèhivì cánà (cundoo nùù Dios), doco sacu‑nè cunduu ana nacàxin‑ya.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Daaní, nì caquee nècuàchì fariseu nì ndatnuhu tnahá‑né nansa cui quida‑ne, te dadaná‑né mii‑yá na cáhàn‑yà (xì nèhivì).
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Ñàyùcàndùá, nì techuún‑né itnii nèhivì nchícùn xì‑né nùù‑yá, te cutnáhâ stná iin ùì nècuàchì partidu xi Herodes, te dohó nì cacachi‑nè xì‑yá:
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Ñàyùcàndùá, cuní‑nsì cachì‑ní xì‑nsí nansa tuxí inì‑ní, ¿a vátùni sáha Dios lugar chiyàhvi‑nda renta nùù rey cahnú César, á coó?
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Doco Jesús, sànì cundaà ini‑yà có‑xîcàn tnùhu sahnú ndisa‑ne nùù‑yá. Ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né:
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Dacuní‑nsià yùhù iin dìhùn xí‑nsiá chíyàhvi‑nsia sàhà renta, cundehí.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Te na ní indehè‑yáñà, dandu nì cachi‑yà:
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 ―Divi rey cahnú César ―nì cachi‑nè.
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Dandu nèhivì mà, nì ndulocó‑nè sàhà palabra jaàn, te nì nacoo‑neyà cuàhàn‑nè.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Daaní, quìvì yucán nì tnàtuu itnii nècuàchì saduceu nùù‑yá, nì càhàn‑nè xì‑yá. Nècuàchì yucán, có‑xìníndísâ‑né ñà‑ìcúmí‑ndá natiacu‑ndà. Ñàyùcàndùá, dohó nì cachi‑nè xì‑yá:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 ―Maestro, ñà‑yòhó nduá nì tiaa Moisés quida‑nda: nú sànì xìhì iin tiàa, te còò déhe‑ne nì ndóo (xi ñahàdìhí‑nè), dandu icúmí ñani nsìi ma nandàhà‑né xì ñahàcuàán nì ndòo ma, áma cóó iin dèhe‑ne; dandu quida‑nda cuenta na ian dèhe nsìi ma nduú méè mà.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 ’Pues cunaha‑ní, nì sandoo ùsà ñàní ñuu‑ndà yohó, te nì nandàhà nècuàchì primeru, doco nì xìhì‑nè, te còò déhe‑ne. Ñàyùcàndùá, nì ndòo ñahàdìhí‑nè nùù ñani‑nè nchícùn gà.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Daaní, divi ducán nì cuu stná xì nècuàchì ùì, nì xìhì stná‑nè, te còò stná dèhe‑ne, te nì ndòo ñahàdìhí‑nè nùù inga ñani nchícùn gà; te iin‑ni nì quida‑ne seguir ducán dècuèndè (nì xìhì stná) nècuàchì ùsà.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Dandu por último nì xìhì stná nècuàchì ñahà.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Ñàyùcàndùá, na sáà quìvì (cachí‑nsià) natiacu nsìi, ¿índù tiàa ma nacuaca xi nècuàchì ñahà mà? vàchi antes nsì‑úsà‑nè nìsa ìa xi‑ñá.
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Cunaha‑nsiá, na sáà quìvì natiacu nèhivì, mà nándàhà gá‑nè, vàchi nahi ángel ndoó ansivi (xinúcuáchí) nùù Dios, ducán icúmí nanduu nècuàchì nsìi.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Pues vichi cuàhìn càhìn xì‑nsiá sàhà nansa iá ndisa natiacu nsìi. Ádi sánì cahvi‑nsia nansa nì cachi Dios xì‑nsiá palabra yohó:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 “Yùhù nduí Dios cahvi nsì‑Abraham, xì nsì‑Isaac, xì nsì‑Jacob”, cachí‑yà. (Ñàyùcàndùá, itiácú ìì nècuàchì nsìi ma), vàchi nècuàchì sànì xìhì dahuun ndisa, mà cúí cahvi gá‑nè Dios; cuisì ana itiácú càhvì xì‑yá
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 ―nì cachi Jesús. Te na ní inini nèhivì cuáhà mà ñà‑ndùá nì cachi‑yà, dandu yáha ga nì ndulocó‑nè.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Dandu nì xinitnùhu nècuàchì fariseu ñà‑sànì cundee‑yá nùù nècuàchì saduceu, mànìcùí nanihì tnùní ini‑nè nansa naxiconihí‑né nùù‑yá. Ñàyùcàndùá nì nataca nècuàchì fariseu mà;
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 te iin‑ne nduú nècuàchì ley xi veheñùhu, te nì tnàtuu‑ne nùù‑yá nì ndàcàtnùhù‑né iñàha nùù‑yá, a ver nansa naxiconihí‑yá. Te dohó nì cachi‑nè xì‑yá:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 ―Maestro, nùù nsidaa ñà‑ndùá nì dàndàcú Dios nùù ley xi‑ya, ¿índù‑ñá chicá ndiaá?
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Ñà‑jaàn nduá chicá ndiaá dandacú‑yá, te chicá chuun cahnú nduú stná.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Daaní, nacua cachí ley primeru mà, ducán cachí stná ley ùì nì dàndàcú‑yá, (vàchi dohó cacháˋ): “Nacua cuú ini‑ndà sàhà mii‑nda, ducán icúmí stná‑ndà cuu ini‑ndà sàhà ñanìtnaha‑nda”.
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Cunaha‑nsiá divi ley jaàn nduú yohò nsidanicuú ley xi Moisés xì nsidaa gá stná palabra nì cachi profeta nìsa cahàn cuenta xi‑ya.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Ndoó íì nècuàchì fariseu yucán, te nì cachi Jesús xì‑né:
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 ―¿Nansa cachí mii‑nsiá sàhà ana nduú Cristu? ¿Índù descendencia nduú‑yá (cahan‑nsiá)?
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 Nì càhàn Yua‑nda Dios xì Stohì, (divi Cristu), te nì cachi‑yà: “Yohó coo‑ní ladu cuahíˋ ndè cachi sàà cundeí nùù nsidaa ana xiní ùhì xì‑ní, dandu cusahnú fuerte‑ní nùù‑né”.
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Cundehè‑nsiá, nì cachi David ñà‑Stoho‑nè nduú Cristu, doco nú ducán nduú‑yá, dandu ¿índù modo cunduu stná‑yà iin descendencia xi‑ne? (Doco ñà‑ndáà nduá.) ―nì cachi Jesús.
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Doco còò ni‑iin nèhivì nì nánîhì tnùní gà ini‑nè naxiconihí‑né nùù‑yá ni‑iin palabra. Ñàyùcàndùá, quìvì nùù‑xí cónì sáha ga‑nè valor dadavátnáhâ‑né xì‑yá.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.