Mateus 22
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Daaní, nì quesaha Jesús nì nacani tu‑ya xì‑né inga ejemplu, te dohó nì cachi‑yà:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 ―Dohó iá ñuhìví ìì xí Dios nacua nì quida iin rey na ní nandàhà dèhe ii‑né; nì quida‑ne iin vicò cahnú.
2 — O
3 Te nì techuún‑né peón xi‑ne ñà‑cacanuu‑tè cachitnùhu‑tè xì nsidaa nèhivì sànì cànà. Doco cónì cùní nècuàchìmà quixi‑ne.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Ñàyùcàndùá, nì techuún rey mà más gà peón xi‑ne cacanuu‑tè cachitnùhu‑tè. Te dohó nì cachi‑nè xì‑té: “Cachì‑ndá xì nèhivì cánà mà ñà‑sà‑ìá quixi‑ne vicò, vàchi sànì cuyucun comida; sànì xìhì buey xì nsidaa gá quisì ndatnù. Sà‑ìá nsidaá ndiatúá‑nè”, nì cachi rey mà.
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Doco nèhivì cánà mà, cónì quìhín casu‑nè, nì caquee nsidaa‑né cuàhàn‑nè nùù chuun xi‑ne. Iin‑ne cuàhàn‑nè nùù ìtú, inga‑nè cuàhàn‑nè ndé iá venta xi‑ne.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Te dava ga‑nè nì tnii xi peón xi rey mà nì quida quini‑ne xì‑té, nì sahnì‑néte.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Ñàyùcàndùá na ní inini rey mà, cuàhà gá nì xìdà ini‑nè, te nì techuún‑né soldadu xi‑ne nì dàndáñúhú‑tê nèhivì mà, te nì sahmi‑tè ñuu‑nè.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Dandu nì cachi rey mà xì peón xi‑ne: “Sà‑ìá listu vicò‑xí, doco nèhivì nì cachì quixi primeru, cónì nátùi‑ne nìhìtáhvì‑né.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Ñàyùcàndùá, vichi cuahán‑ndâ ndè ichì nahnú, te quida‑ndá invitar nsidanicuú nèhivì ndácùhun stnaha‑xi‑ndá, te cachì‑ndá xì‑né ñà‑nì quìxí‑né vicò xí”.
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Ñàyùcàndùá, nì caquee peón mà inga xichi nì nacàhin‑tè calle ñuu mà nì dànátácà‑te nsidanicuú ana nì ndacùhun stnaha‑xi‑té, vàha‑ne ò malu‑nè, te ducán nì chitu vehe rey mà nèhivì.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 ’Daaní, nì quìhvi rey mà ndé iá vicò, te nì xini‑nè jaàn iá iin tiàa có‑ndìxí vícó nacua ndiá ìcà‑ndà na ndoo‑nda vicò nándàhà.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì nècuàchìmà: “Amigo, ¿índù chuun nì yàha‑ní vicò yohó, te có‑ndìxì‑ní sìcoto nacua ndiá ìcà‑ní?” Doco nècuàchìmà, mànìcùí naxiconihí‑né nùù rey mà.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Dandu nì cachi rey mà xì peón xi‑ne: “Chicuhnì‑ndá ndahàsáhà nècuàchì jaàn, te dacana‑ndánè fuera ndé iín tnúú; (ndahví‑nè), vàchi yucán nduú lugar ndé yáha ga cuacu nèhivì, te càna stná nùhu‑ne”, nì cachi rey mà.
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Pues sàhà (ejemplu yohó vàtùni cundaà ini‑nsià) ñà‑cuàhà nèhivì cánà (cundoo nùù Dios), doco sacu‑nè cunduu ana nacàxin‑ya.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Daaní, nì caquee nècuàchì fariseu nì ndatnuhu tnahá‑né nansa cui quida‑ne, te dadaná‑né mii‑yá na cáhàn‑yà (xì nèhivì).
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Ñàyùcàndùá, nì techuún‑né itnii nèhivì nchícùn xì‑né nùù‑yá, te cutnáhâ stná iin ùì nècuàchì partidu xi Herodes, te dohó nì cacachi‑nè xì‑yá:
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Ñàyùcàndùá, cuní‑nsì cachì‑ní xì‑nsí nansa tuxí inì‑ní, ¿a vátùni sáha Dios lugar chiyàhvi‑nda renta nùù rey cahnú César, á coó?
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Doco Jesús, sànì cundaà ini‑yà có‑xîcàn tnùhu sahnú ndisa‑ne nùù‑yá. Ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né:
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Dacuní‑nsià yùhù iin dìhùn xí‑nsiá chíyàhvi‑nsia sàhà renta, cundehí.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Te na ní indehè‑yáñà, dandu nì cachi‑yà:
20 e ele perguntou:
21 ―Divi rey cahnú César ―nì cachi‑nè.
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Dandu nèhivì mà, nì ndulocó‑nè sàhà palabra jaàn, te nì nacoo‑neyà cuàhàn‑nè.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Daaní, quìvì yucán nì tnàtuu itnii nècuàchì saduceu nùù‑yá, nì càhàn‑nè xì‑yá. Nècuàchì yucán, có‑xìníndísâ‑né ñà‑ìcúmí‑ndá natiacu‑ndà. Ñàyùcàndùá, dohó nì cachi‑nè xì‑yá:
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 ―Maestro, ñà‑yòhó nduá nì tiaa Moisés quida‑nda: nú sànì xìhì iin tiàa, te còò déhe‑ne nì ndóo (xi ñahàdìhí‑nè), dandu icúmí ñani nsìi ma nandàhà‑né xì ñahàcuàán nì ndòo ma, áma cóó iin dèhe‑ne; dandu quida‑nda cuenta na ian dèhe nsìi ma nduú méè mà.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 ’Pues cunaha‑ní, nì sandoo ùsà ñàní ñuu‑ndà yohó, te nì nandàhà nècuàchì primeru, doco nì xìhì‑nè, te còò déhe‑ne. Ñàyùcàndùá, nì ndòo ñahàdìhí‑nè nùù ñani‑nè nchícùn gà.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Daaní, divi ducán nì cuu stná xì nècuàchì ùì, nì xìhì stná‑nè, te còò stná dèhe‑ne, te nì ndòo ñahàdìhí‑nè nùù inga ñani nchícùn gà; te iin‑ni nì quida‑ne seguir ducán dècuèndè (nì xìhì stná) nècuàchì ùsà.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Dandu por último nì xìhì stná nècuàchì ñahà.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Ñàyùcàndùá, na sáà quìvì (cachí‑nsià) natiacu nsìi, ¿índù tiàa ma nacuaca xi nècuàchì ñahà mà? vàchi antes nsì‑úsà‑nè nìsa ìa xi‑ñá.
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
29 Jesus respondeu:
30 Cunaha‑nsiá, na sáà quìvì natiacu nèhivì, mà nándàhà gá‑nè, vàchi nahi ángel ndoó ansivi (xinúcuáchí) nùù Dios, ducán icúmí nanduu nècuàchì nsìi.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Pues vichi cuàhìn càhìn xì‑nsiá sàhà nansa iá ndisa natiacu nsìi. Ádi sánì cahvi‑nsia nansa nì cachi Dios xì‑nsiá palabra yohó:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 “Yùhù nduí Dios cahvi nsì‑Abraham, xì nsì‑Isaac, xì nsì‑Jacob”, cachí‑yà. (Ñàyùcàndùá, itiácú ìì nècuàchì nsìi ma), vàchi nècuàchì sànì xìhì dahuun ndisa, mà cúí cahvi gá‑nè Dios; cuisì ana itiácú càhvì xì‑yá
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 ―nì cachi Jesús. Te na ní inini nèhivì cuáhà mà ñà‑ndùá nì cachi‑yà, dandu yáha ga nì ndulocó‑nè.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Dandu nì xinitnùhu nècuàchì fariseu ñà‑sànì cundee‑yá nùù nècuàchì saduceu, mànìcùí nanihì tnùní ini‑nè nansa naxiconihí‑né nùù‑yá. Ñàyùcàndùá nì nataca nècuàchì fariseu mà;
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 te iin‑ne nduú nècuàchì ley xi veheñùhu, te nì tnàtuu‑ne nùù‑yá nì ndàcàtnùhù‑né iñàha nùù‑yá, a ver nansa naxiconihí‑yá. Te dohó nì cachi‑nè xì‑yá:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 ―Maestro, nùù nsidaa ñà‑ndùá nì dàndàcú Dios nùù ley xi‑ya, ¿índù‑ñá chicá ndiaá?
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
37 Jesus respondeu:
38 Ñà‑jaàn nduá chicá ndiaá dandacú‑yá, te chicá chuun cahnú nduú stná.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Daaní, nacua cachí ley primeru mà, ducán cachí stná ley ùì nì dàndàcú‑yá, (vàchi dohó cacháˋ): “Nacua cuú ini‑ndà sàhà mii‑nda, ducán icúmí stná‑ndà cuu ini‑ndà sàhà ñanìtnaha‑nda”.
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Cunaha‑nsiá divi ley jaàn nduú yohò nsidanicuú ley xi Moisés xì nsidaa gá stná palabra nì cachi profeta nìsa cahàn cuenta xi‑ya.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Ndoó íì nècuàchì fariseu yucán, te nì cachi Jesús xì‑né:
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 ―¿Nansa cachí mii‑nsiá sàhà ana nduú Cristu? ¿Índù descendencia nduú‑yá (cahan‑nsiá)?
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 Nì càhàn Yua‑nda Dios xì Stohì, (divi Cristu), te nì cachi‑yà: “Yohó coo‑ní ladu cuahíˋ ndè cachi sàà cundeí nùù nsidaa ana xiní ùhì xì‑ní, dandu cusahnú fuerte‑ní nùù‑né”.
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Cundehè‑nsiá, nì cachi David ñà‑Stoho‑nè nduú Cristu, doco nú ducán nduú‑yá, dandu ¿índù modo cunduu stná‑yà iin descendencia xi‑ne? (Doco ñà‑ndáà nduá.) ―nì cachi Jesús.
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Doco còò ni‑iin nèhivì nì nánîhì tnùní gà ini‑nè naxiconihí‑né nùù‑yá ni‑iin palabra. Ñàyùcàndùá, quìvì nùù‑xí cónì sáha ga‑nè valor dadavátnáhâ‑né xì‑yá.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.