Mateus 22
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ
1 Daaní, nì quesaha Jesús nì nacani tu‑ya xì‑né inga ejemplu, te dohó nì cachi‑yà:
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 ―Dohó iá ñuhìví ìì xí Dios nacua nì quida iin rey na ní nandàhà dèhe ii‑né; nì quida‑ne iin vicò cahnú.
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 Te nì techuún‑né peón xi‑ne ñà‑cacanuu‑tè cachitnùhu‑tè xì nsidaa nèhivì sànì cànà. Doco cónì cùní nècuàchìmà quixi‑ne.
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Ñàyùcàndùá, nì techuún rey mà más gà peón xi‑ne cacanuu‑tè cachitnùhu‑tè. Te dohó nì cachi‑nè xì‑té: “Cachì‑ndá xì nèhivì cánà mà ñà‑sà‑ìá quixi‑ne vicò, vàchi sànì cuyucun comida; sànì xìhì buey xì nsidaa gá quisì ndatnù. Sà‑ìá nsidaá ndiatúá‑nè”, nì cachi rey mà.
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 Doco nèhivì cánà mà, cónì quìhín casu‑nè, nì caquee nsidaa‑né cuàhàn‑nè nùù chuun xi‑ne. Iin‑ne cuàhàn‑nè nùù ìtú, inga‑nè cuàhàn‑nè ndé iá venta xi‑ne.
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 Te dava ga‑nè nì tnii xi peón xi rey mà nì quida quini‑ne xì‑té, nì sahnì‑néte.
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 Ñàyùcàndùá na ní inini rey mà, cuàhà gá nì xìdà ini‑nè, te nì techuún‑né soldadu xi‑ne nì dàndáñúhú‑tê nèhivì mà, te nì sahmi‑tè ñuu‑nè.
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 Dandu nì cachi rey mà xì peón xi‑ne: “Sà‑ìá listu vicò‑xí, doco nèhivì nì cachì quixi primeru, cónì nátùi‑ne nìhìtáhvì‑né.
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 Ñàyùcàndùá, vichi cuahán‑ndâ ndè ichì nahnú, te quida‑ndá invitar nsidanicuú nèhivì ndácùhun stnaha‑xi‑ndá, te cachì‑ndá xì‑né ñà‑nì quìxí‑né vicò xí”.
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 Ñàyùcàndùá, nì caquee peón mà inga xichi nì nacàhin‑tè calle ñuu mà nì dànátácà‑te nsidanicuú ana nì ndacùhun stnaha‑xi‑té, vàha‑ne ò malu‑nè, te ducán nì chitu vehe rey mà nèhivì.
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 ’Daaní, nì quìhvi rey mà ndé iá vicò, te nì xini‑nè jaàn iá iin tiàa có‑ndìxí vícó nacua ndiá ìcà‑ndà na ndoo‑nda vicò nándàhà.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì nècuàchìmà: “Amigo, ¿índù chuun nì yàha‑ní vicò yohó, te có‑ndìxì‑ní sìcoto nacua ndiá ìcà‑ní?” Doco nècuàchìmà, mànìcùí naxiconihí‑né nùù rey mà.
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 Dandu nì cachi rey mà xì peón xi‑ne: “Chicuhnì‑ndá ndahàsáhà nècuàchì jaàn, te dacana‑ndánè fuera ndé iín tnúú; (ndahví‑nè), vàchi yucán nduú lugar ndé yáha ga cuacu nèhivì, te càna stná nùhu‑ne”, nì cachi rey mà.
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Pues sàhà (ejemplu yohó vàtùni cundaà ini‑nsià) ñà‑cuàhà nèhivì cánà (cundoo nùù Dios), doco sacu‑nè cunduu ana nacàxin‑ya.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Daaní, nì caquee nècuàchì fariseu nì ndatnuhu tnahá‑né nansa cui quida‑ne, te dadaná‑né mii‑yá na cáhàn‑yà (xì nèhivì).
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 Ñàyùcàndùá, nì techuún‑né itnii nèhivì nchícùn xì‑né nùù‑yá, te cutnáhâ stná iin ùì nècuàchì partidu xi Herodes, te dohó nì cacachi‑nè xì‑yá:
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 Ñàyùcàndùá, cuní‑nsì cachì‑ní xì‑nsí nansa tuxí inì‑ní, ¿a vátùni sáha Dios lugar chiyàhvi‑nda renta nùù rey cahnú César, á coó?
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 Doco Jesús, sànì cundaà ini‑yà có‑xîcàn tnùhu sahnú ndisa‑ne nùù‑yá. Ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né:
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 Dacuní‑nsià yùhù iin dìhùn xí‑nsiá chíyàhvi‑nsia sàhà renta, cundehí.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 Te na ní indehè‑yáñà, dandu nì cachi‑yà:
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 ―Divi rey cahnú César ―nì cachi‑nè.
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 Dandu nèhivì mà, nì ndulocó‑nè sàhà palabra jaàn, te nì nacoo‑neyà cuàhàn‑nè.
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 Daaní, quìvì yucán nì tnàtuu itnii nècuàchì saduceu nùù‑yá, nì càhàn‑nè xì‑yá. Nècuàchì yucán, có‑xìníndísâ‑né ñà‑ìcúmí‑ndá natiacu‑ndà. Ñàyùcàndùá, dohó nì cachi‑nè xì‑yá:
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 ―Maestro, ñà‑yòhó nduá nì tiaa Moisés quida‑nda: nú sànì xìhì iin tiàa, te còò déhe‑ne nì ndóo (xi ñahàdìhí‑nè), dandu icúmí ñani nsìi ma nandàhà‑né xì ñahàcuàán nì ndòo ma, áma cóó iin dèhe‑ne; dandu quida‑nda cuenta na ian dèhe nsìi ma nduú méè mà.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 ’Pues cunaha‑ní, nì sandoo ùsà ñàní ñuu‑ndà yohó, te nì nandàhà nècuàchì primeru, doco nì xìhì‑nè, te còò déhe‑ne. Ñàyùcàndùá, nì ndòo ñahàdìhí‑nè nùù ñani‑nè nchícùn gà.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 Daaní, divi ducán nì cuu stná xì nècuàchì ùì, nì xìhì stná‑nè, te còò stná dèhe‑ne, te nì ndòo ñahàdìhí‑nè nùù inga ñani nchícùn gà; te iin‑ni nì quida‑ne seguir ducán dècuèndè (nì xìhì stná) nècuàchì ùsà.
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 Dandu por último nì xìhì stná nècuàchì ñahà.
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 Ñàyùcàndùá, na sáà quìvì (cachí‑nsià) natiacu nsìi, ¿índù tiàa ma nacuaca xi nècuàchì ñahà mà? vàchi antes nsì‑úsà‑nè nìsa ìa xi‑ñá.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 Cunaha‑nsiá, na sáà quìvì natiacu nèhivì, mà nándàhà gá‑nè, vàchi nahi ángel ndoó ansivi (xinúcuáchí) nùù Dios, ducán icúmí nanduu nècuàchì nsìi.
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 Pues vichi cuàhìn càhìn xì‑nsiá sàhà nansa iá ndisa natiacu nsìi. Ádi sánì cahvi‑nsia nansa nì cachi Dios xì‑nsiá palabra yohó:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 “Yùhù nduí Dios cahvi nsì‑Abraham, xì nsì‑Isaac, xì nsì‑Jacob”, cachí‑yà. (Ñàyùcàndùá, itiácú ìì nècuàchì nsìi ma), vàchi nècuàchì sànì xìhì dahuun ndisa, mà cúí cahvi gá‑nè Dios; cuisì ana itiácú càhvì xì‑yá
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 ―nì cachi Jesús. Te na ní inini nèhivì cuáhà mà ñà‑ndùá nì cachi‑yà, dandu yáha ga nì ndulocó‑nè.
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 Dandu nì xinitnùhu nècuàchì fariseu ñà‑sànì cundee‑yá nùù nècuàchì saduceu, mànìcùí nanihì tnùní ini‑nè nansa naxiconihí‑né nùù‑yá. Ñàyùcàndùá nì nataca nècuàchì fariseu mà;
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 te iin‑ne nduú nècuàchì ley xi veheñùhu, te nì tnàtuu‑ne nùù‑yá nì ndàcàtnùhù‑né iñàha nùù‑yá, a ver nansa naxiconihí‑yá. Te dohó nì cachi‑nè xì‑yá:
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 ―Maestro, nùù nsidaa ñà‑ndùá nì dàndàcú Dios nùù ley xi‑ya, ¿índù‑ñá chicá ndiaá?
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 Ñà‑jaàn nduá chicá ndiaá dandacú‑yá, te chicá chuun cahnú nduú stná.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Daaní, nacua cachí ley primeru mà, ducán cachí stná ley ùì nì dàndàcú‑yá, (vàchi dohó cacháˋ): “Nacua cuú ini‑ndà sàhà mii‑nda, ducán icúmí stná‑ndà cuu ini‑ndà sàhà ñanìtnaha‑nda”.
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Cunaha‑nsiá divi ley jaàn nduú yohò nsidanicuú ley xi Moisés xì nsidaa gá stná palabra nì cachi profeta nìsa cahàn cuenta xi‑ya.
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Ndoó íì nècuàchì fariseu yucán, te nì cachi Jesús xì‑né:
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 ―¿Nansa cachí mii‑nsiá sàhà ana nduú Cristu? ¿Índù descendencia nduú‑yá (cahan‑nsiá)?
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Nì càhàn Yua‑nda Dios xì Stohì, (divi Cristu), te nì cachi‑yà: “Yohó coo‑ní ladu cuahíˋ ndè cachi sàà cundeí nùù nsidaa ana xiní ùhì xì‑ní, dandu cusahnú fuerte‑ní nùù‑né”.
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 Cundehè‑nsiá, nì cachi David ñà‑Stoho‑nè nduú Cristu, doco nú ducán nduú‑yá, dandu ¿índù modo cunduu stná‑yà iin descendencia xi‑ne? (Doco ñà‑ndáà nduá.) ―nì cachi Jesús.
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Doco còò ni‑iin nèhivì nì nánîhì tnùní gà ini‑nè naxiconihí‑né nùù‑yá ni‑iin palabra. Ñàyùcàndùá, quìvì nùù‑xí cónì sáha ga‑nè valor dadavátnáhâ‑né xì‑yá.
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.