Mateus 20
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 ’Ducán iá ñuhìví ìì xí mii‑yá iá ansivi nacua nì quida iin lamú, naha nì quee‑ne cuàhàn‑nè nducu‑né peón caquidachuún nùù‑né.
1 Jesus disse:
2 (Te na ní tùi‑tè), dandu nì ndòo‑ne ñà‑chiyàhvi‑ne iin dìhùn plata quìvì, ñàyùcàndùá nì techuún‑nète ñà‑cacuhùn‑te quidachuún‑te itu‑nè.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 Daaní, nahi càhíìn nì quee tu‑ne cuàhàn‑nè yàhvi, te yucán nì xini‑nè itá uun itnii gá tiàa.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Ñàyùcàndùá nì càhàn‑nè xì‑té áma cúhùn stná‑te quidachuún‑te itu‑nè, te quiyàhvi stná‑te iyuhu nacua ndiá ìcà. Ñàyùcàndùá, nì dàndáà stná‑te cuàhàn‑te.
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Daaní, tucu tu nì quee‑ne nahi càxíhúì, te yucán nì nìhì tú‑né iin ùì gà peón; stná càhúnì nì cuaà, ducán nì quida stná‑nè.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Daaní, nahi càhúhùn tucu tu nì quee‑ne nì xini tu‑ne itá úún más gà tiàa yucán, ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì‑té: “¿Índù chuun ndui yacá itá úún‑nsiá?”
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 Te nì cacachì‑te xi‑né: “Divi sàhá còò iin taxi xi chuun quida‑nsi”. Dandu nì cachi‑nè xì‑té: “Pues cuahán stnâ‑nsià quidachuún stná‑nsià ituì, te quiyàhvi stná‑nsià nacua ndiá ìcà”.
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 ’Daaní, na ní cuaà dahuun, dandu nì cachi lamú mà xì tiàa dandacú nùù nsidaa peón mà: “Cana‑ní nsidaa‑té ni quixí‑te quiyàhvi‑tè; doco dihna peón nì quìhvi último ni cáyàha, dandu ducán cunchicùn tnahá‑te quìhvi‑tè dècuèndè stná nùù peón nì quìhvi primeru”.
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 Ñàyùcàndùá, dihna tiàa nì caquìhvi nahi càhúhùn nì yàha, te iin iin‑tè nì nìhì‑té iin iin dìhùn plata.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Daaní, nì cayàha stná peón nì quìhvi naha, te chicá más cuàhàn‑te nìhì‑té cahan‑té, doco còó. Iin‑ni nì canihì nsidaa‑té.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Ñàyùcàndùá nì quesaha‑té daquée cuàchi‑tè dìquì lamú mà,
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 cachí‑te xi‑né: “Cuisì iin hora‑ni nì caquidachuún nècuàchì último jaàn, te quida‑ní cuenta na ian dava‑ni nì quidachuún‑né xì nsiùhù, mate ndui yacá nì quidachuún ndee‑nsí nùù cahnì”.
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 Dandu nì cachi lamú mà xì iin tiàa mahì peón mà: “Còó, amigo, màdì cuáchi nduá quidé. ¿Amádi sánì ndòo sahnu‑nda ñà‑quiyàhvi iin iin‑nsia iin‑ni dìhùn plata?
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Tnii‑ní yàhvi‑ní, te cuahán‑nî, vàchi yùhù cuníˋ ñà‑dava‑ni quiyàhvi stná nècuàchì último yohó nacua quíyàhvi mii‑nsiá.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 ¿Á coo derechu xi ñà‑quide xì dìhùn xí nacua chítnùní inì? ¿ò cumbídiâ inì‑ní ñà‑nì quide iin ñà‑vàha (sàhà nècuàchìmà?”, nì cachi lamú mà).
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 Sàháyùcàndùá, nècuàchì chicá idónuu vichi, icúmí‑nê sàà‑nè natenchicùn‑nè ndè cahà‑xí, te nècuàchì nchícùn cahà‑xí vichi, icúmí‑nê sàà‑nè nàcòdònùù‑né nùù‑xí. Vàchi mate cuáhà nèhivì cánà (cundoo nùù Dios), doco sacu‑nè cunduu ana nacàxin‑ya.
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Daaní, meru xicá Jesús ichì mànana‑ya cuàhàn‑yà ñuu Jerusalén, te nì tavà cuàán‑yá nsì‑úxìn ùì tiàa dacuahá‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né:
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 ―Cunaha‑nsiá, icúmí‑ndá sàà‑ndà ñuu Jerusalén, te yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmî yàhi ndahà dùtù xícusahnú yucán, xì ndahà stná nècuàchì ley xi veheñùhu, te icúmí‑nê cachi‑nè ñà‑fuerza icúmî cuì.
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 Dandu dayáha‑ne yùhù ndahà tè‑inga raza ñà‑cuàcùndiaà‑te yùhù, te cahnì cuìí‑te yùhù, dandu chituu‑tè yùhù nchìca cruz, doco tìxi ùnì quìvì icúmî natiacuì.
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Daaní, vàxi ñahàdìhí Zebedeo nùù‑yá, ndacá‑né dèhe‑ne, te nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá, cuní‑nè càcàn‑nè iin favor nùù‑yá.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 Te nì cachi‑yà xì‑né:
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Dandu nì cachi‑yà xì ndúì tiàa ma:
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
23 Então Jesus disse:
24 Daaní, na ní xinitnùhu ùxìn gà nècuàchì dacuahá‑yá, nì cuduchi gá ini‑nè sàhà ùì ñàní mà.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Doco nì cana‑ya nsidaa‑né ni nátácá‑nè nùù‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né:
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Doco mii‑nsiá, màsà quídá‑nsiá ducán. Còó, vàchi nú iá ana cuní cunduu ana dandacú núù‑nsiá, dandu icúmí‑nê cunduu‑ne ana xinúcuáchí nûù nsidaa‑nsiá.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Vàchi nècuàchì cuní codònùù nùú‑xí, icúmí‑nê cunduu‑ne nahi peón chindéé xí nècuàchì dava ga.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 Dècuèndè stná yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, cónì quésáì ñuhìví yohó ñà‑cunucuachi nèhivì nùí. Còó, sàhà‑ñá cunucuachi mií nùù‑né nì quesaì, dandu después cuàhi vida‑xi cuì cuenta xi‑ne, te ducán nàcùndoo cuàhà‑né libre.
28 Porque até o
29 Daaní, mii‑yá xì compañeru‑yà, nì quihin‑ya ichì nì quee‑ya ñuu Jericó, te nchícùn cuàhà gá stná nèhivì dava ga.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Te yuhù ìchí yucán ndoó ùì nècuàchì cuaá. Te na ní tiacu‑nè cuàhàn yàha Jesús, dandu nì quesaha‑né cána ndee‑né, cachí‑nè:
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Dandu nèhivì cuáhà yucán, nì canàhá‑nè xì nècuàchì cuaá mà:
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Dandu nì cucuiin‑yà, te nì cana‑ya nècuàchì cuaá mà nì cachi‑yà xì‑né:
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Te nì cachi‑nè xì‑yá:
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Ñàyùcàndùá nì cuhi ini‑yànè, te nì chituu‑ya ndahà‑yá nùù‑né. Te vichi vichi nì natùinuù‑né. Dandu nì tenchicùn stná‑nè mii‑yá cuàhàn‑nè.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.