Mateus 20
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA
1 ’Ducán iá ñuhìví ìì xí mii‑yá iá ansivi nacua nì quida iin lamú, naha nì quee‑ne cuàhàn‑nè nducu‑né peón caquidachuún nùù‑né.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 (Te na ní tùi‑tè), dandu nì ndòo‑ne ñà‑chiyàhvi‑ne iin dìhùn plata quìvì, ñàyùcàndùá nì techuún‑nète ñà‑cacuhùn‑te quidachuún‑te itu‑nè.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Daaní, nahi càhíìn nì quee tu‑ne cuàhàn‑nè yàhvi, te yucán nì xini‑nè itá uun itnii gá tiàa.
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Ñàyùcàndùá nì càhàn‑nè xì‑té áma cúhùn stná‑te quidachuún‑te itu‑nè, te quiyàhvi stná‑te iyuhu nacua ndiá ìcà. Ñàyùcàndùá, nì dàndáà stná‑te cuàhàn‑te.
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Daaní, tucu tu nì quee‑ne nahi càxíhúì, te yucán nì nìhì tú‑né iin ùì gà peón; stná càhúnì nì cuaà, ducán nì quida stná‑nè.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 Daaní, nahi càhúhùn tucu tu nì quee‑ne nì xini tu‑ne itá úún más gà tiàa yucán, ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì‑té: “¿Índù chuun ndui yacá itá úún‑nsiá?”
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 Te nì cacachì‑te xi‑né: “Divi sàhá còò iin taxi xi chuun quida‑nsi”. Dandu nì cachi‑nè xì‑té: “Pues cuahán stnâ‑nsià quidachuún stná‑nsià ituì, te quiyàhvi stná‑nsià nacua ndiá ìcà”.
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 ’Daaní, na ní cuaà dahuun, dandu nì cachi lamú mà xì tiàa dandacú nùù nsidaa peón mà: “Cana‑ní nsidaa‑té ni quixí‑te quiyàhvi‑tè; doco dihna peón nì quìhvi último ni cáyàha, dandu ducán cunchicùn tnahá‑te quìhvi‑tè dècuèndè stná nùù peón nì quìhvi primeru”.
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 Ñàyùcàndùá, dihna tiàa nì caquìhvi nahi càhúhùn nì yàha, te iin iin‑tè nì nìhì‑té iin iin dìhùn plata.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Daaní, nì cayàha stná peón nì quìhvi naha, te chicá más cuàhàn‑te nìhì‑té cahan‑té, doco còó. Iin‑ni nì canihì nsidaa‑té.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Ñàyùcàndùá nì quesaha‑té daquée cuàchi‑tè dìquì lamú mà,
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 cachí‑te xi‑né: “Cuisì iin hora‑ni nì caquidachuún nècuàchì último jaàn, te quida‑ní cuenta na ian dava‑ni nì quidachuún‑né xì nsiùhù, mate ndui yacá nì quidachuún ndee‑nsí nùù cahnì”.
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 Dandu nì cachi lamú mà xì iin tiàa mahì peón mà: “Còó, amigo, màdì cuáchi nduá quidé. ¿Amádi sánì ndòo sahnu‑nda ñà‑quiyàhvi iin iin‑nsia iin‑ni dìhùn plata?
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Tnii‑ní yàhvi‑ní, te cuahán‑nî, vàchi yùhù cuníˋ ñà‑dava‑ni quiyàhvi stná nècuàchì último yohó nacua quíyàhvi mii‑nsiá.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 ¿Á coo derechu xi ñà‑quide xì dìhùn xí nacua chítnùní inì? ¿ò cumbídiâ inì‑ní ñà‑nì quide iin ñà‑vàha (sàhà nècuàchìmà?”, nì cachi lamú mà).
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Sàháyùcàndùá, nècuàchì chicá idónuu vichi, icúmí‑nê sàà‑nè natenchicùn‑nè ndè cahà‑xí, te nècuàchì nchícùn cahà‑xí vichi, icúmí‑nê sàà‑nè nàcòdònùù‑né nùù‑xí. Vàchi mate cuáhà nèhivì cánà (cundoo nùù Dios), doco sacu‑nè cunduu ana nacàxin‑ya.
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Daaní, meru xicá Jesús ichì mànana‑ya cuàhàn‑yà ñuu Jerusalén, te nì tavà cuàán‑yá nsì‑úxìn ùì tiàa dacuahá‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 ―Cunaha‑nsiá, icúmí‑ndá sàà‑ndà ñuu Jerusalén, te yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmî yàhi ndahà dùtù xícusahnú yucán, xì ndahà stná nècuàchì ley xi veheñùhu, te icúmí‑nê cachi‑nè ñà‑fuerza icúmî cuì.
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 Dandu dayáha‑ne yùhù ndahà tè‑inga raza ñà‑cuàcùndiaà‑te yùhù, te cahnì cuìí‑te yùhù, dandu chituu‑tè yùhù nchìca cruz, doco tìxi ùnì quìvì icúmî natiacuì.
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Daaní, vàxi ñahàdìhí Zebedeo nùù‑yá, ndacá‑né dèhe‑ne, te nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá, cuní‑nè càcàn‑nè iin favor nùù‑yá.
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Te nì cachi‑yà xì‑né:
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Dandu nì cachi‑yà xì ndúì tiàa ma:
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
23 Então Jesus lhes disse:
24 Daaní, na ní xinitnùhu ùxìn gà nècuàchì dacuahá‑yá, nì cuduchi gá ini‑nè sàhà ùì ñàní mà.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Doco nì cana‑ya nsidaa‑né ni nátácá‑nè nùù‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né:
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Doco mii‑nsiá, màsà quídá‑nsiá ducán. Còó, vàchi nú iá ana cuní cunduu ana dandacú núù‑nsiá, dandu icúmí‑nê cunduu‑ne ana xinúcuáchí nûù nsidaa‑nsiá.
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 Vàchi nècuàchì cuní codònùù nùú‑xí, icúmí‑nê cunduu‑ne nahi peón chindéé xí nècuàchì dava ga.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Dècuèndè stná yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, cónì quésáì ñuhìví yohó ñà‑cunucuachi nèhivì nùí. Còó, sàhà‑ñá cunucuachi mií nùù‑né nì quesaì, dandu después cuàhi vida‑xi cuì cuenta xi‑ne, te ducán nàcùndoo cuàhà‑né libre.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Daaní, mii‑yá xì compañeru‑yà, nì quihin‑ya ichì nì quee‑ya ñuu Jericó, te nchícùn cuàhà gá stná nèhivì dava ga.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Te yuhù ìchí yucán ndoó ùì nècuàchì cuaá. Te na ní tiacu‑nè cuàhàn yàha Jesús, dandu nì quesaha‑né cána ndee‑né, cachí‑nè:
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Dandu nèhivì cuáhà yucán, nì canàhá‑nè xì nècuàchì cuaá mà:
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Dandu nì cucuiin‑yà, te nì cana‑ya nècuàchì cuaá mà nì cachi‑yà xì‑né:
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Te nì cachi‑nè xì‑yá:
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Ñàyùcàndùá nì cuhi ini‑yànè, te nì chituu‑ya ndahà‑yá nùù‑né. Te vichi vichi nì natùinuù‑né. Dandu nì tenchicùn stná‑nè mii‑yá cuàhàn‑nè.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.