Marcos 6
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA
1 Dandu nì quee Jesús yucán mànuhù‑yá ñuu‑yà, te nchícùn stná nècuàchì dacuahá‑yá, ndacá tnáhâ‑né xì‑yá cuàhàn.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Te na ní sàà quìvì descansu ñuu yucán, nì sàhàn‑yà veheñùhu, te nì quesaha‑yá dacuahá‑yá nèhivì. Te na ní inini‑ne ñà‑ndùá nì cachi‑yà, nì ndulocó‑nè, cachí‑nè:
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Vàchi iin ana tùha yàcún yutnù nduú‑né. Te dihi‑né nani María, te ñani‑nè nduú Jacobo, xì José, xì Judas, xì Simón. Te ñahàcúha‑ne, ¿a có‑ndòó stná‑nè yohó ndé ndòò‑ndà?
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Doco nì cachi‑yà xì‑né:
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Ñàyùcàndùá, mànìcùí quida‑ya milagru ñuu‑yà mà, cuisì iin ùì nècuàchì cuhí, nì chitàndòó‑yá ndahà‑yá dìquì‑né, te nì nduvàha‑ne.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Te nì ndulocó‑yà ñà‑có‑cùní nècuàchì ñuu mà cunindisá‑né.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Dandu nì cana‑ya ùxìn ùì nècuàchì dàcuàhá‑yá, te nì dàndàcú‑yá ñà‑cutnahá ùì ùì‑nè cùhùn. Te nì sàhatahvì‑yánè ñà‑tavà‑né ñà‑malu.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Te nì cachi stná‑yà xì‑né ñà‑còò ni‑iñàha cunihi‑ne cùhùn ichì mà, cuisì‑ní bastón xi‑ne; còò morral, còò pan, còò dìhùn cunihi‑ne ini siuhmatìxi‑ne,
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 te ndìsàn uun ni cúnáì‑né. Te cuisì imindaa dùhnù cundixi‑ne cùhùn.
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Te nì cachi stná‑yà xì‑né:
10 E recomendou-lhes:
11 Te nú có‑cùní nèhivì quihin casú‑nè cunini‑ne, dandu quee‑nsia ñuu‑nèmà, te catù‑nsiá sàhà‑nsiá ñà‑còyo yàcá ñuu mà. Vàchi ñà‑jaàn cunduu testigu dìquì‑né quìvì coo juiciu xi‑ne. Te yùhù cachíˋ xì‑nsiá, na sáà quìvì ndàcàn Dios cuenta sàhà cuàchi, dandu chicá cuàhà castigu icúmí nècuàchìmà nìhì‑né nùù nècuàchì (malu) nì sandoo ñuu Sodoma xì ñuu Gomorra sànaha.
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Dandu nècuàchì dacuahá‑yá mà, nì caquihin‑ne ichì cuàhàn‑nè, nì càhàn‑nè xì nèhivì ñà‑ndìá ìcà‑né naxicocuíìn ini‑nè sàhà cuàchi‑ne.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Te nì tavà stná‑nè cuàhà ñà‑malu ñuhú ini nèhivì, te nì saquin stná‑nè seña xì aceite dìnì cuàhà nècuàchi cuhí, te nì dàndúvàha‑ñané.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ñà‑cuàhà guá nì xìtià fama xi Jesús, ñàyùcàndùá, nì xinitnùhu stná rey nani Herodes. Te sàhámà nì cachi tèmà:
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Ducán nì cachi tèmà. Doco dava ga nèhivì, nì cacachi‑nè sàhà‑yá ñà‑divi Elías nìsa ìa sànaha nduú‑yá. Te dava ga‑nè, nì cachi‑nè ñà‑iin nècuàchì cáhàn cuenta xi Dios nduú‑yá, nahi nècuàchì profeta sànaha.
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Doco Herodes mà, dohó nì cachì‑te na ní xinitnùhu‑tè sàhà‑yá:
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Ducán nì cachi tèmà, vàchi antes nì chicadì‑te Juan, nì dàndàcú‑te nùù soldadu xi‑tè, te nì tnii tèmàné. Ñàyùcàndùá nì sàcùnuhni‑nè cadena, te nì sàcùndiadi‑nè vehecàa. Pues nsidaa ñà‑jaàn nì quida Herodes mà sàhà‑ñá cuní‑te ndòo vàha‑tè nùù iin ñahà nani Herodías. Vàchi sànì nandàhà‑té xí‑ñâ mate ñahàdìhí ñanì‑te Felipe nduú‑ña.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Ñàyùcàndùá nì cachi Juan xì‑té:
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Pues divi sàhà ñà‑jaàn nì xini ùhì Herodías mà Juan, te cuní‑ña cahnì‑ñánê, doco mànìcùí.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Vàchi Herodes mà, ináhá‑tê Juan ñà‑ndùú‑né iin nècuàchì nihnú ndáà inì‑xi, te ìì stná ini‑nè. Ñàyùcàndùá, yúhî‑tené. Te divi sàhájàn nì xidahan stná‑te nècuàchìmà nùù ñahà mà. Te cudíì stná inì‑te cunini‑tè ñà‑ndùá cachí nècuàchìmà, mate cónì sáà‑te cundaà vàha inì‑te.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Doco nì sàà iin quìvì nì cuu ofrecer nansa dandáñúhú ñahà màné, vàchi nì naxìnu rey mà cuìà, te nì quida‑tè iin vicò cahnú nì casaà cuàhà tè‑cùsáhnû ñuu mà, xì cuàhà stná comandante capitán, xì stná cuàhà tècuìcà ndoó ladu Galilea yucán.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Dandu nì quìhvi dèheyoco Herodías mà ndé iá vicò, te nì ìtasaha sàstnùhù‑ñá, nì dàcúdîì inì‑ña rey mà xì stná tè‑xínduu visita xi‑tè. Ñàyùcàndùá, nì cachì‑te xi‑ñá:
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Te nì chinaha‑té Dios ñà‑ndéni iñàha nì cui ni cácàn‑ña, cuàha‑tèñá, mate ni cúndúá iin davatahvi ñuu ndé cusáhnû‑te, cuàha‑tèñá.
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Ñàyùcàndùá nì quee‑ñà cuàhàn‑ña ndàcàtnùhù‑ñá nùù dihi‑ñá:
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Ñàyùcàndùá, yàchì nì nansìhvi ñahà chìì mà ndé iá rey mà, te nì xìcàn‑ña, cachí‑ña:
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Dandu rey mà, cuàhà gá nì cuhuun inì‑te, doco sàhà‑ñá sànì dàndáà‑te, te sàhà stná visita ndoó yucán, ñàyùcàndùá có‑cùní‑te dama‑tè ñà‑ndùá nì cachì‑te xi‑ñá.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Sàhájàn vichi vichi nì techuún‑te iin tè‑cùhùn cahnì xì Juan, te cunihi tèmà dìnì‑né ndixi.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Ñàyùcàndùá, nì sàhàn tèmà vehecàa, nì quendodò‑té dìnì‑né, te nihí‑teá ini iin charola nì nansìhvi nì sàha‑tè ñahà chìì mà, dandu mii‑ñá, nì sàha‑ñà dihi‑ñá.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Daaní, na ní caxinitnùhu nècuàchì nìsa dacuahá Juan, dandu nì casahàn itnii‑né nì naquihin‑ne iquìcúñú nsìi ma nì sùxin‑ne nì chicaa‑nèà ndé nduú cueva xi nsìi.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Daaní, nì cansiaa nècuàchì nì techuún Jesús cacanuu, te nì canataca‑nè nùù‑yá, nì nacani‑ne xì‑yá nsidaa ñà‑ndùá nì quida‑ne xì ñá‑ndùá nì chinaha‑nè.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Ñàyùcàndùá nì nana‑ya xì‑né ini iin lancha ñà‑cùhùn cuaán‑yá xì‑né iin xaan ndé còò iin.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Doco nì xini nèhivì cuàhàn‑yà, te cuàhà‑né nì nacuni‑nèyà, ñàyùcàndùá nì caquee‑ne nsidaa ñuu nì dàyáà‑nè, te dihna‑ne nì sàà‑nè nùù‑yá.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Ñàyùcàndùá, na ní quee‑ya nùù lancha mà, nì xini‑yà cuàhà gá‑nè ndoó, te nì cuhi ini‑yànè, vàchi nahi riì còò stohò‑xi, ducán nduú‑né. Ñàyùcàndùá, nì dàcuàhá‑yánè cuàhà iñàha.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Daaní, na ní cuaà nì catnàtuu nèhivì siempre nchícùn xì‑yá nùù‑yá, cachí‑nè:
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Ñàyùcàndùá, ndaquìndèè‑ní xì nèhivì yohó ñà‑nì cuítià‑nè cùhùn‑nè ndè ranchu ò ñuu cuati ndoó yatni, te cuiin‑ne ñà‑cutiacu‑nè, vàchi còò ñá‑cuxi‑ne lugar yohó.
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Dandu nì dàndàcú‑yá ni mácùndoo nsidaa nèhivì mà, cuaán cuaán iin iin grupu‑nè nùù yùcù cuií.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Te ducán nì quida‑ne nì sàcùndoo yucùn‑né, cientu cientu‑ne, te dava cientu dava cientu‑nè nùù iin iin grupu‑nè.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Dandu nì tnii‑ya ùhùn pan mà xì ùì siaca ma, nì ndacoto ndiaá‑yà dìquì‑xí, te nì naquimanì‑yá Dios sàhà‑ñá. Dandu nì dàcuàchí‑yá pan mà nì sàha‑ya nècuàchì dacuahá‑yá, te mii‑né, nì dasàn‑néà nùù nèhivì cuáhà mà; daaní, divi‑ni ducán nì quida stná‑yà xì ùì siaca, nì dàcuàchí stná‑yàsi nùù‑né.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Te nì xixi nsidaa‑né nì ndenuu ini‑nè.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Dandu nì chivàha‑ne ñà‑nì cuyodò gá, pedazu siaca xì stná pedazu pan, te nì chitu ùxìn ùì ìcà‑ñá.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Te cunaha‑nsiá, ùhùn mil tiàa nì sanduu nèhivì nì xixi xi pan mà.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Daaní, vichi duha nì cachi‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑nì mácùñuhu‑ne ini lancha, te codònùù cueé‑nè nùù‑yá cùhùn‑nè inga ladu mar dècuèndè ñuu Betsaida. Doco mii‑yá, cuàhàn‑yà danácuîtià‑yà nèhivì cuáhà mà.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Te nì nsihi nì ndaquìndèè‑yá xì‑né, dandu nì nana‑ya iin yucù nì xìcàn tàhvì‑yá nùù Dios.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Daaní, na ní cuñaà, xicá íì lancha mà mahì mar. Doco mii‑yá, mindaa‑yá iá‑yà ñuhù íchî.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Dandu nì xini xìcà‑yánè ñà‑ùhì gà dacacá‑nènu xi yutnù iá nahi pala, vàchi caná tàchì ladu nùù‑né. Ñàyùcàndùá, sinduhá nì sàà‑yà nùù‑né, xicándódo‑yá nùù tècuìí mar, te nihnú ini‑yà yàha‑ya iin ladu.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Doco na ní caxini‑nè nansa xicá‑yá nùù tècuìí ducán, dandu nì càna ndee‑né, vàchi duma nduá càhàn‑né.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Vàchi nsidaa‑né, nì xini‑nèyà, te nì ndulocó‑nè, yúhî cuàhà‑né. Doco nì càhàn‑yà xì‑né, cachí‑yà:
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Dandu nì quècahnu‑ya ini lancha ndé ndoó‑né, te nì cucuiìn tàchì mà. Ñàyùcàndùá, cuàhà sàstnùhù nì ndulocó gà‑nè.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Vàchi cónì sánìhì váha ini‑nè sàhà milagru nì nducuahà pan mà, vàchi ùhì mànìhì ini‑nè.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Daaní, na sánì yàha‑ya xì‑né mar mà, dandu nì sàà‑yà ñuhù íchî iin ñuu nani Genesaret.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Te na ní quecoyo‑ne xì‑yá nùù barcu mà, dandu vichi vichi nì nacuni nèhivì ñuu mà‑yá.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Ñàyùcàndùá, nì cadayáà‑nè cuàhàn‑nè inicutu ladu yucán, nì sàquíhin‑ne nècuàchì cuhí xi‑ne, te nihí‑né nècuàchìmà vàxi nùù‑yá itánduhù‑né nùù camilla. Te ndéni nì cui nì xinitnùhu‑ne iá‑yà, divi yucán nì sàà‑nè xì nècuàchì mà.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Te na yáha‑ya ñuu cuati, ò ñuu nahnú, te ò iin ranchu, o ndéni nì cui, yucán nì cachitànduhù‑né nècuàchì cuhí xi‑ne ichì, te nì xìcàn‑nè ñà‑siquiera nùù sàhà sìcoto xi‑ya ni dúcùn ndahà nècuàchì cuhí mà. Te nsidaa ana nì dùcùn ndahà‑xí ducán, nì nduvàha‑ne.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.