Marcos 12

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Daaní, nì quesaha Jesús nacání‑yá xì‑né puru ejemplu. Te dohó nì cachi‑yà xì‑né:
1 Então Jesus começou a lhes falar por parábolas: "Certo homem plantou uma vinha, colocou uma cerca ao redor dela, cavou um tanque para prensar as uvas e construiu uma torre. Depois arrendou a vinha a alguns lavradores e foi fazer uma viagem.
2 Daaní, na sánì sàà tiempu cùchi quisì vídì mà, dandu nì techuún‑né iin peón xi‑ne nùhù naquihin chii fruta mà nùù medieru xi‑ne.
2 Na época da colheita, enviou um servo aos lavradores, para receber deles parte do fruto da vinha.
3 Doco na ní sàà peón mà, nì catnii medieru mà‑né, nì sahnì cuìí‑tené, te nì taxi‑ténê, còò ni‑iñàha nihí‑né nì násáá.
3 Mas eles o agarraram e espancaram, e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Daaní, inga tu nì techuún lamú mà inga peón xi‑ne, doco divi‑ni nì cacani yuu‑ténê, ndè nì dànácuèhè‑te dìnì‑né, te nì canàhá‑te xi‑né.
4 Então enviou-lhes outro servo; e lhe bateram na cabeça e o humilharam.
5 Daaní, tucutu nì techuún lamú mà inga peón nùù‑té. Doco tèmà, nì sahnì dahuun‑tèné. Dandu cuàhà gá xichi nì techuún lamú mà más gà peón nùù‑té. Doco divi ducán‑ní nì cuu, vàchi dava‑ne nì sahnì cuìí‑tené, te dava ga‑nè nì sahnì dahuun‑tè.
5 E enviou ainda outro, o qual mataram. Enviou muitos outros; em alguns bateram, a outros mataram.
6 ’Ndé làcà mindaa dèhemanì lamú mà ndóo ga. Ñàyùcàndùá último nì techuún stná‑nè dèhe‑ne cuàhàn, vàchi ádi quidañuhu‑té dèhe‑ne, nì cahan‑né.
6 "Faltava-lhe ainda um para enviar: seu filho amado. Por fim o enviou, dizendo: ‘A meu filho respeitarão’.
7 Doco medieru mà, nì candatnuhu tnahá‑te, cachí‑te: “Tè‑yòhó nduú tè‑ìcúmí ndutahvì xì nsidaa ñuhù yohó. Vichi cahnì‑ndàté chicá vàha, dandu mii‑nda nanduu‑nda stohà”, nì cachì‑te.
7 "Mas os lavradores disseram uns aos outros: ‘Este é o herdeiro. Venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
8 Ñàyùcàndùá nì catnii‑tè dèhe lamú mà, nì sahnì‑ténê, te nì dàcàná‑te nsìi ma yàtà corra.
8 Assim eles o agarraram, e o mataram, e o lançaram para fora da vinha.
9 ’Pues vichi, ¿ndíà ndùá icúmí lamú mà quida‑ne xì medieru mà? Icúmí‑nê nùhù‑nè yucán, te cahnì nsìhí‑nète, dandu nanducu saa‑né inga ana quidachuún ñuhù xí‑né.
9 "O que fará então o dono da vinha? Virá e matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros.
10 Dandu nì cachi gà‑yà xì nèhivì mà:
10 Vocês nunca leram esta passagem das Escrituras? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular;
11 Divi Stoho‑ndà Señor nduú ana nì quida ducán. Te ndulócô‑ndà ñà‑ndiaha guá nì quida‑ya.
11 isso vem do Senhor, e é algo maravilhoso para nós’ ".
12 Daaní, nècuàchì xícusahnú sàhà religión ñuu mà, nì cundaà ini‑nè divi mii‑né cáhàn‑yà sàhà‑xí na ní nacani‑ya ejemplu mà. Ñàyùcàndùá, nì cuni‑nè tnii‑neyà, te chicadi‑nèyà. Doco ñà‑yúhî‑nè nèhivì cuáhà yucán, ñàyùcàndùá, nì nacoo‑neyà, cuàhàn‑nè.
12 Então começaram a procurar um meio de prendê-lo, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado aquela parábola. Mas tinham medo da multidão; por isso o deixaram e foram embora.
13 Dandu nì techuún‑né iin ùì nècuàchì fariseu quixi xi iin ùì nècuàchì partidu xi rey Herodes, cuní‑nè dadaná‑néyà na cáhàn‑yà.
13 Mais tarde enviaram a Jesus alguns dos fariseus e herodianos para o apanharem em alguma coisa que ele dissesse.
14 Ñàyùcàndùá, nì tnàtuu‑ne nùù‑yá, cachí‑nè xì‑yá:
14 Estes se aproximaram dele e disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. É certo pagar imposto a César ou não?
15 Doco Jesús, sànì cundaà ini‑yà có‑xîcàn tnùhù sahnú ndisa‑ne nùù‑yá; ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà:
15 Devemos pagar ou não? " Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, perguntou: "Por que vocês estão me pondo à prova? Tragam-me um denário para que eu o veja".
16 Dandu na ní quesaa dìhùn plata mà, nì indehè‑yáñà, te nì cachi‑yà xì‑né:
16 Eles lhe trouxeram a moeda, e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? " "De César", responderam eles.
17 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
17 Então Jesus lhes disse: "Dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus". E ficaram admirados com ele.
18 Dandu nì catnàtuu itnii nècuàchì saduceu nùù‑yá nì càhàn‑nè xì‑yá. Nècuàchì yucán, có‑xìníndísâ‑né icúmí natiacu nsìi. Ñàyùcàndùá, dohó nì cachi‑nè xì‑yá:
18 Depois os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
19 ―Maestro, ñà‑yòhó nduá nì tiaa Moisés quida‑nda: “Nú sànì xìhì iin tiàa, te còò déhe‑ne nì ndóo xi ñahàdìhí‑nè, dandu icúmí ñani nsìi ma nandàhà‑né xì ñahà mà, áma cóó iin dèhe‑ne; dandu quida‑nda cuenta na ian dèhe nsìi‑ma cunduu méè mà”.
19 "Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
20 Cunaha‑ní, nì sandoo ùsà ñàní. Te nècuàchì chicá sahnú, nì nandàhà‑né xì iin nècuàchì ñahà, doco nì xìhì‑nè, te còò déhe‑ne.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
21 Dandu ñani‑nè chicá nchícùn gà, nì nandàhà stná‑nè xì ñahà cuaán ma, doco nì xìhì stná nècuàchì úì mà, te còò stná dèhe‑ne. Te divi ducán nì cuu stná xì nècuàchì únì.
21 O segundo casou-se com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. O mesmo aconteceu com o terceiro.
22 Dècuèndè nì sàà nsì‑úsà‑nè nì nandàhà iin iin‑ne xì ñahà mà, (te iin iin‑ne nì xìhì‑nè), doco còò ni‑iin dèhe‑ne nì ía (xi ñahà mà). Daaní, último nì xìhì stná nècuàchìmà.
22 Nenhum dos sete deixou filhos. Finalmente, morreu também a mulher.
23 Ñàyùcàndùá, na sáà quìvì (cachí‑nsià) natiacu nsìi, ¿índù tiàa ma nacuaca xi nècuàchì ñahà mà? vàchi antes nsì‑úsà‑nè nìsa ìa xi‑ñá ―nì cachi‑nè.
23 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
24 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
24 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados! Pois não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
25 Cunaha‑nsiá, na sáà quìvì natiacu nèhivì, mà nándàhà gá‑nè, vàchi nahi ángel ndoó ansivi icúmí‑nê nanduu‑ne.
25 Quando os mortos ressuscitam, não se casam nem são dados em casamento, mas são como os anjos nos céus.
26 Te vichi cuàhìn càhìn xì‑nsiá sàhà nansa iá ñà‑natiacu nsìi. Ádi sánì cahvi‑nsia nùù tutu nì tiaa Moisés ndé cacháˋ sàhà yutnù tii (xíxìn), te iá Dios mahì‑nú, te nì cachi‑yà xì Moisés: “Yùhù nduí Dios càhvì nsì‑Abraham, xì nsì‑Isaac, xì nsì‑Jacob”, cachí‑yà.
26 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram no livro de Moisés, no relato da sarça, como Deus lhe disse: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’?
27 (Ñàyùcàndùá, itiácú ìì nècuàchì sànaha ma), vàchi nècuàchì ní xìhì dahuun ndisa, mà cúí cahvi‑né Dios, cuisì nèhivì itiácú càhvì xì‑yá. Ñàyùcàndùá, ni‑iyuhu có‑ìá viì ñà‑ndùá cachí mii‑nsiá ―nì cachi Jesús.
27 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Vocês estão muito enganados! "
28 Daaní, iin nècuàchì ley xi veheñùhu, nì inini‑ne nansa nì ndatnuhu stnahá‑né, te nì cundaà ini‑nè yáha ga nì naxiconihí víi Jesús nùù nècuàchì yucán. Ñàyùcàndùá, chicá nì tnàtuu‑ne, te nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
28 Um dos mestres da lei aproximou-se e os ouviu discutindo. Notando que Jesus lhes dera uma boa resposta, perguntou-lhe: "De todos os mandamentos, qual é o mais importante? "
29 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
29 Respondeu Jesus: "O mais importante é este: ‘Ouve, ó Israel, o Senhor, o nosso Deus, o Senhor é o único Senhor.
30 Te icúmí‑ndá cuu ini‑ndà sàhà‑yá xì nsidanicuú anima‑ndà, xì nsidanicuú voluntad xi‑nda, xì nsidanicuú sàxìnítnùní‑ndà, te nsidanicuú stná valor xi‑nda”. Ñà‑jaàn nduá dandacú Dios chicá ndiaá chivàha nèhivì.
30 Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e de todas as suas forças’.
31 Daaní, nacua cachí ley primeru mà, ducán cachí stná ley ùì dàndàcú‑yá: “Nacua cuú ini‑ndà sàhà mii‑nda, ducán icúmí stná‑ndà cuu ini‑ndà sàhà ñanìtnaha‑nda”. Còò cá ñà‑nì dàndàcú Dios chicá ndiaá nùù ùì ñà‑jaàn.
31 O segundo é este: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Não existe mandamento maior do que estes".
32 Dandu nì cachi nècuàchì ley xi veheñùhu ma:
32 "Muito bem, mestre", disse o homem. "Estás certo ao dizeres que Deus é único e que não existe outro além dele.
33 Te icúmí‑ndá cuu ini‑ndà sàhà‑yá xì nsidanicuú anima‑ndà, xì nsidanicuú sàxìnítnùní‑ndà, xì nsidaa voluntad xi‑nda, xì nsidaa stná valor xi‑nda; te icúmí stná‑ndà cuu ini‑ndà sàhà ñanìtnaha‑nda nacua cuú ini‑ndà sàhà mii‑nda. Vàchi ñà‑jaàn chicá ndiaá nùù nsidanicuú promesa cuàha‑ndayá, a sea nduá iin quisì coco nùù‑yá; te ò ndéni promesa nì cùí ―nì cachi‑nè.
33 Amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar ao próximo como a si mesmo é mais importante do que todos os sacrifícios e ofertas".
34 Dandu Jesús, nì xini‑yà nì naxiconihí víi nècuàchìmà nùù‑yá; ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né:
34 Vendo que ele tinha respondido sabiamente, Jesus lhe disse: "Você não está longe do Reino de Deus". Daí por diante ninguém mais ousava lhe fazer perguntas.
35 Daaní, iin quìvì iá‑yà veheñùhu cahnú, dacuahá‑yá nèhivì, te nì cachi‑yà xì‑né:
35 Ensinando no templo, Jesus perguntou: "Como os mestres da lei dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Vàchi divi xìì‑ndà David nì tiaa stná‑nè sàhà Cristu tìxi poder xi Espíritu Ìì xí Dios, te dohó nì cachi‑nè:
36 O próprio Davi, falando pelo Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Senta-te à minha direita até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés’.
37 Cundehè‑nsiá, nì cachi David ñà‑Stoho‑nè nduú Cristu. Doco nú ducán nduú‑yá, dandu ¿índù modo cui cunduu stná‑yà iin descendencia xi‑ne? (Doco ñà‑ndáà nduá) ―nì cachì Jesús.
37 O próprio Davi o chama ‘Senhor’. Como pode, então, ser ele seu filho? " E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Dandu nì dàcuàhá gá‑yà nèhivì, cachí‑yà:
38 Ao ensinar, Jesus dizia: "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, de receber saudações nas praças
39 Te na sáhàn‑nè veheñùhu, ò ndoó‑né iin vicò, dandu nandúcú‑nê lugar ndé chicá ndiaha cundoo‑ne.
39 e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
40 Te tùha stná‑nè (tnii diqui‑né ley, te) xidándiáá stná‑nè vehe nècuàchì nì xìhì iì‑xí, dandu después sácuìta‑ne nacuátú cuáhà‑né na ian ndisa guá vàha‑ne. Sàháyùcàndùá, iin castigu chicá fuerte icúmí‑nê nìhì‑né ―nì cachi Jesús.
40 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses receberão condenação mais severa! "
41 Iin xichi iá‑yà veheñùhu cahnú yatni ndé itá alcancía xi Dios, te indéhe‑yá nèhivì daquée‑ne dìhùn ini alcancía mà. Tècuìcà, cuàhà gá dìhùn nì dàquée‑tè.
41 Jesus sentou-se em frente do lugar onde eram colocadas as contribuições, e observava a multidão colocando o dinheiro nas caixas de ofertas. Muitos ricos lançavam ali grandes quantias.
42 Dandu nì quixi stná iin nècuàchì ñahà ndahví nì xìhì iì‑xí; te nì dàquée‑ne ùì dìhùn cuàtì ndiaá nahi ùxìn centavu.
42 Então, uma viúva pobre chegou-se e colocou duas pequeninas moedas de cobre, de muito pouco valor.
43 Ñàyùcàndùá, nì cana Jesús nècuàchì dacuahá‑yá nataca‑nè nùù‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né:
43 Chamando a si os seus discípulos, Jesus declarou: "Afirmo-lhes que esta viúva pobre colocou na caixa de ofertas mais do que todos os outros.
44 Vàchi nsidaa gá‑nè, cuisì ñà‑cùyódo nùù‑né nduá nì sàha‑ne. Doco nècuàchì ñahà yohó, mate ndahví dahuun‑ne, doco nì sàha‑ne nsidanicuú dìhùn sàhà ñà‑cuiin‑ne ñà‑cutiacu‑nè.
44 Todos deram do que lhes sobrava; mas ela, da sua pobreza, deu tudo o que possuía para viver".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.