Marcos 12

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Daaní, nì quesaha Jesús nacání‑yá xì‑né puru ejemplu. Te dohó nì cachi‑yà xì‑né:
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Daaní, na sánì sàà tiempu cùchi quisì vídì mà, dandu nì techuún‑né iin peón xi‑ne nùhù naquihin chii fruta mà nùù medieru xi‑ne.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Doco na ní sàà peón mà, nì catnii medieru mà‑né, nì sahnì cuìí‑tené, te nì taxi‑ténê, còò ni‑iñàha nihí‑né nì násáá.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Daaní, inga tu nì techuún lamú mà inga peón xi‑ne, doco divi‑ni nì cacani yuu‑ténê, ndè nì dànácuèhè‑te dìnì‑né, te nì canàhá‑te xi‑né.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Daaní, tucutu nì techuún lamú mà inga peón nùù‑té. Doco tèmà, nì sahnì dahuun‑tèné. Dandu cuàhà gá xichi nì techuún lamú mà más gà peón nùù‑té. Doco divi ducán‑ní nì cuu, vàchi dava‑ne nì sahnì cuìí‑tené, te dava ga‑nè nì sahnì dahuun‑tè.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 ’Ndé làcà mindaa dèhemanì lamú mà ndóo ga. Ñàyùcàndùá último nì techuún stná‑nè dèhe‑ne cuàhàn, vàchi ádi quidañuhu‑té dèhe‑ne, nì cahan‑né.
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Doco medieru mà, nì candatnuhu tnahá‑te, cachí‑te: “Tè‑yòhó nduú tè‑ìcúmí ndutahvì xì nsidaa ñuhù yohó. Vichi cahnì‑ndàté chicá vàha, dandu mii‑nda nanduu‑nda stohà”, nì cachì‑te.
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Ñàyùcàndùá nì catnii‑tè dèhe lamú mà, nì sahnì‑ténê, te nì dàcàná‑te nsìi ma yàtà corra.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 ’Pues vichi, ¿ndíà ndùá icúmí lamú mà quida‑ne xì medieru mà? Icúmí‑nê nùhù‑nè yucán, te cahnì nsìhí‑nète, dandu nanducu saa‑né inga ana quidachuún ñuhù xí‑né.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Dandu nì cachi gà‑yà xì nèhivì mà:
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Divi Stoho‑ndà Señor nduú ana nì quida ducán. Te ndulócô‑ndà ñà‑ndiaha guá nì quida‑ya.
11 Isto procede do Senhor
12 Daaní, nècuàchì xícusahnú sàhà religión ñuu mà, nì cundaà ini‑nè divi mii‑né cáhàn‑yà sàhà‑xí na ní nacani‑ya ejemplu mà. Ñàyùcàndùá, nì cuni‑nè tnii‑neyà, te chicadi‑nèyà. Doco ñà‑yúhî‑nè nèhivì cuáhà yucán, ñàyùcàndùá, nì nacoo‑neyà, cuàhàn‑nè.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Dandu nì techuún‑né iin ùì nècuàchì fariseu quixi xi iin ùì nècuàchì partidu xi rey Herodes, cuní‑nè dadaná‑néyà na cáhàn‑yà.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ñàyùcàndùá, nì tnàtuu‑ne nùù‑yá, cachí‑nè xì‑yá:
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Doco Jesús, sànì cundaà ini‑yà có‑xîcàn tnùhù sahnú ndisa‑ne nùù‑yá; ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà:
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Dandu na ní quesaa dìhùn plata mà, nì indehè‑yáñà, te nì cachi‑yà xì‑né:
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Dandu nì catnàtuu itnii nècuàchì saduceu nùù‑yá nì càhàn‑nè xì‑yá. Nècuàchì yucán, có‑xìníndísâ‑né icúmí natiacu nsìi. Ñàyùcàndùá, dohó nì cachi‑nè xì‑yá:
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 ―Maestro, ñà‑yòhó nduá nì tiaa Moisés quida‑nda: “Nú sànì xìhì iin tiàa, te còò déhe‑ne nì ndóo xi ñahàdìhí‑nè, dandu icúmí ñani nsìi ma nandàhà‑né xì ñahà mà, áma cóó iin dèhe‑ne; dandu quida‑nda cuenta na ian dèhe nsìi‑ma cunduu méè mà”.
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Cunaha‑ní, nì sandoo ùsà ñàní. Te nècuàchì chicá sahnú, nì nandàhà‑né xì iin nècuàchì ñahà, doco nì xìhì‑nè, te còò déhe‑ne.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Dandu ñani‑nè chicá nchícùn gà, nì nandàhà stná‑nè xì ñahà cuaán ma, doco nì xìhì stná nècuàchì úì mà, te còò stná dèhe‑ne. Te divi ducán nì cuu stná xì nècuàchì únì.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Dècuèndè nì sàà nsì‑úsà‑nè nì nandàhà iin iin‑ne xì ñahà mà, (te iin iin‑ne nì xìhì‑nè), doco còò ni‑iin dèhe‑ne nì ía (xi ñahà mà). Daaní, último nì xìhì stná nècuàchìmà.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ñàyùcàndùá, na sáà quìvì (cachí‑nsià) natiacu nsìi, ¿índù tiàa ma nacuaca xi nècuàchì ñahà mà? vàchi antes nsì‑úsà‑nè nìsa ìa xi‑ñá ―nì cachi‑nè.
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
24 Jesus respondeu:
25 Cunaha‑nsiá, na sáà quìvì natiacu nèhivì, mà nándàhà gá‑nè, vàchi nahi ángel ndoó ansivi icúmí‑nê nanduu‑ne.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Te vichi cuàhìn càhìn xì‑nsiá sàhà nansa iá ñà‑natiacu nsìi. Ádi sánì cahvi‑nsia nùù tutu nì tiaa Moisés ndé cacháˋ sàhà yutnù tii (xíxìn), te iá Dios mahì‑nú, te nì cachi‑yà xì Moisés: “Yùhù nduí Dios càhvì nsì‑Abraham, xì nsì‑Isaac, xì nsì‑Jacob”, cachí‑yà.
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 (Ñàyùcàndùá, itiácú ìì nècuàchì sànaha ma), vàchi nècuàchì ní xìhì dahuun ndisa, mà cúí cahvi‑né Dios, cuisì nèhivì itiácú càhvì xì‑yá. Ñàyùcàndùá, ni‑iyuhu có‑ìá viì ñà‑ndùá cachí mii‑nsiá ―nì cachi Jesús.
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Daaní, iin nècuàchì ley xi veheñùhu, nì inini‑ne nansa nì ndatnuhu stnahá‑né, te nì cundaà ini‑nè yáha ga nì naxiconihí víi Jesús nùù nècuàchì yucán. Ñàyùcàndùá, chicá nì tnàtuu‑ne, te nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
29 Jesus respondeu:
30 Te icúmí‑ndá cuu ini‑ndà sàhà‑yá xì nsidanicuú anima‑ndà, xì nsidanicuú voluntad xi‑nda, xì nsidanicuú sàxìnítnùní‑ndà, te nsidanicuú stná valor xi‑nda”. Ñà‑jaàn nduá dandacú Dios chicá ndiaá chivàha nèhivì.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Daaní, nacua cachí ley primeru mà, ducán cachí stná ley ùì dàndàcú‑yá: “Nacua cuú ini‑ndà sàhà mii‑nda, ducán icúmí stná‑ndà cuu ini‑ndà sàhà ñanìtnaha‑nda”. Còò cá ñà‑nì dàndàcú Dios chicá ndiaá nùù ùì ñà‑jaàn.
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Dandu nì cachi nècuàchì ley xi veheñùhu ma:
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Te icúmí‑ndá cuu ini‑ndà sàhà‑yá xì nsidanicuú anima‑ndà, xì nsidanicuú sàxìnítnùní‑ndà, xì nsidaa voluntad xi‑nda, xì nsidaa stná valor xi‑nda; te icúmí stná‑ndà cuu ini‑ndà sàhà ñanìtnaha‑nda nacua cuú ini‑ndà sàhà mii‑nda. Vàchi ñà‑jaàn chicá ndiaá nùù nsidanicuú promesa cuàha‑ndayá, a sea nduá iin quisì coco nùù‑yá; te ò ndéni promesa nì cùí ―nì cachi‑nè.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Dandu Jesús, nì xini‑yà nì naxiconihí víi nècuàchìmà nùù‑yá; ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né:
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Daaní, iin quìvì iá‑yà veheñùhu cahnú, dacuahá‑yá nèhivì, te nì cachi‑yà xì‑né:
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Vàchi divi xìì‑ndà David nì tiaa stná‑nè sàhà Cristu tìxi poder xi Espíritu Ìì xí Dios, te dohó nì cachi‑nè:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Cundehè‑nsiá, nì cachi David ñà‑Stoho‑nè nduú Cristu. Doco nú ducán nduú‑yá, dandu ¿índù modo cui cunduu stná‑yà iin descendencia xi‑ne? (Doco ñà‑ndáà nduá) ―nì cachì Jesús.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Dandu nì dàcuàhá gá‑yà nèhivì, cachí‑yà:
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Te na sáhàn‑nè veheñùhu, ò ndoó‑né iin vicò, dandu nandúcú‑nê lugar ndé chicá ndiaha cundoo‑ne.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Te tùha stná‑nè (tnii diqui‑né ley, te) xidándiáá stná‑nè vehe nècuàchì nì xìhì iì‑xí, dandu después sácuìta‑ne nacuátú cuáhà‑né na ian ndisa guá vàha‑ne. Sàháyùcàndùá, iin castigu chicá fuerte icúmí‑nê nìhì‑né ―nì cachi Jesús.
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Iin xichi iá‑yà veheñùhu cahnú yatni ndé itá alcancía xi Dios, te indéhe‑yá nèhivì daquée‑ne dìhùn ini alcancía mà. Tècuìcà, cuàhà gá dìhùn nì dàquée‑tè.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Dandu nì quixi stná iin nècuàchì ñahà ndahví nì xìhì iì‑xí; te nì dàquée‑ne ùì dìhùn cuàtì ndiaá nahi ùxìn centavu.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Ñàyùcàndùá, nì cana Jesús nècuàchì dacuahá‑yá nataca‑nè nùù‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né:
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Vàchi nsidaa gá‑nè, cuisì ñà‑cùyódo nùù‑né nduá nì sàha‑ne. Doco nècuàchì ñahà yohó, mate ndahví dahuun‑ne, doco nì sàha‑ne nsidanicuú dìhùn sàhà ñà‑cuiin‑ne ñà‑cutiacu‑nè.
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.