Marcos 12
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ
1 Daaní, nì quesaha Jesús nacání‑yá xì‑né puru ejemplu. Te dohó nì cachi‑yà xì‑né:
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 Daaní, na sánì sàà tiempu cùchi quisì vídì mà, dandu nì techuún‑né iin peón xi‑ne nùhù naquihin chii fruta mà nùù medieru xi‑ne.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 Doco na ní sàà peón mà, nì catnii medieru mà‑né, nì sahnì cuìí‑tené, te nì taxi‑ténê, còò ni‑iñàha nihí‑né nì násáá.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 Daaní, inga tu nì techuún lamú mà inga peón xi‑ne, doco divi‑ni nì cacani yuu‑ténê, ndè nì dànácuèhè‑te dìnì‑né, te nì canàhá‑te xi‑né.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 Daaní, tucutu nì techuún lamú mà inga peón nùù‑té. Doco tèmà, nì sahnì dahuun‑tèné. Dandu cuàhà gá xichi nì techuún lamú mà más gà peón nùù‑té. Doco divi ducán‑ní nì cuu, vàchi dava‑ne nì sahnì cuìí‑tené, te dava ga‑nè nì sahnì dahuun‑tè.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 ’Ndé làcà mindaa dèhemanì lamú mà ndóo ga. Ñàyùcàndùá último nì techuún stná‑nè dèhe‑ne cuàhàn, vàchi ádi quidañuhu‑té dèhe‑ne, nì cahan‑né.
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 Doco medieru mà, nì candatnuhu tnahá‑te, cachí‑te: “Tè‑yòhó nduú tè‑ìcúmí ndutahvì xì nsidaa ñuhù yohó. Vichi cahnì‑ndàté chicá vàha, dandu mii‑nda nanduu‑nda stohà”, nì cachì‑te.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Ñàyùcàndùá nì catnii‑tè dèhe lamú mà, nì sahnì‑ténê, te nì dàcàná‑te nsìi ma yàtà corra.
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 ’Pues vichi, ¿ndíà ndùá icúmí lamú mà quida‑ne xì medieru mà? Icúmí‑nê nùhù‑nè yucán, te cahnì nsìhí‑nète, dandu nanducu saa‑né inga ana quidachuún ñuhù xí‑né.
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Dandu nì cachi gà‑yà xì nèhivì mà:
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 Divi Stoho‑ndà Señor nduú ana nì quida ducán. Te ndulócô‑ndà ñà‑ndiaha guá nì quida‑ya.
11 isso é obra do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Daaní, nècuàchì xícusahnú sàhà religión ñuu mà, nì cundaà ini‑nè divi mii‑né cáhàn‑yà sàhà‑xí na ní nacani‑ya ejemplu mà. Ñàyùcàndùá, nì cuni‑nè tnii‑neyà, te chicadi‑nèyà. Doco ñà‑yúhî‑nè nèhivì cuáhà yucán, ñàyùcàndùá, nì nacoo‑neyà, cuàhàn‑nè.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 Dandu nì techuún‑né iin ùì nècuàchì fariseu quixi xi iin ùì nècuàchì partidu xi rey Herodes, cuní‑nè dadaná‑néyà na cáhàn‑yà.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 Ñàyùcàndùá, nì tnàtuu‑ne nùù‑yá, cachí‑nè xì‑yá:
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 Doco Jesús, sànì cundaà ini‑yà có‑xîcàn tnùhù sahnú ndisa‑ne nùù‑yá; ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà:
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 Dandu na ní quesaa dìhùn plata mà, nì indehè‑yáñà, te nì cachi‑yà xì‑né:
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Dandu nì catnàtuu itnii nècuàchì saduceu nùù‑yá nì càhàn‑nè xì‑yá. Nècuàchì yucán, có‑xìníndísâ‑né icúmí natiacu nsìi. Ñàyùcàndùá, dohó nì cachi‑nè xì‑yá:
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 ―Maestro, ñà‑yòhó nduá nì tiaa Moisés quida‑nda: “Nú sànì xìhì iin tiàa, te còò déhe‑ne nì ndóo xi ñahàdìhí‑nè, dandu icúmí ñani nsìi ma nandàhà‑né xì ñahà mà, áma cóó iin dèhe‑ne; dandu quida‑nda cuenta na ian dèhe nsìi‑ma cunduu méè mà”.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 Cunaha‑ní, nì sandoo ùsà ñàní. Te nècuàchì chicá sahnú, nì nandàhà‑né xì iin nècuàchì ñahà, doco nì xìhì‑nè, te còò déhe‑ne.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 Dandu ñani‑nè chicá nchícùn gà, nì nandàhà stná‑nè xì ñahà cuaán ma, doco nì xìhì stná nècuàchì úì mà, te còò stná dèhe‑ne. Te divi ducán nì cuu stná xì nècuàchì únì.
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Dècuèndè nì sàà nsì‑úsà‑nè nì nandàhà iin iin‑ne xì ñahà mà, (te iin iin‑ne nì xìhì‑nè), doco còò ni‑iin dèhe‑ne nì ía (xi ñahà mà). Daaní, último nì xìhì stná nècuàchìmà.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ñàyùcàndùá, na sáà quìvì (cachí‑nsià) natiacu nsìi, ¿índù tiàa ma nacuaca xi nècuàchì ñahà mà? vàchi antes nsì‑úsà‑nè nìsa ìa xi‑ñá ―nì cachi‑nè.
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 Cunaha‑nsiá, na sáà quìvì natiacu nèhivì, mà nándàhà gá‑nè, vàchi nahi ángel ndoó ansivi icúmí‑nê nanduu‑ne.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 Te vichi cuàhìn càhìn xì‑nsiá sàhà nansa iá ñà‑natiacu nsìi. Ádi sánì cahvi‑nsia nùù tutu nì tiaa Moisés ndé cacháˋ sàhà yutnù tii (xíxìn), te iá Dios mahì‑nú, te nì cachi‑yà xì Moisés: “Yùhù nduí Dios càhvì nsì‑Abraham, xì nsì‑Isaac, xì nsì‑Jacob”, cachí‑yà.
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 (Ñàyùcàndùá, itiácú ìì nècuàchì sànaha ma), vàchi nècuàchì ní xìhì dahuun ndisa, mà cúí cahvi‑né Dios, cuisì nèhivì itiácú càhvì xì‑yá. Ñàyùcàndùá, ni‑iyuhu có‑ìá viì ñà‑ndùá cachí mii‑nsiá ―nì cachi Jesús.
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 Daaní, iin nècuàchì ley xi veheñùhu, nì inini‑ne nansa nì ndatnuhu stnahá‑né, te nì cundaà ini‑nè yáha ga nì naxiconihí víi Jesús nùù nècuàchì yucán. Ñàyùcàndùá, chicá nì tnàtuu‑ne, te nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Te icúmí‑ndá cuu ini‑ndà sàhà‑yá xì nsidanicuú anima‑ndà, xì nsidanicuú voluntad xi‑nda, xì nsidanicuú sàxìnítnùní‑ndà, te nsidanicuú stná valor xi‑nda”. Ñà‑jaàn nduá dandacú Dios chicá ndiaá chivàha nèhivì.
30 e tu amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 Daaní, nacua cachí ley primeru mà, ducán cachí stná ley ùì dàndàcú‑yá: “Nacua cuú ini‑ndà sàhà mii‑nda, ducán icúmí stná‑ndà cuu ini‑ndà sàhà ñanìtnaha‑nda”. Còò cá ñà‑nì dàndàcú Dios chicá ndiaá nùù ùì ñà‑jaàn.
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Dandu nì cachi nècuàchì ley xi veheñùhu ma:
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 Te icúmí‑ndá cuu ini‑ndà sàhà‑yá xì nsidanicuú anima‑ndà, xì nsidanicuú sàxìnítnùní‑ndà, xì nsidaa voluntad xi‑nda, xì nsidaa stná valor xi‑nda; te icúmí stná‑ndà cuu ini‑ndà sàhà ñanìtnaha‑nda nacua cuú ini‑ndà sàhà mii‑nda. Vàchi ñà‑jaàn chicá ndiaá nùù nsidanicuú promesa cuàha‑ndayá, a sea nduá iin quisì coco nùù‑yá; te ò ndéni promesa nì cùí ―nì cachi‑nè.
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 Dandu Jesús, nì xini‑yà nì naxiconihí víi nècuàchìmà nùù‑yá; ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né:
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 Daaní, iin quìvì iá‑yà veheñùhu cahnú, dacuahá‑yá nèhivì, te nì cachi‑yà xì‑né:
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Vàchi divi xìì‑ndà David nì tiaa stná‑nè sàhà Cristu tìxi poder xi Espíritu Ìì xí Dios, te dohó nì cachi‑nè:
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 Cundehè‑nsiá, nì cachi David ñà‑Stoho‑nè nduú Cristu. Doco nú ducán nduú‑yá, dandu ¿índù modo cui cunduu stná‑yà iin descendencia xi‑ne? (Doco ñà‑ndáà nduá) ―nì cachì Jesús.
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Dandu nì dàcuàhá gá‑yà nèhivì, cachí‑yà:
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 Te na sáhàn‑nè veheñùhu, ò ndoó‑né iin vicò, dandu nandúcú‑nê lugar ndé chicá ndiaha cundoo‑ne.
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 Te tùha stná‑nè (tnii diqui‑né ley, te) xidándiáá stná‑nè vehe nècuàchì nì xìhì iì‑xí, dandu después sácuìta‑ne nacuátú cuáhà‑né na ian ndisa guá vàha‑ne. Sàháyùcàndùá, iin castigu chicá fuerte icúmí‑nê nìhì‑né ―nì cachi Jesús.
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Iin xichi iá‑yà veheñùhu cahnú yatni ndé itá alcancía xi Dios, te indéhe‑yá nèhivì daquée‑ne dìhùn ini alcancía mà. Tècuìcà, cuàhà gá dìhùn nì dàquée‑tè.
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Dandu nì quixi stná iin nècuàchì ñahà ndahví nì xìhì iì‑xí; te nì dàquée‑ne ùì dìhùn cuàtì ndiaá nahi ùxìn centavu.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 Ñàyùcàndùá, nì cana Jesús nècuàchì dacuahá‑yá nataca‑nè nùù‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né:
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 Vàchi nsidaa gá‑nè, cuisì ñà‑cùyódo nùù‑né nduá nì sàha‑ne. Doco nècuàchì ñahà yohó, mate ndahví dahuun‑ne, doco nì sàha‑ne nsidanicuú dìhùn sàhà ñà‑cuiin‑ne ñà‑cutiacu‑nè.
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.