Marcos 11
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Daaní, nì sàà‑yà xì‑né yatni ñuu Jerusalén ndé nduú ñuu cuati nani Betfagé xì Betania, yatni dìnì yucù Olivo. Dandu nì càhàn‑yà xì úì nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑cùhùn cuèé‑nè nùù‑xí.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Te dohó nì cachi‑yà xì‑né:
2 com a seguinte ordem:
3 Te nú ndácàtnùhù nèhivì nùù‑nsiá índù chuun ndaxin‑nsiási, dandu cachi‑nsià xì‑né ñà‑Stoho‑ndà Señor xiñuhu xì‑sí, doco luegu naxicocuíìn‑si ―nì cachi‑yà.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Daaní, luegu nì quihin ùì nècuàchìmà ichì cuàhàn‑nè, te nì xini‑nè yucán iín burru nì cachi‑yà, nuhní‑si yuhù ìchí yatni yehè iin vehe. Ñàyùcàndùá nì ndaxin‑nési.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Doco dava nècuàchì itá yucán, nì cachi‑nè:
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Dandu nì naxiconihí nècuàchìmà nacua nì cachi‑yà xì‑né. Dandu nì sàha nèhivì mà permisu ñà‑cundaca‑nèsi cùhùn.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Ñàyùcàndùá luegu nì saca‑nèsi cuàhàn‑nè ndé iá‑yà, te nì chitàndòó‑né sìcoto xi‑ne dìquì‑sí. Dandu nì sàcùnùú‑yàsi.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Te cuàhà nècuàchì yucán, nì chitànduhù‑né dòò‑né ichì nacua cuàhàn yàha‑ya. Te dava‑ne, nì sahnde‑nè ndahà yutnù nì chindoo stná‑nè ichì.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Te nèhivì idónuu, xì stná nècuàchì nchícùn cahà‑xí, cánandee‑né, cachí‑nè:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Ndiaha gá coo, vàchi vàxi‑ne cunduu‑ne rey, cusahnú‑né na ian nìsa cusahnú xìì‑ndà David. ¡Ansivéhé mii‑yá iá ansivi! ―nì cachi‑nè.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Cunaha‑nsiá, ducán nì sàà Jesús ñuu Jerusalén. Dandu cuàhàn‑yà veheñùhu cahnú, te nì xini‑yà nansa iá nsidaa iñàha yucán. Dandu nì quee‑ya ñuu mà cuàhàn‑yà xì úxìn ùì compañeru‑yà ndè ñuu tii Betania, vàchi sànì cuaà.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Dandu dàtnàà inga quìvì nì quee‑ya xì‑né ñuu Betania mà vàxi‑ya. Te xíhì‑yà doco.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Te nì xini xìcà‑yá iín iin yutnù nani nù‑higu, te iá ndahà cuìí‑nu. Ñàyùcàndùá, cuàhàn‑yà cundehè‑yá a có‑càá sì‑higu caxì‑yá. Doco na ní tnàtuu‑ya nì xini‑yà micuísi ndahà‑nú iá. Còò quisì vídì, vàchi tàñáha ga sàà tiempu cana‑sì.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Dandu nì cachi‑yà xì yutnù mà:
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Nì nsihi ñà‑yùcán, dandu nì sàà‑yà xì nècuàchìmà ñuu Jerusalén. Dandu cuàhàn‑yà veheñùhu cahnú, te nì taxi nsihí‑yá tè‑dìcó xi tè‑xìín yucán. Nì naxiconihí‑yá mesa xi tiàa dama‑xi díhùn inga ñuu, te nì ducùn stná‑yà silla xi tè‑dìcó xi loma.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Te cónì sáha stná‑yà lugar nacuico ni‑iin nèhivì carga xi‑ne yàha‑ne patiu veheñùhu cahnu‑ma.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Te nì càhàn fuerte‑yà xì nèhivì yucán, cachí‑yà:
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Doco dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, iníní stná‑nè ñà‑ndùá nì cachi‑yà. Te vichi yúhî‑nèyà, vàchi ináhá‑nê ndulócô nsidaa nèhivì sàhà ñà‑ndùá dacuahá‑yá. Ñàyùcàndùá nì quesaha‑né nandúcú‑nê nansa cui cahnì‑néyà.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Daaní, na ní cusinsiquin, dandu nì quee‑ya ñuu mà mànuhù‑yá (ñuu tii Betania).
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Daaní, dàtnàà inga quìvì vàxi tu‑ya xì nècuàchì dacuahá‑yá, te nì nayàha‑ne xì‑yá (ndé iín yutnù mà), te nì xini‑nè sànì ìchì dahuun‑nù ndè yohò‑nú.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Dandu nì nsinuu ini Pedro, te nì cachi‑nè xì‑yá:
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
22 Jesus respondeu:
23 Vàchi palabra seguru nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó: nsidaa nèhivì có‑ìá xì duda, dècuèndè vàtùni dandacú stná‑nè nùù yucù jaàn ñà‑cuxioa, te quècahnua ini mar, te divi ducán ndisa icúmí cuu, nú nihnú ndisa ini‑nè cuu nacua nì cachi‑nè.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ xì‑nsiá, nsidaa iñàha ni cácàn tàhvì‑nsiá nùù Dios, nú xiníndísâ‑nsiá ñà‑sà‑ìá ñà‑ndùá nì xìcàn‑nsià, dandu nìhì‑nsiáñà.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Doco dava xichi xícàn tàhvì‑nsiá nùù‑yá, te xiní ùhì‑nsià iin ñanìtnaha‑nsia. Nú ducán nduá, dandu dihna icúmí‑nsiâ cuicahnú stnahá ini‑nsià, dandu vàtùni cuicahnú stná ini Yuandiáhá‑nsiâ iá ansivi sàhà cuàchi‑nsia.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Vàchi nú có‑xìcáhnû ini‑nsià sàhà ñanìtnaha‑nsia, dandu mà cuícáhnû stná ini mii‑yá sàhà cuàchi‑nsia.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Daaní, nì sàà tu‑ya xì‑né ñuu Jerusalén. Te na xicánúú‑yá ini veheñùhu cahnú yucán, dandu yucán nì casaà stnà dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì xídandacú nùù ñuu mà, nì tnàtuu‑ne nùù‑yá,
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 cachí‑nè:
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Te nì cachi‑yà xì‑né:
29 Jesus respondeu:
30 Cachi‑nsià xìˊ ana divi nì dàndàcù‑xì núù Juan (Bautista) ñà‑quida iì‑né nèhivì. ¿A Dios nì cachi xì‑né, te ò nèhivì ñuhìví? Naxiconihí‑nsiá nùí.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Dandu nècuàchìmà, nì candatnuhu tnahá nsidaa ní míí‑nê, cachí‑nè:
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Te nú ni cachí‑ndà divi nèhivì ùún nì cachi xì‑né, (dandu ni mà quéé víi stná mà).
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Ñàyùcàndùá, nì cacachi nècuàchìmà xì‑yá:
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.