Marcos 11

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Daaní, nì sàà‑yà xì‑né yatni ñuu Jerusalén ndé nduú ñuu cuati nani Betfagé xì Betania, yatni dìnì yucù Olivo. Dandu nì càhàn‑yà xì úì nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑cùhùn cuèé‑nè nùù‑xí.
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
2 Te dohó nì cachi‑yà xì‑né:
2 E disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o, e trazei-mo.
3 Te nú ndácàtnùhù nèhivì nùù‑nsiá índù chuun ndaxin‑nsiási, dandu cachi‑nsià xì‑né ñà‑Stoho‑ndà Señor xiñuhu xì‑sí, doco luegu naxicocuíìn‑si ―nì cachi‑yà.
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso? dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Daaní, luegu nì quihin ùì nècuàchìmà ichì cuàhàn‑nè, te nì xini‑nè yucán iín burru nì cachi‑yà, nuhní‑si yuhù ìchí yatni yehè iin vehe. Ñàyùcàndùá nì ndaxin‑nési.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Doco dava nècuàchì itá yucán, nì cachi‑nè:
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Dandu nì naxiconihí nècuàchìmà nacua nì cachi‑yà xì‑né. Dandu nì sàha nèhivì mà permisu ñà‑cundaca‑nèsi cùhùn.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e deixaram-nos ir.
7 Ñàyùcàndùá luegu nì saca‑nèsi cuàhàn‑nè ndé iá‑yà, te nì chitàndòó‑né sìcoto xi‑ne dìquì‑sí. Dandu nì sàcùnùú‑yàsi.
7 E levaram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Te cuàhà nècuàchì yucán, nì chitànduhù‑né dòò‑né ichì nacua cuàhàn yàha‑ya. Te dava‑ne, nì sahnde‑nè ndahà yutnù nì chindoo stná‑nè ichì.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Te nèhivì idónuu, xì stná nècuàchì nchícùn cahà‑xí, cánandee‑né, cachí‑nè:
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor;
10 Ndiaha gá coo, vàchi vàxi‑ne cunduu‑ne rey, cusahnú‑né na ian nìsa cusahnú xìì‑ndà David. ¡Ansivéhé mii‑yá iá ansivi! ―nì cachi‑nè.
10 Bendito o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Cunaha‑nsiá, ducán nì sàà Jesús ñuu Jerusalén. Dandu cuàhàn‑yà veheñùhu cahnú, te nì xini‑yà nansa iá nsidaa iñàha yucán. Dandu nì quee‑ya ñuu mà cuàhàn‑yà xì úxìn ùì compañeru‑yà ndè ñuu tii Betania, vàchi sànì cuaà.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo em redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Dandu dàtnàà inga quìvì nì quee‑ya xì‑né ñuu Betania mà vàxi‑ya. Te xíhì‑yà doco.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Te nì xini xìcà‑yá iín iin yutnù nani nù‑higu, te iá ndahà cuìí‑nu. Ñàyùcàndùá, cuàhàn‑yà cundehè‑yá a có‑càá sì‑higu caxì‑yá. Doco na ní tnàtuu‑ya nì xini‑yà micuísi ndahà‑nú iá. Còò quisì vídì, vàchi tàñáha ga sàà tiempu cana‑sì.
13 E, vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Dandu nì cachi‑yà xì yutnù mà:
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isto.
15 Nì nsihi ñà‑yùcán, dandu nì sàà‑yà xì nècuàchìmà ñuu Jerusalén. Dandu cuàhàn‑yà veheñùhu cahnú, te nì taxi nsihí‑yá tè‑dìcó xi tè‑xìín yucán. Nì naxiconihí‑yá mesa xi tiàa dama‑xi díhùn inga ñuu, te nì ducùn stná‑yà silla xi tè‑dìcó xi loma.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derrubou as mesas dos cambiadores e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Te cónì sáha stná‑yà lugar nacuico ni‑iin nèhivì carga xi‑ne yàha‑ne patiu veheñùhu cahnu‑ma.
16 E não consentia que alguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Te nì càhàn fuerte‑yà xì nèhivì yucán, cachí‑yà:
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada, por todas as nações, casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Doco dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, iníní stná‑nè ñà‑ndùá nì cachi‑yà. Te vichi yúhî‑nèyà, vàchi ináhá‑nê ndulócô nsidaa nèhivì sàhà ñà‑ndùá dacuahá‑yá. Ñàyùcàndùá nì quesaha‑né nandúcú‑nê nansa cui cahnì‑néyà.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isto, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam, porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Daaní, na ní cusinsiquin, dandu nì quee‑ya ñuu mà mànuhù‑yá (ñuu tii Betania).
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Daaní, dàtnàà inga quìvì vàxi tu‑ya xì nècuàchì dacuahá‑yá, te nì nayàha‑ne xì‑yá (ndé iín yutnù mà), te nì xini‑nè sànì ìchì dahuun‑nù ndè yohò‑nú.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Dandu nì nsinuu ini Pedro, te nì cachi‑nè xì‑yá:
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, se secou.
22 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus;
23 Vàchi palabra seguru nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó: nsidaa nèhivì có‑ìá xì duda, dècuèndè vàtùni dandacú stná‑nè nùù yucù jaàn ñà‑cuxioa, te quècahnua ini mar, te divi ducán ndisa icúmí cuu, nú nihnú ndisa ini‑nè cuu nacua nì cachi‑nè.
23 Porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ xì‑nsiá, nsidaa iñàha ni cácàn tàhvì‑nsiá nùù Dios, nú xiníndísâ‑nsiá ñà‑sà‑ìá ñà‑ndùá nì xìcàn‑nsià, dandu nìhì‑nsiáñà.
24 Por isso vos digo que todas as coisas que pedirdes, orando, crede receber, e tê-las-eis.
25 Doco dava xichi xícàn tàhvì‑nsiá nùù‑yá, te xiní ùhì‑nsià iin ñanìtnaha‑nsia. Nú ducán nduá, dandu dihna icúmí‑nsiâ cuicahnú stnahá ini‑nsià, dandu vàtùni cuicahnú stná ini Yuandiáhá‑nsiâ iá ansivi sàhà cuàchi‑nsia.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Vàchi nú có‑xìcáhnû ini‑nsià sàhà ñanìtnaha‑nsia, dandu mà cuícáhnû stná ini mii‑yá sàhà cuàchi‑nsia.
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos céus, vos não perdoará as vossas ofensas.
27 Daaní, nì sàà tu‑ya xì‑né ñuu Jerusalén. Te na xicánúú‑yá ini veheñùhu cahnú yucán, dandu yucán nì casaà stnà dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì xídandacú nùù ñuu mà, nì tnàtuu‑ne nùù‑yá,
27 E tornaram a Jerusalém, e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos, se aproximaram dele.
28 cachí‑nè:
28 E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Te nì cachi‑yà xì‑né:
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e então vos direi com que autoridade faço estas coisas:
30 Cachi‑nsià xìˊ ana divi nì dàndàcù‑xì núù Juan (Bautista) ñà‑quida iì‑né nèhivì. ¿A Dios nì cachi xì‑né, te ò nèhivì ñuhìví? Naxiconihí‑nsiá nùí.
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? respondei-me.
31 Dandu nècuàchìmà, nì candatnuhu tnahá nsidaa ní míí‑nê, cachí‑nè:
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
32 Te nú ni cachí‑ndà divi nèhivì ùún nì cachi xì‑né, (dandu ni mà quéé víi stná mà).
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo. Porque todos sustentavam que João verdadeiramente era profeta.
33 Ñàyùcàndùá, nì cacachi nècuàchìmà xì‑yá:
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.