Marcos 11

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Daaní, nì sàà‑yà xì‑né yatni ñuu Jerusalén ndé nduú ñuu cuati nani Betfagé xì Betania, yatni dìnì yucù Olivo. Dandu nì càhàn‑yà xì úì nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑cùhùn cuèé‑nè nùù‑xí.
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 Te dohó nì cachi‑yà xì‑né:
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Te nú ndácàtnùhù nèhivì nùù‑nsiá índù chuun ndaxin‑nsiási, dandu cachi‑nsià xì‑né ñà‑Stoho‑ndà Señor xiñuhu xì‑sí, doco luegu naxicocuíìn‑si ―nì cachi‑yà.
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Daaní, luegu nì quihin ùì nècuàchìmà ichì cuàhàn‑nè, te nì xini‑nè yucán iín burru nì cachi‑yà, nuhní‑si yuhù ìchí yatni yehè iin vehe. Ñàyùcàndùá nì ndaxin‑nési.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Doco dava nècuàchì itá yucán, nì cachi‑nè:
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Dandu nì naxiconihí nècuàchìmà nacua nì cachi‑yà xì‑né. Dandu nì sàha nèhivì mà permisu ñà‑cundaca‑nèsi cùhùn.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Ñàyùcàndùá luegu nì saca‑nèsi cuàhàn‑nè ndé iá‑yà, te nì chitàndòó‑né sìcoto xi‑ne dìquì‑sí. Dandu nì sàcùnùú‑yàsi.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Te cuàhà nècuàchì yucán, nì chitànduhù‑né dòò‑né ichì nacua cuàhàn yàha‑ya. Te dava‑ne, nì sahnde‑nè ndahà yutnù nì chindoo stná‑nè ichì.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Te nèhivì idónuu, xì stná nècuàchì nchícùn cahà‑xí, cánandee‑né, cachí‑nè:
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Ndiaha gá coo, vàchi vàxi‑ne cunduu‑ne rey, cusahnú‑né na ian nìsa cusahnú xìì‑ndà David. ¡Ansivéhé mii‑yá iá ansivi! ―nì cachi‑nè.
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Cunaha‑nsiá, ducán nì sàà Jesús ñuu Jerusalén. Dandu cuàhàn‑yà veheñùhu cahnú, te nì xini‑yà nansa iá nsidaa iñàha yucán. Dandu nì quee‑ya ñuu mà cuàhàn‑yà xì úxìn ùì compañeru‑yà ndè ñuu tii Betania, vàchi sànì cuaà.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Dandu dàtnàà inga quìvì nì quee‑ya xì‑né ñuu Betania mà vàxi‑ya. Te xíhì‑yà doco.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Te nì xini xìcà‑yá iín iin yutnù nani nù‑higu, te iá ndahà cuìí‑nu. Ñàyùcàndùá, cuàhàn‑yà cundehè‑yá a có‑càá sì‑higu caxì‑yá. Doco na ní tnàtuu‑ya nì xini‑yà micuísi ndahà‑nú iá. Còò quisì vídì, vàchi tàñáha ga sàà tiempu cana‑sì.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Dandu nì cachi‑yà xì yutnù mà:
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Nì nsihi ñà‑yùcán, dandu nì sàà‑yà xì nècuàchìmà ñuu Jerusalén. Dandu cuàhàn‑yà veheñùhu cahnú, te nì taxi nsihí‑yá tè‑dìcó xi tè‑xìín yucán. Nì naxiconihí‑yá mesa xi tiàa dama‑xi díhùn inga ñuu, te nì ducùn stná‑yà silla xi tè‑dìcó xi loma.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Te cónì sáha stná‑yà lugar nacuico ni‑iin nèhivì carga xi‑ne yàha‑ne patiu veheñùhu cahnu‑ma.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Te nì càhàn fuerte‑yà xì nèhivì yucán, cachí‑yà:
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Doco dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, iníní stná‑nè ñà‑ndùá nì cachi‑yà. Te vichi yúhî‑nèyà, vàchi ináhá‑nê ndulócô nsidaa nèhivì sàhà ñà‑ndùá dacuahá‑yá. Ñàyùcàndùá nì quesaha‑né nandúcú‑nê nansa cui cahnì‑néyà.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Daaní, na ní cusinsiquin, dandu nì quee‑ya ñuu mà mànuhù‑yá (ñuu tii Betania).
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Daaní, dàtnàà inga quìvì vàxi tu‑ya xì nècuàchì dacuahá‑yá, te nì nayàha‑ne xì‑yá (ndé iín yutnù mà), te nì xini‑nè sànì ìchì dahuun‑nù ndè yohò‑nú.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Dandu nì nsinuu ini Pedro, te nì cachi‑nè xì‑yá:
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Vàchi palabra seguru nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó: nsidaa nèhivì có‑ìá xì duda, dècuèndè vàtùni dandacú stná‑nè nùù yucù jaàn ñà‑cuxioa, te quècahnua ini mar, te divi ducán ndisa icúmí cuu, nú nihnú ndisa ini‑nè cuu nacua nì cachi‑nè.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ xì‑nsiá, nsidaa iñàha ni cácàn tàhvì‑nsiá nùù Dios, nú xiníndísâ‑nsiá ñà‑sà‑ìá ñà‑ndùá nì xìcàn‑nsià, dandu nìhì‑nsiáñà.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Doco dava xichi xícàn tàhvì‑nsiá nùù‑yá, te xiní ùhì‑nsià iin ñanìtnaha‑nsia. Nú ducán nduá, dandu dihna icúmí‑nsiâ cuicahnú stnahá ini‑nsià, dandu vàtùni cuicahnú stná ini Yuandiáhá‑nsiâ iá ansivi sàhà cuàchi‑nsia.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Vàchi nú có‑xìcáhnû ini‑nsià sàhà ñanìtnaha‑nsia, dandu mà cuícáhnû stná ini mii‑yá sàhà cuàchi‑nsia.
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Daaní, nì sàà tu‑ya xì‑né ñuu Jerusalén. Te na xicánúú‑yá ini veheñùhu cahnú yucán, dandu yucán nì casaà stnà dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì xídandacú nùù ñuu mà, nì tnàtuu‑ne nùù‑yá,
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 cachí‑nè:
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Te nì cachi‑yà xì‑né:
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Cachi‑nsià xìˊ ana divi nì dàndàcù‑xì núù Juan (Bautista) ñà‑quida iì‑né nèhivì. ¿A Dios nì cachi xì‑né, te ò nèhivì ñuhìví? Naxiconihí‑nsiá nùí.
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Dandu nècuàchìmà, nì candatnuhu tnahá nsidaa ní míí‑nê, cachí‑nè:
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Te nú ni cachí‑ndà divi nèhivì ùún nì cachi xì‑né, (dandu ni mà quéé víi stná mà).
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Ñàyùcàndùá, nì cacachi nècuàchìmà xì‑yá:
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.