Lucas 8
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARC
1 Daaní, nì quihin‑ya ichì cuàhàn‑yà nì nacàhin‑ya ñuu nahnú te ñuu cuati, cáhàn‑yà sàhù, cachítnùhu‑ya xì nèhivì ñà‑ndùú razón ndiaha sàhà ñuhìví ìì xí Dios. Te cutnáhâ stná‑yà xì nsì‑úxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá,
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 xì dava stná nècuàchì ñahà nì dàndúvàha‑ya. Dava‑ne, nìsa ñuhu ñà‑malu ini‑nè, te dava ga‑nè, cuèhè nì sandoho‑ne, doco nì dàndúvàha‑ya nsidaa‑né. Iin nècuàchì ñahà mà nani María Magdalena. Ùsà ñà‑malu nì tavà‑yá nùù‑né.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Te inga‑nè nani Juana, ñahàdìhí Chuza, iin nècuàchì dandacú nùù biene xi rey Herodes. Te inga nècuàchì ñahà mà nani Susana, te cuàhà gá stná nècuàchì ñahà dava ga cutnáhâ xí‑yâ cuàhàn‑nè, chindéé‑nêyà, te quidá stná‑nè cooperar.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Daaní, nì quesaa cuàhà nèhivì nì caquixi iin iin ñuu, nì nataca‑nè nùù‑yá. Te nì càhàn‑yà xì‑né, nì nacani‑ya xì‑né iin historia nduú ejemplu. Te dohó nì cachi‑yà:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 ―Nì ìa iin tiàa, te cuàhàn‑nè chihi‑ne. Te nì sate uun‑ne tata mà. Ducán nì quida‑ne, te dava‑ña nì còya mahì ichì. Te yucán nì sànihni nèhivì‑ñá; stná laa ndavá ansivi, nì saxì‑síâ.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Te dava stná tata mà, nì còya nùù cavà. Te yucán nì xìtìa, doco nì ìchà, vàchi còò ndèhì.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Te dava stná tata mà, nì còya mahì iñù, te iin‑ni nì sahnua xì‑ñá mà. Doco nì dàdáhviamà‑ñá.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Doco dava stná tata mà, nùù ñuhù vàha nì còya, te nì xìtià viìá; ndè ùhùn dico tantu nì cana ―nì cachi Jesús.
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Después nì xìcàn tnùhù nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑yá, cachí‑nè:
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Dandu nì cachi‑yà:
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 ’Cunaha‑nsiá, ñà‑yòhó nduá cuní cachi ejemplu mà: Tata mà nduú nahi Palabra xi Dios.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 Te tata nì còyo mahì ichì mà nduú nahi nèhivì iníní palabra (xi‑ya), dandu vàxi ñà‑malu, te dacúxíó‑si palabra mà ini anima‑nè sàhá màsà cúníndísâ‑né, te càcu anima‑nè.
12 e os que
13 Daaní, tata nì còyo nùù cavà mà nduú nèhivì iníní xí palabra ìì, te luegu cudíì ini‑nè sàhámà. Doco nahi viu còò yohò‑xí nduú‑né, iin ratu tii xiníndísâ‑né, dandu na yáha‑ne tnùndoho, luegu nacóó‑né palabra mà.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 Daaní, tata nì còyo mahì iñù mà nduú nèhivì iníní xí palabra xi‑ya, doco cuàhà gá nacání ini‑nè sàhà vida xi‑ne ñuhìví yohó; cuú cuàhà ini‑nè sàhà biene xi‑ne, te cuàhà gá diversión có‑ìá viì nandúcú‑nê. Ñàyùcàndùá, ducán queá xì‑né na ian nì cuu xi viu mà, nì dàhvia nì quida iñù, vàchi có‑sâà‑nè quida‑ne ñà‑vàha nacua cuní Dios.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Daaní, tata nì còyo nùù ñuhù vàha nduú nèhivì nihnú ndàcuisì inì‑xi; vàha anima‑nè, iníní‑né palabra vàha ma, te quidá ndisa‑neà cumplir, iin‑ni nchícùn‑nèà, te sàhámà nduú‑né nahi viu nì cana viì.
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 ’Nú sànì nacahmi‑nda iin lámpara, mà chícání‑ndáñâ tìxi iin cazuela, ò tíxi iin cama. Còó, icúmíâ cuian ndé ducún ñà‑cutnuà nùù nèhivì yáha ini vehe.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 Cunaha‑nsiá, nsidaa ñà‑ìá dèhé, icúmíâ tùi vateá. Vàchi nsidaa ñà‑ndùá quidádèhé nèhivì, icúmíâ natùi claruà, te cunitnùhu nèhivì sàhà‑ñá.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 ’Cunini vàha‑nsia na sáha xi‑nsiá ichì váha, vàchi nècuàchì ñuhú (ñà‑vàha) inì‑xi, chicá más icúmí‑nê nìhìtáhvì‑né; doco nèhivì có‑ñùhú ndisa (ñà‑vàha) inì‑xi, mate tuxí ini‑nè iá iyuhá, doco nsidaájàn, icúmíâ cuxio nsiha.
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Daaní, nì sàà dihi‑yá xì ñani‑yà, doco mànìcùí quìhvi‑ne ndé iá‑yà sàhà‑ñá cuàhà guá nèhivì ndoó yucán.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Dandu nì cachi nèhivì xì‑yá:
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Iin quìvì nì nana‑ya ini iin lancha, mii‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né:
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Te na xicá‑nu cuàhàn‑nu mahì mar, dandu nì quìdì‑yà. Daaní, nì quesaha nì cana iin tàchì fuerte vàxi ndè ñuhù íchî, te nì quesaha cuàhàn chitu lancha mà tècuìí, yáha ga iá peligru xì nsidaa‑né.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Dandu nì catnàtuu‑ne ndé indúhu‑yá quídì‑yà, te nì dàndácòo‑neyà, cachí‑nè xì‑yá:
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Te nì cachi‑yà xì‑né:
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Daaní, cuàhàn lancha mà, te nì sàà‑nu ndè ñuu nècuàchì gadarenu. Frente ladu Galilea indúhu ñuu mà.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Te nì nuu Jesús lancha mà nùù ñuhù íchî. Dandu yucán vàxi iin tiàa ñuu mà, ñuhú cuáhà ñà‑malu anima‑nè. Sàcàní tiempu ñuhá anima‑nè. Có‑ndìxí‑né sìcoto, ni còò stná vehe‑ne, cuisì mahì cueva ndé xí‑indùxin nsìi iá‑nè.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Doco na ní xini‑nè Jesús, nì ndàhì ndee‑né nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá, te fuerte nì cachi‑nè xì‑yá:
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 Ducán nì cachi nècuàchì‑mà, vàchi sàcàchí Jesús xì ñà‑malu mà ñà‑nì quèá ini‑nè. Vàchi antes cuàhà xichi nì dàndòhá‑nè, ñàyùcàndùá nì sàcùnuhni‑nè xì cadena xì stná manilla càa, te ducán nìsa ìa‑ne, ndiaá nèhivì‑né. Doco siempre sahndé uun‑ne ñà‑nùhní‑nè, te xinúdèhé‑nè yucù sáhàn‑nè quidá ñà‑malu mà.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Dandu Jesús, nì xìcàn tnùhù‑yá nùá, cachí‑yà:
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Te nì sacundahvíà nùù‑yá ñà‑màsà dándácû‑yá cùhàn cuñuha yavi cunú sàstnùhù.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Te yatni yucán iá iin yucù ndé ndoó cuàhà cochi xixáhan‑sì. Ñàyùcàndùá, nì xìcàn tàhvìá nùù‑yá áma cuáha‑ya permisu cùhàn caquìhvia ini cochi yucán. Te nì sàha‑ya permisu.
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Dandu nì canacoyo nsidaa‑ñá ini tiàa ma cuàhàn, te nì caquìhvia ini cochi mà. Dandu nsidaa quisì mà, (nì culocó‑si); carrera nì canuu‑sì candiaa mà nì còyo‑sì mar, te nì càhà‑si.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Daaní, tè‑xíndiaa xì cochi mà, na ní caxinì‑te nì cuu ducán, dandu carrera mànuhù‑té nì nacani‑tè xì nèhivì ñuu yucán xì stná nèhivì ranchu.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Dandu ní caquee nsidaa‑né vàxi‑ne cundaà ini‑nè ndíà nduá nì cuu. Te nì casaà‑nè ndé iá Jesús, nì xini‑nè, yucán iá tiàa nì caquee ñà‑malu anima‑xi, iá‑nè nùù‑yá, sàndìxí‑nè sìcoto vichi. Sànì nàcòo nsihi sàxìnítnùní‑nè. Ñàyùcàndùá, yáha ga nì cayùhí nèhivì mà.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Dandu tiàa nì caxini nansa nì cuu nì dàndúvàha‑ya tiàa ma, nì nacani‑ne xì nèhivì nì caquesaa mà.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Dandu nsidaa nècuàchì ladu Gadara mà, nì sacundahví‑nè nùù‑yá ñà‑nì quèé‑yá nùù ladu mà, vàchi yúhî cuaá‑nè. Ñàyùcàndùá, nì nana tu‑ya lancha ñà‑cùhùn‑yà.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 Dandu tiàa nì caquee ñà‑malu nùù‑xìmà, nì sacundahví‑nè nùù‑yá cuní‑nè cutnahá‑né xì‑yá cùhùn. Doco nì techuún‑yánè nùhù‑nè, cachí‑yà:
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 ―Xuhun‑ní vehe‑ní, te nacani nchihì‑ní nsidaa favor nì quida Dios xì‑ní ―nì cachi‑yà.
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Daaní, na ní nasaa‑yà, nì cacudiì ini nèhivì ndòó yucán, vàchi xíndiatu nsidaa‑né ñà‑nsiaa‑yà.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Daaní, nì sàà iin nècuàchì nani Jairo nùù‑yá; iin nècuàchì cusáhnû nùù iin veheñùhu nduú‑né. Te nì tutuyuhu‑né ñuhù nùù sàhà‑yá nì sacundahví‑nè nùù‑yá ñà‑cùhùn‑yà vehe‑ne.
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 Vàchi mindaa dèheyoco‑né iá, nahi ùxìn ùì cuìà xicá‑ña, doco vichi sàcùcáhví‑ña. Ñàyùcàndùá nì quihin Jesús ichì cuàhàn‑yà. Doco cuàhà stná nèhivì cutnáhâ xí‑yâ, dècuèndè yáha ga tnuu cuàhàn‑nè xì‑yá ñà‑cuàhà guá‑nè.
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Te mahì nèhivì mà cuàhàn stná iin nècuàchì ñahà, ùxìn ùì cuìà sàcuàhàn‑nè ndohó‑né cuèhè nìì, te sànì nsihi dìhùn xí‑né cuàhàn nùù cuàhà nècuàchì nì quidatatna xi‑né, doco ni‑iin nècuàchìmà, cónì níhì‑né dandúvàha‑ñané.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Te vichi divi ñahà mà nì quixi ladu yàtà Jesús, nì dàcúhùn‑nè ndahà‑né nùù ìcà sìcoto xi‑ya. Te hora nchito ma nì cucuiìn nìì‑né.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Dandu ní cachi Jesús:
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Doco nì cachi‑yà:
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Dandu nècuàchì ñahà mà, nì cundaà stná ini‑nè ñà‑sà‑ìnáhá Jesús ñà‑ndùá nì quida‑ne. Ñàyùcàndùá, vàxi‑ne, ndé quidí cuisì‑né nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá. Te itá nsidaa nèhivì yucán, iníní‑né, te nì nacani nècuàchìmà xì‑yá índù ñà‑dìsáhà‑xí nì dàcácùhun‑ne ndahà‑né ìcà‑yá, te nì nduvàha‑ne vichi duha.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Na meru cachí‑yà ducan, dandu nì quesaa iin tiàa nì quixi vehe presidente xi veheñùhu ma, te nì càhàn‑te xi nècuàchìmà, cachí‑te:
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Doco nì tiacu Jesús ñà‑ndùá nì cachì‑te, ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì nècuàchì dàndàcù‑mà:
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Daaní, (nì sàà‑yà xì‑né), te nì quìhvi‑ya xì‑né ini vehe. Doco cónì sáha‑ya quìhvi inga nèhivì (ndé indúhu nsìi ma), cuisì Pedro xì Jacobo xì Juan xì stná yuadíhí‑ñâ.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 Vàchi ndoó cuàhà nèhivì, te sacú ndee‑né, cána‑ne ñà‑sànì xìhì‑ña. Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Dandu nècuàchìmà, nì sàcùndiaa‑nèyà, vàchi ináhá‑nê ñà‑sànì xìhì‑ña nduá.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Doco mii‑yá, nì cachi‑yà ni cáquéé nsihi‑ne fuera. Dandu nì tnii‑yà ndahà‑ñá, te nì càhàn fuerte‑yà, cachí‑yà:
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 Daaní, nì nsiaa tu espíritu xi‑ñà, te yàchì nì ndacuiìn‑ña. Te nì dàndàcú‑yá daquixí‑né ñà‑cutiacù‑ña.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Te yuadíhí‑ñâ, yáha ga nì ndulocó‑nè. Dandu nì cachi‑yà xì‑né ñà‑màsà nácání‑né xì ni‑iin nèhivì.
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.