Lucas 5
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Iin xichi nì nataca cuàhà sàstnùhù nèhivì (nùù‑yá), te yáha ga ndutnúú‑yá quìdá‑né, vàchi cuní‑nè cunini‑ne palabra xi Dios. Yuhù mar de Genesaret iín‑yá;
1 Estando Jesus um dia à margem do lago de Genesaré, o povo se comprimia em redor dele para ouvir a palavra de Deus.
2 te nì xini‑yà yucán itá ùì lancha (mahì tècuìí mà), doco sànì caquee stohò‑nu, nacáté‑né ñunù xí‑né, vàchi tè‑tàvá siaca xínduu‑ne.
2 Vendo duas barcas estacionadas à beira do lago, - pois os pescadores haviam descido delas para consertar as redes -,
3 Ñàyùcàndùá, nì nana‑ya nì quècahnu stná‑yà ini iin lancha yucán, Simón nani stohò‑nu. Dandu nì càhàn‑yà xì nècuàchìmà áma dácûxícá tii gá‑nènu cùhùn mahì tècuìí, te ducán nì quida‑ne. Dandu nì sàcòo‑ya ini lancha mà, te nì quesaha‑yá nì dàcuàhá‑yá nèhivì cuáhà mà.
3 subiu a uma das barcas que era de Simão e pediu-lhe que a afastasse um pouco da terra; e sentado, ensinava da barca o povo.
4 Daaní, nì nsihi nì dàcuàhá‑yánè, dandu nì cachi‑yà xì Simón:
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Doco nì cachi Simón xì‑yá:
5 Simão respondeu-lhe: Mestre, trabalhamos a noite inteira e nada apanhamos; mas por causa de tua palavra, lançarei a rede.
6 Daaní, na ní dànùú tú‑né ñunù xí‑né, nì tùi cuàhà siaca, dècuèndè nì quesaha ndátà ñunù xí‑né ñà‑cuàhà guá‑si.
6 Feito isto, apanharam peixes em tanta quantidade, que a rede se lhes rompia.
7 Ñàyùcàndùá nì quida‑ne seña nùù compañeru‑nè ndoó inga lancha ñà‑nì tnátuu stná nècuàchìmà chindee stná‑nè. Doco na ní caquesaa‑nè, nì chitu ndúì lancha mà puru siaca, sàmérù càhà‑nu ni cuí.
7 Acenaram aos companheiros, que estavam na outra barca, para que viessem ajudar. Eles vieram e encheram ambas as barcas, de modo que quase iam ao fundo.
8 Na ní xini Simón Pedro nì cuu ducán, dandu nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
8 Vendo isso, Simão Pedro caiu aos pés de Jesus e exclamou: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Vàchi mii‑né xì nsidaa nècuàchì cutnáhâ xí‑nê, yáha ga nì ndulocó‑nè sàhà ñà‑cuàhà guá siaca nì catavà‑né.
9 É que tanto ele como seus companheiros estavam assombrados por causa da pesca que haviam feito.
10 Te ducán stná dèhe Zebedeo nani Jacobo xì Juan, cuàhà gá nì ndulocó stná‑nè, vàchi iin‑ni compañeru xínduu‑ne xì Simón nùù chuun xi‑ne. Dandu nì cachi Jesús xì Simón:
10 O mesmo acontecera a Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus companheiros. Então Jesus disse a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Ñàyùcàndùá, nì dàtnátuu‑ne lancha xi‑ne nùù ñuhù íchî, te nsidaa‑né nì nacoo ìì‑né ñà‑ndùá icúmí‑nê, te nì tenchicùn‑nè mii‑yá.
11 E atracando as barcas à terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Daaní, nì cuu iin xichi iá‑yà iin ñuu, te yucán iá stná iin tiàa ndoho‑xi cuèhè lepra. Te nècuàchìmà, nì xini‑nè yucán iín Jesús, ñàyùcàndùá nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá nì tutuyuhu‑né nùù sàhà‑yá, te nì xìcàn tàhvì‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
12 Estando ele numa cidade, apareceu um homem cheio de lepra. Vendo Jesus, lançou-se com o rosto por terra e lhe suplicou: Senhor, se queres, podes limpar-me.
13 Dandu nì dàcúhùn Jesús ndahà‑yá dìnì‑né, te nì cachi‑yà:
13 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero; sê purificado! No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Dandú nì sàcùnaha‑né nùù‑yá ñà‑màsà cáchí‑nè xì nèhivì, cuisì‑ní ni cúhùn‑nè nùù dùtù dacuní‑nè nècuàchìmà ìcà‑né (ñà‑sànì nduvàha‑ne), dandu nacuàha‑ne promesa nùù Dios, vàchi ducán cachí ley xi Moisés, te ducán cundaà stná ini nèhivì ñà‑sànì nduvàha‑ne.
14 Ordenou-lhe Jesus que o não contasse a ninguém, dizendo-lhe, porém: Vai e mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés prescreveu, para lhes servir de testemunho.
15 Doco còó, vihi gá más nì xìtià palabra sàhà‑yá, te cuàhà gá nèhivì nì nachitu nùù‑yá, cuní‑nè cunini‑ne cáhàn‑yà, te cuní stná‑nè nduvàha‑ne sàhà cuèhè quida‑xi‑né.
15 Entretanto, espalhava-se mais e mais a sua fama e concorriam grandes multidões para o ouvir e ser curadas das suas enfermidades.
16 Doco mii‑ya, nìsa quecuaán‑yá iladu ndé còò nèhivì, te yucán nì xìcàn tàhvì‑yá.
16 Mas ele costumava retirar-se a lugares solitários para orar.
17 Daaní, iin quìvì iá‑yà dacuahá‑yá nèhivì. Te yucán ndoó stná nècuàchì fariseu xì stná nècuàchì ley xi veheñùhu; nduú‑né nèhivì nì caquixi cuàhà ñuu ladu Galilea, xì stná ñuu cuachi ladu Judea xì stná ñuu Jerusalén. Te fuerte nì chindee Dios nì dàndúvàha Jesús cuàhà nèhivì.
17 Um dia estava ele ensinando. Ao seu derredor estavam sentados fariseus e doutores da lei, vindos de todas as localidades da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor fazia-o realizar várias curas.
18 Daaní, yucán nì casaà gà stná itnii nèhivì nsida‑xi iin camilla indúhu iin nècuàchì nì dàñà íì cuerpu‑xi. Te nandúcú nècuàchìmà nansa dayáha‑ne nècuàchì cuhí xi‑ne ini vehe, te chinduhù‑né nècuàchìmà nùù‑yá.
18 Apareceram algumas pessoas trazendo num leito um homem paralítico; e procuravam introduzi-lo na casa e pô-lo diante dele.
19 Doco cónì níhì‑né nansa quida‑ne ducán ñà‑chitu guá nèhivì ndoó. Ñàyùcàndùá, nì canana‑ne dìnìvèhé, nì nacanì‑nè teja, te nì dànùú‑né camilla mà dècuèndè ndé iín Jesús mahì nèhivì mà.
19 Mas não achando por onde o introduzir, por causa da multidão, subiram ao telhado e por entre as telhas o arriaram com o leito ao meio da assembléia, diante de Jesus.
20 Te na ní xini‑yà ñà‑cuàhà guá xíxinindisá nècuàchìmà mii‑yá, dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì cuhí mà:
20 Vendo a fé que tinham, disse Jesus: Meu amigo, os teus pecados te são perdoados.
21 Dandu nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì fariseu, nì quesaha‑né nacání ini‑nè, te cachí‑nè entre mii‑né: “¿Índù chuun cachí guâ tè‑yòhó ducán? Mà ndóo ini Dios sàhà palabra cachí‑te, vàchi còò inga ana cui cuicahnú inì‑xi sàhà‑ndà, cuisì Dios”.
21 Então os escribas e os fariseus começaram a pensar e a dizer consigo mesmos: Quem é este homem que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados senão unicamente Deus?
22 — ausente —
22 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, replicou-lhes: Que pensais nos vossos corações?
23 — ausente —
23 Que é mais fácil dizer: Perdoados te são os pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
24 Pues yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, cuàhìn quide iñàha ñà‑cundaà ini‑nsià ñà‑ìcúmí ndise derechu cuicahnú inì sàhà cuàchi nèhivì ñuhìví.
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder de perdoar pecados {disse ele ao paralítico}, eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Vichi vichi nì ndacuiin nècuàchì cuhí mà, indéhe nsidaa nèhivì yucán; te nì ndanihi‑ne camilla xi‑ne, mànuhù‑né vehe‑ne ndeníhí vàha‑ne Dios.
25 No mesmo instante, levantou-se ele à vista deles, tomou o leito e partiu para casa, glorificando a Deus.
26 Dandu yáha ga nì ndulocó nsidaa nèhivì mà, te nì ndenihi vàha stná‑nè mii‑yá, te yúhî stná‑nè, cachí‑nè:
26 Todos ficaram transportados de entusiasmo e glorificavam a Deus; e tomados de temor, diziam: Hoje vimos coisas maravilhosas.
27 Daaní, nì quee‑ya cuàhàn‑yà, te nì xini‑yà iin nècuàchì dachíyàhvi renta nani Leví, iá‑nè lugar ndé naquíhín‑né renta. Te nì cachi‑yà xì‑né:
27 Depois disso, ele saiu e viu sentado ao balcão um coletor de impostos, por nome Levi, e disse-lhe: Segue-me.
28 Dandu nì ndacuiin‑nè nì nacoo nsihi‑ne nsidaámà, te cuàhàn stná‑nè xì‑yá.
28 Deixando ele tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Daaní, después nì quida‑ne iin vicò cahnú vehe‑ne ñà‑cañúhu‑né Jesús. Te yucán nì casaà stná cuàhà nècuàchì dachíyàhvi, xì cuàhà stná nèhivì ùún, te ndoó nsidaa‑né (xixí‑né) yucán.
29 Levi deu-lhe um grande banquete em sua casa; vários desses fiscais e outras pessoas estavam sentados à mesa com eles.
30 Doco nècuàchì ley xi veheñùhu xì stná nècuàchì fariseu, nì xitnùhu‑ne nècuàchì dacuahá‑yá, cachí‑nè:
30 Os fariseus e os seus escribas puseram-se a criticar e a perguntar aos discípulos: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pessoas de má vida?
31 Dandu nì naxiconihí Jesús nùù nècuàchìmà, cachí‑yà:
31 Respondeu-lhes Jesus: Não são os homens de boa saúde que necessitam de médico, mas sim os enfermos.
32 Yùhù, màdì nèhivì nihnú ndàcuisì inì‑xi vàxi càhàn xìˊ. Còó; nèhivì cuáchi vàxi nanduquí, áma naxicocuíìn ini‑nè sàhà cuàchi‑ne.
32 Não vim chamar à conversão os justos, mas sim os pecadores.
33 Daaní, nì cachi nèhivì xì‑yá:
33 Eles então lhe disseram: Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam com freqüência e fazem longas orações, mas os teus comem e bebem...
34 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
34 Jesus respondeu-lhes: Porventura podeis vós obrigar a jejuar os amigos do esposo, enquanto o esposo está com eles?
35 Doco vàxi iin quìvì mà cóó gá noviu nùù‑né, dandísá, tiempu yucán icúmí‑nê cunihiì‑né cundoo dòcó‑nè.
35 Virão dias em que o esposo lhes será tirado; então jejuarão.
36 Dandu nì nacani stná‑yà xì‑né inga ejemplu, cachí‑yà:
36 Propôs-lhes também esta comparação: Ninguém rasga um pedaço de roupa nova para remendar uma roupa velha, porque assim estragaria uma roupa nova. Além disso, o remendo novo não assentaria bem na roupa velha.
37 Stná vinu, nú vinu saa nduá, dandu mà dáquêe nèhivì‑ñá ini itni iìn tuhú, vàchi nú ducán, cahnsià quida vinu saa ma, te ndàtà‑ñá, dandu cuìtià vinu mà, te cuchicuéhè stná itni iìn mà.
37 Também ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres e entornar-se-á, e perder-se-ão os odres;
38 Ñàyùcàndùá, nú vinu saa nduá, dandu itni iìn sàà chívàha nèhivì‑ñá, te còò ni‑iñàha cuu xán, te ni stná itni mà.
38 mas o vinho novo deve-se pôr em odres novos, e assim ambos se conservam.
39 Iin tiàa tùha coho vinu tuhú, có‑cùní‑te vinu saa, vàchi cachí‑te: “Ñà‑tùhú chicá vàha”.
39 Demais, ninguém que bebeu do vinho velho quer já do novo, porque diz: O vinho velho é melhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.