Lucas 5

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Iin xichi nì nataca cuàhà sàstnùhù nèhivì (nùù‑yá), te yáha ga ndutnúú‑yá quìdá‑né, vàchi cuní‑nè cunini‑ne palabra xi Dios. Yuhù mar de Genesaret iín‑yá;
1 Certa vez, quando a multidão apertava Jesus para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genezaré;
2 te nì xini‑yà yucán itá ùì lancha (mahì tècuìí mà), doco sànì caquee stohò‑nu, nacáté‑né ñunù xí‑né, vàchi tè‑tàvá siaca xínduu‑ne.
2 e viu dois barcos junto à praia do lago; mas os pescadores haviam descido deles, e estavam lavando as redes.
3 Ñàyùcàndùá, nì nana‑ya nì quècahnu stná‑yà ini iin lancha yucán, Simón nani stohò‑nu. Dandu nì càhàn‑yà xì nècuàchìmà áma dácûxícá tii gá‑nènu cùhùn mahì tècuìí, te ducán nì quida‑ne. Dandu nì sàcòo‑ya ini lancha mà, te nì quesaha‑yá nì dàcuàhá‑yá nèhivì cuáhà mà.
3 Entrando ele num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, sentando-se, ensinava do barco as multidões.
4 Daaní, nì nsihi nì dàcuàhá‑yánè, dandu nì cachi‑yà xì Simón:
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo e lançai as vossas redes para a pesca.
5 Doco nì cachi Simón xì‑yá:
5 Ao que disse Simão: Mestre, trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; mas, sobre tua palavra, lançarei as redes.
6 Daaní, na ní dànùú tú‑né ñunù xí‑né, nì tùi cuàhà siaca, dècuèndè nì quesaha ndátà ñunù xí‑né ñà‑cuàhà guá‑si.
6 Feito isto, apanharam uma grande quantidade de peixes, de modo que as redes se rompiam.
7 Ñàyùcàndùá nì quida‑ne seña nùù compañeru‑nè ndoó inga lancha ñà‑nì tnátuu stná nècuàchìmà chindee stná‑nè. Doco na ní caquesaa‑nè, nì chitu ndúì lancha mà puru siaca, sàmérù càhà‑nu ni cuí.
7 Acenaram então aos companheiros que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. Eles, pois, vieram, e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.
8 Na ní xini Simón Pedro nì cuu ducán, dandu nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
8 Vendo isso Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Vàchi mii‑né xì nsidaa nècuàchì cutnáhâ xí‑nê, yáha ga nì ndulocó‑nè sàhà ñà‑cuàhà guá siaca nì catavà‑né.
9 Pois, à vista da pesca que haviam feito, o espanto se apoderara dele e de todos os que com ele estavam,
10 Te ducán stná dèhe Zebedeo nani Jacobo xì Juan, cuàhà gá nì ndulocó stná‑nè, vàchi iin‑ni compañeru xínduu‑ne xì Simón nùù chuun xi‑ne. Dandu nì cachi Jesús xì Simón:
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. Disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante serás pescador de homens.
11 Ñàyùcàndùá, nì dàtnátuu‑ne lancha xi‑ne nùù ñuhù íchî, te nsidaa‑né nì nacoo ìì‑né ñà‑ndùá icúmí‑nê, te nì tenchicùn‑nè mii‑yá.
11 E, levando eles os barcos para a terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Daaní, nì cuu iin xichi iá‑yà iin ñuu, te yucán iá stná iin tiàa ndoho‑xi cuèhè lepra. Te nècuàchìmà, nì xini‑nè yucán iín Jesús, ñàyùcàndùá nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá nì tutuyuhu‑né nùù sàhà‑yá, te nì xìcàn tàhvì‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
12 Estando ele numa das cidades, apareceu um homem cheio de lepra que, vendo a Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou-lhe: Senhor, se quiseres, bem podes tornar-me limpo.
13 Dandu nì dàcúhùn Jesús ndahà‑yá dìnì‑né, te nì cachi‑yà:
13 Jesus, pois, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero; sê limpo. No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Dandú nì sàcùnaha‑né nùù‑yá ñà‑màsà cáchí‑nè xì nèhivì, cuisì‑ní ni cúhùn‑nè nùù dùtù dacuní‑nè nècuàchìmà ìcà‑né (ñà‑sànì nduvàha‑ne), dandu nacuàha‑ne promesa nùù Dios, vàchi ducán cachí ley xi Moisés, te ducán cundaà stná ini nèhivì ñà‑sànì nduvàha‑ne.
14 Ordenou-lhe, então, que a ninguém contasse isto. Mas vai, disse ele, mostra-te ao sacerdote e faze a oferta pela tua purificação, conforme Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
15 Doco còó, vihi gá más nì xìtià palabra sàhà‑yá, te cuàhà gá nèhivì nì nachitu nùù‑yá, cuní‑nè cunini‑ne cáhàn‑yà, te cuní stná‑nè nduvàha‑ne sàhà cuèhè quida‑xi‑né.
15 A sua fama, porém, se divulgava cada vez mais, e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo e serem curadas das suas enfermidades.
16 Doco mii‑ya, nìsa quecuaán‑yá iladu ndé còò nèhivì, te yucán nì xìcàn tàhvì‑yá.
16 Mas ele se retirava para os desertos, e ali orava.
17 Daaní, iin quìvì iá‑yà dacuahá‑yá nèhivì. Te yucán ndoó stná nècuàchì fariseu xì stná nècuàchì ley xi veheñùhu; nduú‑né nèhivì nì caquixi cuàhà ñuu ladu Galilea, xì stná ñuu cuachi ladu Judea xì stná ñuu Jerusalén. Te fuerte nì chindee Dios nì dàndúvàha Jesús cuàhà nèhivì.
17 Um dia, quando ele estava ensinando, achavam-se ali sentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galiléia e da Judéia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Daaní, yucán nì casaà gà stná itnii nèhivì nsida‑xi iin camilla indúhu iin nècuàchì nì dàñà íì cuerpu‑xi. Te nandúcú nècuàchìmà nansa dayáha‑ne nècuàchì cuhí xi‑ne ini vehe, te chinduhù‑né nècuàchìmà nùù‑yá.
18 E eis que uns homens, trazendo num leito um paralítico, procuravam introduzi-lo e pô-lo diante dele.
19 Doco cónì níhì‑né nansa quida‑ne ducán ñà‑chitu guá nèhivì ndoó. Ñàyùcàndùá, nì canana‑ne dìnìvèhé, nì nacanì‑nè teja, te nì dànùú‑né camilla mà dècuèndè ndé iín Jesús mahì nèhivì mà.
19 Mas, não achando por onde o pudessem introduzir por causa da multidão, subiram ao eirado e, por entre as telhas, o baixaram com o leito, para o meio de todos, diante de Jesus.
20 Te na ní xini‑yà ñà‑cuàhà guá xíxinindisá nècuàchìmà mii‑yá, dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì cuhí mà:
20 E vendo-lhes a fé, disse ele: Homem, são-te perdoados os teus pecados.
21 Dandu nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì fariseu, nì quesaha‑né nacání ini‑nè, te cachí‑nè entre mii‑né: “¿Índù chuun cachí guâ tè‑yòhó ducán? Mà ndóo ini Dios sàhà palabra cachí‑te, vàchi còò inga ana cui cuicahnú inì‑xi sàhà‑ndà, cuisì Dios”.
21 Então os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que profere blasfêmias? Quem é este que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão só Deus?
22 — ausente —
22 Jesus, porém, percebendo os seus pensamentos, respondeu, e disse-lhes: Por que arrazoais em vossos corações?
23 — ausente —
23 Qual é mais fácil? dizer: São-te perdoados os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Pues yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, cuàhìn quide iñàha ñà‑cundaà ini‑nsià ñà‑ìcúmí ndise derechu cuicahnú inì sàhà cuàchi nèhivì ñuhìví.
24 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse ao paralítico}, a ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Vichi vichi nì ndacuiin nècuàchì cuhí mà, indéhe nsidaa nèhivì yucán; te nì ndanihi‑ne camilla xi‑ne, mànuhù‑né vehe‑ne ndeníhí vàha‑ne Dios.
25 Imediatamente se levantou diante deles, tomou o leito em que estivera deitado e foi para sua casa, glorificando a Deus.
26 Dandu yáha ga nì ndulocó nsidaa nèhivì mà, te nì ndenihi vàha stná‑nè mii‑yá, te yúhî stná‑nè, cachí‑nè:
26 E, tomados de pasmo, todos glorificavam a Deus; e diziam, cheios de temor: Hoje vimos coisas extraordinárias.
27 Daaní, nì quee‑ya cuàhàn‑yà, te nì xini‑yà iin nècuàchì dachíyàhvi renta nani Leví, iá‑nè lugar ndé naquíhín‑né renta. Te nì cachi‑yà xì‑né:
27 Depois disso saiu e, vendo um publicano chamado Levi, sentado na coletoria, disse-lhe: Segue-me.
28 Dandu nì ndacuiin‑nè nì nacoo nsihi‑ne nsidaámà, te cuàhàn stná‑nè xì‑yá.
28 Este, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Daaní, después nì quida‑ne iin vicò cahnú vehe‑ne ñà‑cañúhu‑né Jesús. Te yucán nì casaà stná cuàhà nècuàchì dachíyàhvi, xì cuàhà stná nèhivì ùún, te ndoó nsidaa‑né (xixí‑né) yucán.
29 Deu-lhe então Levi um lauto banquete em sua casa; havia ali grande número de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.
30 Doco nècuàchì ley xi veheñùhu xì stná nècuàchì fariseu, nì xitnùhu‑ne nècuàchì dacuahá‑yá, cachí‑nè:
30 Murmuravam, pois, os fariseus e seus escribas contra os discípulos, perguntando: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Dandu nì naxiconihí Jesús nùù nècuàchìmà, cachí‑yà:
31 Respondeu-lhes Jesus: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos;
32 Yùhù, màdì nèhivì nihnú ndàcuisì inì‑xi vàxi càhàn xìˊ. Còó; nèhivì cuáchi vàxi nanduquí, áma naxicocuíìn ini‑nè sàhà cuàchi‑ne.
32 eu não vim chamar justos, mas pecadores, ao arrependimento.
33 Daaní, nì cachi nèhivì xì‑yá:
33 Disseram-lhe eles: Os discípulos de João jejuam freqüentemente e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem.
34 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
34 Respondeu-lhes Jesus: Podeis, porventura, fazer jejuar os convidados às núpcias enquanto o noivo está com eles?
35 Doco vàxi iin quìvì mà cóó gá noviu nùù‑né, dandísá, tiempu yucán icúmí‑nê cunihiì‑né cundoo dòcó‑nè.
35 Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; naqueles dias, sim hão de jejuar.
36 Dandu nì nacani stná‑yà xì‑né inga ejemplu, cachí‑yà:
36 Propôs-lhes também uma parábola: Ninguém tira um pedaço de um vestido novo para o coser em vestido velho; do contrário, não somente rasgará o novo, mas também o pedaço do novo não condirá com o velho.
37 Stná vinu, nú vinu saa nduá, dandu mà dáquêe nèhivì‑ñá ini itni iìn tuhú, vàchi nú ducán, cahnsià quida vinu saa ma, te ndàtà‑ñá, dandu cuìtià vinu mà, te cuchicuéhè stná itni iìn mà.
37 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão;
38 Ñàyùcàndùá, nú vinu saa nduá, dandu itni iìn sàà chívàha nèhivì‑ñá, te còò ni‑iñàha cuu xán, te ni stná itni mà.
38 mas vinho novo deve ser deitado em odres novos.
39 Iin tiàa tùha coho vinu tuhú, có‑cùní‑te vinu saa, vàchi cachí‑te: “Ñà‑tùhú chicá vàha”.
39 E ninguém, tendo bebido o velho, quer o novo; porque diz: O velho é bom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.