Lucas 5

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Iin xichi nì nataca cuàhà sàstnùhù nèhivì (nùù‑yá), te yáha ga ndutnúú‑yá quìdá‑né, vàchi cuní‑nè cunini‑ne palabra xi Dios. Yuhù mar de Genesaret iín‑yá;
1 Aconteceu que, ao apertá-lo a multidão para ouvir a palavra de Deus, estava ele junto ao lago de Genesaré;
2 te nì xini‑yà yucán itá ùì lancha (mahì tècuìí mà), doco sànì caquee stohò‑nu, nacáté‑né ñunù xí‑né, vàchi tè‑tàvá siaca xínduu‑ne.
2 e viu dois barcos junto à praia do lago; mas os pescadores, havendo desembarcado, lavavam as redes.
3 Ñàyùcàndùá, nì nana‑ya nì quècahnu stná‑yà ini iin lancha yucán, Simón nani stohò‑nu. Dandu nì càhàn‑yà xì nècuàchìmà áma dácûxícá tii gá‑nènu cùhùn mahì tècuìí, te ducán nì quida‑ne. Dandu nì sàcòo‑ya ini lancha mà, te nì quesaha‑yá nì dàcuàhá‑yá nèhivì cuáhà mà.
3 Entrando em um dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, ensinava do barco as multidões.
4 Daaní, nì nsihi nì dàcuàhá‑yánè, dandu nì cachi‑yà xì Simón:
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Doco nì cachi Simón xì‑yá:
5 Respondeu-lhe Simão: Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos, mas sob a tua palavra lançarei as redes.
6 Daaní, na ní dànùú tú‑né ñunù xí‑né, nì tùi cuàhà siaca, dècuèndè nì quesaha ndátà ñunù xí‑né ñà‑cuàhà guá‑si.
6 Isto fazendo, apanharam grande quantidade de peixes; e rompiam-se-lhes as redes.
7 Ñàyùcàndùá nì quida‑ne seña nùù compañeru‑nè ndoó inga lancha ñà‑nì tnátuu stná nècuàchìmà chindee stná‑nè. Doco na ní caquesaa‑nè, nì chitu ndúì lancha mà puru siaca, sàmérù càhà‑nu ni cuí.
7 Então, fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase irem a pique.
8 Na ní xini Simón Pedro nì cuu ducán, dandu nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Senhor, retira-te de mim, porque sou pecador.
9 Vàchi mii‑né xì nsidaa nècuàchì cutnáhâ xí‑nê, yáha ga nì ndulocó‑nè sàhà ñà‑cuàhà guá siaca nì catavà‑né.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Te ducán stná dèhe Zebedeo nani Jacobo xì Juan, cuàhà gá nì ndulocó stná‑nè, vàchi iin‑ni compañeru xínduu‑ne xì Simón nùù chuun xi‑ne. Dandu nì cachi Jesús xì Simón:
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Disse Jesus a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Ñàyùcàndùá, nì dàtnátuu‑ne lancha xi‑ne nùù ñuhù íchî, te nsidaa‑né nì nacoo ìì‑né ñà‑ndùá icúmí‑nê, te nì tenchicùn‑nè mii‑yá.
11 E, arrastando eles os barcos sobre a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Daaní, nì cuu iin xichi iá‑yà iin ñuu, te yucán iá stná iin tiàa ndoho‑xi cuèhè lepra. Te nècuàchìmà, nì xini‑nè yucán iín Jesús, ñàyùcàndùá nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá nì tutuyuhu‑né nùù sàhà‑yá, te nì xìcàn tàhvì‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
12 Aconteceu que, estando ele numa das cidades, veio à sua presença um homem coberto de lepra; ao ver a Jesus, prostrando-se com o rosto em terra, suplicou-lhe: Senhor, se quiseres, podes purificar-me.
13 Dandu nì dàcúhùn Jesús ndahà‑yá dìnì‑né, te nì cachi‑yà:
13 E ele, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero, fica limpo! E, no mesmo instante, lhe desapareceu a lepra.
14 Dandú nì sàcùnaha‑né nùù‑yá ñà‑màsà cáchí‑nè xì nèhivì, cuisì‑ní ni cúhùn‑nè nùù dùtù dacuní‑nè nècuàchìmà ìcà‑né (ñà‑sànì nduvàha‑ne), dandu nacuàha‑ne promesa nùù Dios, vàchi ducán cachí ley xi Moisés, te ducán cundaà stná ini nèhivì ñà‑sànì nduvàha‑ne.
14 Ordenou-lhe Jesus que a ninguém o dissesse, mas vai, disse, mostra-te ao sacerdote e oferece, pela tua purificação, o sacrifício que Moisés determinou, para servir de testemunho ao povo.
15 Doco còó, vihi gá más nì xìtià palabra sàhà‑yá, te cuàhà gá nèhivì nì nachitu nùù‑yá, cuní‑nè cunini‑ne cáhàn‑yà, te cuní stná‑nè nduvàha‑ne sàhà cuèhè quida‑xi‑né.
15 Porém o que se dizia a seu respeito cada vez mais se divulgava, e grandes multidões afluíam para o ouvirem e serem curadas de suas enfermidades.
16 Doco mii‑ya, nìsa quecuaán‑yá iladu ndé còò nèhivì, te yucán nì xìcàn tàhvì‑yá.
16 Ele, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Daaní, iin quìvì iá‑yà dacuahá‑yá nèhivì. Te yucán ndoó stná nècuàchì fariseu xì stná nècuàchì ley xi veheñùhu; nduú‑né nèhivì nì caquixi cuàhà ñuu ladu Galilea, xì stná ñuu cuachi ladu Judea xì stná ñuu Jerusalén. Te fuerte nì chindee Dios nì dàndúvàha Jesús cuàhà nèhivì.
17 Ora, aconteceu que, num daqueles dias, estava ele ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Daaní, yucán nì casaà gà stná itnii nèhivì nsida‑xi iin camilla indúhu iin nècuàchì nì dàñà íì cuerpu‑xi. Te nandúcú nècuàchìmà nansa dayáha‑ne nècuàchì cuhí xi‑ne ini vehe, te chinduhù‑né nècuàchìmà nùù‑yá.
18 Vieram, então, uns homens trazendo em um leito um paralítico; e procuravam introduzi-lo e pô-lo diante de Jesus.
19 Doco cónì níhì‑né nansa quida‑ne ducán ñà‑chitu guá nèhivì ndoó. Ñàyùcàndùá, nì canana‑ne dìnìvèhé, nì nacanì‑nè teja, te nì dànùú‑né camilla mà dècuèndè ndé iín Jesús mahì nèhivì mà.
19 E, não achando por onde introduzi-lo por causa da multidão, subindo ao eirado, o desceram no leito, por entre os ladrilhos, para o meio, diante de Jesus.
20 Te na ní xini‑yà ñà‑cuàhà guá xíxinindisá nècuàchìmà mii‑yá, dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì cuhí mà:
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Homem, estão perdoados os teus pecados.
21 Dandu nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì fariseu, nì quesaha‑né nacání ini‑nè, te cachí‑nè entre mii‑né: “¿Índù chuun cachí guâ tè‑yòhó ducán? Mà ndóo ini Dios sàhà palabra cachí‑te, vàchi còò inga ana cui cuicahnú inì‑xi sàhà‑ndà, cuisì Dios”.
21 E os escribas e fariseus arrazoavam, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 — ausente —
22 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Que arrazoais em vosso coração?
23 — ausente —
23 Qual é mais fácil, dizer: Estão perdoados os teus pecados ou: Levanta-te e anda?
24 Pues yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, cuàhìn quide iñàha ñà‑cundaà ini‑nsià ñà‑ìcúmí ndise derechu cuicahnú inì sàhà cuàchi nèhivì ñuhìví.
24 Mas, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico: Eu te ordeno: Levanta-te, toma o teu leito e vai para casa.
25 Vichi vichi nì ndacuiin nècuàchì cuhí mà, indéhe nsidaa nèhivì yucán; te nì ndanihi‑ne camilla xi‑ne, mànuhù‑né vehe‑ne ndeníhí vàha‑ne Dios.
25 Imediatamente, se levantou diante deles e, tomando o leito em que permanecera deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Dandu yáha ga nì ndulocó nsidaa nèhivì mà, te nì ndenihi vàha stná‑nè mii‑yá, te yúhî stná‑nè, cachí‑nè:
26 Todos ficaram atônitos, davam glória a Deus e, possuídos de temor, diziam: Hoje, vimos prodígios.
27 Daaní, nì quee‑ya cuàhàn‑yà, te nì xini‑yà iin nècuàchì dachíyàhvi renta nani Leví, iá‑nè lugar ndé naquíhín‑né renta. Te nì cachi‑yà xì‑né:
27 Passadas estas coisas, saindo, viu um publicano, chamado Levi, assentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me!
28 Dandu nì ndacuiin‑nè nì nacoo nsihi‑ne nsidaámà, te cuàhàn stná‑nè xì‑yá.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Daaní, después nì quida‑ne iin vicò cahnú vehe‑ne ñà‑cañúhu‑né Jesús. Te yucán nì casaà stná cuàhà nècuàchì dachíyàhvi, xì cuàhà stná nèhivì ùún, te ndoó nsidaa‑né (xixí‑né) yucán.
29 Então, lhe ofereceu Levi um grande banquete em sua casa; e numerosos publicanos e outros estavam com eles à mesa.
30 Doco nècuàchì ley xi veheñùhu xì stná nècuàchì fariseu, nì xitnùhu‑ne nècuàchì dacuahá‑yá, cachí‑nè:
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pecadores?
31 Dandu nì naxiconihí Jesús nùù nècuàchìmà, cachí‑yà:
31 Respondeu-lhes Jesus: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
32 Yùhù, màdì nèhivì nihnú ndàcuisì inì‑xi vàxi càhàn xìˊ. Còó; nèhivì cuáchi vàxi nanduquí, áma naxicocuíìn ini‑nè sàhà cuàchi‑ne.
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 Daaní, nì cachi nèhivì xì‑yá:
33 Disseram-lhe eles: Os discípulos de João e bem assim os dos fariseus frequentemente jejuam e fazem orações; os teus, entretanto, comem e bebem.
34 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
34 Jesus, porém, lhes disse: Podeis fazer jejuar os convidados para o casamento, enquanto está com eles o noivo?
35 Doco vàxi iin quìvì mà cóó gá noviu nùù‑né, dandísá, tiempu yucán icúmí‑nê cunihiì‑né cundoo dòcó‑nè.
35 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; naqueles dias, sim, jejuarão.
36 Dandu nì nacani stná‑yà xì‑né inga ejemplu, cachí‑yà:
36 Também lhes disse uma parábola: Ninguém tira um pedaço de veste nova e o põe em veste velha; pois rasgará a nova, e o remendo da nova não se ajustará à velha.
37 Stná vinu, nú vinu saa nduá, dandu mà dáquêe nèhivì‑ñá ini itni iìn tuhú, vàchi nú ducán, cahnsià quida vinu saa ma, te ndàtà‑ñá, dandu cuìtià vinu mà, te cuchicuéhè stná itni iìn mà.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, pois o vinho novo romperá os odres; entornar-se-á o vinho, e os odres se estragarão.
38 Ñàyùcàndùá, nú vinu saa nduá, dandu itni iìn sàà chívàha nèhivì‑ñá, te còò ni‑iñàha cuu xán, te ni stná itni mà.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos [e ambos se conservam].
39 Iin tiàa tùha coho vinu tuhú, có‑cùní‑te vinu saa, vàchi cachí‑te: “Ñà‑tùhú chicá vàha”.
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo; porque diz: O velho é excelente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.