Lucas 24

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Naha va quìvì primeru semana nì quihin nècuàchì ñahà mà ichì cuàhàn‑nè ndé nì ndùxin‑ya, nihí‑né tàtnà tnàmì nì quidayucun‑nè, te cutnáhâ stná‑nè xì itnii gá nècuàchì ñahà. Te na ní casaà‑nè yucán
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 nì xini‑nè sànì cuxio cavà cahnú nì sandiadi yuhù cueva mà.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Dandu nì caquìhvi‑ne inì‑xi, doco còò cá Stoho‑ndà Jesús nì xìní‑nè.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì ndulocó‑nè. Dandu nì xini‑nè yatni uun yucán nì sàcuìta ùì ana ndixín sìcoto cuxín yéhè.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Te nì cayùhí cuaá‑nè, te nì nàcùnihni ndee‑ne. Dandu nì cachi ángel mà xì‑né:
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Còò cá‑yà yohó, vàchi sànì natiacu‑yà. ¿A có‑nsìnúú inì‑nsia ñà‑ndùá nì cachi‑yà na iá va‑ya xì‑nsiá ladu Galilea?
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Vàchi dohó nì cachi‑yà: “Yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmî yàhi ndahà tè‑malu, dandu cachituu‑tè yùhù nchìca cruz; doco tìxi ùnì quìvì icúmî natiacuì”, nì cachi‑yà.
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Dandu nècuàchì ñahà mà, nì nsinuu ini‑nè ñà‑dùcán ndisa nì cachi‑yà xì‑né daa.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Dandu nì caquee‑ne cueva mà mànuhù‑né ndé ndoó‑né, te nì nacani‑ne nsidaámà xì ùxìn iin nèhivì xí‑yá, xì stná nècuàchì dava ga.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Cunaha‑ní, nècuàchì ñahà mànuhù cachitnùhu xi nèhivì mà nduú María Magdalena, xì Juana, xì María dihi Jacobo, xì itnii gá stná nècuàchì ñahà dava ga.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Doco nècuàchì tiàa (nì inini ma), nì tuxi ini‑nè ádi cuentu uun nduá nì nacani nècuàchì ñahà mà. Ñàyùcàndùá, cónì xìníndísâ‑né.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Doco Pedro, después nì ndacuiin‑nè nì dàyáà‑nè cuàhàn‑nè sepultura mà. Te (na ní sàà‑nè) nì xito nihni‑ne inià nì xini‑nè mii dahmà nì ndòo itánduhù iladú. Dandu mànuhù‑né vehe‑ne, nacání cuáhà ini‑nè ndíà ndùá nì cuu cahan‑né.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Daaní, divi quìvì yucán cuàhàn ùì nèhivì xí‑yá ichì ñuu Emaús. Nahi ùì hora nduá caca‑nda ndè ñuu Jerusalén xì ndéˋ ñuu tii yucán.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Te ùì nècuàchìmà, ndatnúhú‑nê cuàhàn‑nè, cáhàn‑nè sàhà nsidaa ñà‑ndùá làcà ní cuu.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Te meru ndatnúhú‑nê ducán, te nì cuyatni Jesús vàxi‑ya; nì tnàtuu‑ya nì sacatnahá‑yá xì‑né cuàhàn.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Doco cónì nácóó‑yá mii‑né nacuni‑nèyà.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Dandu nì naxiconihí iin nècuàchìmà nani Cleofas, nì cachi‑nè xì‑yá:
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Dandu nì cachi‑yà:
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Doco dùtù xícusahnú, xì stná tè‑nìhí chuun ga, nì dàyáha‑neyà ndahà ana nì sahnì xì‑yá, te nì chituu‑tèyá nchìca cruz.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Doco cunaha‑ní, mii‑yá nduú ana cuàhàn dacácu xi ñuu‑ndà Israel nì cahan‑nsí. Te vichi sàcuàhàn‑ndà ùnì quìvì nì cuu xi‑yá ducán.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 — ausente —
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Daaní, nì sàhàn stná dava compañeru‑nsì sepultura mà, te nacua nì nacani nècuàchì ñahà mà, divi ducán nì xini stná‑nè ñà‑còò gá iquìcúñú‑yà yucán.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchìmà:
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Vàchi (claru nì cachitnùhu‑ne sàhà) ana nduú Cristu, xì nansa icúmí‑yâ ndoho‑ya, dandu después nanihì‑yá tnùñuhu ndiaha xí‑yá ―nì cachi‑yà.
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Dandu nì quesaha‑yá nì dàtúi‑ya nùù‑né nansa cachí tutu ìì sàhà mii‑yá, divi tutu nì tiaa Moisés, xì stná tutu nì tiaa nsidaa gá nècuàchì profeta.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Doco vichi, sà‑ìtúú sàà‑nè xì‑yá ñuu tii ndé cuàhàn‑nè. Dandu nì cundaà ini‑nè cuní‑yà cùhùn‑yà chicá nùù‑xí.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ñàyùcàndùá, nì sacundahví‑nè nùù‑yá, cachí‑nè:
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Te nì sàcòo‑ya nùù iin mesa ñà‑cuxi‑ya xì‑né. Te nì tnii‑ya pan, nì naquimanì‑yá Dios sàhá, te nì dàcuàchí‑yáñà; dandu nì dasàn‑yáñà nùù‑né.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Te momentu jaàn nì nìhì‑né nì nacuni‑nèyà ana nduú‑yá. Doco na íín cachí nì ndañuhu‑yá nùù‑né.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Dandu nì cachi‑nè iin‑ne xì inga‑nè:
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Dandu vichi duha nì ndacuìta‑ne mànuhù‑né ñuu Jerusalén, nì nasaa‑nè vehe ndé sànì nataca ùxìn iin nècuàchì dacuahá‑yá xì stná compañeru gà‑nè.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Te nsidaa nècuàchìmà, nì cachitnùhu‑ne xì nècuàchì làcà nì cansiaa mà, cachí‑nè:
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Dandu nècuàchì nì cansiaa mà, nì nacani stná‑nè xì nècuàchì yucán nansa nì cuu xi‑né na cuáhàn‑nè ichì yucán, te después nì nacuni‑nèyà na ní dàcuàchí‑yá pan (cuàhàn‑nè cuxi‑ne).
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Daaní, nacání vá nècuàchìmà ñà‑jaàn, te nanàá nì sàcuììn Jesús dava mahì‑xí. Te nì cachi‑yà xì‑né:
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Doco mii‑né, nì cayùhí cuaá‑nè; yáha ga nì ndulocó‑nè, vàchi ádi duma nduá nì cahan‑né.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Cundehè‑nsiá ndahí xì sàhí, dandu cundaà inì‑nsia divi yùhù nduí. Tnii ndahà‑nsiá yùhù, te cundaà inì‑nsia màdì ihna nduí, vàchi ihna, còò iquìcúñúà, doco yùhù, iá iquìcúñúì sà‑ìndéhe‑nsiá
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 ―nì cachi‑yà.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Doco có‑xìníndísâ ndisa‑ne ñà‑cuàhà guá cudíì ini‑nè, te ndulócô‑nè. Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né:
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Dandu nì sàha‑neyà iyuhu cuñu siaca nì chòhò, xì stná iin dahnde ñùñù.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Ñàyùcàndùá, nì tnii‑yañà nì xixi‑ya nì sandehè nsidaa‑né.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Dandu, nì cachi‑yà xì‑né:
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Dandu nì dàtúi‑ya nùù nsidaa‑né nansa cuní cachi tutu ìì, te nì sàà‑nè nì cundaà ini‑nè nì quida‑ya.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Dandu nì cachi stná‑yà xì‑né:
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Te nì cachitnùhu stná tutu mà ñà‑después cuìtià razón ndiaha ma inicutu ñuhìví, vàchi icúmí‑nsiâ cùhùn‑nsià càhàn‑nsià sàhí xì nsidaa nèhivì ñà‑ndìá ìcà‑né naxicocuíìn ini‑nè sàhà cuàchi‑ne, dandu cuicahnú ini xì sàhà‑né. Te ñuu primeru ndé càhàn‑nsià razón mà nduú ñuu Jerusalén yohó.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Te vichi sànì xinì‑nsia nsidaa ñà‑ndùá nì cuu (tiempu vichi), ñàyùcàndùá testigu xínduu‑nsia.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Cunaha‑nsiá, sànì quida Yuamánìˊ comprometer quixi iin ana (chindee) xi‑nsiá. Te yùhù cuàhìn techuín yàmà quixi coo‑ya ini anima‑nsià. Ñàyùcàndùá, yohó ni cúndóó‑nsiá ñuu Jerusalén dècuèndè cachi sànì cundiatú‑nsià ndudu ìì vàxi ansivi ―nì cachi‑yà.
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Daaní, nì saca‑yanè cuàhàn‑yà xì‑né (fuera) ñuu Jerusalén dècuèndè ñuu tii Betania. Dandu nì chitanini ducún‑yà ndahà‑yá, te nì xìcàn‑yà ni quidá Dios gracia sàhà nsidaa‑né.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Te meru xícàn tàhvì‑yá nùù Dios ducán, dandu nì ndanchito‑ya mànana‑ya mànuhù‑yá gloria.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Ñàyùcàndùá nì sàcuìta sisi nsidaa‑né nì naquimanì ndiaha‑néyà. Dandu nì quihin tu‑ne ichì mànuhù‑né ñuu Jerusalén, cudíì gá ini‑nè.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Te nsìquívì nìsa sahàn‑nè veheñùhu cahnú, ndoó‑né ndeníhí vàha cuahà‑né Dios, te naquímánì stná‑nèyà. Sà‑ìá.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.