Lucas 19

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Na ní sàà‑yà ñuu Jericó, nì yàha uun‑ya inii ñuu mà.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Te cunaha‑nsiá, ñuu mà iá stná iin nècuàchì cuìcà nani Zaqueo. Te chuun xi nècuàchìmà nduá dandacú‑né nùù dava ga tè‑dàchíyàhvi.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 Te cuní stná‑nè cundehè‑né Jesús ana nduú‑yá. Doco mànìcùí ñà‑cuàhà guá nèhivì itá yucán, vàchi iin nècuàchì cuisí nduú‑né.
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Ñàyùcàndùá, nì dàyáà‑nè chicá nùù‑xí, te nì nana‑ne dòcò iin yutnù fruta tnuu, vàchi yucán icúmí Jesús yàha‑ya.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 Dandu na ní sàà‑yà lugar mà, nì ndacoto‑ya dìquì‑xí, te nì xini‑yà nècuàchìmà, dandu nì cachi‑yà xì‑né:
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 Ñàyùcàndùá, vichi vichi nì nuu yàchì nècuàchìmà, te ndacá‑néyà mànuhù vehe‑ne, cudíì ini‑nè.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Doco nèhivì cuáhà mà, na ní xini‑nè cuàhàn‑yà xì nècuàchìmà, dandu nì xitnùhu‑neyà, índù chuun cuàhàn‑yà vehe iin nècuàchì iá cuàhà cuàchi‑xi, nì cachi‑nè.
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Daaní, (na iá‑yà vehe Zaqueo mà), nì ndacuiin nècuàchìmà, cachí‑nè xì‑yá:
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Dandu nì cachi Jesús (xì nèhivì yucán):
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 vàchi yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, nì quesaì ñuhìví yohó ñà‑nanduquí ana nì tùcù inga ichì, te dacácui anima‑nè ―nì cachi‑yà.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Daaní, nsidaa nèhivì yucán, ndoó‑né iníní‑né ñà‑ndùá cachí‑yà. Dandu nì nacani tu‑ya xì‑né inga ejemplu, vàchi sà‑ìtúú‑yá sàà‑yà ñuu Jerusalén, te tuxí ini‑nè ñà‑mà cuéé gà, te sàà tiempu ndiaha cusahnú Dios (ñuhìví yohó).
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né:
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Ñàyùcàndùá, (na táñâha ga quihin‑ne ichì, dandu) nì cana‑ne ùxìn peón xi‑ne, te nì sàha‑ne iin iin‑tè iin iin dìhùn oro, te nì cachi‑nè xì‑té: “Inii tiempu dècuèndè quìvì naxicocuíìn icúmí‑nsiâ quida‑nsia lucha nducuahà dìhùn yohó”, (nì cachi‑nè xì‑té, dandu cuàhàn‑nè).
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Doco nècuàchì ñuu‑nè, sàhà‑ñá có‑xìñùhù‑né nècuàchìmà, ñàyùcàndùá, nì techuún‑né itnii nèhivì xí‑né nihi‑xi razón cuàhàn, te dohó cachí razón mà: “Có‑cùní‑nsì cusahnú nècuàchì jaàn nùù‑nsí”, cacháˋ.
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Doco nècuàchìmà, vàtùni nì nìhì‑né chuun cusahnú‑né, te nì naxicocuíìn‑nè ñuu‑nè mà. Dandu nì dàndàcú‑né cànà nsidaa peón nì sàha‑ne iin iin dìhùn mà, vàchi cuní‑nè cundaà ini‑nè nadaa nì nandua.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Dandu nì tnàtuu tè‑primeru, cachí‑te: “Señor, imindaa dìhùn oro nì taxi‑ní, doco vichi sànì nandua ùxìn dìhùn”.
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Dandu nì cachi nècuàchìmà xì‑té: “¡Vàtùni iáˋ! Peón vàha nduu‑ní. Ñàyùcàndùá icúmí‑nî dandacu‑ní nùù ùxìn ñuu nahnú, vàchi viì gá nì quida‑ní xì iin chuun tii”.
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 Dandu nì tnàtuu peón ùì, cachí‑te: “Señor, nì taxi‑ní imindaa dìhùn oro, doco vichi sànì nandua ùhùn”.
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì témà: “Mii‑ní, icúmí‑nî dandacu‑ní nùù ùhùn ñuu nahnú”.
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Dandu nì tnàtuu inga peón, cachí‑te: “Señor, yohó naquihin‑ní dìhùn xí‑nî, vàchi nì chivàhià nùù iin sìcoto.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 Vàchi yúhîˋ mii‑ní. Ináhî nansa iá‑nî, dana‑ní, dècuèndè tùha stná‑ní candiaà‑ní iñàha mate cónì quìdáchúún‑nî, te tùha stná‑ní quihin‑ní cosecha ndé cónì xìtù‑ní”.
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 Dandu nì cachi nècuàchì dàndàcù‑mà xì peón mà: “¡Peón malu nduu‑yó! Ináhú dana yùhù, te candiáì iñàha ndé cónì quìdáchúîn, te ndaníhí cosecha ndé cónì xìtúí.
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 Te nú ináhú ducán quidé, dandu ¿índù chuun cónì dàcúhùn dìhùn xí nùù iin vehe ndé quidachuún‑né xán, dandu na quívì nsiaì, vàtùni nìhì stnáì dìquìá ni cuí?”
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Dandu nì cachi‑nè xì peón itá yatni ma: “Candiaà‑nsia dìhùn nùù tè‑yòhó, te cuàha‑nsia nècuàchì icúmí ùxìn dìhùn oro jaàn”.
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 Dandu nì cacachi peón mà xì‑né: “Doco Señor, sà‑ìcúmí nècuàchìmà ùxìn‑ñà vitni”.
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Doco nì cachi nècuàchì cusáhnú‑má: “Cunaha‑nsiá, ana sà‑ìcúmí algu vichi, icúmí‑nê nìhì gá‑nè más, te ana icúmí cuisì iyuhu iñàha, icúmí cuxio nsidaa ñà‑ndùá icúmí‑nê.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 Doco nèhivì xiní ùhì xìˊ, te có‑cùní‑nè cusahnúí nùù‑né, cundaca‑nsianè quixi nùí, te cahnì‑nsiánè yohó”, nì cachi rey mà.
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 Daaní, nì nsihi nì nacani‑ya ejemplu mà, nì quihin tu‑ya ichì cuàhàn‑yà Jerusalén, idónuu‑yá nùù compañeru‑yà cuàhàn‑yà.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Te sà‑ìtúú‑yá sàà‑yà ñuu cuati Betfagé xì Betania, frente yucù Olivo. Dandu nì càhàn‑yà xì ùì nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑nì cúhùn cueé‑nè chicá nùù‑xí.
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 Te dohó nì cachi‑yà xì‑né:
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 Te nú ndàcàtnùhù nèhivì nùù‑nsiá índù chuun ndaxin‑nsiási, dandu cachi‑nsià xì‑né ñà‑Stoho‑ndà Señor xiñuhu xi‑sí ―nì cachi‑yà.
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 Dandu luegu nì caquihin ùì nècuàchìmà ichì cuàhàn‑nè chuun ma, te nì xini‑nè ñà‑divi nacua nì cachi‑yà xì‑né, ducán ndisa nì ìa.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Te na meru ndaxin‑nési, dandu nì càhàn stohò‑si xi‑né, cachí‑nè:
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Dandu nì cachi‑nè:
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Dandu nì saca‑nèsi cuàhàn‑nè ndé iá‑yà; te nì chindàndòó‑né sìcoto xi‑ne dìquì‑sí, te nì sàcùnùú‑yàsi
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 nì quihin‑ya ichì cuàhàn‑yà (ñuu Jerusalén). Te ichì yucán ndé yàha‑ya nì chitànduhù nèhivì dòò‑né.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Te na sá‑ìtúú‑yá nacatacaa‑ya yucù Olivo yucán, dandu nsidaa nèhivì nchícùn xì‑yá, nì quesaha‑né cána fuerte‑ne, naquímánì‑né Dios sàhà ñà‑cuàhà guá milagru nì quida‑ya nì xini‑nè;
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 te palabra yohó nduá nì cachi‑nè:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 Dandu dava nècuàchì fariseu cuàhàn mahì nèhivì cuáhà mà, nì cachi‑nè:
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Daaní, nì sàà‑yà yatni ñuu Jerusalén. Te nì indehè‑yá ñuu cahnu‑ma. Te nì sacu‑ya sàhà nèhivì ndoó yucán,
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 cachí‑yà:
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 Cunaha‑nsiá, vàxi iin quìvì caquixi contra xi‑nsia, te natnahà‑te ñuu‑nsià, dandu caquidavàha‑tè nama orilla ñuù‑nsia ñà‑cadì‑te nùù‑nsiá. Dandu nàá stnahá‑te xi‑nsiá nsidanicuú ladu.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 Te dacaá nsihi‑tè vehe‑nsia, te cahnì nsìhí stná‑te mii‑nsiá. Mà ndóo ga ni‑iin yùù idótnahá víi yohó. Nsidaájàn icúmí cuu xi‑nsiá sàhà ñà‑cónì nácúní‑nsià ana dacácu xi‑nsiá ni cuí.
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Daaní, cuàhàn‑yà veheñùhu cahnú, te nì taxi nsihí‑yá tè‑dìcó xì tè‑xìín ndoó yucán,
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 cachí‑yà xì‑té:
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Daaní, nsìquívì sáhàn‑yà veheñùhu cahnu‑ma, te dacuahá‑yá nèhivì. Doco dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì nihí chuun ñuu mà, nandúcú‑nê nansa cui dandáñúhú‑nêyà.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 Doco mànìcùí nìhì‑né nansa quida‑neà, vàchi nsidaa nèhivì cuáhà mà, iníní vàha‑ne ñà‑ndùá dacuahá‑yá.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.