Lucas 17

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dandu nì cachi Jesús xì nècuàchì dacuahá‑yá:
1 Jesus disse também a seus discípulos: É impossível que não haja escândalos, mas ai daquele por quem eles vêm!
2 Vàchi chicá vàha ni mácùndiacu iin yùù yódò dùcùn‑né, te ndiachi‑né mahì mar sàhà‑ñá màsà dátûcù‑nè ni‑iin ñà‑cuati yohó.
2 Melhor lhe seria que se lhe atasse em volta do pescoço uma pedra de moinho e que fosse lançado ao mar, do que levar para o mal a um só destes pequeninos. Tomai cuidado de vós mesmos.
3 Ñàyùcàndùá, cuidadu cundoo‑nsia sàhà ñà‑ndùá quidá‑nsiá.
3 Se teu irmão pecar, repreende-o; se se arrepender, perdoa-lhe.
4 Mate ùsà xichi iin quìvì ni quidá‑né iin cuàchi nùù‑nsiá, có‑quìdá, vachi nú cada iin iin xichi vàxi‑ne cachí‑nè ñà‑cùú‑né arrepentir, dandu icúmí‑nsiâ cuicahnú inì‑nsia sàhà‑né ―nì cachi Jesús.
4 Se pecar sete vezes no dia contra ti e sete vezes no dia vier procurar-te, dizendo: Estou arrependido, perdoar-lhe-ás.
5 Dandu nècuàchì nì nìhì chuun nùù Stoho‑ndà Señor, nì xìcàn tàhvì‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta-nos a fé!
6 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
6 Disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar, e ela vos obedecerá.
7 ’Ni cachí‑ndà iá iin peón xi‑nda, te quidachuún saín‑te nùù‑ndà. Te vihini xitú‑te, o ndiaá‑te quisì xi‑nda. Doco nú nì nsiaà‑te vehe, ¿a cáchí‑ndà xì‑té ñà‑nì cúhùn‑te cudamá‑te?
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado em lavrar ou em guardar o gado, quando voltar do campo lhe dirá: Vem depressa sentar-te à mesa?
8 Còó, dohó cuàhàn‑ndà cachi‑ndà xì‑té: “Quidayucùn‑ní ñà‑cudamíˋ, dandu nsidaviì‑ní mii‑ní, te taxi‑ní ñà‑cuxi, te cohi. Doco mii‑ní, dècuèndè después icúmí‑nî cuxi‑ní”, cachi‑ndà xì‑té.
8 E não lhe dirá ao contrário: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto como e bebo, e depois disto comerás e beberás tu?
9 Pues, ¿a náquímánì‑ndà peón mà nú sànì quida‑tè nsidaa ñà‑ndùá nì ndacu nuù‑té? Ádi coó.
9 E se o servo tiver feito tudo o que lhe ordenara, porventura fica-lhe o senhor devendo alguma obrigação?
10 Pues divi ducán stná xì mii‑nsiá, vàchi nú sànì nsihi nì quida‑nsia nsidaa ñà‑ndùá nì ndacu nuù‑nsiá, dandu icúmí‑nsiâ, cachi‑nsià: “Còò ni‑iñàha ni quidá‑nsí, cuisì ñà‑ndùá ndiá ìcà‑nsí nì quida‑nsi”, ―nì cachi Jesús.
10 Assim também vós, depois de terdes feito tudo o que vos foi ordenado, dizei: Somos servos como quaisquer outros; fizemos o que devíamos fazer.
11 Nchícùn Jesús ichì Jerusalén cuàhàn, te nì yàha‑ya ladu Galilea xì stná ladu Samaria.
11 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus passava pelos confins da Samaria e da Galiléia.
12 Te na ní sàà‑yà iin ñuu tii nì xini‑yà yucán vàxi ùxìn tiàa ndohó cuèhè lepra. Itá xica‑né,
12 Ao entrar numa aldeia, vieram-lhe ao encontro dez leprosos, que pararam ao longe e elevaram a voz, clamando:
13 cána ndee‑né, cachí‑nè:
13 Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Daaní, na ní xini Jesús nècuàchìmà, nì cachi‑yà xì‑né:
14 Jesus viu-os e disse-lhes: Ide, mostrai-vos ao sacerdote. E quando eles iam andando, ficaram curados.
15 Te iin‑ne, na ní xini‑nè sànì nduvàha‑ne, nì naxicocuíìn‑nè, nì ndenihi vàha cuahà‑né Dios, ndee cáhàn‑nè.
15 Um deles, vendo-se curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
16 Te nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá, naquímánì‑néyà. Te nduú‑né iin nècuàchì ñuu Samaria.
16 Prostrou-se aos pés de Jesus e lhe agradecia. E era um samaritano.
17 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
17 Jesus lhe disse: Não ficaram curados todos os dez? Onde estão os outros nove?
18 Cuisì mindaa nècuàchì tùcù yohó nì naxicocuíìn naquímánì xì Dios.
18 Não se achou senão este estrangeiro que voltasse para agradecer a Deus?!
19 Dandu nì cachi‑yà xì tiàa nì naxicocuíìn mà:
19 E acrescentou: Levanta-te e vai, tua fé te salvou.
20 Daaní, nì ndàcàtnùhù nècuàchì fariseu nùù‑yá índù tiempu sàà quìvì cusahnú Dios ñuhìví yohó. Te nì cachi‑yà xì‑né:
20 Os fariseus perguntaram um dia a Jesus quando viria o Reino de Deus. Respondeu-lhes: O Reino de Deus não virá de um modo ostensivo.
21 Mà cúndúámà ñà‑cachitnùhu nèhivì xì‑nsiá, cachi‑nè yohó iá ñuhìví ìì mà, te ò yucán iáˋ. Còó, vàchi yohó mahì mii‑nsiá iá ñuhìví ìì mà.
21 Nem se dirá: Ei-lo aqui; ou: Ei-lo ali. Pois o Reino de Deus já está no meio de vós.
22 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá:
22 Mais tarde ele explicou aos discípulos: Virão dias em que desejareis ver um só dia o Filho do Homem, e não o vereis.
23 Te nú cachí nèhivì xì‑nsiá ñà‑yòhó sànì naxicocuíìn, te ò yucán iéˋ, màsà cúhùn‑nsià xì‑né, màsà cúnchícùn‑nsiànè.
23 Então vos dirão: Ei-lo aqui; e: Ei-lo ali. Não deveis sair nem os seguir.
24 Vàchi na ian tása, te natnúù fuerte inicutu ansivi ndè iin ladu xì ndè inga ladu, ducán icúmí cuu stná xì yùhù na sáà quìvì xí, (te cundehè nsidaa nèhivì yùhù).
24 Pois como o relâmpago, reluzindo numa extremidade do céu, brilha até a outra, assim será com o Filho do Homem no seu dia.
25 Doco antes, cuàhà iñàha icúmî ndohi; vàchi icúmí nèhivì tiempu vichi cahíchì ini‑nè yùhù.
25 É necessário, porém, que primeiro ele sofra muito e seja rejeitado por esta geração.
26 Te nacua nì cuu tiempu xi Noé sànaha, ducán icúmí cuu stná na sáà meru quìvì xí yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví.
26 Como ocorreu nos dias de Noé, acontecerá do mesmo modo nos dias do Filho do Homem.
27 Vàchi tiempu xi Noé mà nìsa (ndoo cuéyàà nèhivì ñuhìví), xixí‑né, xihí‑né, te nándàhà‑né. Te ducán nìsa quida‑ne dècuèndè nì sàà quìvì nì quìhvi Noé barcu cahnú, dandu nì quixi dàvì nì sahnì xì nsidaa nèhivì mà.
27 Comiam e bebiam, casavam-se e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca. Veio o dilúvio e matou a todos.
28 Daaní, ducaní stná nèhivì ñuu Sodoma tiempu xi Lot sànaha, xixí‑né, xihí‑né, xiín‑né, te dicó‑né; xitú stná‑nè, te quidávàha stná‑nè vehe;
28 Também do mesmo modo como aconteceu nos dias de Lot. Os homens festejavam, compravam e vendiam, plantavam e edificavam.
29 doco divi quìvì nì quee Lot ñuu mà, dandu ndè ansivi nì còyo ñuhu xì tàtnà cuaán sahán quini, te nì caxihì nsidaa nèhivì ñuu mà.
29 No dia em que Lot saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, que exterminou todos eles.
30 Ducán icúmí cuu stná na quívì naxicocuíìn, te cuni nèhivì yùhù.
30 Assim será no dia em que se manifestar o Filho do Homem.
31 ’Quìvì mà, nú ndoó nèhivì dìnìvèhé‑né (quetátú‑nè), te ini vehe ñuhú ñà‑ìcúmí‑nê, dandu màsà ndúlócô‑nè sàhámà. Cuisì‑nì nì cùnú dèhé‑nè chicá vàha. Te ò nú ndoó‑né nùù ìtú, dandu màsà náxícócuîìn‑nè vehe‑ne.
31 Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para os tirar; da mesma forma, quem estiver no campo não torne atrás.
32 Màsà nándòdó‑nsiá nansa nì cuu xi ñahàdìhí Lot.
32 Lembrai-vos da mulher de Lot.
33 Nsidaa ana cuní dacácu xi vida‑xi, cutu‑ñá dandáñúhú‑nêàmà quea; doco nsidaa ana có‑dàcácu xi vida xi, divi cunduu nècuàchì càcu.
33 Todo o que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á; mas todo o que a perder, encontrá-la-á.
34 ’Yùhù cachíˋ xì‑nsiá, na sáà ñuú naxicocuíìn, dandu ndé quídì ùì nèhivì, icúmí cuxio iin‑ne, te iin‑ne ndòo.
34 Digo-vos que naquela noite dois estarão numa cama: um será tomado e o outro será deixado;
35 Te ndé ndoó ùì nècuàchì ñahà cutnáhâ nchicó, iin‑ne icúmí cuxio, te inga‑nè ndòo.
35 duas mulheres estarão moendo juntas: uma será tomada e a outra será deixada.
36 Te ndé ndoó stná ùì tiàa nùù ìtú, iin‑ne cuxio, te inga‑nè ndòo.
36 Dois homens estarão no campo: um será tomado e o outro será deixado.
37 Dandu nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
37 Perguntaram-lhe os discípulos: Onde será isto, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o cadáver, ali se reunirão também as águias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.