Lucas 17
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Dandu nì cachi Jesús xì nècuàchì dacuahá‑yá:
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Vàchi chicá vàha ni mácùndiacu iin yùù yódò dùcùn‑né, te ndiachi‑né mahì mar sàhà‑ñá màsà dátûcù‑nè ni‑iin ñà‑cuati yohó.
2 Seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no mar com uma grande pedra de moinho amarrada no pescoço do que fazer com que um destes pequeninos peque.
3 Ñàyùcàndùá, cuidadu cundoo‑nsia sàhà ñà‑ndùá quidá‑nsiá.
3 Tenham cuidado! Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe.
4 Mate ùsà xichi iin quìvì ni quidá‑né iin cuàchi nùù‑nsiá, có‑quìdá, vachi nú cada iin iin xichi vàxi‑ne cachí‑nè ñà‑cùú‑né arrepentir, dandu icúmí‑nsiâ cuicahnú inì‑nsia sàhà‑né ―nì cachi Jesús.
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e cada vez vier e disser: “Me arrependo”, então perdoe.
5 Dandu nècuàchì nì nìhì chuun nùù Stoho‑ndà Señor, nì xìcàn tàhvì‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
5 Os apóstolos pediram ao Senhor: — Aumente a nossa fé.
6 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
6 E ele respondeu:
7 ’Ni cachí‑ndà iá iin peón xi‑nda, te quidachuún saín‑te nùù‑ndà. Te vihini xitú‑te, o ndiaá‑te quisì xi‑nda. Doco nú nì nsiaà‑te vehe, ¿a cáchí‑ndà xì‑té ñà‑nì cúhùn‑te cudamá‑te?
7 Jesus disse:
8 Còó, dohó cuàhàn‑ndà cachi‑ndà xì‑té: “Quidayucùn‑ní ñà‑cudamíˋ, dandu nsidaviì‑ní mii‑ní, te taxi‑ní ñà‑cuxi, te cohi. Doco mii‑ní, dècuèndè después icúmí‑nî cuxi‑ní”, cachi‑ndà xì‑té.
8 Claro que não! Pelo contrário, você dirá: “Prepare o jantar para mim, ponha o avental e me sirva enquanto eu como e bebo. Depois você pode comer e beber.”
9 Pues, ¿a náquímánì‑ndà peón mà nú sànì quida‑tè nsidaa ñà‑ndùá nì ndacu nuù‑té? Ádi coó.
9 Por acaso o empregado merece agradecimento porque obedeceu às suas ordens?
10 Pues divi ducán stná xì mii‑nsiá, vàchi nú sànì nsihi nì quida‑nsia nsidaa ñà‑ndùá nì ndacu nuù‑nsiá, dandu icúmí‑nsiâ, cachi‑nsià: “Còò ni‑iñàha ni quidá‑nsí, cuisì ñà‑ndùá ndiá ìcà‑nsí nì quida‑nsi”, ―nì cachi Jesús.
10 Assim deve ser com vocês. Depois de fazerem tudo o que foi mandado, digam: “Somos empregados que não valem nada porque fizemos somente o nosso dever.”
11 Nchícùn Jesús ichì Jerusalén cuàhàn, te nì yàha‑ya ladu Galilea xì stná ladu Samaria.
11 Jesus continuava viajando para Jerusalém e passou entre as regiões da Samaria e da Galileia.
12 Te na ní sàà‑yà iin ñuu tii nì xini‑yà yucán vàxi ùxìn tiàa ndohó cuèhè lepra. Itá xica‑né,
12 Quando estava entrando num povoado, dez leprosos foram se encontrar com ele. Eles pararam de longe
13 cána ndee‑né, cachí‑nè:
13 e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha pena de nós!
14 Daaní, na ní xini Jesús nècuàchìmà, nì cachi‑yà xì‑né:
14 Jesus os viu e disse: Quando iam pelo caminho, eles foram curados.
15 Te iin‑ne, na ní xini‑nè sànì nduvàha‑ne, nì naxicocuíìn‑nè, nì ndenihi vàha cuahà‑né Dios, ndee cáhàn‑nè.
15 E, quando um deles, que era samaritano , viu que estava curado, voltou louvando a Deus em voz alta.
16 Te nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá, naquímánì‑néyà. Te nduú‑né iin nècuàchì ñuu Samaria.
16 Ajoelhou-se aos pés de Jesus e lhe agradeceu.
17 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
17 Jesus disse:
18 Cuisì mindaa nècuàchì tùcù yohó nì naxicocuíìn naquímánì xì Dios.
18 Por que somente este estrangeiro voltou para louvar a Deus?
19 Dandu nì cachi‑yà xì tiàa nì naxicocuíìn mà:
19 E Jesus disse a ele:
20 Daaní, nì ndàcàtnùhù nècuàchì fariseu nùù‑yá índù tiempu sàà quìvì cusahnú Dios ñuhìví yohó. Te nì cachi‑yà xì‑né:
20 Alguns fariseus perguntaram a Jesus quando ia chegar o Reino de Deus . Ele respondeu:
21 Mà cúndúámà ñà‑cachitnùhu nèhivì xì‑nsiá, cachi‑nè yohó iá ñuhìví ìì mà, te ò yucán iáˋ. Còó, vàchi yohó mahì mii‑nsiá iá ñuhìví ìì mà.
21 Ninguém vai dizer: “Vejam! Está aqui” ou “Está ali”. Porque o Reino de Deus está dentro de vocês.
22 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá:
22 Então ele disse aos discípulos:
23 Te nú cachí nèhivì xì‑nsiá ñà‑yòhó sànì naxicocuíìn, te ò yucán iéˋ, màsà cúhùn‑nsià xì‑né, màsà cúnchícùn‑nsiànè.
23 Alguns vão dizer a vocês: “Olhem aqui” ou “Olhem ali”; porém não saiam para procurá-lo.
24 Vàchi na ian tása, te natnúù fuerte inicutu ansivi ndè iin ladu xì ndè inga ladu, ducán icúmí cuu stná xì yùhù na sáà quìvì xí, (te cundehè nsidaa nèhivì yùhù).
24 Porque, assim como o relâmpago brilha de uma ponta do céu até a outra, assim será no dia em que o Filho do Homem vier.
25 Doco antes, cuàhà iñàha icúmî ndohi; vàchi icúmí nèhivì tiempu vichi cahíchì ini‑nè yùhù.
25 Mas primeiro ele precisa sofrer e ser rejeitado pelo povo de hoje.
26 Te nacua nì cuu tiempu xi Noé sànaha, ducán icúmí cuu stná na sáà meru quìvì xí yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví.
26 Como foi no tempo de Noé, assim também será nos dias de antes da vinda do Filho do Homem.
27 Vàchi tiempu xi Noé mà nìsa (ndoo cuéyàà nèhivì ñuhìví), xixí‑né, xihí‑né, te nándàhà‑né. Te ducán nìsa quida‑ne dècuèndè nì sàà quìvì nì quìhvi Noé barcu cahnú, dandu nì quixi dàvì nì sahnì xì nsidaa nèhivì mà.
27 Todos comiam e bebiam, e os homens e as mulheres casavam, até o dia em que Noé entrou na barca. Depois veio o dilúvio e matou todos.
28 Daaní, ducaní stná nèhivì ñuu Sodoma tiempu xi Lot sànaha, xixí‑né, xihí‑né, xiín‑né, te dicó‑né; xitú stná‑nè, te quidávàha stná‑nè vehe;
28 A mesma coisa aconteceu no tempo de Ló. Todos comiam e bebiam, compravam e vendiam, plantavam e construíam.
29 doco divi quìvì nì quee Lot ñuu mà, dandu ndè ansivi nì còyo ñuhu xì tàtnà cuaán sahán quini, te nì caxihì nsidaa nèhivì ñuu mà.
29 No dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e matou todos.
30 Ducán icúmí cuu stná na quívì naxicocuíìn, te cuni nèhivì yùhù.
30 Assim será o dia em que o Filho do Homem aparecer.
31 ’Quìvì mà, nú ndoó nèhivì dìnìvèhé‑né (quetátú‑nè), te ini vehe ñuhú ñà‑ìcúmí‑nê, dandu màsà ndúlócô‑nè sàhámà. Cuisì‑nì nì cùnú dèhé‑nè chicá vàha. Te ò nú ndoó‑né nùù ìtú, dandu màsà náxícócuîìn‑nè vehe‑ne.
31 Aí quem estiver em cima da sua casa, no terraço, desça, e fuja logo, e não perca tempo entrando na casa para pegar as suas coisas. E quem estiver no campo não volte para casa.
32 Màsà nándòdó‑nsiá nansa nì cuu xi ñahàdìhí Lot.
32 Lembrem da mulher de Ló.
33 Nsidaa ana cuní dacácu xi vida‑xi, cutu‑ñá dandáñúhú‑nêàmà quea; doco nsidaa ana có‑dàcácu xi vida xi, divi cunduu nècuàchì càcu.
33 A pessoa que procura os seus próprios interesses nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo terá a vida verdadeira.
34 ’Yùhù cachíˋ xì‑nsiá, na sáà ñuú naxicocuíìn, dandu ndé quídì ùì nèhivì, icúmí cuxio iin‑ne, te iin‑ne ndòo.
34 Naquela noite duas pessoas estarão dormindo numa mesma cama. Eu afirmo a vocês que uma será levada, e a outra, deixada.
35 Te ndé ndoó ùì nècuàchì ñahà cutnáhâ nchicó, iin‑ne icúmí cuxio, te inga‑nè ndòo.
35 Duas mulheres estarão moendo trigo juntas: uma será levada, e a outra, deixada.
36 Te ndé ndoó stná ùì tiàa nùù ìtú, iin‑ne cuxio, te inga‑nè ndòo.
36 [Naquele dia, dois homens estarão trabalhando na fazenda: um será levado, e o outro, deixado.]
37 Dandu nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
37 Então os discípulos perguntaram: — Senhor, onde vai ser isso? Ele respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.