Lucas 17
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA
1 Dandu nì cachi Jesús xì nècuàchì dacuahá‑yá:
1 Disse Jesus a seus discípulos: É inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual eles vêm!
2 Vàchi chicá vàha ni mácùndiacu iin yùù yódò dùcùn‑né, te ndiachi‑né mahì mar sàhà‑ñá màsà dátûcù‑nè ni‑iin ñà‑cuati yohó.
2 Melhor fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e fosse atirado no mar, do que fazer tropeçar a um destes pequeninos.
3 Ñàyùcàndùá, cuidadu cundoo‑nsia sàhà ñà‑ndùá quidá‑nsiá.
3 Acautelai-vos. Se teu irmão pecar contra ti, repreende-o; se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Mate ùsà xichi iin quìvì ni quidá‑né iin cuàchi nùù‑nsiá, có‑quìdá, vachi nú cada iin iin xichi vàxi‑ne cachí‑nè ñà‑cùú‑né arrepentir, dandu icúmí‑nsiâ cuicahnú inì‑nsia sàhà‑né ―nì cachi Jesús.
4 Se, por sete vezes no dia, pecar contra ti e, sete vezes, vier ter contigo, dizendo: Estou arrependido, perdoa-lhe.
5 Dandu nècuàchì nì nìhì chuun nùù Stoho‑ndà Señor, nì xìcàn tàhvì‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
5 Então, disseram os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
6 Respondeu-lhes o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar; e ela vos obedecerá.
7 ’Ni cachí‑ndà iá iin peón xi‑nda, te quidachuún saín‑te nùù‑ndà. Te vihini xitú‑te, o ndiaá‑te quisì xi‑nda. Doco nú nì nsiaà‑te vehe, ¿a cáchí‑ndà xì‑té ñà‑nì cúhùn‑te cudamá‑te?
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: Vem já e põe-te à mesa?
8 Còó, dohó cuàhàn‑ndà cachi‑ndà xì‑té: “Quidayucùn‑ní ñà‑cudamíˋ, dandu nsidaviì‑ní mii‑ní, te taxi‑ní ñà‑cuxi, te cohi. Doco mii‑ní, dècuèndè después icúmí‑nî cuxi‑ní”, cachi‑ndà xì‑té.
8 E que, antes, não lhe diga: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto eu como e bebo; depois, comerás tu e beberás?
9 Pues, ¿a náquímánì‑ndà peón mà nú sànì quida‑tè nsidaa ñà‑ndùá nì ndacu nuù‑té? Ádi coó.
9 Porventura, terá de agradecer ao servo porque este fez o que lhe havia ordenado?
10 Pues divi ducán stná xì mii‑nsiá, vàchi nú sànì nsihi nì quida‑nsia nsidaa ñà‑ndùá nì ndacu nuù‑nsiá, dandu icúmí‑nsiâ, cachi‑nsià: “Còò ni‑iñàha ni quidá‑nsí, cuisì ñà‑ndùá ndiá ìcà‑nsí nì quida‑nsi”, ―nì cachi Jesús.
10 Assim também vós, depois de haverdes feito quanto vos foi ordenado, dizei: Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.
11 Nchícùn Jesús ichì Jerusalén cuàhàn, te nì yàha‑ya ladu Galilea xì stná ladu Samaria.
11 De caminho para Jerusalém, passava Jesus pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 Te na ní sàà‑yà iin ñuu tii nì xini‑yà yucán vàxi ùxìn tiàa ndohó cuèhè lepra. Itá xica‑né,
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 cána ndee‑né, cachí‑nè:
13 que ficaram de longe e lhe gritaram, dizendo: Jesus, Mestre, compadece-te de nós!
14 Daaní, na ní xini Jesús nècuàchìmà, nì cachi‑yà xì‑né:
14 Ao vê-los, disse-lhes Jesus: Ide e mostrai-vos aos sacerdotes. Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 Te iin‑ne, na ní xini‑nè sànì nduvàha‑ne, nì naxicocuíìn‑nè, nì ndenihi vàha cuahà‑né Dios, ndee cáhàn‑nè.
15 Um dos dez, vendo que fora curado, voltou, dando glória a Deus em alta voz,
16 Te nì sàcuììn sìsì‑né nùù‑yá, naquímánì‑néyà. Te nduú‑né iin nècuàchì ñuu Samaria.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe; e este era samaritano.
17 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
17 Então, Jesus lhe perguntou: Não eram dez os que foram curados? Onde estão os nove?
18 Cuisì mindaa nècuàchì tùcù yohó nì naxicocuíìn naquímánì xì Dios.
18 Não houve, porventura, quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Dandu nì cachi‑yà xì tiàa nì naxicocuíìn mà:
19 E disse-lhe: Levanta-te e vai; a tua fé te salvou.
20 Daaní, nì ndàcàtnùhù nècuàchì fariseu nùù‑yá índù tiempu sàà quìvì cusahnú Dios ñuhìví yohó. Te nì cachi‑yà xì‑né:
20 Interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, Jesus lhes respondeu: Não vem o reino de Deus com visível aparência.
21 Mà cúndúámà ñà‑cachitnùhu nèhivì xì‑nsiá, cachi‑nè yohó iá ñuhìví ìì mà, te ò yucán iáˋ. Còó, vàchi yohó mahì mii‑nsiá iá ñuhìví ìì mà.
21 Nem dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Porque o reino de Deus está dentro de vós.
22 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá:
22 A seguir, dirigiu-se aos discípulos: Virá o tempo em que desejareis ver um dos dias do Filho do Homem e não o vereis.
23 Te nú cachí nèhivì xì‑nsiá ñà‑yòhó sànì naxicocuíìn, te ò yucán iéˋ, màsà cúhùn‑nsià xì‑né, màsà cúnchícùn‑nsiànè.
23 E vos dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Não vades nem os sigais;
24 Vàchi na ian tása, te natnúù fuerte inicutu ansivi ndè iin ladu xì ndè inga ladu, ducán icúmí cuu stná xì yùhù na sáà quìvì xí, (te cundehè nsidaa nèhivì yùhù).
24 porque assim como o relâmpago, fuzilando, brilha de uma à outra extremidade do céu, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 Doco antes, cuàhà iñàha icúmî ndohi; vàchi icúmí nèhivì tiempu vichi cahíchì ini‑nè yùhù.
25 Mas importa que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 Te nacua nì cuu tiempu xi Noé sànaha, ducán icúmí cuu stná na sáà meru quìvì xí yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví.
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 Vàchi tiempu xi Noé mà nìsa (ndoo cuéyàà nèhivì ñuhìví), xixí‑né, xihí‑né, te nándàhà‑né. Te ducán nìsa quida‑ne dècuèndè nì sàà quìvì nì quìhvi Noé barcu cahnú, dandu nì quixi dàvì nì sahnì xì nsidaa nèhivì mà.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e destruiu a todos.
28 Daaní, ducaní stná nèhivì ñuu Sodoma tiempu xi Lot sànaha, xixí‑né, xihí‑né, xiín‑né, te dicó‑né; xitú stná‑nè, te quidávàha stná‑nè vehe;
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 doco divi quìvì nì quee Lot ñuu mà, dandu ndè ansivi nì còyo ñuhu xì tàtnà cuaán sahán quini, te nì caxihì nsidaa nèhivì ñuu mà.
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu a todos.
30 Ducán icúmí cuu stná na quívì naxicocuíìn, te cuni nèhivì yùhù.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 ’Quìvì mà, nú ndoó nèhivì dìnìvèhé‑né (quetátú‑nè), te ini vehe ñuhú ñà‑ìcúmí‑nê, dandu màsà ndúlócô‑nè sàhámà. Cuisì‑nì nì cùnú dèhé‑nè chicá vàha. Te ò nú ndoó‑né nùù ìtú, dandu màsà náxícócuîìn‑nè vehe‑ne.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e de igual modo quem estiver no campo não volte para trás.
32 Màsà nándòdó‑nsiá nansa nì cuu xi ñahàdìhí Lot.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Nsidaa ana cuní dacácu xi vida‑xi, cutu‑ñá dandáñúhú‑nêàmà quea; doco nsidaa ana có‑dàcácu xi vida xi, divi cunduu nècuàchì càcu.
33 Quem quiser preservar a sua vida perdê-la-á; e quem a perder de fato a salvará.
34 ’Yùhù cachíˋ xì‑nsiá, na sáà ñuú naxicocuíìn, dandu ndé quídì ùì nèhivì, icúmí cuxio iin‑ne, te iin‑ne ndòo.
34 Digo-vos que, naquela noite, dois estarão numa cama; um será tomado, e deixado o outro;
35 Te ndé ndoó ùì nècuàchì ñahà cutnáhâ nchicó, iin‑ne icúmí cuxio, te inga‑nè ndòo.
35 duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e deixada a outra.
36 Te ndé ndoó stná ùì tiàa nùù ìtú, iin‑ne cuxio, te inga‑nè ndòo.
36 [Dois estarão no campo; um será tomado, e o outro, deixado.]
37 Dandu nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
37 Então, lhe perguntaram: Onde será isso, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.