Lucas 16

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Dandu nì cachi Jesús xì nècuàchì dacuahá‑yá:
1 Jesus disse aos seus discípulos: "O administrador de um homem rico foi acusado de estar desperdiçando os seus bens.
2 Ñàyùcàndùá, nì cana‑ne tèmà, cachí‑nè xì‑té: “¿Nansa iá ñà‑ndùá quìdà‑ní? vàchi cáhàn tnùhù nèhivì sàhà‑ní nùí. Pues vichi icúmí‑nî quida nsihi‑ní entregar cuenta xi‑ní nùí, vàchi cuàhìn taví mii‑ní nùù chuun xi‑ní ñà‑ndùù‑ní mayordomu”, nì cachi‑nè.
2 Então ele o chamou e lhe perguntou: ‘Que é isso que estou ouvindo a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode continuar sendo o administrador’.
3 Ñàyùcàndùá, nì quesaha‑témà nacání inì‑te, cachí‑te inì‑ni mii‑té: “¿Nansa quide vichi? vàchi cuàhàn lamú xi dacúxíó‑né yùhù nùù chuun xi. Ndahvíˋ, vàchi còò valor xi quidachuín xì pala. Vihini càcàn stnáì caridad, doco cucáhán núí.
3 "O administrador disse a si mesmo: ‘Meu senhor está me despedindo. Que farei? Para cavar não tenho força, e tenho vergonha de mendigar...
4 ¡Áà! Vichi sànì cundaà inì nansa quide, te cundoo ana cuàha lugar coi vehe‑xi na quei nùù chuun xi”, nì cachì‑te.
4 Já sei o que vou fazer para que, quando perder o meu emprego aqui, as pessoas me recebam em suas casas’.
5 Ñàyùcàndùá, nì cana‑tè iin iin nèhivì iníhícá nùù lamú xi‑tè. Te nì ndàcàtnùhù‑té nùù nècuàchì primeru mà: “¿Nadaa iníhícá‑nî nùù lamú xi?”
5 "Então chamou cada um dos devedores do seu senhor. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve ao meu senhor? ’
6 Te nì cachi nècuàchìmà: “Iin cientu tonel aceite iníhíquê”. Dandu nì cachi mayordomu mà: “Tnii‑ní cuenta xi‑ní, coo‑ní yohó, te yàchì natiaa‑ní cuenta xi‑ní ñà‑cundua cuisì ùì dico ùxìn (50) tonel vichi”.
6 ‘Cem potes de azeite’, respondeu ele. "O administrador lhe disse: ‘Tome a sua conta, sente-se depressa e escreva cinqüenta’.
7 Dandu nì cachì‑te xi inga‑nè: “Te mii‑ní, ¿nadaa iníhícá‑nî?” Te nì cachi nècuàchìmà: “Iin cientu carga nùnì trigu iníhíquê”. Dandu nì cachì‑te: “Tnii‑ní cuenta xi‑ní, te natiaa‑ní cùmì dìcó (80) carga‑ni”.
7 "A seguir ele perguntou ao segundo: ‘E você, quanto deve? ’ ‘Cem tonéis de trigo’, respondeu ele. "Ele lhe disse: ‘Tome a sua conta e escreva oitenta’.
8 Daaní, lamú xi‑tè, nì cundaà ini‑nè ñà‑ndùá quidá‑te. Ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì‑té sàhà‑ñá cónì quìdá víi‑té: “¡Na nchichí guá nì quida‑ní!” nì cachi‑nè. Vàchi cunaha‑nsiá, nèhivì nihnú inì‑xi cuisì ñuhìví yohó, chicá cuehé‑nè nùù chuun xi‑ne entre nsidaa mii‑né, te chicá mà cuèhé nèhivì datnúù Dios sàxìnítnùní‑xi.
8 "O senhor elogiou o administrador desonesto, porque agiu astutamente. Pois os filhos deste mundo são mais astutos no trato entre si do que os filhos da luz.
9 ’Te yùhù cachíˋ xì‑nsiá: mate dava‑tè, có‑quìdá víi‑té xì dìhùn xí‑te, doco mii‑nsiá, xiñuhu cuichuún víi‑nsiá ñà‑cuìcà‑nsiá sàhà‑ñá naquimanì nèhivì‑nsiá, dandu na quívì nsihi dìhùn xí‑nsiá mà, vàtùni cuàha Dios sàà‑nsià nùù‑yá vehe ndiaha‑yá nicanicuahàn.
9 Por isso, eu lhes digo: usem a riqueza deste mundo ímpio para ganhar amigos, de forma que, quando ela acabar, estes os recebam nas moradas eternas.
10 ’Nú sànì nìhì iin nèhivì iin chuun tii, te quidá víi‑néà, dandu ñà‑jaàn cundaà ini‑ndà vàtùni quida viì stná‑nè iin chuun chicá cahnú. Te ò nú có‑quìdá víi‑né chuun tii ma, dandu ni mà quídá víi stná‑nè iin chuun cahnú.
10 "Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito, e quem é desonesto no pouco, também é desonesto no muito.
11 Ñàyùcàndùá, nú icúmí‑ndá ñà‑cuìcà ñuhìví cuàchi yohó, te có‑quìdá víi‑nda xán, dandu còò iin cuàha xi‑nda ñà‑ndùú ñà‑cuìcà ndiaha ndisa.
11 Assim, se vocês não forem dignos de confiança em lidar com as riquezas deste mundo ímpio, quem lhes confiará as verdadeiras riquezas?
12 Te nú có‑quìdá víi‑nda chuun ñà‑cundiaa‑ndà biene xi inga ñanìtnaha‑nda, dandu còò iin cuàha xi‑nda ñà‑cunduu biene xi mii‑nda.
12 E se vocês não forem dignos de confiança em relação ao que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 ’Iin tè‑quìdáchúûn, mà cúí coo ùì patrón xi‑tè, vàchi nú ducán, dandu icúmí‑tê cuni ùhì‑te iin‑ne, te inga‑nè cuu inì‑te sàhà‑xí. Te ò ni cachí‑ndà, iin‑ne coo vàha xi‑té, te inga‑nè cahíchì inì‑te. Te ducán stná mii‑nsiá, nú cuú ini‑nsià sàhà dìhùn, dandu mà cúí cunucuachi stná‑nsià nùù Dios ―nì cachi Jesús.
13 "Nenhum servo pode servir a dois senhores; pois odiará a um e amará ao outro, ou se dedicará a um e desprezará ao outro. Vocês não podem servir a Deus e ao Dinheiro".
14 Daaní, nècuàchì fariseu, itá stná‑nè yucán, iníní‑né nsidaa ñà‑ndùá cachí‑yà, te nì sàcùndiaa‑nèyà, vàchi cuàhà gá cuú ini‑nè sàhà dìhùn.
14 Os fariseus, que amavam o dinheiro, ouviam tudo isso e zombavam de Jesus.
15 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né:
15 Ele lhes disse: "Vocês são os que se justificam a si mesmos aos olhos dos homens, mas Deus conhece os corações de vocês. Aquilo que tem muito valor entre os homens é detestável aos olhos de Deus".
16 ’Inii tiempu antes quesaa Juan (Bautista) nì sandiaa ley (xi Moisés) xì stná palabra nì cachi profeta nìsa cahàn cuenta xi Dios. Doco tiempu xi Juan vàxi duha nì quesaha xítià cuentu sàhà ñuhìví ìì xí Dios, te vichi nsidaa nèhivì, quidá‑né lucha sàà‑nè ñuhìví ìì mà.
16 "A Lei e os Profetas profetizaram até João. Desse tempo em diante estão sendo pregadas as boas novas do Reino de Deus, e todos tentam forçar sua entrada nele.
17 ’Doco ley (sànaha) ma, nicanicuahàn cundua iin ley vàha; vàchi ni‑iin seña tii xí iin letra xan, mà nunca sàà ndañuhá. Chicá mà úhì ndañuhu ansivi xì ñuhìví, doco ley mà, nicanicuahàn coa.
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que cair da Lei o menor traço.
18 ’Nú ni caté stnahá iin tiàa xi ñahàdìhí‑nè, te coo‑ne xì inga nècuàchì ñahà, cuàchi ndisa cundua. Te nú ni nándàhà stná iin nècuàchì tiàa xi iin nècuàchì ñahà ní sate stnahá, divini cuàchi cunduu stná mà.
18 "Quem se divorciar de sua mulher e se casar com outra mulher estará cometendo adultério, e o homem que se casar com uma mulher divorciada do seu marido estará cometendo adultério".
19 ’Nìsa ìa iin tècuìcà, ndixí‑te sìcoto cuxín finu, xì cuàhà gá sìcoto chicá viì. Te nsìquívì nìsa quida‑tè vicò cahnú vehe‑tè.
19 "Havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho fino e vivia no luxo todos os dias.
20 Te nìsa ìa stná iin nècuàchì satú nani Lázaro, indúhu‑né yehè cahnú tècuìcà mà, te itándiaa chitu nsìhi uhì ìcà‑né.
20 Diante do seu portão fora deixado um mendigo chamado Lázaro, coberto de chagas;
21 Te cuní‑nè nìhì‑né pedazu cuati comida cóyo nùù mesa xi tècuìcà mà cuxi‑ne. Dècuèndè stná sìhina, vàxi‑sì ndé iá‑nè, te nacuáhá yàá‑si nsìhi uhì ìcà‑némà.
21 este ansiava comer o que caía da mesa do rico. Em vez disso, os cães vinham lamber as suas feridas.
22 Daaní, nì sàà quìvì nì xìhì‑nè, te nì caquixi ángel nì nacuaca‑ne anima nècuàchìmà cuàhàn‑nè ndé iá xìì‑ndà Abraham. Daaní, después nì xìhì stná tècuìcà mà, te nì ndùxin‑tè.
22 "Chegou o dia em que o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Dandu (nì sàà‑te) ndé ndoó anima nècuàchì xínduu nsìi. Te yucán nì quesaha‑té ndohó cuáhà‑té. Dandu nì ndacoto‑tè nì xini xìcà‑té yucán iá Abraham, te yatni uun iá stná Lázaro.
23 No Hades, onde estava sendo atormentado, ele olhou para cima e viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 Ñàyùcàndùá, nì ndàhì ndee‑té, cachí‑te: “¡Abraham! ¡Xìì‑nsí nduu‑ní! Cundehè ndahví‑nî yùhù; techuun‑ní Lázaro quixi‑ne dandaxín‑né dìnìndàhá‑nè tècuìí, te danchíco‑ne yàíˋ, vàchi yáha ga ndohí iéˋ mahì ñuhu yohó”.
24 Então, chamou-o: ‘Pai Abraão, tem misericórdia de mim e manda que Lázaro molhe a ponta do dedo na água e refresque a minha língua, porque estou sofrendo muito neste fogo’.
25 Doco nì cachi Abraham: “Nsinuu inì‑ní, hijo, vàchi na nísa itiacù‑ní ñuhìví, vàha vida nìsa icumi‑ní. Doco Lázaro yohó, còó; yáha ga ndahví nìsa yàha‑ne. Doco vichi sànì nìhìtáhvì‑né cudiì cuáhà ini‑nè, mientras mii‑ní, icúmí‑nî ndoho‑ní.
25 "Mas Abraão respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a sua vida você recebeu coisas boas, enquanto que Lázaro recebeu coisas más. Agora, porém, ele está sendo consolado aqui e você está em sofrimento.
26 Te iá stná inga iñàha, vàchi mahì nsiùhù yohó xì mii‑nsiá jaàn iá iin yui cahnú cunú sàstnùhù. Ñàyùcàndùá, mate ni cúcáhán‑nsî yàha‑nsi ndé iá‑nî, doco mà cúí; te stná mii‑nsiá, mà cúí yàha stná‑nsià ndé ndoó nsiùhù yohó”.
26 E além disso, entre vocês e nós há um grande abismo, de forma que os que desejam passar do nosso lado para o seu, ou do seu lado para o nosso, não conseguem’.
27 Dandu nì cachi tèmà: “Pues, nú ma cúí, dandu sacúndáhvîˋ nùù‑ní, tío Abraham; techuún sacù‑ní Lázaro nùhù‑nè vehe papá xi.
27 "Ele respondeu: ‘Então eu lhe suplico, pai: manda Lázaro ir à casa de meu pai,
28 Vàchi yucán ndoó ùhùn ñanì, te cuníˋ càhàn Lázaro xì‑té ñà‑màsà quíxí stná‑te lugar yohó ndé ndòhò guá‑nsì”.
28 pois tenho cinco irmãos. Deixa que ele os avise, a fim de que eles não venham também para este lugar de tormento’.
29 Dandu ní cachi Abraham xì‑té: “Sà‑ìcúmí‑tê libru ìì nì tiaa Moisés, xì stná libru nì tiaa nècuàchì profeta. Ni cúníní‑te ñà‑ndùá cachí nùù tutu mà”.
29 "Abraão respondeu: ‘Eles têm Moisés e os Profetas; que os ouçam’.
30 Dandu nì cachì‑te: “Còó, tío Abraham, vàchi nú ni nátiácú iin nsìi, te sàà‑nè càhàn‑nè xì‑té, dandísá, icúmí‑tê cuu‑tè arrepentir”.
30 " ‘Não, pai Abraão’, disse ele, ‘mas se alguém dentre os mortos fosse até eles, eles se arrependeriam’.
31 Doco nì cachi Abraham xì‑té: “Nú có‑cùní‑te cunini‑tè ñà‑ndùá nì cachi Moisés, te ni ñà‑ndùá nì cachi profeta, dandu mà sáà‑te naxicocuíìn inì‑te mate ni nátiácú iin nsìi (càhàn xì‑té)”.
31 "Abraão respondeu: ‘Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos’ ".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.