Lucas 16

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Dandu nì cachi Jesús xì nècuàchì dacuahá‑yá:
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Ñàyùcàndùá, nì cana‑ne tèmà, cachí‑nè xì‑té: “¿Nansa iá ñà‑ndùá quìdà‑ní? vàchi cáhàn tnùhù nèhivì sàhà‑ní nùí. Pues vichi icúmí‑nî quida nsihi‑ní entregar cuenta xi‑ní nùí, vàchi cuàhìn taví mii‑ní nùù chuun xi‑ní ñà‑ndùù‑ní mayordomu”, nì cachi‑nè.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Ñàyùcàndùá, nì quesaha‑témà nacání inì‑te, cachí‑te inì‑ni mii‑té: “¿Nansa quide vichi? vàchi cuàhàn lamú xi dacúxíó‑né yùhù nùù chuun xi. Ndahvíˋ, vàchi còò valor xi quidachuín xì pala. Vihini càcàn stnáì caridad, doco cucáhán núí.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 ¡Áà! Vichi sànì cundaà inì nansa quide, te cundoo ana cuàha lugar coi vehe‑xi na quei nùù chuun xi”, nì cachì‑te.
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 Ñàyùcàndùá, nì cana‑tè iin iin nèhivì iníhícá nùù lamú xi‑tè. Te nì ndàcàtnùhù‑té nùù nècuàchì primeru mà: “¿Nadaa iníhícá‑nî nùù lamú xi?”
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 Te nì cachi nècuàchìmà: “Iin cientu tonel aceite iníhíquê”. Dandu nì cachi mayordomu mà: “Tnii‑ní cuenta xi‑ní, coo‑ní yohó, te yàchì natiaa‑ní cuenta xi‑ní ñà‑cundua cuisì ùì dico ùxìn (50) tonel vichi”.
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 Dandu nì cachì‑te xi inga‑nè: “Te mii‑ní, ¿nadaa iníhícá‑nî?” Te nì cachi nècuàchìmà: “Iin cientu carga nùnì trigu iníhíquê”. Dandu nì cachì‑te: “Tnii‑ní cuenta xi‑ní, te natiaa‑ní cùmì dìcó (80) carga‑ni”.
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Daaní, lamú xi‑tè, nì cundaà ini‑nè ñà‑ndùá quidá‑te. Ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì‑té sàhà‑ñá cónì quìdá víi‑té: “¡Na nchichí guá nì quida‑ní!” nì cachi‑nè. Vàchi cunaha‑nsiá, nèhivì nihnú inì‑xi cuisì ñuhìví yohó, chicá cuehé‑nè nùù chuun xi‑ne entre nsidaa mii‑né, te chicá mà cuèhé nèhivì datnúù Dios sàxìnítnùní‑xi.
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Te yùhù cachíˋ xì‑nsiá: mate dava‑tè, có‑quìdá víi‑té xì dìhùn xí‑te, doco mii‑nsiá, xiñuhu cuichuún víi‑nsiá ñà‑cuìcà‑nsiá sàhà‑ñá naquimanì nèhivì‑nsiá, dandu na quívì nsihi dìhùn xí‑nsiá mà, vàtùni cuàha Dios sàà‑nsià nùù‑yá vehe ndiaha‑yá nicanicuahàn.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 ’Nú sànì nìhì iin nèhivì iin chuun tii, te quidá víi‑néà, dandu ñà‑jaàn cundaà ini‑ndà vàtùni quida viì stná‑nè iin chuun chicá cahnú. Te ò nú có‑quìdá víi‑né chuun tii ma, dandu ni mà quídá víi stná‑nè iin chuun cahnú.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Ñàyùcàndùá, nú icúmí‑ndá ñà‑cuìcà ñuhìví cuàchi yohó, te có‑quìdá víi‑nda xán, dandu còò iin cuàha xi‑nda ñà‑ndùú ñà‑cuìcà ndiaha ndisa.
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Te nú có‑quìdá víi‑nda chuun ñà‑cundiaa‑ndà biene xi inga ñanìtnaha‑nda, dandu còò iin cuàha xi‑nda ñà‑cunduu biene xi mii‑nda.
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Iin tè‑quìdáchúûn, mà cúí coo ùì patrón xi‑tè, vàchi nú ducán, dandu icúmí‑tê cuni ùhì‑te iin‑ne, te inga‑nè cuu inì‑te sàhà‑xí. Te ò ni cachí‑ndà, iin‑ne coo vàha xi‑té, te inga‑nè cahíchì inì‑te. Te ducán stná mii‑nsiá, nú cuú ini‑nsià sàhà dìhùn, dandu mà cúí cunucuachi stná‑nsià nùù Dios ―nì cachi Jesús.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Daaní, nècuàchì fariseu, itá stná‑nè yucán, iníní‑né nsidaa ñà‑ndùá cachí‑yà, te nì sàcùndiaa‑nèyà, vàchi cuàhà gá cuú ini‑nè sàhà dìhùn.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né:
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 ’Inii tiempu antes quesaa Juan (Bautista) nì sandiaa ley (xi Moisés) xì stná palabra nì cachi profeta nìsa cahàn cuenta xi Dios. Doco tiempu xi Juan vàxi duha nì quesaha xítià cuentu sàhà ñuhìví ìì xí Dios, te vichi nsidaa nèhivì, quidá‑né lucha sàà‑nè ñuhìví ìì mà.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 ’Doco ley (sànaha) ma, nicanicuahàn cundua iin ley vàha; vàchi ni‑iin seña tii xí iin letra xan, mà nunca sàà ndañuhá. Chicá mà úhì ndañuhu ansivi xì ñuhìví, doco ley mà, nicanicuahàn coa.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 ’Nú ni caté stnahá iin tiàa xi ñahàdìhí‑nè, te coo‑ne xì inga nècuàchì ñahà, cuàchi ndisa cundua. Te nú ni nándàhà stná iin nècuàchì tiàa xi iin nècuàchì ñahà ní sate stnahá, divini cuàchi cunduu stná mà.
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 ’Nìsa ìa iin tècuìcà, ndixí‑te sìcoto cuxín finu, xì cuàhà gá sìcoto chicá viì. Te nsìquívì nìsa quida‑tè vicò cahnú vehe‑tè.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Te nìsa ìa stná iin nècuàchì satú nani Lázaro, indúhu‑né yehè cahnú tècuìcà mà, te itándiaa chitu nsìhi uhì ìcà‑né.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Te cuní‑nè nìhì‑né pedazu cuati comida cóyo nùù mesa xi tècuìcà mà cuxi‑ne. Dècuèndè stná sìhina, vàxi‑sì ndé iá‑nè, te nacuáhá yàá‑si nsìhi uhì ìcà‑némà.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Daaní, nì sàà quìvì nì xìhì‑nè, te nì caquixi ángel nì nacuaca‑ne anima nècuàchìmà cuàhàn‑nè ndé iá xìì‑ndà Abraham. Daaní, después nì xìhì stná tècuìcà mà, te nì ndùxin‑tè.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 Dandu (nì sàà‑te) ndé ndoó anima nècuàchì xínduu nsìi. Te yucán nì quesaha‑té ndohó cuáhà‑té. Dandu nì ndacoto‑tè nì xini xìcà‑té yucán iá Abraham, te yatni uun iá stná Lázaro.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Ñàyùcàndùá, nì ndàhì ndee‑té, cachí‑te: “¡Abraham! ¡Xìì‑nsí nduu‑ní! Cundehè ndahví‑nî yùhù; techuun‑ní Lázaro quixi‑ne dandaxín‑né dìnìndàhá‑nè tècuìí, te danchíco‑ne yàíˋ, vàchi yáha ga ndohí iéˋ mahì ñuhu yohó”.
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 Doco nì cachi Abraham: “Nsinuu inì‑ní, hijo, vàchi na nísa itiacù‑ní ñuhìví, vàha vida nìsa icumi‑ní. Doco Lázaro yohó, còó; yáha ga ndahví nìsa yàha‑ne. Doco vichi sànì nìhìtáhvì‑né cudiì cuáhà ini‑nè, mientras mii‑ní, icúmí‑nî ndoho‑ní.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Te iá stná inga iñàha, vàchi mahì nsiùhù yohó xì mii‑nsiá jaàn iá iin yui cahnú cunú sàstnùhù. Ñàyùcàndùá, mate ni cúcáhán‑nsî yàha‑nsi ndé iá‑nî, doco mà cúí; te stná mii‑nsiá, mà cúí yàha stná‑nsià ndé ndoó nsiùhù yohó”.
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 Dandu nì cachi tèmà: “Pues, nú ma cúí, dandu sacúndáhvîˋ nùù‑ní, tío Abraham; techuún sacù‑ní Lázaro nùhù‑nè vehe papá xi.
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 Vàchi yucán ndoó ùhùn ñanì, te cuníˋ càhàn Lázaro xì‑té ñà‑màsà quíxí stná‑te lugar yohó ndé ndòhò guá‑nsì”.
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Dandu ní cachi Abraham xì‑té: “Sà‑ìcúmí‑tê libru ìì nì tiaa Moisés, xì stná libru nì tiaa nècuàchì profeta. Ni cúníní‑te ñà‑ndùá cachí nùù tutu mà”.
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 Dandu nì cachì‑te: “Còó, tío Abraham, vàchi nú ni nátiácú iin nsìi, te sàà‑nè càhàn‑nè xì‑té, dandísá, icúmí‑tê cuu‑tè arrepentir”.
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 Doco nì cachi Abraham xì‑té: “Nú có‑cùní‑te cunini‑tè ñà‑ndùá nì cachi Moisés, te ni ñà‑ndùá nì cachi profeta, dandu mà sáà‑te naxicocuíìn inì‑te mate ni nátiácú iin nsìi (càhàn xì‑té)”.
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.