Lucas 16

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Dandu nì cachi Jesús xì nècuàchì dacuahá‑yá:
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Ñàyùcàndùá, nì cana‑ne tèmà, cachí‑nè xì‑té: “¿Nansa iá ñà‑ndùá quìdà‑ní? vàchi cáhàn tnùhù nèhivì sàhà‑ní nùí. Pues vichi icúmí‑nî quida nsihi‑ní entregar cuenta xi‑ní nùí, vàchi cuàhìn taví mii‑ní nùù chuun xi‑ní ñà‑ndùù‑ní mayordomu”, nì cachi‑nè.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isso que ouço de ti? Presta contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Ñàyùcàndùá, nì quesaha‑témà nacání inì‑te, cachí‑te inì‑ni mii‑té: “¿Nansa quide vichi? vàchi cuàhàn lamú xi dacúxíó‑né yùhù nùù chuun xi. Ndahvíˋ, vàchi còò valor xi quidachuín xì pala. Vihini càcàn stnáì caridad, doco cucáhán núí.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar não posso; de mendigar tenho vergonha.
4 ¡Áà! Vichi sànì cundaà inì nansa quide, te cundoo ana cuàha lugar coi vehe‑xi na quei nùù chuun xi”, nì cachì‑te.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Ñàyùcàndùá, nì cana‑tè iin iin nèhivì iníhícá nùù lamú xi‑tè. Te nì ndàcàtnùhù‑té nùù nècuàchì primeru mà: “¿Nadaa iníhícá‑nî nùù lamú xi?”
5 E, chamando a
6 Te nì cachi nècuàchìmà: “Iin cientu tonel aceite iníhíquê”. Dandu nì cachi mayordomu mà: “Tnii‑ní cuenta xi‑ní, coo‑ní yohó, te yàchì natiaa‑ní cuenta xi‑ní ñà‑cundua cuisì ùì dico ùxìn (50) tonel vichi”.
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e, assentando-te já, escreve cinquenta.
7 Dandu nì cachì‑te xi inga‑nè: “Te mii‑ní, ¿nadaa iníhícá‑nî?” Te nì cachi nècuàchìmà: “Iin cientu carga nùnì trigu iníhíquê”. Dandu nì cachì‑te: “Tnii‑ní cuenta xi‑ní, te natiaa‑ní cùmì dìcó (80) carga‑ni”.
7 Disse depois a outro: E tu quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Daaní, lamú xi‑tè, nì cundaà ini‑nè ñà‑ndùá quidá‑te. Ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì‑té sàhà‑ñá cónì quìdá víi‑té: “¡Na nchichí guá nì quida‑ní!” nì cachi‑nè. Vàchi cunaha‑nsiá, nèhivì nihnú inì‑xi cuisì ñuhìví yohó, chicá cuehé‑nè nùù chuun xi‑ne entre nsidaa mii‑né, te chicá mà cuèhé nèhivì datnúù Dios sàxìnítnùní‑xi.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Te yùhù cachíˋ xì‑nsiá: mate dava‑tè, có‑quìdá víi‑té xì dìhùn xí‑te, doco mii‑nsiá, xiñuhu cuichuún víi‑nsiá ñà‑cuìcà‑nsiá sàhà‑ñá naquimanì nèhivì‑nsiá, dandu na quívì nsihi dìhùn xí‑nsiá mà, vàtùni cuàha Dios sàà‑nsià nùù‑yá vehe ndiaha‑yá nicanicuahàn.
9 E eu vos digo: granjeai amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ’Nú sànì nìhì iin nèhivì iin chuun tii, te quidá víi‑néà, dandu ñà‑jaàn cundaà ini‑ndà vàtùni quida viì stná‑nè iin chuun chicá cahnú. Te ò nú có‑quìdá víi‑né chuun tii ma, dandu ni mà quídá víi stná‑nè iin chuun cahnú.
10 Quem é fiel no mínimo também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo também é injusto no muito.
11 Ñàyùcàndùá, nú icúmí‑ndá ñà‑cuìcà ñuhìví cuàchi yohó, te có‑quìdá víi‑nda xán, dandu còò iin cuàha xi‑nda ñà‑ndùú ñà‑cuìcà ndiaha ndisa.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Te nú có‑quìdá víi‑nda chuun ñà‑cundiaa‑ndà biene xi inga ñanìtnaha‑nda, dandu còò iin cuàha xi‑nda ñà‑cunduu biene xi mii‑nda.
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Iin tè‑quìdáchúûn, mà cúí coo ùì patrón xi‑tè, vàchi nú ducán, dandu icúmí‑tê cuni ùhì‑te iin‑ne, te inga‑nè cuu inì‑te sàhà‑xí. Te ò ni cachí‑ndà, iin‑ne coo vàha xi‑té, te inga‑nè cahíchì inì‑te. Te ducán stná mii‑nsiá, nú cuú ini‑nsià sàhà dìhùn, dandu mà cúí cunucuachi stná‑nsià nùù Dios ―nì cachi Jesús.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores, porque ou há de aborrecer a um e amar ao outro ou se há de chegar a um e desprezar ao outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Daaní, nècuàchì fariseu, itá stná‑nè yucán, iníní‑né nsidaa ñà‑ndùá cachí‑yà, te nì sàcùndiaa‑nèyà, vàchi cuàhà gá cuú ini‑nè sàhà dìhùn.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né:
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração, porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 ’Inii tiempu antes quesaa Juan (Bautista) nì sandiaa ley (xi Moisés) xì stná palabra nì cachi profeta nìsa cahàn cuenta xi Dios. Doco tiempu xi Juan vàxi duha nì quesaha xítià cuentu sàhà ñuhìví ìì xí Dios, te vichi nsidaa nèhivì, quidá‑né lucha sàà‑nè ñuhìví ìì mà.
16 A Lei e os Profetas
17 ’Doco ley (sànaha) ma, nicanicuahàn cundua iin ley vàha; vàchi ni‑iin seña tii xí iin letra xan, mà nunca sàà ndañuhá. Chicá mà úhì ndañuhu ansivi xì ñuhìví, doco ley mà, nicanicuahàn coa.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da Lei.
18 ’Nú ni caté stnahá iin tiàa xi ñahàdìhí‑nè, te coo‑ne xì inga nècuàchì ñahà, cuàchi ndisa cundua. Te nú ni nándàhà stná iin nècuàchì tiàa xi iin nècuàchì ñahà ní sate stnahá, divini cuàchi cunduu stná mà.
18 Qualquer que deixa sua mulher e casa com outra adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido adultera
19 ’Nìsa ìa iin tècuìcà, ndixí‑te sìcoto cuxín finu, xì cuàhà gá sìcoto chicá viì. Te nsìquívì nìsa quida‑tè vicò cahnú vehe‑tè.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Te nìsa ìa stná iin nècuàchì satú nani Lázaro, indúhu‑né yehè cahnú tècuìcà mà, te itándiaa chitu nsìhi uhì ìcà‑né.
20 Havia também
21 Te cuní‑nè nìhì‑né pedazu cuati comida cóyo nùù mesa xi tècuìcà mà cuxi‑ne. Dècuèndè stná sìhina, vàxi‑sì ndé iá‑nè, te nacuáhá yàá‑si nsìhi uhì ìcà‑némà.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Daaní, nì sàà quìvì nì xìhì‑nè, te nì caquixi ángel nì nacuaca‑ne anima nècuàchìmà cuàhàn‑nè ndé iá xìì‑ndà Abraham. Daaní, después nì xìhì stná tècuìcà mà, te nì ndùxin‑tè.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico e foi sepultado.
23 Dandu (nì sàà‑te) ndé ndoó anima nècuàchì xínduu nsìi. Te yucán nì quesaha‑té ndohó cuáhà‑té. Dandu nì ndacoto‑tè nì xini xìcà‑té yucán iá Abraham, te yatni uun iá stná Lázaro.
23 E, no Hades, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro, no seu seio.
24 Ñàyùcàndùá, nì ndàhì ndee‑té, cachí‑te: “¡Abraham! ¡Xìì‑nsí nduu‑ní! Cundehè ndahví‑nî yùhù; techuun‑ní Lázaro quixi‑ne dandaxín‑né dìnìndàhá‑nè tècuìí, te danchíco‑ne yàíˋ, vàchi yáha ga ndohí iéˋ mahì ñuhu yohó”.
24 E, clamando, disse: Abraão, meu pai, tem misericórdia de mim e manda a Lázaro que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Doco nì cachi Abraham: “Nsinuu inì‑ní, hijo, vàchi na nísa itiacù‑ní ñuhìví, vàha vida nìsa icumi‑ní. Doco Lázaro yohó, còó; yáha ga ndahví nìsa yàha‑ne. Doco vichi sànì nìhìtáhvì‑né cudiì cuáhà ini‑nè, mientras mii‑ní, icúmí‑nî ndoho‑ní.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro, somente males; e, agora, este é consolado, e tu, atormentado.
26 Te iá stná inga iñàha, vàchi mahì nsiùhù yohó xì mii‑nsiá jaàn iá iin yui cahnú cunú sàstnùhù. Ñàyùcàndùá, mate ni cúcáhán‑nsî yàha‑nsi ndé iá‑nî, doco mà cúí; te stná mii‑nsiá, mà cúí yàha stná‑nsià ndé ndoó nsiùhù yohó”.
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 Dandu nì cachi tèmà: “Pues, nú ma cúí, dandu sacúndáhvîˋ nùù‑ní, tío Abraham; techuún sacù‑ní Lázaro nùhù‑nè vehe papá xi.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Vàchi yucán ndoó ùhùn ñanì, te cuníˋ càhàn Lázaro xì‑té ñà‑màsà quíxí stná‑te lugar yohó ndé ndòhò guá‑nsì”.
28 pois tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Dandu ní cachi Abraham xì‑té: “Sà‑ìcúmí‑tê libru ìì nì tiaa Moisés, xì stná libru nì tiaa nècuàchì profeta. Ni cúníní‑te ñà‑ndùá cachí nùù tutu mà”.
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Dandu nì cachì‑te: “Còó, tío Abraham, vàchi nú ni nátiácú iin nsìi, te sàà‑nè càhàn‑nè xì‑té, dandísá, icúmí‑tê cuu‑tè arrepentir”.
30 E disse ele: Não, Abraão, meu pai; mas, se algum dos mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Doco nì cachi Abraham xì‑té: “Nú có‑cùní‑te cunini‑tè ñà‑ndùá nì cachi Moisés, te ni ñà‑ndùá nì cachi profeta, dandu mà sáà‑te naxicocuíìn inì‑te mate ni nátiácú iin nsìi (càhàn xì‑té)”.
31 Porém Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.