Lucas 15

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Daaní, nì catnàtuu cuàhà tè‑dàchíyàhvi, xì cuàhà gá stná nèhivì iá cuàchi‑xi, vàchi cuní‑nè cunini‑ne ñà‑ndùá cachí‑yà.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Dandu nècuàchì fariseu, xì stná nècuàchì ley xi veheñùhu, nì xitnùhu‑neyà, cachí‑nè:
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Dandu nì nacani‑ya xì‑né iin ejemplu, te dohó nì cachi‑yà:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 ―Nú ndoó iin cientu riì xì‑ndà, te nì quecuaán iin‑sì ¿ndíà nduá quida‑nda? ¿Amádi nacoo‑nda 99 quisì dava ga mà iin yodò, te cùhùn‑ndà nanducu‑nda inga quisì mà ndè cachi nanihì‑ndàsí?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Daaní, nú sànì ndacùhun‑ndasí, cudíì ini‑ndà
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 mànuhù‑ndà vehe‑nda idádocó‑ndà quisì mà. Dandu cana‑nda amigo xi‑nda xì stná nècuàchì ndoó yatni, te cachí‑ndà xì‑né: “¡Nahà‑nsia cundoo‑nda cudiì ini‑ndà, vàchi sànì natùi riì xí nì ndañuhu ni cuí!”
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 ’Te yùhù cachí stnáì xì‑nsiá, nú nì sàà iin nèhivì iá cuàchi xi cuu‑ne arrepentir, dandu yáha ga xícudiì ini ana ndoó gloria. Ndè chicá cudíì ini‑nè sàhà nècuàchìmà nùù 99 nèhivì nihnú vàha inì‑xi, vàchi mii‑né, có‑xìñùhù gá cuu‑ne arrepentir.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 ’Te ò (inga ejemplu. Ni cachí‑ndà iá) iin nècuàchì ñahà icúmí xí ùxìn dìhùn plata. Pues nú ni ndáñúhú ian, amádi nacuicùn‑né iin isì, te nasihvi‑né vehe‑ne ñà‑nanducu‑néà ndè cachi natùia.
8 Jesus continuou:
9 Daaní, nú sànì nanihì‑néà, dandu cana‑ne amigo xi‑ne xì stná nècuàchì ñahà xíndoo yatni, te cachi‑nè xì nècuàchìmà: “Naha‑nsià cundoo‑nda cudiì ini‑ndà, vàchi sànì natùi dìhùn xí nì ndañuhu ni cuí”, cachí‑nè.
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Te cachí stnáì xì‑nsiá, ducán cudíì stná ini nsidaa ángel xi Dios nú nì sàà iin nècuàchì iá cuàchi‑xi cuu‑ne arrepentir.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Dandu nì cachi stná‑yà:
11 E Jesus disse ainda:
12 Te nì cachi tèchicá chii xi yua‑té: “Papá, taxi‑ní ñà‑ndùú tàhvì nìhì‑nsí nùù‑ní”. Ñàyùcàndùá, nì sàha‑ne iin iin‑tè ñà‑ndùú tàhvì‑té.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Cónì yáha cuàhà quìvì, te nì dàtàcá tèchicá chii ma nsidaa ñà‑ìcúmí‑tê, te cuàhàn xìcà‑té inga ñuu. Yucán nì quida ndevàha‑tè gastu dìhùn xí‑te, nì quìhvi‑tè cuàhà viciu.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Daaní, na ní nsihi dìhùn mà, nì quixi fuerte tnama ñuu yucán, te nì quesaha‑té nì ndundahví‑te.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Ñàyùcàndùá, cuàhàn‑te nùù iin lamú ñuu yucán, te nì nìhì‑té chuun nùù nècuàchìmà, nì techuún‑nète cuàhàn‑te campu dacáxâhan‑tè cochi.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 (Ñàyùcàndùá, yucán iá‑te campu mà), dècuèndè nchichi yùcù saxí cochi‑mà cahan stná‑te caxì‑té, doco còò ni‑iin nèhivì sáha xi‑té ni‑iñàha.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Dandu nì nàcùnihnu sahnú inì‑te, te nì cachì‑te: “Cuàhà gá peón ndoó vehe yué, te iá cuàhà ñà‑cutiacu‑nè, dècuèndè cuyódo gá‑ñà nùù‑né. Doco yùhù, yohó iéˋ ndè cuníˋ cuì quidá doco.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Chicá vàha naquihin ichì nùhì ndé iá papá xi, te cachì xì‑né: Papá, nsidá cuàchi nùù Dios, te nsidá cuàchi stnáì nùù mii‑ní.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Ni mà nátùi cunduu guè nahi dèhe‑ní; nahi peón xi‑ní cundui quida‑ní cuenta”. Ducán nacání inì‑te entre mii‑té.
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Ñàyùcàndùá, nì naquihin‑tè ichì mànuhù‑té ndé iá yua‑té.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Dandu nì cachi dèhe‑nemà xì‑né: “Papá, nsidá cuàchi nùù mii‑yá iá ansivi, te nsidá cuàchi stnáì nùù mii‑ní. Mà nátùi cunduu guè nahi dèhe‑ní”, nì cachì‑te.
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Doco yua‑té, nì cachi‑nè xì peón xi‑ne: “Tavà‑nsiá sìcoto chicá finu, te chindixi‑nsiàte; te ni cúnácáá stná iin anillu dìnìndàhá‑te; ni nácuáìn stná‑te iin ndìsàn.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Te cundaca stná‑nsia chelù ndatnù quixi cuì‑si quida‑nda vicò.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Vàchi sànì xìhì dèhi yohó cahín, doco vichi (sànì nsiaà‑te) na iin tiàa nì natiacu. Sànì ndañuhu‑té ni cuí, doco vichi sànì natùi‑tè”, nì cachi yua‑té. Te nsidaa nècuàchì ndoó yucán, nì quesaha‑né nì quida cahnú‑né vicò mà.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 ’Daaní, dèhe sahnú nècuàchìmà, iá‑te nùù ìtú. Te nì naquihin‑tè ichì màndixi‑tè. Te na ní cuyatni‑tè vehe, nì tiacù‑te quidándáá nèhivì, te itásáhá stná‑nè.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Ñàyùcàndùá, nì cana‑tè iin peón; nì xìcàn tnùhù‑té nùù nècuàchìmà, cachí‑te: “¿Ndíà ndùá cùù‑guá vehi?”
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Dandu nì cachi peón mà xì‑té: “Sànì nsiaa ñanì‑ní, ñàyùcàndùá nì cachi yua‑ní ñà‑nì càhní‑nsí chelù ndatnù, vàchi sànì natùi dèhe‑ne, te còò ni‑iñàha ni cuu xi‑té”.
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Ñàyùcàndùá, nì xìdà ini ñani sàhnùmà, có‑cùní‑te nansìhvi‑tè vehe. Dandu nì quee yua‑té nì càhàn viì‑né xì‑té.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Doco nì cachì‑te xi‑né: “Cunaha‑ní, sàcàní cuìà iéˋ nùù‑ní quidáchúîn, te iníní nsidanicuú ñà‑ndùá cachí‑nî xìˊ; doco tàñáha ga dacútâhvì‑ní yùhù ni‑iin litú quida stnáì vicò xì amigo xi.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Doco vichi sàhà ñà‑nì nsiaa tè‑ndùú dèhe‑ní yohó, (ñàyùcàndùá quìdà‑ní iin vicò cahnú), dècuèndè nì xìhì stná chelù ndatnù xi‑nda sàhà‑té, mate nduú‑te iin ana nì quida uun gastu xì biene xi‑ní sàhà ñahà xí‑te”, nì cachi dèhe sahnuma.
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Dandu nì cachi yua‑té: “Yohó, dèhi nduú stnáù. Siempre ió xî. Te nsidaa ñà‑ndùú biene xi, stoho stnáˋ nduú stnáù.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Doco vitni ndiá ìcà‑ndà quida‑nda vicò, te cudiì ini‑ndà, vàchi tè‑ñanù yohó, nì xìhì‑te cahín, doco vichi yohó iá‑te na ian nì natiacù‑te; sànì ndañuhu dahuun‑tè nì cahín, doco còó, sànì nsiaà‑te vichi”.
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.