Lucas 14

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 — ausente —
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì nècuàchì fariseu mà xì stná nècuàchì ley xi veheñùhu ndoó yucán:
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Doco nècuàchìmà, dadí úún nì ndòo‑ne. Ñàyùcàndùá, nì tnii‑ya ndahà nècuàchì cuhí mà, te nì dàndúvàha‑yanè. Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Dandu nì cachi stná‑yà xì nècuàchì ndoó yucán:
5 Aí disse:
6 Te mii‑né, mànìcùí nanihì tnùní ini‑nè nansa naxiconihí‑né nùù‑yá.
6 E eles não puderam responder.
7 Daaní, nì xini Jesús nansa quidá nècuàchì nì quesaa vicò mà, nandúcú‑nê lugar cundoo‑ne ndé chicá quee tnùñuhu xí‑né. Ñàyùcàndùá, nì nacani‑ya xì‑né iin ejemplu, cachí‑yà:
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 ―Nú cánà iin nèhivì cùhùn‑nè iin vicò nandàhà, màsà cóó‑né ndé nduú lugar chicá iá tnùñuhu‑xí, vàchi vihini sàà stná inga ana chicá quidáñúhú nècuàchì dìvéhé‑xí.
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 Nú ducán, dandu icúmí nècuàchì dìvéhé‑xímá tnàtuu‑ne ndé iá nècuàchì nì sàà primeru mà, te cachi‑nè xì nècuàchìmà: “Cuxio‑ní, te ni coó nècuàchì sahnú yohó lugar xi‑ní”. Dandu nècuàchìmà, ndacuiin‑nè, te cùhùn‑nè coo‑ne inga lugar ndè cahà‑xí, te ndòo cahan‑ne.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Cunaha‑nsiá, nú cánà‑ndà cùhùn‑ndà iin vicò, dandu nanducu‑nda lugar chicá cahà‑xí coo‑nda, dandu na tnátuu nècuàchì dìvéhé‑xímá, icúmí‑nê cachi‑nè xì‑ndà: “Amigo, nahà‑ní, coo‑ní ndé nduú lugar chicá iá tnùñuhu‑xí”. Pues nú ni quidá‑né ducán, dandu chicá quee tnùñuhu xi‑nda nùù nècuàchì cutnáhâ xí‑ndá ndoo‑nda xixi‑nda yucán.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Vàchi nsidaa ana datiaá chicá ndiaá, icúmí‑nê sàà‑nè ndòo cahan‑ne. Doco nsidaa ana ndaníhí ndahví xì mii‑xí, divi nduú ana chicá icúmí nìhì xì tnùñuhu ―nì cachi Jesús.
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Daaní, nì càhàn‑yà xì nècuàchì nì cana xi‑yá ñà‑cuxi‑ya, cachí‑yà xì‑né:
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Còó, vàchi nú cuní‑nî quida‑ní iin vicò, dandu cana‑ní nècuàchì ndahví, xì nècuàchì nì nacuèhè, xì nècuàchì xicá cuéhê, xì nècuàchì cuaá;
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 dandu ndiaha gá coo xi‑ní, vàchi nsidaa nècuàchì yucán, mà cúí danáà‑né nùù‑ní. Daaní (ndè inga vida) na natiacù‑ní xì nsidaa gá nèhivì nihnú ndàcuisì inì‑xi, icúmí‑nî nìhì‑ní ñà‑vàha xi‑ní sàhámà ―nì cachi Jesús.
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Daaní, iin nècuàchì cutnáhâ xí‑yâ na xixí‑yá yucán, nì tiacu‑nè ñà‑ndùá nì cachi‑yà, te nì cachi‑nè xì‑yá:
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Dandu nì cachi Jesús xì nècuàchìmà:
16 Então Jesus lhe disse:
17 Dandu na hora cuàhàn‑nè cacuxi‑ne, nì techuún‑né iin peón xi‑ne (ñà‑caca‑tè) cachitnùhu‑tè xì nsidaa nècuàchì nì cànà mà ñà‑sà‑ìá hora yàha‑ne, vàchi sà‑ìá listu nsidaá.
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 ’Doco iin‑ni nì cacachi nsidaa‑né ñà‑nì cuícáhnû ini nècuàchì quìdà‑xì vicò mà sàhà‑né. Nècuàchì primeru, nì cachi‑nè: “Còó, làcà nì xiin iin ñuhù xí, te icúmî cùhìn cundehíà. Ni cuícáhnû ini‑nè sàhí”, cachí‑nè.
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 ’Daaní, inga‑nè, nì cachi‑nè: “Còó, vàchi làcà nì xiin ùhùn yunta buey, te icúmî cùhìn cundaà inì sàhà‑sí, a quídá víi‑sí, á coó. Ni cuícáhnû ini nècuàchìmà sàhí”, nì cachi tiàa ma.
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Daaní, inga‑nè, nì cachi‑nè: “Còó, vàchi làcà nì nandàhí, te ñàyùcàndùá, mà cúí cùhìn”.
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 ’Ñàyùcàndùá, mànuhù peón mà, te nì nacani‑tè xì lamú xi‑tè nansa nì cacachi iin iin nèhivì mà. Ñàyùcàndùá, nì xìdà ini nècuàchìmà, te nì cachi‑nè xì peón mà: “Cuahán‑nî vichi duha cacanuu‑ní inii calle ñuu‑ndà yohó, calle nahnú te calle cuati, te danátácà‑ní nècuàchì ndahví, nècuàchì nì nacuèhè, xì stná nècuàchì xicá cuéhê, xì nècuàchì cuaá ñà‑nì quìxí‑né vicò xí”.
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 ’Ñàyùcàndùá, (ducán nì quida peón mà); dandu nì cachì‑te: “Sànì quide ñà‑ndùá nì cachì‑ní xìˊ, señor, te vàtùni cundoo más gà nèhivì”.
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 Dandu nì cachi tu lamú mà xì peón mà: “Vichi cuahán tu‑ní nsidaa ichì xì nsidaa callejón, te datnátuu‑ní nèhivì sàhà‑ñá chitu vehi nèhivì.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Vàchi ñà‑yòhó cachíˋ xì‑nsiá, ni‑iin nèhivì nì quide invitar daa, mà níhì‑né ni‑iyuhu ñà‑cuxi‑ne vehi”.
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Cunaha‑ní, cuàhà gá nèhivì xínchicùn xì‑yá cuàhàn stná‑nè. Ñàyùcàndùá nì naxicocuíìn‑yà yàtà‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né:
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 ―Nú vàxi iin nèhivì nùí, te cuní‑nè cunchicùn‑nè yùhù, dandu (màsà ndúlócô gà‑nè ñà‑ndùá cachí) yua‑né, ò dihi‑né, ò dèhe‑ne, ò ñani‑nè, ò cùha‑ne, mate (ni cá‑cútúxí ini nècuàchìmà) sànì xini ùhì tnaha‑nemà mii‑né. Ni màsà cúú gà stná ini‑nè sàhà vida xi‑ne, vàchi nú coó, mà cúí sàà‑nè cunduu‑ne iin ana nchícùn xìˊ.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Te xiñuhu stná (ñà‑coo‑ne dispuestu cui‑nè sàhí), quida‑ne cuenta na ian nsidá‑né iin cruz cuàhàn‑nè cui‑nè. Vàchi nú có‑nìhnú ini‑nè ducán, te có‑nchîcùn stná‑nè yùhù ducán, dandu mà cúí sàà‑nè cunduu‑ne iin nèhivì xí.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 Vàchi nú cuní‑ndà quidavàha‑nda iin vehe ducún, amádi dihna coo‑nda quida‑nda cuenta xi‑nda a vátùni sàà dìhùn xì‑ndà,
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 còtó mà cúí daxínu‑ndañá, cuisì cimientu xan daquésáhá‑ndá, te sà‑ìá ni. Dandu nècuàchì indéhe, cuàhàn‑nè cuàcùndiaa‑nèndó,
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 cachi‑nè: “Cuàhàn tè‑jaàn quidavàha‑tè iin vehe ni cuí, doco cónì níhì‑té daxínu‑teá”, cachi‑nè (cuàcùndiaa‑nèndó).
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 Daaní, stná iin rey, nú cuní‑te cùhùn‑te guerra nàá tnàhá‑te xì inga rey vàxi xi soldadu‑xi, amádi dihna coo‑tè nacani vàha inì‑te, a vátùni sàà ùxìn mil soldadu xi‑tè ñà‑cundee‑té nùù òcò mil soldadu xi inga rey mà, á coó.
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Te nú mà sáà soldadu xi‑tè, dandu na táñâha ga cuyatni inga rey mà, dandu techuún‑te nèhivì xí‑te cùhùn‑nè ndatnuhu‑né xì tèmà nansa nsihi pleitu xi‑tè.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Te ducán stná mii‑nsiá, xiñuhu nandòdó‑nsiá nsidanicuú iñàha icúmí‑nsiâ, vàchi nú coó, dandu mà cúí sàà‑nsià cunduu‑nsia ana nchícùn xìˊ.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 ’Vàha ga ììn, (vàchi nsidá ádìá ñà‑xìxì‑ndà); doco nú sànì ndañuhu ñà‑ádì xán, dandu mà cúí gá ndu‑adì gáˋ.
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Vàchi còò cá chuan, mà cúndúá ñuhù chihi‑nda, ni mà váha daquée stná‑ndà nùù itu‑ndà. Chicá vàha cate‑ndàñá. Ni cúníní vàha nsidaa‑nsiá palabra jaàn.
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.