Lucas 13
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Daaní, tiempu yucán nì cachitnùhu nèhivì xì‑yá nansa nì cuu xi nècuàchì ladu Galilea, nì dàndàcú Pilatu, te nì sahnì soldadu‑nè na meru sáhatahvì‑né quisì nduú promesa xi‑ne nùù Dios; meru xíhì quisì mà, te nì sahnì‑ténê.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Dandu nì naxiconihí‑yá nùù nècuàchì nì nacani ma, te dohó nì cachi‑yà:
2 Então Jesus disse:
3 Còó, cachíˋ, vàchi divi ducání ndañuhu stná mii‑nsiá nú màsà cúú‑nsiá arrepentir sàhà cuàchi‑nsia.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Te ináhá stná‑nsià nansa nì cuu yatni Siloé yucán na ní ndua iin torre, te nì chàhmà sàhùn ùnì nèhivì. Pues ¿a tuxí ini‑nsià chicá nìsa ìa cuàchi nècuàchìmà nùù nsidaa gá nèhivì ñuu‑nè Jerusalén?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Còó, cachíˋ; vàchi dècuèndè mii stná‑nsià, divi ducání icúmí stná‑nsià ndañuhu‑nsiá nú màsà náxícócuîìn inì‑nsia sàhà cuàchi‑nsia.
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Dandu nì nacani‑ya ejemplu yohó:
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì tèndiàá xì yutnù tatá mà: “Cunaha‑ní, sàcuàhàn ùnì cuìà quixí indéhí, áma níhìˊ sìhigu yutnù yohó cahín, doco còò‑sí. Ni táhndè‑nu chicá vàha; có‑cùníˋ cuiin uun gà‑nu yohó”.
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Doco peón mà, nì cachì‑te: “Senór, nacoo gà‑nínu dècuèndè inga cuìà, vàchi cuníˋ dadayíˋ ñuhù sàhà‑nú, te daquéi majada,
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 áma cuáha‑nùsí; te nú coó, dandísá, tàhndè‑nu”, nì cachi peón mà.
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Daaní, iin quìvì sábado iá‑yà iin veheñùhu dacuahá‑yá nèhivì.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Te yucán nì quìhvi stná iin nècuàchì ñahà, sàhùn ùnì cuìà dandohó iin ñà‑malu‑nè, nì cuìtá yaa‑ne quidá‑si, ñàyùcàndùá xicá todo‑ne, mà cùì nácuììn ndàà‑nè.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Doco na ní xini Jesús‑nè, nì cana‑yanè ñà‑tnàtuu‑ne. Dandu ní cachi‑yà xì‑né:
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Dandu nì chitàndòó‑yá ndahà‑yá dìnì‑né. Te vichi vichi nì ndundaà cuerpu xi‑ne, te nì nìhì‑né nì nàcuììn ndàà‑nè. Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì naquimanì‑né Dios.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Doco nècuàchì dandacú nùù veheñùhu yucán, nì cuduchi ini‑nè, vàchi quìvì descansu nduá na ní dàndúvàha‑ya nècuàchìmà. Ñàyùcàndùá, nì cachi nècuàchì dandacu‑ma xi nsidaa nèhivì yucán:
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Dandu nì naxiconihí Stoho‑ndà Señor nùù nècuàchìmà, cachí‑yà:
15 Então o Senhor respondeu:
16 Te nècuàchì ñahà yohó, descendencia xi xìì‑ndà Abraham nduú stná‑nè, ñàyùcàndùá, amádi ndiá ìcà stná‑nè dàñà stná‑nè nùù cuèhè itníí xí‑nê, mate quìvì descansu nduá, vàchi sàcuàhàn‑ndà sàhùn ùnì cuìà nuhní iquìcúñú‑nè quidá ñà‑malu ―nì cachi‑yà.
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Daaní, nsidaa nècuàchì xiní ùhì xì‑yá, nì nducahan‑ne; doco nèhivì cuáhà mà, nì cudiì ini‑nè sàhà nsidaa obra ndiaha quidá‑yá.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Daaní, nì cachi gà‑yà xì‑né:
18 Jesus disse:
19 Pues cunaha‑nsiá, nahi tata yutnù mostaza, ducán iá tiempu mà, na ian nì cuu na ní chihi iin tiàa tata mà itu‑nè, te nì sahnua; iin yutnù cahnú nì nanduu‑nù. Dècuèndè laa ndavá ansivi, vàxi stná‑si quidávàha‑sì tacà‑si mahì‑nú.
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Daaní, tucutu nì cachi‑yà:
20 Jesus continuou:
21 Na iin tàtnà nsidátáchí xí yusàn pan, ducán nduá, vàchi divia nì quihin iin nècuàchì ñahà nì dàquée‑ne mahì ùnì maquila yusàn harina, te nì ndutachi nsihá ―nì cachi Jesús.
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Daaní, na xicá‑yá ichì Jerusalén, nì nacàhin‑ya ñuu nahnú te ñuu cuati, dacuahá‑yá nèhivì ndoó yucán.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Te nì cachi iin nèhivì mà xì‑yá:
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 ―Quida‑nsia lucha fuerte quìhvi‑nsia yehè sìtníhì gloria, vàchi ñà‑yòhó cachíˋ xì‑nsiá: nùù nsidaa nèhivì cucuni quìhvi yucán, cuàhà‑né, mà níhì‑né yàha‑ne.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Vàchi quida‑nda cuenta na ian iá iin vehe, te cuní‑nsià quìhvi‑nsia, doco sànì nacadi nècuàchì dìvéhé‑xímá yehè‑né. Ñàyùcàndùá sáà‑nsià, te cáhàn‑nsià yehè, cachí‑nsià: “Stoho‑nsì Señor, nacuna sacù‑ní nùù‑nsí”. Dandu nècuàchìmà, icúmí‑nê cachi‑nè: “Còó, tàcùníˋ mii‑nsiá, (ni có‑ìnáhî) índù nì quixi‑nsia”.
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Dandu mii‑nsiá, cuàhàn‑nsià cachi‑nsià: “Nsiùhù, nìsa cutnahá‑nsí xì‑ní nì sandoo‑nda nìsa xixi‑nda nìsa xihi‑nda (tècuìí); te mii‑ní, nìsa dacuaha‑ní nèhivì ñuu‑nsì, calle ñuu‑nsì”.
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Dandu nècuàchì sahnú yucán, icúmí‑nê cachi‑nè: “Yùhù cachíˋ xì‑nsiá, tàcùníˋ mii‑nsiá, ni có‑ìnáhî índù nì quixi‑nsia. Ñàyùcàndùá, cuahán‑nsià iladu, vàchi nècuàchì chicuéhè xínduu‑nsia”, cachi nècuàchì sahnu‑ma.
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Pues (ducán stná mii‑nsiá), icúmí‑nsiâ cuni‑nsià na yáha xìì‑ndà Abraham ndè ñuhìví ìì xí Dios, mii‑né xì stná Isaac, xì Jacobo, xì nsidaa stná nècuàchì profeta nìsa cahàn cuenta xi‑ya sànaha. Nsidaa‑né icúmí‑nê màcùndoo‑ne nùù Dios ñuhìví ìì xí‑yá. Doco mii‑nsiá, còó; fuera icúmí‑nsiâ ndòo‑nsia. Dandu yáha ga cuàhàn‑nsia cuacu‑nsia, ndé càna nùhu‑nsia (ñà‑ndòhó guâ‑nsià).
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Vàchi nsidanicuú ladu icúmí quee nèhivì sàà‑nè ñuhìví ìì xí‑yá, cunduu‑ne nèhivì vàxi ladu caná hora, xì nèhivì ladu quécahnu stnáˋ, xì nèhivì ladu norte, xì nèhivì ladu sur, nsidaa‑né icúmí‑nê casaà‑nè màcùndoo‑ne (ndé iá vicò) ñuhìví ìì xí‑yá.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Vàchi nèhivì nchícùn cahà‑xí vichi, icúmí‑nê sàà‑nè nàcòdò nùù‑né nùù‑xí (quìvì yucán), te nècuàchì idónuu vichi, icúmí‑nê sàà‑nè natenchicùn‑nè ndè cahà‑xí.
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Divi quìvì yucán nì casaà dava nècuàchì fariseu nùù‑yá, te nì cachi‑nè xì‑yá:
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchìmà:
32 Jesus respondeu:
33 Doco sà‑ìá ñà‑caqui vichi, te tnaa, te idá, vàchi ndè ñuu Jerusalén nduú lugar ndé tùha ndisa nèhivì cahnì‑né iin ana cáhàn cuenta xi Dios.
33 E Jesus continuou:
34 ’¡Ndahví mii‑nsiá nècuàchì ñuu Jerusalén! vàchi tùha‑nsia cahnì‑nsiá nècuàchì cáhàn palabra xi Dios, vàchi na techúûn‑yánè sàà‑nè nùù‑nsiá dandu caníyúú‑nsiânè ñà‑cui‑nè. Na cuahà guá xichi nì cunì danátáquì mii‑nsiá nùí na ian danátácá sìùn pilu xi‑sì ñà‑nàcùñuhu quisì mà tìxi ndìxì‑sí; doco còó, cónì cùní‑nsià.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Ñàyùcàndùá icúmí lugar xi‑nsia yohó ndòo nihnia. Te cachí stnáì xì‑nsiá, mà cúní gà‑nsià yùhù ndè cachi sàà quìvì cachi‑nsià xìˊ: “Ndiaha gá mii‑ní, vàchi divi ana vàxi cuenta xi Stoho‑ndà Señor nduu‑ní”.
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.