Lucas 13
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ
1 Daaní, tiempu yucán nì cachitnùhu nèhivì xì‑yá nansa nì cuu xi nècuàchì ladu Galilea, nì dàndàcú Pilatu, te nì sahnì soldadu‑nè na meru sáhatahvì‑né quisì nduú promesa xi‑ne nùù Dios; meru xíhì quisì mà, te nì sahnì‑ténê.
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Dandu nì naxiconihí‑yá nùù nècuàchì nì nacani ma, te dohó nì cachi‑yà:
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Còó, cachíˋ, vàchi divi ducání ndañuhu stná mii‑nsiá nú màsà cúú‑nsiá arrepentir sàhà cuàchi‑nsia.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Te ináhá stná‑nsià nansa nì cuu yatni Siloé yucán na ní ndua iin torre, te nì chàhmà sàhùn ùnì nèhivì. Pues ¿a tuxí ini‑nsià chicá nìsa ìa cuàchi nècuàchìmà nùù nsidaa gá nèhivì ñuu‑nè Jerusalén?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Còó, cachíˋ; vàchi dècuèndè mii stná‑nsià, divi ducání icúmí stná‑nsià ndañuhu‑nsiá nú màsà náxícócuîìn inì‑nsia sàhà cuàchi‑nsia.
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Dandu nì nacani‑ya ejemplu yohó:
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì tèndiàá xì yutnù tatá mà: “Cunaha‑ní, sàcuàhàn ùnì cuìà quixí indéhí, áma níhìˊ sìhigu yutnù yohó cahín, doco còò‑sí. Ni táhndè‑nu chicá vàha; có‑cùníˋ cuiin uun gà‑nu yohó”.
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 Doco peón mà, nì cachì‑te: “Senór, nacoo gà‑nínu dècuèndè inga cuìà, vàchi cuníˋ dadayíˋ ñuhù sàhà‑nú, te daquéi majada,
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 áma cuáha‑nùsí; te nú coó, dandísá, tàhndè‑nu”, nì cachi peón mà.
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Daaní, iin quìvì sábado iá‑yà iin veheñùhu dacuahá‑yá nèhivì.
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 Te yucán nì quìhvi stná iin nècuàchì ñahà, sàhùn ùnì cuìà dandohó iin ñà‑malu‑nè, nì cuìtá yaa‑ne quidá‑si, ñàyùcàndùá xicá todo‑ne, mà cùì nácuììn ndàà‑nè.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Doco na ní xini Jesús‑nè, nì cana‑yanè ñà‑tnàtuu‑ne. Dandu ní cachi‑yà xì‑né:
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Dandu nì chitàndòó‑yá ndahà‑yá dìnì‑né. Te vichi vichi nì ndundaà cuerpu xi‑ne, te nì nìhì‑né nì nàcuììn ndàà‑nè. Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì naquimanì‑né Dios.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Doco nècuàchì dandacú nùù veheñùhu yucán, nì cuduchi ini‑nè, vàchi quìvì descansu nduá na ní dàndúvàha‑ya nècuàchìmà. Ñàyùcàndùá, nì cachi nècuàchì dandacu‑ma xi nsidaa nèhivì yucán:
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Dandu nì naxiconihí Stoho‑ndà Señor nùù nècuàchìmà, cachí‑yà:
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Te nècuàchì ñahà yohó, descendencia xi xìì‑ndà Abraham nduú stná‑nè, ñàyùcàndùá, amádi ndiá ìcà stná‑nè dàñà stná‑nè nùù cuèhè itníí xí‑nê, mate quìvì descansu nduá, vàchi sàcuàhàn‑ndà sàhùn ùnì cuìà nuhní iquìcúñú‑nè quidá ñà‑malu ―nì cachi‑yà.
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Daaní, nsidaa nècuàchì xiní ùhì xì‑yá, nì nducahan‑ne; doco nèhivì cuáhà mà, nì cudiì ini‑nè sàhà nsidaa obra ndiaha quidá‑yá.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Daaní, nì cachi gà‑yà xì‑né:
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 Pues cunaha‑nsiá, nahi tata yutnù mostaza, ducán iá tiempu mà, na ian nì cuu na ní chihi iin tiàa tata mà itu‑nè, te nì sahnua; iin yutnù cahnú nì nanduu‑nù. Dècuèndè laa ndavá ansivi, vàxi stná‑si quidávàha‑sì tacà‑si mahì‑nú.
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Daaní, tucutu nì cachi‑yà:
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 Na iin tàtnà nsidátáchí xí yusàn pan, ducán nduá, vàchi divia nì quihin iin nècuàchì ñahà nì dàquée‑ne mahì ùnì maquila yusàn harina, te nì ndutachi nsihá ―nì cachi Jesús.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Daaní, na xicá‑yá ichì Jerusalén, nì nacàhin‑ya ñuu nahnú te ñuu cuati, dacuahá‑yá nèhivì ndoó yucán.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Te nì cachi iin nèhivì mà xì‑yá:
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 ―Quida‑nsia lucha fuerte quìhvi‑nsia yehè sìtníhì gloria, vàchi ñà‑yòhó cachíˋ xì‑nsiá: nùù nsidaa nèhivì cucuni quìhvi yucán, cuàhà‑né, mà níhì‑né yàha‑ne.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Vàchi quida‑nda cuenta na ian iá iin vehe, te cuní‑nsià quìhvi‑nsia, doco sànì nacadi nècuàchì dìvéhé‑xímá yehè‑né. Ñàyùcàndùá sáà‑nsià, te cáhàn‑nsià yehè, cachí‑nsià: “Stoho‑nsì Señor, nacuna sacù‑ní nùù‑nsí”. Dandu nècuàchìmà, icúmí‑nê cachi‑nè: “Còó, tàcùníˋ mii‑nsiá, (ni có‑ìnáhî) índù nì quixi‑nsia”.
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 Dandu mii‑nsiá, cuàhàn‑nsià cachi‑nsià: “Nsiùhù, nìsa cutnahá‑nsí xì‑ní nì sandoo‑nda nìsa xixi‑nda nìsa xihi‑nda (tècuìí); te mii‑ní, nìsa dacuaha‑ní nèhivì ñuu‑nsì, calle ñuu‑nsì”.
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 Dandu nècuàchì sahnú yucán, icúmí‑nê cachi‑nè: “Yùhù cachíˋ xì‑nsiá, tàcùníˋ mii‑nsiá, ni có‑ìnáhî índù nì quixi‑nsia. Ñàyùcàndùá, cuahán‑nsià iladu, vàchi nècuàchì chicuéhè xínduu‑nsia”, cachi nècuàchì sahnu‑ma.
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 Pues (ducán stná mii‑nsiá), icúmí‑nsiâ cuni‑nsià na yáha xìì‑ndà Abraham ndè ñuhìví ìì xí Dios, mii‑né xì stná Isaac, xì Jacobo, xì nsidaa stná nècuàchì profeta nìsa cahàn cuenta xi‑ya sànaha. Nsidaa‑né icúmí‑nê màcùndoo‑ne nùù Dios ñuhìví ìì xí‑yá. Doco mii‑nsiá, còó; fuera icúmí‑nsiâ ndòo‑nsia. Dandu yáha ga cuàhàn‑nsia cuacu‑nsia, ndé càna nùhu‑nsia (ñà‑ndòhó guâ‑nsià).
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Vàchi nsidanicuú ladu icúmí quee nèhivì sàà‑nè ñuhìví ìì xí‑yá, cunduu‑ne nèhivì vàxi ladu caná hora, xì nèhivì ladu quécahnu stnáˋ, xì nèhivì ladu norte, xì nèhivì ladu sur, nsidaa‑né icúmí‑nê casaà‑nè màcùndoo‑ne (ndé iá vicò) ñuhìví ìì xí‑yá.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Vàchi nèhivì nchícùn cahà‑xí vichi, icúmí‑nê sàà‑nè nàcòdò nùù‑né nùù‑xí (quìvì yucán), te nècuàchì idónuu vichi, icúmí‑nê sàà‑nè natenchicùn‑nè ndè cahà‑xí.
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Divi quìvì yucán nì casaà dava nècuàchì fariseu nùù‑yá, te nì cachi‑nè xì‑yá:
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchìmà:
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Doco sà‑ìá ñà‑caqui vichi, te tnaa, te idá, vàchi ndè ñuu Jerusalén nduú lugar ndé tùha ndisa nèhivì cahnì‑né iin ana cáhàn cuenta xi Dios.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 ’¡Ndahví mii‑nsiá nècuàchì ñuu Jerusalén! vàchi tùha‑nsia cahnì‑nsiá nècuàchì cáhàn palabra xi Dios, vàchi na techúûn‑yánè sàà‑nè nùù‑nsiá dandu caníyúú‑nsiânè ñà‑cui‑nè. Na cuahà guá xichi nì cunì danátáquì mii‑nsiá nùí na ian danátácá sìùn pilu xi‑sì ñà‑nàcùñuhu quisì mà tìxi ndìxì‑sí; doco còó, cónì cùní‑nsià.
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 Ñàyùcàndùá icúmí lugar xi‑nsia yohó ndòo nihnia. Te cachí stnáì xì‑nsiá, mà cúní gà‑nsià yùhù ndè cachi sàà quìvì cachi‑nsià xìˊ: “Ndiaha gá mii‑ní, vàchi divi ana vàxi cuenta xi Stoho‑ndà Señor nduu‑ní”.
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.