Lucas 13
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARC
1 Daaní, tiempu yucán nì cachitnùhu nèhivì xì‑yá nansa nì cuu xi nècuàchì ladu Galilea, nì dàndàcú Pilatu, te nì sahnì soldadu‑nè na meru sáhatahvì‑né quisì nduú promesa xi‑ne nùù Dios; meru xíhì quisì mà, te nì sahnì‑ténê.
1 E, naquele mesmo tempo, estavam presentes ali alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Dandu nì naxiconihí‑yá nùù nècuàchì nì nacani ma, te dohó nì cachi‑yà:
2 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Cuidais vós que esses galileus foram mais pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Còó, cachíˋ, vàchi divi ducání ndañuhu stná mii‑nsiá nú màsà cúú‑nsiá arrepentir sàhà cuàchi‑nsia.
3 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Te ináhá stná‑nsià nansa nì cuu yatni Siloé yucán na ní ndua iin torre, te nì chàhmà sàhùn ùnì nèhivì. Pues ¿a tuxí ini‑nsià chicá nìsa ìa cuàchi nècuàchìmà nùù nsidaa gá nèhivì ñuu‑nè Jerusalén?
4 E aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, cuidais que foram mais culpados do que todos quantos homens habitam em Jerusalém?
5 Còó, cachíˋ; vàchi dècuèndè mii stná‑nsià, divi ducání icúmí stná‑nsià ndañuhu‑nsiá nú màsà náxícócuîìn inì‑nsia sàhà cuàchi‑nsia.
5 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Dandu nì nacani‑ya ejemplu yohó:
6 E dizia esta parábola: Um certo
7 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì tèndiàá xì yutnù tatá mà: “Cunaha‑ní, sàcuàhàn ùnì cuìà quixí indéhí, áma níhìˊ sìhigu yutnù yohó cahín, doco còò‑sí. Ni táhndè‑nu chicá vàha; có‑cùníˋ cuiin uun gà‑nu yohó”.
7 E disse ao vinhateiro: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não
8 Doco peón mà, nì cachì‑te: “Senór, nacoo gà‑nínu dècuèndè inga cuìà, vàchi cuníˋ dadayíˋ ñuhù sàhà‑nú, te daquéi majada,
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a este ano, até que eu a escave e a esterque;
9 áma cuáha‑nùsí; te nú coó, dandísá, tàhndè‑nu”, nì cachi peón mà.
9 e, se der fruto,
10 Daaní, iin quìvì sábado iá‑yà iin veheñùhu dacuahá‑yá nèhivì.
10 E ensinava no sábado, numa das sinagogas.
11 Te yucán nì quìhvi stná iin nècuàchì ñahà, sàhùn ùnì cuìà dandohó iin ñà‑malu‑nè, nì cuìtá yaa‑ne quidá‑si, ñàyùcàndùá xicá todo‑ne, mà cùì nácuììn ndàà‑nè.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava curvada e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Doco na ní xini Jesús‑nè, nì cana‑yanè ñà‑tnàtuu‑ne. Dandu ní cachi‑yà xì‑né:
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade.
13 Dandu nì chitàndòó‑yá ndahà‑yá dìnì‑né. Te vichi vichi nì ndundaà cuerpu xi‑ne, te nì nìhì‑né nì nàcuììn ndàà‑nè. Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì naquimanì‑né Dios.
13 E impôs as mãos sobre ela, e logo se endireitou e glorificava a Deus.
14 Doco nècuàchì dandacú nùù veheñùhu yucán, nì cuduchi ini‑nè, vàchi quìvì descansu nduá na ní dàndúvàha‑ya nècuàchìmà. Ñàyùcàndùá, nì cachi nècuàchì dandacu‑ma xi nsidaa nèhivì yucán:
14 E, tomando a palavra o príncipe da sinagoga, indignado porque Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que é mister trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados e não no dia de sábado.
15 Dandu nì naxiconihí Stoho‑ndà Señor nùù nècuàchìmà, cachí‑yà:
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor e disse: Hipócrita, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento e não o leva a beber água?
16 Te nècuàchì ñahà yohó, descendencia xi xìì‑ndà Abraham nduú stná‑nè, ñàyùcàndùá, amádi ndiá ìcà stná‑nè dàñà stná‑nè nùù cuèhè itníí xí‑nê, mate quìvì descansu nduá, vàchi sàcuàhàn‑ndà sàhùn ùnì cuìà nuhní iquìcúñú‑nè quidá ñà‑malu ―nì cachi‑yà.
16 E não convinha soltar desta prisão, no dia de sábado, esta filha de Abraão, a qual
17 Daaní, nsidaa nècuàchì xiní ùhì xì‑yá, nì nducahan‑ne; doco nèhivì cuáhà mà, nì cudiì ini‑nè sàhà nsidaa obra ndiaha quidá‑yá.
17 E, dizendo ele isso, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Daaní, nì cachi gà‑yà xì‑né:
18 E dizia: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Pues cunaha‑nsiá, nahi tata yutnù mostaza, ducán iá tiempu mà, na ian nì cuu na ní chihi iin tiàa tata mà itu‑nè, te nì sahnua; iin yutnù cahnú nì nanduu‑nù. Dècuèndè laa ndavá ansivi, vàxi stná‑si quidávàha‑sì tacà‑si mahì‑nú.
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Daaní, tucutu nì cachi‑yà:
20 E disse outra vez: A que compararei o Reino de Deus?
21 Na iin tàtnà nsidátáchí xí yusàn pan, ducán nduá, vàchi divia nì quihin iin nècuàchì ñahà nì dàquée‑ne mahì ùnì maquila yusàn harina, te nì ndutachi nsihá ―nì cachi Jesús.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher, tomando-o, escondeu em três medidas de farinha, até que tudo levedou.
22 Daaní, na xicá‑yá ichì Jerusalén, nì nacàhin‑ya ñuu nahnú te ñuu cuati, dacuahá‑yá nèhivì ndoó yucán.
22 E percorria as cidades e as aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Te nì cachi iin nèhivì mà xì‑yá:
23 E disse-lhe um: Senhor, são poucos os que se salvam? E ele lhe respondeu:
24 ―Quida‑nsia lucha fuerte quìhvi‑nsia yehè sìtníhì gloria, vàchi ñà‑yòhó cachíˋ xì‑nsiá: nùù nsidaa nèhivì cucuni quìhvi yucán, cuàhà‑né, mà níhì‑né yàha‑ne.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita, porque eu vos digo
25 Vàchi quida‑nda cuenta na ian iá iin vehe, te cuní‑nsià quìhvi‑nsia, doco sànì nacadi nècuàchì dìvéhé‑xímá yehè‑né. Ñàyùcàndùá sáà‑nsià, te cáhàn‑nsià yehè, cachí‑nsià: “Stoho‑nsì Señor, nacuna sacù‑ní nùù‑nsí”. Dandu nècuàchìmà, icúmí‑nê cachi‑nè: “Còó, tàcùníˋ mii‑nsiá, (ni có‑ìnáhî) índù nì quixi‑nsia”.
25 Quando o pai de família se levantar e cerrar a porta, e começardes a estar de fora e a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; e, respondendo ele, vos disser: Não sei de onde vós sois,
26 Dandu mii‑nsiá, cuàhàn‑nsià cachi‑nsià: “Nsiùhù, nìsa cutnahá‑nsí xì‑ní nì sandoo‑nda nìsa xixi‑nda nìsa xihi‑nda (tècuìí); te mii‑ní, nìsa dacuaha‑ní nèhivì ñuu‑nsì, calle ñuu‑nsì”.
26 então, começareis a dizer: Temos comido e bebido na tua presença, e tu tens ensinado nas nossas ruas.
27 Dandu nècuàchì sahnú yucán, icúmí‑nê cachi‑nè: “Yùhù cachíˋ xì‑nsiá, tàcùníˋ mii‑nsiá, ni có‑ìnáhî índù nì quixi‑nsia. Ñàyùcàndùá, cuahán‑nsià iladu, vàchi nècuàchì chicuéhè xínduu‑nsia”, cachi nècuàchì sahnu‑ma.
27 E ele vos responderá: Digo-vos que não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniquidade.
28 Pues (ducán stná mii‑nsiá), icúmí‑nsiâ cuni‑nsià na yáha xìì‑ndà Abraham ndè ñuhìví ìì xí Dios, mii‑né xì stná Isaac, xì Jacobo, xì nsidaa stná nècuàchì profeta nìsa cahàn cuenta xi‑ya sànaha. Nsidaa‑né icúmí‑nê màcùndoo‑ne nùù Dios ñuhìví ìì xí‑yá. Doco mii‑nsiá, còó; fuera icúmí‑nsiâ ndòo‑nsia. Dandu yáha ga cuàhàn‑nsia cuacu‑nsia, ndé càna nùhu‑nsia (ñà‑ndòhó guâ‑nsià).
28 Ali, haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no Reino de Deus e vós, lançados fora.
29 Vàchi nsidanicuú ladu icúmí quee nèhivì sàà‑nè ñuhìví ìì xí‑yá, cunduu‑ne nèhivì vàxi ladu caná hora, xì nèhivì ladu quécahnu stnáˋ, xì nèhivì ladu norte, xì nèhivì ladu sur, nsidaa‑né icúmí‑nê casaà‑nè màcùndoo‑ne (ndé iá vicò) ñuhìví ìì xí‑yá.
29 E virão do Oriente, e do Ocidente, e do Norte, e do Sul e assentar-se-ão
30 Vàchi nèhivì nchícùn cahà‑xí vichi, icúmí‑nê sàà‑nè nàcòdò nùù‑né nùù‑xí (quìvì yucán), te nècuàchì idónuu vichi, icúmí‑nê sàà‑nè natenchicùn‑nè ndè cahà‑xí.
30 E eis que derradeiros há que serão os primeiros; e primeiros há que serão os derradeiros.
31 Divi quìvì yucán nì casaà dava nècuàchì fariseu nùù‑yá, te nì cachi‑nè xì‑yá:
31 Naquele mesmo dia, chegaram uns fariseus, dizendo-lhe: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchìmà:
32 E lhes respondeu: Ide e dizei àquela raposa: eis que eu expulso demônios, e efetuo curas, hoje e amanhã, e, no terceiro dia, sou consumado.
33 Doco sà‑ìá ñà‑caqui vichi, te tnaa, te idá, vàchi ndè ñuu Jerusalén nduú lugar ndé tùha ndisa nèhivì cahnì‑né iin ana cáhàn cuenta xi Dios.
33 Importa, porém, caminhar hoje, amanhã e no
34 ’¡Ndahví mii‑nsiá nècuàchì ñuu Jerusalén! vàchi tùha‑nsia cahnì‑nsiá nècuàchì cáhàn palabra xi Dios, vàchi na techúûn‑yánè sàà‑nè nùù‑nsiá dandu caníyúú‑nsiânè ñà‑cui‑nè. Na cuahà guá xichi nì cunì danátáquì mii‑nsiá nùí na ian danátácá sìùn pilu xi‑sì ñà‑nàcùñuhu quisì mà tìxi ndìxì‑sí; doco còó, cónì cùní‑nsià.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta os seus pintos debaixo das asas, e não quiseste?
35 Ñàyùcàndùá icúmí lugar xi‑nsia yohó ndòo nihnia. Te cachí stnáì xì‑nsiá, mà cúní gà‑nsià yùhù ndè cachi sàà quìvì cachi‑nsià xìˊ: “Ndiaha gá mii‑ní, vàchi divi ana vàxi cuenta xi Stoho‑ndà Señor nduu‑ní”.
35 Eis que a vossa casa se vos deixará deserta. E em verdade vos digo que não me vereis até que venha
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.