João 6
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Daaní, nì quihin tu‑ya ichì cuàhàn‑yà inga ladu tècuìí cuáhà nani mar de Galilea. Te mar de Tiberio nani stná mà.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Te cutnáhâ stná‑yà xì cuáhà gá nèhivì, vàchi sànì xini‑nè nansa nì quida‑ya milagru nì dàndúvàha‑ya cuàhà nècuàchì cuhí.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Dandu nì nana‑ya iin yucù yucán, te nì sàcòo‑ya, mii‑yá xì stná nècuàchì dacuahá‑yá.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Te quìvì yucán nduú quìvì sà‑ìtúú nacava vicò pascua, iin vicò cahnú xí nècuàchì raza Judea.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Te nì indehè‑yá, nì xini‑yà ñà‑cuàhà guá nèhivì vàxi nùù‑yá, ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì Felipe:
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Ducán nì cachi‑yà xì nècuàchìmà, doco sà‑ìnáhá‑yâ nansa cuàhàn‑yà quida‑ya; nì cachi uun‑ya xì‑né a ver nansa cachi‑nè.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì‑yá:
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Dandu nì càhàn iin nècuàchì dacuahá‑yá nani Andrés, divi ñani Simón Pedro, te nì cachi‑nè xì‑yá:
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 ―Yohó iá iin tèchii nihi‑xi ùhùn pan tnuu xì ùì siaca cuati. Doco iyuhu nduájàn; mà sáà cuxi nsidaa nèhivì ñà‑cuàhà guá‑nè.
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Dandu nì cachi Jesús:
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Dandu nì tnii‑ya nsì‑úhùn pan mà, nì naquimanì‑yá Dios sàhà‑ñá, te nì dasàn‑yáñà nùù nècuàchì dacuahá‑yá. Dandu mii‑né, nì dàcuàchí‑néà nì sàha‑ne nèhivì ndoó yucán. Te divi ducán nì quida stná‑nè xì siaca. Te nsidaa nèhivì, nì nìhì‑né nacua cudíì ini‑nè cuxi‑ne.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Daaní, na sánì chitu tìxi nsidaa‑né, dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá:
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Ñàyùcàndùá, nì dàtàcá‑nè ñà‑nì ndòo ma na ní nsihi nì xixi nsidaa‑né. Te nùù ùhùn pan mà nì cuyodò gá ùxìn ùì ìcà sìcàté chitu pedazu‑ñà.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Dandu nì cundaà ini nèhivì yucán iin milagru nduá nì quida‑ya, ñàyùcàndùá nì cachi‑nè:
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Doco Jesús, ináhá‑yâ nansa xínihnu ini‑nè quida‑ne, divi ñà‑cùní‑nè tnii‑neyà fuerza, te cunduu‑ya rey dandacú nùù‑né. Ñàyùcàndùá, nì quecuaán‑yá inga xichi, cuàhàn mindaa‑yá ndé nduú yucù.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Daaní, nì cuaà quìvì yucán, te nì nuu nècuàchì dacuahá‑yá dècuèndè yuhù tècuìí cuáhà mà.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Nì sàcùñuhu‑ne ini lancha, te nì quihin‑ne ichì cuàhàn‑nè inga ladu mar tii ma, cuní‑nè cùhùn‑nè ñuu Capernaum. Te nì cuñaà, te tàñáha ga quesaa Jesús.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Dandu nì quesaha caná fuerte tàchì, ñàyùcàndùá, ducún nì nacuahnu todò tècuìí.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Te na sácuàhàn‑nè ini lancha mà nahi ùhùn ò ìñù kilómetro, dandu nì xini‑nè jaàn vàxi‑ya, xicándódo‑yá nùù tècuìí, te sà‑ìtúú‑yá quesaa‑yà ndé cuàhàn lancha. Doco mii‑né, nì yùhí‑nè.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Ñàyùcàndùá, nì dàyáha‑neyà ini lancha, cudíì ini‑nè. Te vichi vichi na iin cachí sànì sàà lancha mà dècuèndè ñuu ndé nchícùn‑nè cuàhàn‑nè.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Daaní, inga quìvì, te nì nataca cuàhà tú nèhivì yuhù mar (ndé nì quee lancha), te ináhá‑nê imindaa‑nú nìsa ìa yucán, te vichi cuàhàn nsihi nècuàchì dacuahá‑yá inì‑nu. Doco ináhá stnâ‑nè ñà‑có‑cùtnáhâ‑yá xì nècuàchìmà cuàhàn, vàchi micuísi‑né cuàhàn‑nè.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Doco después nì caquesaa tu itnii gá lancha nì quixi dècuèndè ñuu Tiberias nì quesaà‑nu ndé ndoó nèhivì cuáhà mà, divi lugar ndé nì caxixi‑ne pan na ní naquimanì‑yá sàhà‑ñá.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 — ausente —
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 — ausente —
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Te nì cachi‑yà xì‑né:
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Doco màsà nácání inì‑nsia sàhà nansa nìhì‑nsiá ñà‑cutiacu‑nsià ñuhìví yohó, vàchi sacù‑ni tiempu cundiaà mà. Chicá nsiha nanducu‑nsiá ñà‑ndiaha íì cutiacù‑nsia nicanicuahàn. Te divi ñà‑jaàn nduá sáhatahvì yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, vàchi nùù Yua‑nda Dios sànì nìhìtáhvìˊ ñà‑quide chuun ìì xí‑yá.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Dandu nì cachi nèhivì mà xì‑yá:
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Dandu cachí‑yà xì‑né:
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Dandu cachí‑nè xì‑yá:
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Vàchi xìì‑ndà, na ní saxìca‑ne yucù dàná, nìsa còyo ñà‑ndiaha nani maná nìsa xixi‑ne, vàchi ducán cachí nùù tutu ìì: “Nùù ansivi nì dàcóyo Yua‑nda Dios pan nìsa xixi‑ne”.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Vàchi pan sáhatahvì mii‑yá nduú yùhù ana nì techuún‑yá nì quixi ndè gloria sàhà ñà‑cutiacu nèhivì ñuhìví.
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ñàyùcàndùá, nì cachi nèhivì yucán:
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Doco nacua nì cachì xì‑nsiá, sànì xini‑nsià nansa quidé, te có‑xìníndísâ‑nsiá.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Doco sànì chitnùní ini Yuamánìˊ ñà‑cundoo ana nduú nèhivì xí, te nsidanicuú nècuàchìmà, icúmí‑nê (sàà‑nè cunchicùn‑nè yùhù). Te mà nunca taxí ni‑iin ana cuní tnàtuu nùí.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Vàchi divi sàhà‑ñá quide ñà‑ndùá cuní mii‑yá nì techuun‑xí, ñàyùcàndùá nì quei gloria nì quesaì. Mà váxi quide ñà‑ndùá cuní mií.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Te ¿ndíà nduá cuní mii‑yá nì techuun‑xí? Pues, cuní‑yà (ñà‑iin‑ni cundoo viì) nsidaa nèhivì nì sàhatahvì‑yá yùhù; có‑cùní‑yà ndañuhu ni‑iin‑ne. Dandu na sáà xìnu tiempu, icúmí‑nê natiacu nsihi‑ne quide.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Ñàyùcàndùá, ndéni nèhivì ni cunítnùhu sàhà yùhù ana nduú Dèhemanì‑yá, te cunindisá‑né yùhù, vida ndiaha nicanicuahàn cucumi‑né, vàchi ducán nì chitnùní ini Yuamánìˊ. Dandu quìvì xìnu tiempu, icúmí‑nê natiacu‑nè quide ―nì cachi Jesús.
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ñàyùcàndùá, nì cuàà nècuàchì raza‑yà Judea sàhà‑yá ñà‑nì cachi‑yà nduú‑yá pan ndiaha nì quixi gloria.
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Te dohó nì cachi‑nè, iin‑ne xì inga‑nè:
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Ñàyùcàndùá, nì cachi Jesús xì nècuàchì yucán:
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Mà níhì ni‑iin nèhivì nàcùnihnu ini‑nè yùhù nú cónì níhìtáhvì‑né ducán nùù Yuamánìˊ nì techuun‑xí; doco nú ni níhìtáhvì‑né ducán, dandu na quívì xìnu tiempu, icúmî danátiácuì‑nè.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Sànaha nì tiaa nècuàchì profeta nùù tutu ìì, te dohó nì cachi‑nè: “Cunaha‑nsiá, icúmí Dios chinaha‑yà nsidaa‑né”, nì cachi‑nè. Ñàyùcàndùá, nsidaa nèhivì iníní xí Yua‑nda Dios, te cundaà vàha ini‑nè, divi nduú nècuàchì icúmí cunchicùn xì yùhù.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 ’Còò ni‑iin ni xiní xì Yua‑nda Dios. Cuisì mindaa ana nì quixi nùù‑yá nì xininùù xì‑yá, (divi yùhù).
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá, nsidaa ana xiníndísá‑xí yùhù, vida ndiaha nicanicuahàn sànì nìhìtáhvì‑né.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Yùhù nduí nahi pan (cuxi nèhivì), te cutiacu‑nè nicanicuahàn.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Xìì‑nsiá nìsa xìca yucù dàná, nìsa xixi‑ne nùnì ansivi nani maná, doco nì xìhì nsihi‑ne.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Doco pan cáhàn yùhù sàhà‑xí, còó. Nùù gloria nì quea vàxan, te nú sànì xixi iin nèhivì‑ñá, dandu mà cúí gà‑nè.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Pues cunaha‑nsiá, yùhù nduí pan mà. Nùù gloria nì nui vàxi, te nú ni cúnchícùn iin nèhivì yùhù, dandu nicanicuahàn cutiacu‑nè, (na ian) sànì xixi‑ne yùhù, te ducán cutiacu‑nè. Te ¿índù iñàha cundua cuàhi ñà‑cunduu nahi pan mà? Pues divi cuerpu xi cunduu pan mà, vàchi icúmî cuàhi vida xi cuenta xi nèhivì ñuhìví sàhà‑ñá nìhì‑né cutiacu‑nè ―nì cachi Jesús.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Ñàyùcàndùá, nì quesaha nècuàchì raza‑yà Judea mà cuáà‑nè entre mii‑né, cachí‑nè:
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Nsidaa ana saxí xi cuñuì, te xihí‑né nìí, vida ndiaha nicanicuahàn icúmí‑nê, te icúmí‑nê natiacu‑nè na xìnu tiempu.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Vàchi cuñuì, ñà‑cutiacu‑ndà nduá, te nìí, ñà‑coho‑nda nduú stná.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Nsidaa ana saxí xi cuñuì, te xihí‑né nìí, sànì ndèe anima‑nè ini anima yùhù, te iá stnáì ini anima mii‑né.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 ’Yùhù itiácúì sàhà mii‑yá ana nì techuun‑xí vàxi, divi sàhà Yua‑nda Dios iá nicanicuahàn. Te divi ducání stná xì nsidaa ana saxí xi yùhù, sàhà yùhù cutiacu‑nè.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Pues, ducán nduú pan nì quixi gloria. Doco tucu iá pan nìsa xixi xìì‑nsiá sànaha, vàchi siempre nì xìhì‑nè. Cunaha‑nsiá, nsidaa ana xìxì‑xì pan cachíˋ xì‑nsiá vichi, nicanicuahàn cutiacu‑nè.
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Ñà‑jaàn nduá nì cachi Jesús na iá‑yà veheñùhu ñuu Capernaum dacuahá‑yá nèhivì.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Na sánì inini nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑ndùá nì cachi‑yà, dandu nì cachi dava‑ne:
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Doco Jesús, ducání ináhá‑yâ nansa xícachi‑nè cáhàn ndiaa‑nèyà ducán. Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né:
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Pues nú coó, (dandu ¿nansa cachi gà‑nsià sàhà) yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví na cuni‑nsià yùhù mànaní ansivi nùhì?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Cunaha‑nsiá, cuisì sàhà anima‑ndà nìhì‑ndà cutiacu ndiaha‑nda, màdì sàhà iquìcúñú‑ndà, vàchi còò ni‑iñàha nìhì‑ndà nùájàn. Cuisì palabra sànì cachì xì‑nsiá nduá dacútiácú xì anima‑nsià.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Doco ináhî mii‑nsiá ñà‑dava‑nsia có‑xìníndísâ ndisa‑nsia ―nì cachi‑yà.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì nsidaa‑né:
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Daaní, divi quìvì yucán nì quecuaán cuàhà nècuàchì dacuahá‑yá, nì naxicocuíìn ini‑nè, cónì cútnáhâ gá‑nè xì‑yá cacanuu‑ne.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Ñàyùcàndùá nì càhàn‑yà xì ùxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá (cónì quécuáân):
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Dandu nì cachi Simón Pedro xì‑yá:
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Te xiníndísâ‑nsí mii‑ní ñà‑ndùù‑ní Cristu, divi Dèhemanì mii‑yá iá nicanicuahàn. Ináhá vâha‑nsi ñà‑jaàn.
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Pues divi palabra mà nì cachi‑yà sàhà dèhe Simón, nècuàchì nani Judas Iscariote, vàchi divi‑ne nduú tiàa cuàhàn cahin xì‑yá, te nduú stná‑nè iin nècuàchì dacuahá.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.