João 6
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Daaní, nì quihin tu‑ya ichì cuàhàn‑yà inga ladu tècuìí cuáhà nani mar de Galilea. Te mar de Tiberio nani stná mà.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Te cutnáhâ stná‑yà xì cuáhà gá nèhivì, vàchi sànì xini‑nè nansa nì quida‑ya milagru nì dàndúvàha‑ya cuàhà nècuàchì cuhí.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Dandu nì nana‑ya iin yucù yucán, te nì sàcòo‑ya, mii‑yá xì stná nècuàchì dacuahá‑yá.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Te quìvì yucán nduú quìvì sà‑ìtúú nacava vicò pascua, iin vicò cahnú xí nècuàchì raza Judea.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Te nì indehè‑yá, nì xini‑yà ñà‑cuàhà guá nèhivì vàxi nùù‑yá, ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì Felipe:
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Ducán nì cachi‑yà xì nècuàchìmà, doco sà‑ìnáhá‑yâ nansa cuàhàn‑yà quida‑ya; nì cachi uun‑ya xì‑né a ver nansa cachi‑nè.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì‑yá:
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Dandu nì càhàn iin nècuàchì dacuahá‑yá nani Andrés, divi ñani Simón Pedro, te nì cachi‑nè xì‑yá:
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 ―Yohó iá iin tèchii nihi‑xi ùhùn pan tnuu xì ùì siaca cuati. Doco iyuhu nduájàn; mà sáà cuxi nsidaa nèhivì ñà‑cuàhà guá‑nè.
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Dandu nì cachi Jesús:
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Dandu nì tnii‑ya nsì‑úhùn pan mà, nì naquimanì‑yá Dios sàhà‑ñá, te nì dasàn‑yáñà nùù nècuàchì dacuahá‑yá. Dandu mii‑né, nì dàcuàchí‑néà nì sàha‑ne nèhivì ndoó yucán. Te divi ducán nì quida stná‑nè xì siaca. Te nsidaa nèhivì, nì nìhì‑né nacua cudíì ini‑nè cuxi‑ne.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Daaní, na sánì chitu tìxi nsidaa‑né, dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá:
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Ñàyùcàndùá, nì dàtàcá‑nè ñà‑nì ndòo ma na ní nsihi nì xixi nsidaa‑né. Te nùù ùhùn pan mà nì cuyodò gá ùxìn ùì ìcà sìcàté chitu pedazu‑ñà.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Dandu nì cundaà ini nèhivì yucán iin milagru nduá nì quida‑ya, ñàyùcàndùá nì cachi‑nè:
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Doco Jesús, ináhá‑yâ nansa xínihnu ini‑nè quida‑ne, divi ñà‑cùní‑nè tnii‑neyà fuerza, te cunduu‑ya rey dandacú nùù‑né. Ñàyùcàndùá, nì quecuaán‑yá inga xichi, cuàhàn mindaa‑yá ndé nduú yucù.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Daaní, nì cuaà quìvì yucán, te nì nuu nècuàchì dacuahá‑yá dècuèndè yuhù tècuìí cuáhà mà.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Nì sàcùñuhu‑ne ini lancha, te nì quihin‑ne ichì cuàhàn‑nè inga ladu mar tii ma, cuní‑nè cùhùn‑nè ñuu Capernaum. Te nì cuñaà, te tàñáha ga quesaa Jesús.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Dandu nì quesaha caná fuerte tàchì, ñàyùcàndùá, ducún nì nacuahnu todò tècuìí.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Te na sácuàhàn‑nè ini lancha mà nahi ùhùn ò ìñù kilómetro, dandu nì xini‑nè jaàn vàxi‑ya, xicándódo‑yá nùù tècuìí, te sà‑ìtúú‑yá quesaa‑yà ndé cuàhàn lancha. Doco mii‑né, nì yùhí‑nè.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Ñàyùcàndùá, nì dàyáha‑neyà ini lancha, cudíì ini‑nè. Te vichi vichi na iin cachí sànì sàà lancha mà dècuèndè ñuu ndé nchícùn‑nè cuàhàn‑nè.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Daaní, inga quìvì, te nì nataca cuàhà tú nèhivì yuhù mar (ndé nì quee lancha), te ináhá‑nê imindaa‑nú nìsa ìa yucán, te vichi cuàhàn nsihi nècuàchì dacuahá‑yá inì‑nu. Doco ináhá stnâ‑nè ñà‑có‑cùtnáhâ‑yá xì nècuàchìmà cuàhàn, vàchi micuísi‑né cuàhàn‑nè.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Doco después nì caquesaa tu itnii gá lancha nì quixi dècuèndè ñuu Tiberias nì quesaà‑nu ndé ndoó nèhivì cuáhà mà, divi lugar ndé nì caxixi‑ne pan na ní naquimanì‑yá sàhà‑ñá.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 — ausente —
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 — ausente —
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Te nì cachi‑yà xì‑né:
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Doco màsà nácání inì‑nsia sàhà nansa nìhì‑nsiá ñà‑cutiacu‑nsià ñuhìví yohó, vàchi sacù‑ni tiempu cundiaà mà. Chicá nsiha nanducu‑nsiá ñà‑ndiaha íì cutiacù‑nsia nicanicuahàn. Te divi ñà‑jaàn nduá sáhatahvì yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, vàchi nùù Yua‑nda Dios sànì nìhìtáhvìˊ ñà‑quide chuun ìì xí‑yá.
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Dandu nì cachi nèhivì mà xì‑yá:
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Dandu cachí‑yà xì‑né:
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Dandu cachí‑nè xì‑yá:
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Vàchi xìì‑ndà, na ní saxìca‑ne yucù dàná, nìsa còyo ñà‑ndiaha nani maná nìsa xixi‑ne, vàchi ducán cachí nùù tutu ìì: “Nùù ansivi nì dàcóyo Yua‑nda Dios pan nìsa xixi‑ne”.
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Vàchi pan sáhatahvì mii‑yá nduú yùhù ana nì techuún‑yá nì quixi ndè gloria sàhà ñà‑cutiacu nèhivì ñuhìví.
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Ñàyùcàndùá, nì cachi nèhivì yucán:
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Doco nacua nì cachì xì‑nsiá, sànì xini‑nsià nansa quidé, te có‑xìníndísâ‑nsiá.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Doco sànì chitnùní ini Yuamánìˊ ñà‑cundoo ana nduú nèhivì xí, te nsidanicuú nècuàchìmà, icúmí‑nê (sàà‑nè cunchicùn‑nè yùhù). Te mà nunca taxí ni‑iin ana cuní tnàtuu nùí.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Vàchi divi sàhà‑ñá quide ñà‑ndùá cuní mii‑yá nì techuun‑xí, ñàyùcàndùá nì quei gloria nì quesaì. Mà váxi quide ñà‑ndùá cuní mií.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Te ¿ndíà nduá cuní mii‑yá nì techuun‑xí? Pues, cuní‑yà (ñà‑iin‑ni cundoo viì) nsidaa nèhivì nì sàhatahvì‑yá yùhù; có‑cùní‑yà ndañuhu ni‑iin‑ne. Dandu na sáà xìnu tiempu, icúmí‑nê natiacu nsihi‑ne quide.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Ñàyùcàndùá, ndéni nèhivì ni cunítnùhu sàhà yùhù ana nduú Dèhemanì‑yá, te cunindisá‑né yùhù, vida ndiaha nicanicuahàn cucumi‑né, vàchi ducán nì chitnùní ini Yuamánìˊ. Dandu quìvì xìnu tiempu, icúmí‑nê natiacu‑nè quide ―nì cachi Jesús.
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Ñàyùcàndùá, nì cuàà nècuàchì raza‑yà Judea sàhà‑yá ñà‑nì cachi‑yà nduú‑yá pan ndiaha nì quixi gloria.
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Te dohó nì cachi‑nè, iin‑ne xì inga‑nè:
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Ñàyùcàndùá, nì cachi Jesús xì nècuàchì yucán:
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Mà níhì ni‑iin nèhivì nàcùnihnu ini‑nè yùhù nú cónì níhìtáhvì‑né ducán nùù Yuamánìˊ nì techuun‑xí; doco nú ni níhìtáhvì‑né ducán, dandu na quívì xìnu tiempu, icúmî danátiácuì‑nè.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Sànaha nì tiaa nècuàchì profeta nùù tutu ìì, te dohó nì cachi‑nè: “Cunaha‑nsiá, icúmí Dios chinaha‑yà nsidaa‑né”, nì cachi‑nè. Ñàyùcàndùá, nsidaa nèhivì iníní xí Yua‑nda Dios, te cundaà vàha ini‑nè, divi nduú nècuàchì icúmí cunchicùn xì yùhù.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 ’Còò ni‑iin ni xiní xì Yua‑nda Dios. Cuisì mindaa ana nì quixi nùù‑yá nì xininùù xì‑yá, (divi yùhù).
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá, nsidaa ana xiníndísá‑xí yùhù, vida ndiaha nicanicuahàn sànì nìhìtáhvì‑né.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Yùhù nduí nahi pan (cuxi nèhivì), te cutiacu‑nè nicanicuahàn.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Xìì‑nsiá nìsa xìca yucù dàná, nìsa xixi‑ne nùnì ansivi nani maná, doco nì xìhì nsihi‑ne.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Doco pan cáhàn yùhù sàhà‑xí, còó. Nùù gloria nì quea vàxan, te nú sànì xixi iin nèhivì‑ñá, dandu mà cúí gà‑nè.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Pues cunaha‑nsiá, yùhù nduí pan mà. Nùù gloria nì nui vàxi, te nú ni cúnchícùn iin nèhivì yùhù, dandu nicanicuahàn cutiacu‑nè, (na ian) sànì xixi‑ne yùhù, te ducán cutiacu‑nè. Te ¿índù iñàha cundua cuàhi ñà‑cunduu nahi pan mà? Pues divi cuerpu xi cunduu pan mà, vàchi icúmî cuàhi vida xi cuenta xi nèhivì ñuhìví sàhà‑ñá nìhì‑né cutiacu‑nè ―nì cachi Jesús.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Ñàyùcàndùá, nì quesaha nècuàchì raza‑yà Judea mà cuáà‑nè entre mii‑né, cachí‑nè:
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Nsidaa ana saxí xi cuñuì, te xihí‑né nìí, vida ndiaha nicanicuahàn icúmí‑nê, te icúmí‑nê natiacu‑nè na xìnu tiempu.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Vàchi cuñuì, ñà‑cutiacu‑ndà nduá, te nìí, ñà‑coho‑nda nduú stná.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Nsidaa ana saxí xi cuñuì, te xihí‑né nìí, sànì ndèe anima‑nè ini anima yùhù, te iá stnáì ini anima mii‑né.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 ’Yùhù itiácúì sàhà mii‑yá ana nì techuun‑xí vàxi, divi sàhà Yua‑nda Dios iá nicanicuahàn. Te divi ducání stná xì nsidaa ana saxí xi yùhù, sàhà yùhù cutiacu‑nè.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Pues, ducán nduú pan nì quixi gloria. Doco tucu iá pan nìsa xixi xìì‑nsiá sànaha, vàchi siempre nì xìhì‑nè. Cunaha‑nsiá, nsidaa ana xìxì‑xì pan cachíˋ xì‑nsiá vichi, nicanicuahàn cutiacu‑nè.
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Ñà‑jaàn nduá nì cachi Jesús na iá‑yà veheñùhu ñuu Capernaum dacuahá‑yá nèhivì.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Na sánì inini nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑ndùá nì cachi‑yà, dandu nì cachi dava‑ne:
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Doco Jesús, ducání ináhá‑yâ nansa xícachi‑nè cáhàn ndiaa‑nèyà ducán. Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né:
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Pues nú coó, (dandu ¿nansa cachi gà‑nsià sàhà) yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví na cuni‑nsià yùhù mànaní ansivi nùhì?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Cunaha‑nsiá, cuisì sàhà anima‑ndà nìhì‑ndà cutiacu ndiaha‑nda, màdì sàhà iquìcúñú‑ndà, vàchi còò ni‑iñàha nìhì‑ndà nùájàn. Cuisì palabra sànì cachì xì‑nsiá nduá dacútiácú xì anima‑nsià.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Doco ináhî mii‑nsiá ñà‑dava‑nsia có‑xìníndísâ ndisa‑nsia ―nì cachi‑yà.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì nsidaa‑né:
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Daaní, divi quìvì yucán nì quecuaán cuàhà nècuàchì dacuahá‑yá, nì naxicocuíìn ini‑nè, cónì cútnáhâ gá‑nè xì‑yá cacanuu‑ne.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Ñàyùcàndùá nì càhàn‑yà xì ùxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá (cónì quécuáân):
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Dandu nì cachi Simón Pedro xì‑yá:
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Te xiníndísâ‑nsí mii‑ní ñà‑ndùù‑ní Cristu, divi Dèhemanì mii‑yá iá nicanicuahàn. Ináhá vâha‑nsi ñà‑jaàn.
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Pues divi palabra mà nì cachi‑yà sàhà dèhe Simón, nècuàchì nani Judas Iscariote, vàchi divi‑ne nduú tiàa cuàhàn cahin xì‑yá, te nduú stná‑nè iin nècuàchì dacuahá.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.