João 6

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Daaní, nì quihin tu‑ya ichì cuàhàn‑yà inga ladu tècuìí cuáhà nani mar de Galilea. Te mar de Tiberio nani stná mà.
1 Após estas coisas Jesus partiu para o outro lado do mar da Galileia, que é o mar de Tiberíades.
2 Te cutnáhâ stná‑yà xì cuáhà gá nèhivì, vàchi sànì xini‑nè nansa nì quida‑ya milagru nì dàndúvàha‑ya cuàhà nècuàchì cuhí.
2 E uma grande multidão o seguia, porque eles viam seus milagres que operava sobre os enfermos.
3 Dandu nì nana‑ya iin yucù yucán, te nì sàcòo‑ya, mii‑yá xì stná nècuàchì dacuahá‑yá.
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Te quìvì yucán nduú quìvì sà‑ìtúú nacava vicò pascua, iin vicò cahnú xí nècuàchì raza Judea.
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Te nì indehè‑yá, nì xini‑yà ñà‑cuàhà guá nèhivì vàxi nùù‑yá, ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì Felipe:
5 Então Jesus levantando os seus olhos e vendo que uma grande multidão vinha até ele, disse a Filipe: Onde nós compraremos pão, para que estes possam comer?
6 Ducán nì cachi‑yà xì nècuàchìmà, doco sà‑ìnáhá‑yâ nansa cuàhàn‑yà quida‑ya; nì cachi uun‑ya xì‑né a ver nansa cachi‑nè.
6 Mas dizia isso para pôr à prova; porque ele bem sabia o que ia fazer.
7 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì‑yá:
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não são o suficiente, para que cada um deles tome um pouco.
8 Dandu nì càhàn iin nècuàchì dacuahá‑yá nani Andrés, divi ñani Simón Pedro, te nì cachi‑nè xì‑yá:
8 Um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 ―Yohó iá iin tèchii nihi‑xi ùhùn pan tnuu xì ùì siaca cuati. Doco iyuhu nduájàn; mà sáà cuxi nsidaa nèhivì ñà‑cuàhà guá‑nè.
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois pequenos peixes; mas o que é isso para tantos?
10 Dandu nì cachi Jesús:
10 E disse Jesus: Fazei os homens se assentarem. E havia muita grama naquele lugar. Assim os homens se sentaram, em número de aproximadamente cinco mil.
11 Dandu nì tnii‑ya nsì‑úhùn pan mà, nì naquimanì‑yá Dios sàhà‑ñá, te nì dasàn‑yáñà nùù nècuàchì dacuahá‑yá. Dandu mii‑né, nì dàcuàchí‑néà nì sàha‑ne nèhivì ndoó yucán. Te divi ducán nì quida stná‑nè xì siaca. Te nsidaa nèhivì, nì nìhì‑né nacua cudíì ini‑nè cuxi‑ne.
11 E Jesus tomou os pães, e havendo dado graças, ele distribuiu para os discípulos, e os discípulos, para os que estavam assentados; e do mesmo modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Daaní, na sánì chitu tìxi nsidaa‑né, dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá:
12 E, quando estavam saciados, ele disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Ñàyùcàndùá, nì dàtàcá‑nè ñà‑nì ndòo ma na ní nsihi nì xixi nsidaa‑né. Te nùù ùhùn pan mà nì cuyodò gá ùxìn ùì ìcà sìcàté chitu pedazu‑ñà.
13 Recolheram, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Dandu nì cundaà ini nèhivì yucán iin milagru nduá nì quida‑ya, ñàyùcàndùá nì cachi‑nè:
14 Então, vendo aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Doco Jesús, ináhá‑yâ nansa xínihnu ini‑nè quida‑ne, divi ñà‑cùní‑nè tnii‑neyà fuerza, te cunduu‑ya rey dandacú nùù‑né. Ñàyùcàndùá, nì quecuaán‑yá inga xichi, cuàhàn mindaa‑yá ndé nduú yucù.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, ele partiu novamente sozinho para o monte.
16 Daaní, nì cuaà quìvì yucán, te nì nuu nècuàchì dacuahá‑yá dècuèndè yuhù tècuìí cuáhà mà.
16 E, chegando à tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Nì sàcùñuhu‑ne ini lancha, te nì quihin‑ne ichì cuàhàn‑nè inga ladu mar tii ma, cuní‑nè cùhùn‑nè ñuu Capernaum. Te nì cuñaà, te tàñáha ga quesaa Jesús.
17 E, entrando no barco, foram para o mar em direção a Cafarnaum. E já era escuro, e Jesus ainda não tinha vindo até eles.
18 Dandu nì quesaha caná fuerte tàchì, ñàyùcàndùá, ducún nì nacuahnu todò tècuìí.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Te na sácuàhàn‑nè ini lancha mà nahi ùhùn ò ìñù kilómetro, dandu nì xini‑nè jaàn vàxi‑ya, xicándódo‑yá nùù tècuìí, te sà‑ìtúú‑yá quesaa‑yà ndé cuàhàn lancha. Doco mii‑né, nì yùhí‑nè.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, eles viram Jesus andando sobre o mar, e aproximando-se do barco, e eles ficaram com medo.
20 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Ñàyùcàndùá, nì dàyáha‑neyà ini lancha, cudíì ini‑nè. Te vichi vichi na iin cachí sànì sàà lancha mà dècuèndè ñuu ndé nchícùn‑nè cuàhàn‑nè.
21 Então eles de boa vontade o receberam no barco; e imediatamente o barco chegou à terra para onde iam.
22 Daaní, inga quìvì, te nì nataca cuàhà tú nèhivì yuhù mar (ndé nì quee lancha), te ináhá‑nê imindaa‑nú nìsa ìa yucán, te vichi cuàhàn nsihi nècuàchì dacuahá‑yá inì‑nu. Doco ináhá stnâ‑nè ñà‑có‑cùtnáhâ‑yá xì nècuàchìmà cuàhàn, vàchi micuísi‑né cuàhàn‑nè.
22 No dia seguinte, quando a multidão que ficara no outro lado do mar viu que não havia ali nenhum outro barco, exceto aquele no qual seus discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barco, mas que os seus discípulos tinham ido sós;
23 Doco después nì caquesaa tu itnii gá lancha nì quixi dècuèndè ñuu Tiberias nì quesaà‑nu ndé ndoó nèhivì cuáhà mà, divi lugar ndé nì caxixi‑ne pan na ní naquimanì‑yá sàhà‑ñá.
23 (contudo, outros barcos haviam chegado de Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, após o Senhor ter dado graças);
24 — ausente —
24 portanto, vendo a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, eles também embarcaram, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 — ausente —
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando tu chegaste aqui?
26 Te nì cachi‑yà xì‑né:
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade eu vos digo que me buscais, não porque vistes milagres, mas porque comestes do pão, e vos saciastes.
27 Doco màsà nácání inì‑nsia sàhà nansa nìhì‑nsiá ñà‑cutiacu‑nsià ñuhìví yohó, vàchi sacù‑ni tiempu cundiaà mà. Chicá nsiha nanducu‑nsiá ñà‑ndiaha íì cutiacù‑nsia nicanicuahàn. Te divi ñà‑jaàn nduá sáhatahvì yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, vàchi nùù Yua‑nda Dios sànì nìhìtáhvìˊ ñà‑quide chuun ìì xí‑yá.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que dura para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a ele Deus o Pai, o selou.
28 Dandu nì cachi nèhivì mà xì‑yá:
28 Então, lhe disseram: O que devemos fazer, para realizar as obras de Deus?
29 Dandu cachí‑yà xì‑né:
29 Jesus respondeu e disse-lhes: Esta é a obra de Deus: que creiais naquele que ele enviou.
30 Dandu cachí‑nè xì‑yá:
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? O que tu operas?
31 Vàchi xìì‑ndà, na ní saxìca‑ne yucù dàná, nìsa còyo ñà‑ndiaha nani maná nìsa xixi‑ne, vàchi ducán cachí nùù tutu ìì: “Nùù ansivi nì dàcóyo Yua‑nda Dios pan nìsa xixi‑ne”.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
32 Então Jesus disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Vàchi pan sáhatahvì mii‑yá nduú yùhù ana nì techuún‑yá nì quixi ndè gloria sàhà ñà‑cutiacu nèhivì ñuhìví.
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu, e dá vida ao mundo.
34 Ñàyùcàndùá, nì cachi nèhivì yucán:
34 Então disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim nunca terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Doco nacua nì cachì xì‑nsiá, sànì xini‑nsià nansa quidé, te có‑xìníndísâ‑nsiá.
36 Mas eu vos digo: Que vós também me tendes visto, mas não credes.
37 Doco sànì chitnùní ini Yuamánìˊ ñà‑cundoo ana nduú nèhivì xí, te nsidanicuú nècuàchìmà, icúmí‑nê (sàà‑nè cunchicùn‑nè yùhù). Te mà nunca taxí ni‑iin ana cuní tnàtuu nùí.
37 Todo aquele que meu Pai me dá, virá a mim; e o que vem a mim, de modo algum o lançarei fora.
38 Vàchi divi sàhà‑ñá quide ñà‑ndùá cuní mii‑yá nì techuun‑xí, ñàyùcàndùá nì quei gloria nì quesaì. Mà váxi quide ñà‑ndùá cuní mií.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Te ¿ndíà nduá cuní mii‑yá nì techuun‑xí? Pues, cuní‑yà (ñà‑iin‑ni cundoo viì) nsidaa nèhivì nì sàhatahvì‑yá yùhù; có‑cùní‑yà ndañuhu ni‑iin‑ne. Dandu na sáà xìnu tiempu, icúmí‑nê natiacu nsihi‑ne quide.
39 E esta é a vontade do Pai que me enviou: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Ñàyùcàndùá, ndéni nèhivì ni cunítnùhu sàhà yùhù ana nduú Dèhemanì‑yá, te cunindisá‑né yùhù, vida ndiaha nicanicuahàn cucumi‑né, vàchi ducán nì chitnùní ini Yuamánìˊ. Dandu quìvì xìnu tiempu, icúmí‑nê natiacu‑nè quide ―nì cachi Jesús.
40 E esta é a vontade daquele que me enviou: que todo aquele que vê o Filho e crê nele, possa ter a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ñàyùcàndùá, nì cuàà nècuàchì raza‑yà Judea sàhà‑yá ñà‑nì cachi‑yà nduú‑yá pan ndiaha nì quixi gloria.
41 Então os Judeus murmuravam dele, porque ele dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Te dohó nì cachi‑nè, iin‑ne xì inga‑nè:
42 E eles diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, então, ele diz: Eu desci do céu?
43 Ñàyùcàndùá, nì cachi Jesús xì nècuàchì yucán:
43 Portanto, Jesus respondendo, disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Mà níhì ni‑iin nèhivì nàcùnihnu ini‑nè yùhù nú cónì níhìtáhvì‑né ducán nùù Yuamánìˊ nì techuun‑xí; doco nú ni níhìtáhvì‑né ducán, dandu na quívì xìnu tiempu, icúmî danátiácuì‑nè.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Sànaha nì tiaa nècuàchì profeta nùù tutu ìì, te dohó nì cachi‑nè: “Cunaha‑nsiá, icúmí Dios chinaha‑yà nsidaa‑né”, nì cachi‑nè. Ñàyùcàndùá, nsidaa nèhivì iníní xí Yua‑nda Dios, te cundaà vàha ini‑nè, divi nduú nècuàchì icúmí cunchicùn xì yùhù.
45 Está escrito nos profetas: E eles serão todos ensinados por Deus. Portanto, cada homem que ouviu e aprendeu do pai, vem a mim.
46 ’Còò ni‑iin ni xiní xì Yua‑nda Dios. Cuisì mindaa ana nì quixi nùù‑yá nì xininùù xì‑yá, (divi yùhù).
46 Não que algum homem tenha visto ao Pai, senão aquele que é de Deus, este tem visto ao Pai.
47 Ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá, nsidaa ana xiníndísá‑xí yùhù, vida ndiaha nicanicuahàn sànì nìhìtáhvì‑né.
47 Na verdade, na verdade eu vos digo: Aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Yùhù nduí nahi pan (cuxi nèhivì), te cutiacu‑nè nicanicuahàn.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Xìì‑nsiá nìsa xìca yucù dàná, nìsa xixi‑ne nùnì ansivi nani maná, doco nì xìhì nsihi‑ne.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Doco pan cáhàn yùhù sàhà‑xí, còó. Nùù gloria nì quea vàxan, te nú sànì xixi iin nèhivì‑ñá, dandu mà cúí gà‑nè.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o homem que dele comer não morra.
51 Pues cunaha‑nsiá, yùhù nduí pan mà. Nùù gloria nì nui vàxi, te nú ni cúnchícùn iin nèhivì yùhù, dandu nicanicuahàn cutiacu‑nè, (na ian) sànì xixi‑ne yùhù, te ducán cutiacu‑nè. Te ¿índù iñàha cundua cuàhi ñà‑cunduu nahi pan mà? Pues divi cuerpu xi cunduu pan mà, vàchi icúmî cuàhi vida xi cuenta xi nèhivì ñuhìví sàhà‑ñá nìhì‑né cutiacu‑nè ―nì cachi Jesús.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se algum homem comer desse pão, ele viverá para sempre; e o pão que eu darei é a minha carne, a qual eu darei pela vida do mundo.
52 Ñàyùcàndùá, nì quesaha nècuàchì raza‑yà Judea mà cuáà‑nè entre mii‑né, cachí‑nè:
52 Portanto, os judeus discutiram entre si, dizendo: Como poderia nos dar este homem a sua carne para comer?
53 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
53 Então Jesus lhes disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Nsidaa ana saxí xi cuñuì, te xihí‑né nìí, vida ndiaha nicanicuahàn icúmí‑nê, te icúmí‑nê natiacu‑nè na xìnu tiempu.
54 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Vàchi cuñuì, ñà‑cutiacu‑ndà nduá, te nìí, ñà‑coho‑nda nduú stná.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Nsidaa ana saxí xi cuñuì, te xihí‑né nìí, sànì ndèe anima‑nè ini anima yùhù, te iá stnáì ini anima mii‑né.
56 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, permanece em mim, e eu nele.
57 ’Yùhù itiácúì sàhà mii‑yá ana nì techuun‑xí vàxi, divi sàhà Yua‑nda Dios iá nicanicuahàn. Te divi ducání stná xì nsidaa ana saxí xi yùhù, sàhà yùhù cutiacu‑nè.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai; assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Pues, ducán nduú pan nì quixi gloria. Doco tucu iá pan nìsa xixi xìì‑nsiá sànaha, vàchi siempre nì xìhì‑nè. Cunaha‑nsiá, nsidaa ana xìxì‑xì pan cachíˋ xì‑nsiá vichi, nicanicuahàn cutiacu‑nè.
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Ñà‑jaàn nduá nì cachi Jesús na iá‑yà veheñùhu ñuu Capernaum dacuahá‑yá nèhivì.
59 Estas coisas ele disse ensinando na sinagoga em Cafarnaum.
60 Na sánì inini nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑ndùá nì cachi‑yà, dandu nì cachi dava‑ne:
60 Portanto, muitos dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Este é um discurso duro, quem o pode ouvir?
61 Doco Jesús, ducání ináhá‑yâ nansa xícachi‑nè cáhàn ndiaa‑nèyà ducán. Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né:
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam sobre isto, ele disse-lhes: Isto vos ofende?
62 Pues nú coó, (dandu ¿nansa cachi gà‑nsià sàhà) yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví na cuni‑nsià yùhù mànaní ansivi nùhì?
62 O que seria, se vós vísseis o Filho do homem subir para onde estava antes?
63 Cunaha‑nsiá, cuisì sàhà anima‑ndà nìhì‑ndà cutiacu ndiaha‑nda, màdì sàhà iquìcúñú‑ndà, vàchi còò ni‑iñàha nìhì‑ndà nùájàn. Cuisì palabra sànì cachì xì‑nsiá nduá dacútiácú xì anima‑nsià.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos falo, elas são espírito, e elas são vida.
64 Doco ináhî mii‑nsiá ñà‑dava‑nsia có‑xìníndísâ ndisa‑nsia ―nì cachi‑yà.
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque Jesus conhecia desde o princípio aqueles que não criam, e quem deveria o trair.
65 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì nsidaa‑né:
65 E ele dizia: Por isso, eu vos disse que nenhum homem pode vir a mim, a não ser que lhe fosse dado por meu Pai.
66 Daaní, divi quìvì yucán nì quecuaán cuàhà nècuàchì dacuahá‑yá, nì naxicocuíìn ini‑nè, cónì cútnáhâ gá‑nè xì‑yá cacanuu‑ne.
66 Desde daquele momento, muitos dos seus discípulos retrocederam, e não andavam mais com ele.
67 Ñàyùcàndùá nì càhàn‑yà xì ùxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá (cónì quécuáân):
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também ir embora?
68 Dandu nì cachi Simón Pedro xì‑yá:
68 Então, Simão Pedro respondeu-lhe: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Te xiníndísâ‑nsí mii‑ní ñà‑ndùù‑ní Cristu, divi Dèhemanì mii‑yá iá nicanicuahàn. Ináhá vâha‑nsi ñà‑jaàn.
69 E nós cremos e estamos certos de que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivo.
70 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
70 Respondeu-lhe Jesus: Não escolhi os doze de vós? E um de vós é um diabo.
71 Pues divi palabra mà nì cachi‑yà sàhà dèhe Simón, nècuàchì nani Judas Iscariote, vàchi divi‑ne nduú tiàa cuàhàn cahin xì‑yá, te nduú stná‑nè iin nècuàchì dacuahá.
71 Ele falava de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este deveria traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.