João 5
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Daaní, quìvì yucán nacává iin vicò xí nècuàchì raza Judea, ñàyùcàndùá, nì quihin tu‑ya ichì cuàhàn‑yà ñuu Jerusalén.
1 Depois disso, Jesus voltou a Jerusalém para uma das festas religiosas dos judeus.
2 Te ini ñuu mà iá iin pila cahnú tècuìí. Te yucán itánduhù stná ùhùn vehe nahi corredor. Te lugar mà, Betesda naniá, te yatni iá mà ndé iá iin yehè ñuu mà nani Yehè Riì.
2 Dentro da cidade, junto à porta das Ovelhas, ficava o tanque de Betesda, com cinco pátios cobertos.
3 Pues divi vehe ma itánduhù cuáhà nècuàchì cuhí, nècuàchì cuaá, nècuàchì xicá cuéhê, nècuàchì yáha ga nì ìchì, xíndiatu nsidaa‑né ndacùchí tècuìí mà.
3 Ficavam ali cegos, mancos e paralíticos, uma multidão de enfermos, esperando um movimento da água,
4 Vàchi (cachí‑nè) cada yáha iin tiempu, dandu nuú iin ángel xi Dios dandácùchí xì‑té. Dandu nèhivì primeru quìhvi mahì‑té, icúmí‑nê nduvàha‑ne nùù cuèhè quida xi‑né, ndéni cuèhè nì cui ni cúndúá, icúmíâ cuxioa.
4 pois um anjo do Senhor descia de vez em quando e agitava a água. O primeiro que entrava no tanque após a água ser agitada era curado de qualquer enfermidade que tivesse.
5 Te yucán iá stná iin tiàa indúhu yuhù tècuìí mà, 38 cuìà icúmí‑nê cuèhè quida xi‑né.
5 Um dos homens ali estava doente havia 38 anos.
6 Dandu, nì xini Jesús jaàn indúhu‑né, te ináhá stná‑yà ñà‑càní cuìà iá‑nè xì cuèhè mà, ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né:
6 Quando Jesus o viu e soube que estava enfermo por tanto tempo, perguntou-lhe: “Você gostaria de ser curado?”.
7 Dandu nì cachi‑nè xì‑yá:
7 O homem respondeu: “Não consigo, senhor, pois não tenho quem me coloque no tanque quando a água se agita. Alguém sempre chega antes de mim”.
8 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
8 Jesus lhe disse: “Levante-se, pegue sua maca e ande!”.
9 Dandu vichi vichi nì nduvàha nècuàchìmà nì ndanihi‑ne camilla xi‑ne, nì nacaca‑ne cuàhàn‑nè. Te quìvì yucán, quìvì descansu nduá.
9 No mesmo instante, o homem ficou curado. Ele pegou sua maca e começou a andar. Uma vez que esse milagre aconteceu no sábado,
10 Ñàyùcàndùá, nì cachi dava nècuàchì ñuu mà xì nècuàchì nì nduvàha ma:
10 os líderes judeus disseram ao homem que havia sido curado: “Hoje é sábado! A lei não permite que você carregue essa maca!”.
11 Dandu nì cachi tiàa ma xi‑né:
11 Mas ele respondeu: “O homem que me curou disse: ‘Pegue sua maca e ande’”.
12 Dandu nì ndàcàtnùhù nèhivì mà nùù tiàa ma, cachí‑nè:
12 “Quem foi que lhe disse uma coisa dessas?”, perguntaram eles.
13 Doco nècuàchìmà, có‑ìnáhá‑nê nansa nani ana nì dàndúvàha xi‑né, vàchi sàcuàhàn Jesús, te cuàhà gá nèhivì ndoó lugar yucán.
13 O homem não sabia, pois Jesus havia desaparecido no meio da multidão.
14 Daaní, después nì ndacùhun tnahá‑yá xì‑né na xicánúú‑né patiu veheñùhu, te nì cachi‑yà xì‑né:
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse: “Agora você está curado; deixe de pecar, para que nada pior lhe aconteça”.
15 Dandu tiàa ma, nì sàhàn‑nè nì cachitnùhu‑ne xì nècuàchì raza‑nèmà ñà‑divi Jesús nduú ana nì dàndúvàha xi‑né.
15 O homem foi até os líderes judeus e lhes disse que tinha sido Jesus quem o havia curado.
16 Ñàyùcàndùá nì caxini ùhì nècuàchì yucán mii‑yá, te nì quesaha‑né ndatnúhú‑nê nansa cahnì‑néyà ñà‑nì quida‑ya milagru mà iin quìvì descansu.
16 Então os líderes judeus começaram a perseguir Jesus por não respeitar as regras do sábado.
17 Dandu nì cachi‑yà xì nsidaa nècuàchì yucán:
17 Jesus, porém, disse: “Meu Pai sempre trabalha, e eu também”.
18 Ñàyùcàndùá chicá más nì cuni nècuàchì ladu Judea mà cahnì‑néyà, vàchi màdì cuisì‑ní có‑chîvàha viì‑yá quìvì descansu (cahan‑né), sino que nì cachi stná‑yà Dios nduú Yua‑yá, te ducán ndudává stnahá‑yá xì mii Dios.
18 Assim, os líderes judeus se empenharam ainda mais em encontrar um modo de matá-lo, pois ele não apenas violava o sábado, mas afirmava que Deus era seu Pai e, portanto, se igualava a Deus.
19 Dandu nì naxiconihí‑yá nùù nècuàchìmà, cachí‑yà:
19 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: o Filho não pode fazer coisa alguma por sua própria conta. Ele faz apenas o que vê o Pai fazer. Aquilo que o Pai faz, o Filho também faz.
20 Cunaha‑nsiá, cuú ini‑yà sàhí, te nsidaa obra ndiaha quidá mii‑yá, ñà‑jaàn dacuní stná‑yà yùhù quide. Te vichi sànì xini‑nsià iin ùì milagru, doco cuàhà obra chicá ndiaha icúmí‑yâ dacuní‑yà yùhù, dandu más gà icúmí‑nsiâ ndulocó‑nsià.
20 Pois o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo que faz. Na verdade, o Pai lhe mostrará obras ainda maiores que estas, para que vocês fiquem admirados.
21 Vàchi nacua danátiácú‑yà nècuàchì nsìi, te nacuàha‑yanè vida, divi ducán quidá stná yùhù. Ñàyùcàndùá, vàtùni danátiácú stnáì ndéni nèhivì ní cui cudíì inì.
21 Pois assim como o Pai dá vida àqueles que ele ressuscita dos mortos, também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Te có‑nsìdándáà‑yà sàhà cuàchi nèhivì, vàchi ndahà yùhù sànì dàyáha‑ya chuun jaàn.
22 Além disso, o Pai não julga ninguém, mas deu ao Filho autoridade absoluta para julgar,
23 Ducán, dandu quidañuhu stná nèhivì yùhù nacua quidáñúhú‑nê mii‑yá. Vàchi nú màsà quídáñúhú‑nê yùhù ana nduú Dèhemanì‑yá, dandu queámà na ian có‑quìdáñúhú stná‑nè mii‑yá ana nì techuun‑xí vàxi.
23 para que todos honrem o Filho como honram o Pai. Quem não honra o Filho certamente não honra o Pai, que o enviou.
24 ’Ñà‑ndácuisì nduá cachíˋ xì‑nsiá: nú iníní iin nèhivì ñà‑ndùá cachíˋ, te xiníndísâ‑né mii‑yá nì techuun‑xí vàxi, dandu cutiacu‑nè nicanicuahàn. Mà sáà‑nè cuni‑nè juiciu, vàchi sànì yàha‑ne ndahà mii‑yá ana sáha xi vida ndiaha. Mà cóó gá‑nè ladu ndé xíhì anima‑nè.
24 “Eu lhes digo a verdade: quem ouve minha mensagem e crê naquele que me enviou tem a vida eterna. Jamais será condenado, mas já passou da morte para a vida.
25 Ñà‑ndáà nduá yohó cachíˋ xì‑nsiá: vàxi iin tiempu, dandu icúmí yùhù ana nduú Dèhemanì Dios ndàhì fuertíˋ, te cani nsidaa nècuàchì sànì xìhì, dandu nsidaa ana cunini xí, nìhì‑né vida ndiaha. Te cunaha‑nsiá, vichi nduú stná tiempu mà.
25 “E eu lhes asseguro que está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os mortos ouvirão minha voz, a voz do Filho de Deus. E aqueles que a ouvirem viverão.
26 ’Yuamánìˊ, nicanicuahàn ñuhú vida saín ini‑yà. Te sànì chitnùní stná ini‑yà ñà‑nicanicuahàn cucumi stná yùhù vida saín mà, vàchi Dèhemanì‑yá nduí.
26 O Pai tem a vida em si mesmo, e concedeu a seu Filho igual poder de dar vida,
27 Te sànì sàha stná‑yà yùhù chuun nsidandaì sàhà cuàchi nèhivì, vàchi tnaha nèhivì ñuhìví nduú stnáì.
27 e lhe deu autoridade para julgar a todos, porque ele é o Filho do Homem.
28 Te có‑ndùá ñà‑ndulocó‑nsià sàhà palabra jaàn, vàchi vàxi iin quìvì, dandu nsidaa ana ñuhú tìxi ñuhù, icúmí‑nê tiacu‑nè na cani mii‑né.
28 Não fiquem tão surpresos! Na verdade, vem o tempo em que todos os mortos ouvirão, em seus túmulos, a voz do Filho de Deus
29 Dandu quecoyo nsihi‑ne. Nècuàchì nìsa quida viì, nìhì‑né natiacu‑nè sàhà ñà‑cutiacu ndiaha‑né nicanicuahàn. Doco nècuàchì cónì quìdá víi, cuisì natiacu‑nè sàhà ñà‑nìhì‑né castigu sàhà cuàchi‑ne.
29 e ressuscitarão. Aqueles que fizeram o bem ressuscitarão para terem vida eterna, e aqueles que continuaram a fazer o mal ressuscitarão para serem julgados.
30 ’Cuenta xi mií, mà cúí quide ni‑iñàha. Cuisì nacua nì sàcùnahí, divi ducán nsidándáì sàhà cuàchi nèhivì. Te nú nsidándáì sàhà‑né ducán, dandu meru nacua ndiá ìcà cundua, vàchi divi Yuamánìˊ nduú ana nì techuun‑xí nì quesaì ñuhìví, te ñà‑ndùá cuní mii‑yá coo, divi nduá quidé, màdìá nandúquî ñà‑quide ñà‑cùní mií.
30 Não posso fazer coisa alguma por minha própria conta. Julgo conforme aquilo que Deus me diz. Logo, meu julgamento é justo, pois não faço minha própria vontade, mas a vontade do Pai, que me enviou.”
31 ’Nú cuisì yùhù nì cúndúú ana cachítnùhu xi‑nsiá sàhà ana nduí, dandu mà có‑ndiàá mà.
31 “Se eu testemunhasse a respeito de mim mesmo, meu testemunho não seria válido.
32 Doco iá inga nèhivì cachítnùhu sàhí, te ináhî cachí ndàà‑nè.
32 Mas há outro que também testemunha sobre mim, e eu lhes asseguro que tudo que ele diz a meu respeito é verdadeiro.
33 Pues divi nduú Juan (Bautista). Te nì techuún‑nsiá compañeru‑nsià ndàcàtnùhù‑né nùù nècuàchìmà, te ñà‑ndáà nduu palabra ni naxiconihí‑né.
33 Vocês enviaram investigadores para ouvir João, e o testemunho dele sobre mim é verdadeiro.
34 Doco yùhù, còò necesidad icúmî càhàn iin nèhivì ùún sàhí. Te ñà‑ndùá cachíˋ xì‑nsiá, ñà‑jaàn cachíˋ sàhà‑ñá nìhì‑nsiá càcu anima‑nsià.
34 Claro que não tenho necessidade alguma de testemunhas humanas, mas digo estas coisas para que vocês sejam salvos.
35 Iin ratu tii nì cudiì inì‑nsia sàhà ñà‑ndùá quidá Juan (Bautista), vàchi iin ana datnúù xì sàxìnítnùní‑nsià (sàhà ichì Dios) nì sanduu ndisa‑ne.
35 João era como uma lâmpada que queimava e brilhava e, por algum tempo, vocês se empolgaram com a mensagem dele.
36 Doco iá inga iñàha chicá fuerte nùù palabra nì cachi Juan sàhí. Vàchi cuàhà chuun ndiaha nì sàhatahvì Yuamánìˊ yùhù ñà‑quide, te divi sàhà chuun ndiaha ma vàtùni cundaà inì‑nsia ñà‑divi mandu xi mii‑yá vàxi.
36 Mas eu tenho um testemunho maior que o de João: as obras que realizo. O Pai me deu essas obras para concluir, e elas provam que ele me enviou.
37 Daaní, stná mii‑yá sànì dàtúi‑ya ana divi nduú yùhù. Doco mii‑nsiá, tàcùní‑nsià nansa cáhàn‑yà; te tàcùní stná‑nsià nansa indéhe‑yá.
37 E o Pai, que me enviou, testemunhou, ele próprio, a meu respeito. Vocês nunca ouviram sua voz, nem o viram pessoalmente,
38 Ni có‑nìhnú stná inì‑nsia ñà‑ndùá cachí‑yà, vàchi có‑xìníndísâ‑nsiá yùhù ana vàxi cuenta xi‑ya.
38 e não têm sua mensagem no coração, pois não creem em mim, aquele que foi enviado por ele.
39 ’Cuàhà gá dacuahá stná‑nsià tutu ìì, vàchi ducán nìhì‑nsiá vida ndiaha nicanicuahàn, cachí‑nsià. Doco cunaha‑nsiá, divi sàhà yùhù cáhàn stná tutu ìì mà.
39 “Vocês estudam minuciosamente as Escrituras porque creem que elas lhes dão vida eterna. Mas as Escrituras apontam para mim!
40 Doco có‑cùní‑nsià cunindisá‑nsiá yùhù, te nìhì‑nsiá vida ndiaha.
40 E, no entanto, vocês se recusam a vir a mim para receber essa vida.
41 ’Yùhù, có‑xìcánúí nandúquî nansa quidañuhu nèhivì yùhù.
41 “Sua aprovação não vale nada para mim,
42 Doco ináhî nansa nihnú ini mii‑nsiá; ináhî có‑cùú ini‑nsià sàhà Dios.
42 pois eu sei que o amor a Deus não está em vocês.
43 ’Mate cuenta xi Yuamánìˊ vàxi, có‑xìníndísâ‑nsiá yùhù. Doco nú ni quixí inga ana càhàn cuisì sàhà mii‑xí, dandu divi cuàhàn‑nsià cunindisá‑nsiá.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e vocês me rejeitaram. Se outro vier em seu próprio nome, vocês o receberão.
44 ’Tùha‑nsia nanducu‑nsiá quidañuhu nèhivì mii‑nsiá, doco ñà‑ndee vàha‑nsia nùù ana nduú mindaa Dios, còó, có‑nàndúcú‑nsiâ ñà‑jaàn. Ñàyùcàndùá, sadíàmà nùù‑nsiá ñà‑mà cùì cunindisá‑nsiá yùhù.
44 Não é de admirar que não possam crer, pois vocês honram uns aos outros, mas não se importam com a honra que vem do único Deus!
45 ’Màsà túxí inì‑nsia yùhù cuàhìn daquée cuàchi dìquì‑nsiá nùù Yua‑nda Dios. Còó, diín nduú ana icúmí canicuàchi sàhà‑nsiá, divi nduú Moisés, mate tuxí ini‑nsià ley xi nècuàchìmà nduá cuàhàn dacácu xi‑nsiá.
45 “Mas não sou eu quem os acusará diante do Pai. Moisés os acusará! Sim, Moisés, em quem vocês põem sua esperança.
46 Vàchi nú nì xinindisá‑nsiá ñà‑ndùá nì tiaa Moisés nì cùí, dandu cunindisá stná‑nsià yùhù, vàchi divi sàhà yùhù nì tiaa nècuàchìmà.
46 Se cressem, de fato, em Moisés, creriam em mim, pois ele escreveu a meu respeito.
47 Doco nú có‑xìníndísâ‑nsiá palabra nì tiaa‑nemà, dandu mà sáà stná‑nsià cunindisá‑nsiá ñà‑ndùá cachí yùhù ―nì cachi Jesús.
47 Contudo, uma vez que não creem naquilo que ele escreveu, como crerão no que eu digo?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.