João 5

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Daaní, quìvì yucán nacává iin vicò xí nècuàchì raza Judea, ñàyùcàndùá, nì quihin tu‑ya ichì cuàhàn‑yà ñuu Jerusalén.
1 Depois disso havia uma festa dos judeus; e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Te ini ñuu mà iá iin pila cahnú tècuìí. Te yucán itánduhù stná ùhùn vehe nahi corredor. Te lugar mà, Betesda naniá, te yatni iá mà ndé iá iin yehè ñuu mà nani Yehè Riì.
2 Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Pues divi vehe ma itánduhù cuáhà nècuàchì cuhí, nècuàchì cuaá, nècuàchì xicá cuéhê, nècuàchì yáha ga nì ìchì, xíndiatu nsidaa‑né ndacùchí tècuìí mà.
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados {esperando o movimento da água.}
4 Vàchi (cachí‑nè) cada yáha iin tiempu, dandu nuú iin ángel xi Dios dandácùchí xì‑té. Dandu nèhivì primeru quìhvi mahì‑té, icúmí‑nê nduvàha‑ne nùù cuèhè quida xi‑né, ndéni cuèhè nì cui ni cúndúá, icúmíâ cuxioa.
4 {Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; então o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.}
5 Te yucán iá stná iin tiàa indúhu yuhù tècuìí mà, 38 cuìà icúmí‑nê cuèhè quida xi‑né.
5 Achava-se ali um homem que, havia trinta e oito anos, estava enfermo.
6 Dandu, nì xini Jesús jaàn indúhu‑né, te ináhá stná‑yà ñà‑càní cuìà iá‑nè xì cuèhè mà, ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né:
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou-lhe: Queres ficar são?
7 Dandu nì cachi‑nè xì‑yá:
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que, ao ser agitada a água, me ponha no tanque; assim, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
8 Disse-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Dandu vichi vichi nì nduvàha nècuàchìmà nì ndanihi‑ne camilla xi‑ne, nì nacaca‑ne cuàhàn‑nè. Te quìvì yucán, quìvì descansu nduá.
9 Imediatamente o homem ficou são; e, tomando o seu leito, começou a andar. Ora, aquele dia era sábado.
10 Ñàyùcàndùá, nì cachi dava nècuàchì ñuu mà xì nècuàchì nì nduvàha ma:
10 Pelo que disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Dandu nì cachi tiàa ma xi‑né:
11 Ele, porém, lhes respondeu: Aquele que me curou, esse mesmo me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Dandu nì ndàcàtnùhù nèhivì mà nùù tiàa ma, cachí‑nè:
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Doco nècuàchìmà, có‑ìnáhá‑nê nansa nani ana nì dàndúvàha xi‑né, vàchi sàcuàhàn Jesús, te cuàhà gá nèhivì ndoó lugar yucán.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se retirara, por haver muita gente naquele lugar.
14 Daaní, después nì ndacùhun tnahá‑yá xì‑né na xicánúú‑né patiu veheñùhu, te nì cachi‑yà xì‑né:
14 Depois Jesus o encontrou no templo, e disse-lhe: Olha, já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Dandu tiàa ma, nì sàhàn‑nè nì cachitnùhu‑ne xì nècuàchì raza‑nèmà ñà‑divi Jesús nduú ana nì dàndúvàha xi‑né.
15 Retirou-se, então, o homem, e contou aos judeus que era Jesus quem o curara.
16 Ñàyùcàndùá nì caxini ùhì nècuàchì yucán mii‑yá, te nì quesaha‑né ndatnúhú‑nê nansa cahnì‑néyà ñà‑nì quida‑ya milagru mà iin quìvì descansu.
16 Por isso os judeus perseguiram a Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Dandu nì cachi‑yà xì nsidaa nècuàchì yucán:
17 Mas Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Ñàyùcàndùá chicá más nì cuni nècuàchì ladu Judea mà cahnì‑néyà, vàchi màdì cuisì‑ní có‑chîvàha viì‑yá quìvì descansu (cahan‑né), sino que nì cachi stná‑yà Dios nduú Yua‑yá, te ducán ndudává stnahá‑yá xì mii Dios.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Dandu nì naxiconihí‑yá nùù nècuàchìmà, cachí‑yà:
19 Disse-lhes, pois, Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho de si mesmo nada pode fazer, senão o que vir o Pai fazer; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 Cunaha‑nsiá, cuú ini‑yà sàhí, te nsidaa obra ndiaha quidá mii‑yá, ñà‑jaàn dacuní stná‑yà yùhù quide. Te vichi sànì xini‑nsià iin ùì milagru, doco cuàhà obra chicá ndiaha icúmí‑yâ dacuní‑yà yùhù, dandu más gà icúmí‑nsiâ ndulocó‑nsià.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e mostra-lhe tudo o que ele mesmo faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 Vàchi nacua danátiácú‑yà nècuàchì nsìi, te nacuàha‑yanè vida, divi ducán quidá stná yùhù. Ñàyùcàndùá, vàtùni danátiácú stnáì ndéni nèhivì ní cui cudíì inì.
21 Pois, assim como o Pai levanta os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Te có‑nsìdándáà‑yà sàhà cuàchi nèhivì, vàchi ndahà yùhù sànì dàyáha‑ya chuun jaàn.
22 Porque o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o julgamento,
23 Ducán, dandu quidañuhu stná nèhivì yùhù nacua quidáñúhú‑nê mii‑yá. Vàchi nú màsà quídáñúhú‑nê yùhù ana nduú Dèhemanì‑yá, dandu queámà na ian có‑quìdáñúhú stná‑nè mii‑yá ana nì techuun‑xí vàxi.
23 para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 ’Ñà‑ndácuisì nduá cachíˋ xì‑nsiá: nú iníní iin nèhivì ñà‑ndùá cachíˋ, te xiníndísâ‑né mii‑yá nì techuun‑xí vàxi, dandu cutiacu‑nè nicanicuahàn. Mà sáà‑nè cuni‑nè juiciu, vàchi sànì yàha‑ne ndahà mii‑yá ana sáha xi vida ndiaha. Mà cóó gá‑nè ladu ndé xíhì anima‑nè.
24 Em verdade, em verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna e não entra em juízo, mas já passou da morte para a vida.
25 Ñà‑ndáà nduá yohó cachíˋ xì‑nsiá: vàxi iin tiempu, dandu icúmí yùhù ana nduú Dèhemanì Dios ndàhì fuertíˋ, te cani nsidaa nècuàchì sànì xìhì, dandu nsidaa ana cunini xí, nìhì‑né vida ndiaha. Te cunaha‑nsiá, vichi nduú stná tiempu mà.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 ’Yuamánìˊ, nicanicuahàn ñuhú vida saín ini‑yà. Te sànì chitnùní stná ini‑yà ñà‑nicanicuahàn cucumi stná yùhù vida saín mà, vàchi Dèhemanì‑yá nduí.
26 Pois assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também deu ao Filho ter vida em si mesmos;
27 Te sànì sàha stná‑yà yùhù chuun nsidandaì sàhà cuàchi nèhivì, vàchi tnaha nèhivì ñuhìví nduú stnáì.
27 e deu-lhe autoridade para julgar, porque é o Filho do homem.
28 Te có‑ndùá ñà‑ndulocó‑nsià sàhà palabra jaàn, vàchi vàxi iin quìvì, dandu nsidaa ana ñuhú tìxi ñuhù, icúmí‑nê tiacu‑nè na cani mii‑né.
28 Não vos admireis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz e sairão:
29 Dandu quecoyo nsihi‑ne. Nècuàchì nìsa quida viì, nìhì‑né natiacu‑nè sàhà ñà‑cutiacu ndiaha‑né nicanicuahàn. Doco nècuàchì cónì quìdá víi, cuisì natiacu‑nè sàhà ñà‑nìhì‑né castigu sàhà cuàchi‑ne.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida, e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 ’Cuenta xi mií, mà cúí quide ni‑iñàha. Cuisì nacua nì sàcùnahí, divi ducán nsidándáì sàhà cuàchi nèhivì. Te nú nsidándáì sàhà‑né ducán, dandu meru nacua ndiá ìcà cundua, vàchi divi Yuamánìˊ nduú ana nì techuun‑xí nì quesaì ñuhìví, te ñà‑ndùá cuní mii‑yá coo, divi nduá quidé, màdìá nandúquî ñà‑quide ñà‑cùní mií.
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não procuro a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 ’Nú cuisì yùhù nì cúndúú ana cachítnùhu xi‑nsiá sàhà ana nduí, dandu mà có‑ndiàá mà.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Doco iá inga nèhivì cachítnùhu sàhí, te ináhî cachí ndàà‑nè.
32 Outro é quem dá testemunho de mim; e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 Pues divi nduú Juan (Bautista). Te nì techuún‑nsiá compañeru‑nsià ndàcàtnùhù‑né nùù nècuàchìmà, te ñà‑ndáà nduu palabra ni naxiconihí‑né.
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade;
34 Doco yùhù, còò necesidad icúmî càhàn iin nèhivì ùún sàhí. Te ñà‑ndùá cachíˋ xì‑nsiá, ñà‑jaàn cachíˋ sàhà‑ñá nìhì‑nsiá càcu anima‑nsià.
34 eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto para que sejais salvos.
35 Iin ratu tii nì cudiì inì‑nsia sàhà ñà‑ndùá quidá Juan (Bautista), vàchi iin ana datnúù xì sàxìnítnùní‑nsià (sàhà ichì Dios) nì sanduu ndisa‑ne.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 Doco iá inga iñàha chicá fuerte nùù palabra nì cachi Juan sàhí. Vàchi cuàhà chuun ndiaha nì sàhatahvì Yuamánìˊ yùhù ñà‑quide, te divi sàhà chuun ndiaha ma vàtùni cundaà inì‑nsia ñà‑divi mandu xi mii‑yá vàxi.
36 Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que faço dão testemunho de mim que o Pai me enviou.
37 Daaní, stná mii‑yá sànì dàtúi‑ya ana divi nduú yùhù. Doco mii‑nsiá, tàcùní‑nsià nansa cáhàn‑yà; te tàcùní stná‑nsià nansa indéhe‑yá.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo tem dado testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes a sua forma;
38 Ni có‑nìhnú stná inì‑nsia ñà‑ndùá cachí‑yà, vàchi có‑xìníndísâ‑nsiá yùhù ana vàxi cuenta xi‑ya.
38 e a sua palavra não permanece em vós; porque não credes naquele que ele enviou.
39 ’Cuàhà gá dacuahá stná‑nsià tutu ìì, vàchi ducán nìhì‑nsiá vida ndiaha nicanicuahàn, cachí‑nsià. Doco cunaha‑nsiá, divi sàhà yùhù cáhàn stná tutu ìì mà.
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna; e são elas que dão testemunho de mim;
40 Doco có‑cùní‑nsià cunindisá‑nsiá yùhù, te nìhì‑nsiá vida ndiaha.
40 mas não quereis vir a mim para terdes vida!
41 ’Yùhù, có‑xìcánúí nandúquî nansa quidañuhu nèhivì yùhù.
41 Eu não recebo glória da parte dos homens;
42 Doco ináhî nansa nihnú ini mii‑nsiá; ináhî có‑cùú ini‑nsià sàhà Dios.
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 ’Mate cuenta xi Yuamánìˊ vàxi, có‑xìníndísâ‑nsiá yùhù. Doco nú ni quixí inga ana càhàn cuisì sàhà mii‑xí, dandu divi cuàhàn‑nsià cunindisá‑nsiá.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, a esse recebereis.
44 ’Tùha‑nsia nanducu‑nsiá quidañuhu nèhivì mii‑nsiá, doco ñà‑ndee vàha‑nsia nùù ana nduú mindaa Dios, còó, có‑nàndúcú‑nsiâ ñà‑jaàn. Ñàyùcàndùá, sadíàmà nùù‑nsiá ñà‑mà cùì cunindisá‑nsiá yùhù.
44 Como podeis crer, vós que recebeis glória uns dos outros e não buscais a glória que vem do único Deus?
45 ’Màsà túxí inì‑nsia yùhù cuàhìn daquée cuàchi dìquì‑nsiá nùù Yua‑nda Dios. Còó, diín nduú ana icúmí canicuàchi sàhà‑nsiá, divi nduú Moisés, mate tuxí ini‑nsià ley xi nècuàchìmà nduá cuàhàn dacácu xi‑nsiá.
45 Não penseis que eu vos hei de acusar perante o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 Vàchi nú nì xinindisá‑nsiá ñà‑ndùá nì tiaa Moisés nì cùí, dandu cunindisá stná‑nsià yùhù, vàchi divi sàhà yùhù nì tiaa nècuàchìmà.
46 Pois se crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim ele escreveu.
47 Doco nú có‑xìníndísâ‑nsiá palabra nì tiaa‑nemà, dandu mà sáà stná‑nsià cunindisá‑nsiá ñà‑ndùá cachí yùhù ―nì cachi Jesús.
47 Mas, se não credes nos escritos, como crereis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.