João 5
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA
1 Daaní, quìvì yucán nacává iin vicò xí nècuàchì raza Judea, ñàyùcàndùá, nì quihin tu‑ya ichì cuàhàn‑yà ñuu Jerusalén.
1 Passadas estas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus subiu para Jerusalém.
2 Te ini ñuu mà iá iin pila cahnú tècuìí. Te yucán itánduhù stná ùhùn vehe nahi corredor. Te lugar mà, Betesda naniá, te yatni iá mà ndé iá iin yehè ñuu mà nani Yehè Riì.
2 Ora, existe ali, junto à Porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pavilhões.
3 Pues divi vehe ma itánduhù cuáhà nècuàchì cuhí, nècuàchì cuaá, nècuàchì xicá cuéhê, nècuàchì yáha ga nì ìchì, xíndiatu nsidaa‑né ndacùchí tècuìí mà.
3 Nestes, jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 Vàchi (cachí‑nè) cada yáha iin tiempu, dandu nuú iin ángel xi Dios dandácùchí xì‑té. Dandu nèhivì primeru quìhvi mahì‑té, icúmí‑nê nduvàha‑ne nùù cuèhè quida xi‑né, ndéni cuèhè nì cui ni cúndúá, icúmíâ cuxioa.
4 [esperando que se movesse a água. Porquanto um anjo descia em certo tempo, agitando-a; e o primeiro que entrava no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Te yucán iá stná iin tiàa indúhu yuhù tècuìí mà, 38 cuìà icúmí‑nê cuèhè quida xi‑né.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Dandu, nì xini Jesús jaàn indúhu‑né, te ináhá stná‑yà ñà‑càní cuìà iá‑nè xì cuèhè mà, ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né:
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim há muito tempo, perguntou-lhe: Queres ser curado?
7 Dandu nì cachi‑nè xì‑yá:
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; pois, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
8 Então, lhe disse Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Dandu vichi vichi nì nduvàha nècuàchìmà nì ndanihi‑ne camilla xi‑ne, nì nacaca‑ne cuàhàn‑nè. Te quìvì yucán, quìvì descansu nduá.
9 Imediatamente, o homem se viu curado e, tomando o leito, pôs-se a andar. E aquele dia era sábado.
10 Ñàyùcàndùá, nì cachi dava nècuàchì ñuu mà xì nècuàchì nì nduvàha ma:
10 Por isso, disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Dandu nì cachi tiàa ma xi‑né:
11 Ao que ele lhes respondeu: O mesmo que me curou me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Dandu nì ndàcàtnùhù nèhivì mà nùù tiàa ma, cachí‑nè:
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Doco nècuàchìmà, có‑ìnáhá‑nê nansa nani ana nì dàndúvàha xi‑né, vàchi sàcuàhàn Jesús, te cuàhà gá nèhivì ndoó lugar yucán.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se havia retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Daaní, después nì ndacùhun tnahá‑yá xì‑né na xicánúú‑né patiu veheñùhu, te nì cachi‑yà xì‑né:
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse: Olha que já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Dandu tiàa ma, nì sàhàn‑nè nì cachitnùhu‑ne xì nècuàchì raza‑nèmà ñà‑divi Jesús nduú ana nì dàndúvàha xi‑né.
15 O homem retirou-se e disse aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Ñàyùcàndùá nì caxini ùhì nècuàchì yucán mii‑yá, te nì quesaha‑né ndatnúhú‑nê nansa cahnì‑néyà ñà‑nì quida‑ya milagru mà iin quìvì descansu.
16 E os judeus perseguiam Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Dandu nì cachi‑yà xì nsidaa nècuàchì yucán:
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Ñàyùcàndùá chicá más nì cuni nècuàchì ladu Judea mà cahnì‑néyà, vàchi màdì cuisì‑ní có‑chîvàha viì‑yá quìvì descansu (cahan‑né), sino que nì cachi stná‑yà Dios nduú Yua‑yá, te ducán ndudává stnahá‑yá xì mii Dios.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não somente violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Dandu nì naxiconihí‑yá nùù nècuàchìmà, cachí‑yà:
19 Então, lhes falou Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho nada pode fazer de si mesmo, senão somente aquilo que vir fazer o Pai; porque tudo o que este fizer, o Filho também semelhantemente o faz.
20 Cunaha‑nsiá, cuú ini‑yà sàhí, te nsidaa obra ndiaha quidá mii‑yá, ñà‑jaàn dacuní stná‑yà yùhù quide. Te vichi sànì xini‑nsià iin ùì milagru, doco cuàhà obra chicá ndiaha icúmí‑yâ dacuní‑yà yùhù, dandu más gà icúmí‑nsiâ ndulocó‑nsià.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e lhe mostra tudo o que faz, e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 Vàchi nacua danátiácú‑yà nècuàchì nsìi, te nacuàha‑yanè vida, divi ducán quidá stná yùhù. Ñàyùcàndùá, vàtùni danátiácú stnáì ndéni nèhivì ní cui cudíì inì.
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 Te có‑nsìdándáà‑yà sàhà cuàchi nèhivì, vàchi ndahà yùhù sànì dàyáha‑ya chuun jaàn.
22 E o Pai a ninguém julga, mas ao Filho confiou todo julgamento,
23 Ducán, dandu quidañuhu stná nèhivì yùhù nacua quidáñúhú‑nê mii‑yá. Vàchi nú màsà quídáñúhú‑nê yùhù ana nduú Dèhemanì‑yá, dandu queámà na ian có‑quìdáñúhú stná‑nè mii‑yá ana nì techuun‑xí vàxi.
23 a fim de que todos honrem o Filho do modo por que honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 ’Ñà‑ndácuisì nduá cachíˋ xì‑nsiá: nú iníní iin nèhivì ñà‑ndùá cachíˋ, te xiníndísâ‑né mii‑yá nì techuun‑xí vàxi, dandu cutiacu‑nè nicanicuahàn. Mà sáà‑nè cuni‑nè juiciu, vàchi sànì yàha‑ne ndahà mii‑yá ana sáha xi vida ndiaha. Mà cóó gá‑nè ladu ndé xíhì anima‑nè.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 Ñà‑ndáà nduá yohó cachíˋ xì‑nsiá: vàxi iin tiempu, dandu icúmí yùhù ana nduú Dèhemanì Dios ndàhì fuertíˋ, te cani nsidaa nècuàchì sànì xìhì, dandu nsidaa ana cunini xí, nìhì‑né vida ndiaha. Te cunaha‑nsiá, vichi nduú stná tiempu mà.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora e já chegou, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 ’Yuamánìˊ, nicanicuahàn ñuhú vida saín ini‑yà. Te sànì chitnùní stná ini‑yà ñà‑nicanicuahàn cucumi stná yùhù vida saín mà, vàchi Dèhemanì‑yá nduí.
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 Te sànì sàha stná‑yà yùhù chuun nsidandaì sàhà cuàchi nèhivì, vàchi tnaha nèhivì ñuhìví nduú stnáì.
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Te có‑ndùá ñà‑ndulocó‑nsià sàhà palabra jaàn, vàchi vàxi iin quìvì, dandu nsidaa ana ñuhú tìxi ñuhù, icúmí‑nê tiacu‑nè na cani mii‑né.
28 Não vos maravilheis disto, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a sua voz e sairão:
29 Dandu quecoyo nsihi‑ne. Nècuàchì nìsa quida viì, nìhì‑né natiacu‑nè sàhà ñà‑cutiacu ndiaha‑né nicanicuahàn. Doco nècuàchì cónì quìdá víi, cuisì natiacu‑nè sàhà ñà‑nìhì‑né castigu sàhà cuàchi‑ne.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 ’Cuenta xi mií, mà cúí quide ni‑iñàha. Cuisì nacua nì sàcùnahí, divi ducán nsidándáì sàhà cuàchi nèhivì. Te nú nsidándáì sàhà‑né ducán, dandu meru nacua ndiá ìcà cundua, vàchi divi Yuamánìˊ nduú ana nì techuun‑xí nì quesaì ñuhìví, te ñà‑ndùá cuní mii‑yá coo, divi nduá quidé, màdìá nandúquî ñà‑quide ñà‑cùní mií.
30 Eu nada posso fazer de mim mesmo; na forma por que ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 ’Nú cuisì yùhù nì cúndúú ana cachítnùhu xi‑nsiá sàhà ana nduí, dandu mà có‑ndiàá mà.
31 Se eu testifico a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Doco iá inga nèhivì cachítnùhu sàhí, te ináhî cachí ndàà‑nè.
32 Outro é o que testifica a meu respeito, e sei que é verdadeiro o testemunho que ele dá de mim.
33 Pues divi nduú Juan (Bautista). Te nì techuún‑nsiá compañeru‑nsià ndàcàtnùhù‑né nùù nècuàchìmà, te ñà‑ndáà nduu palabra ni naxiconihí‑né.
33 Mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Doco yùhù, còò necesidad icúmî càhàn iin nèhivì ùún sàhí. Te ñà‑ndùá cachíˋ xì‑nsiá, ñà‑jaàn cachíˋ sàhà‑ñá nìhì‑nsiá càcu anima‑nsià.
34 Eu, porém, não aceito humano testemunho; digo-vos, entretanto, estas coisas para que sejais salvos.
35 Iin ratu tii nì cudiì inì‑nsia sàhà ñà‑ndùá quidá Juan (Bautista), vàchi iin ana datnúù xì sàxìnítnùní‑nsià (sàhà ichì Dios) nì sanduu ndisa‑ne.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava, e vós quisestes, por algum tempo, alegrar-vos com a sua luz.
36 Doco iá inga iñàha chicá fuerte nùù palabra nì cachi Juan sàhí. Vàchi cuàhà chuun ndiaha nì sàhatahvì Yuamánìˊ yùhù ñà‑quide, te divi sàhà chuun ndiaha ma vàtùni cundaà inì‑nsia ñà‑divi mandu xi mii‑yá vàxi.
36 Mas eu tenho maior testemunho do que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 Daaní, stná mii‑yá sànì dàtúi‑ya ana divi nduú yùhù. Doco mii‑nsiá, tàcùní‑nsià nansa cáhàn‑yà; te tàcùní stná‑nsià nansa indéhe‑yá.
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Jamais tendes ouvido a sua voz, nem visto a sua forma.
38 Ni có‑nìhnú stná inì‑nsia ñà‑ndùá cachí‑yà, vàchi có‑xìníndísâ‑nsiá yùhù ana vàxi cuenta xi‑ya.
38 Também não tendes a sua palavra permanente em vós, porque não credes naquele a quem ele enviou.
39 ’Cuàhà gá dacuahá stná‑nsià tutu ìì, vàchi ducán nìhì‑nsiá vida ndiaha nicanicuahàn, cachí‑nsià. Doco cunaha‑nsiá, divi sàhà yùhù cáhàn stná tutu ìì mà.
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 Doco có‑cùní‑nsià cunindisá‑nsiá yùhù, te nìhì‑nsiá vida ndiaha.
40 Contudo, não quereis vir a mim para terdes vida.
41 ’Yùhù, có‑xìcánúí nandúquî nansa quidañuhu nèhivì yùhù.
41 Eu não aceito glória que vem dos homens;
42 Doco ináhî nansa nihnú ini mii‑nsiá; ináhî có‑cùú ini‑nsià sàhà Dios.
42 sei, entretanto, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 ’Mate cuenta xi Yuamánìˊ vàxi, có‑xìníndísâ‑nsiá yùhù. Doco nú ni quixí inga ana càhàn cuisì sàhà mii‑xí, dandu divi cuàhàn‑nsià cunindisá‑nsiá.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, certamente, o recebereis.
44 ’Tùha‑nsia nanducu‑nsiá quidañuhu nèhivì mii‑nsiá, doco ñà‑ndee vàha‑nsia nùù ana nduú mindaa Dios, còó, có‑nàndúcú‑nsiâ ñà‑jaàn. Ñàyùcàndùá, sadíàmà nùù‑nsiá ñà‑mà cùì cunindisá‑nsiá yùhù.
44 Como podeis crer, vós os que aceitais glória uns dos outros e, contudo, não procurais a glória que vem do Deus único?
45 ’Màsà túxí inì‑nsia yùhù cuàhìn daquée cuàchi dìquì‑nsiá nùù Yua‑nda Dios. Còó, diín nduú ana icúmí canicuàchi sàhà‑nsiá, divi nduú Moisés, mate tuxí ini‑nsià ley xi nècuàchìmà nduá cuàhàn dacácu xi‑nsiá.
45 Não penseis que eu vos acusarei perante o Pai; quem vos acusa é Moisés, em quem tendes firmado a vossa confiança.
46 Vàchi nú nì xinindisá‑nsiá ñà‑ndùá nì tiaa Moisés nì cùí, dandu cunindisá stná‑nsià yùhù, vàchi divi sàhà yùhù nì tiaa nècuàchìmà.
46 Porque, se, de fato, crêsseis em Moisés, também creríeis em mim; porquanto ele escreveu a meu respeito.
47 Doco nú có‑xìníndísâ‑nsiá palabra nì tiaa‑nemà, dandu mà sáà stná‑nsià cunindisá‑nsiá ñà‑ndùá cachí yùhù ―nì cachi Jesús.
47 Se, porém, não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.